0111-KDIB1-1.4010.95.2026.3.BS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 31 marca 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 12 maja 2026 r. (data wpływu tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie działalności agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju PKD 46.19.Z

Począwszy od 1 stycznia 2022 r. spółka rozpoczęła korzystanie z rozliczenia podatku dochodowego w mechanizmie ryczałtu od dochodów spółek („estoński CIT”).

Wspólnikami spółki są wyłącznie osoby fizyczne. Na moment przejścia na estoński CIT, spółka spełniała i w dalszym ciągu spełnia warunki skorzystania z rozliczenia estońskim CIT, określone w art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm., „ustawa o CIT”). Ponadto, do spółki nie znajdują zastosowania wyłączenia wskazane art. 28k ustawy o CIT.

Rok obrotowy spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym.

Spółka posiada nieściągalne i przeterminowane należności wynikające ze sprzedaży towarów i usług wobec jednostek niepowiązanych, które nie wchodzą w skład tej samej grupy kapitałowej, nie kontrolują się wzajemnie bezpośrednio ani pośrednio i nie posiadają wspólnych osób zarządzających oraz podmiotów niepowiązanych w rozumieniu ustawy o CIT (zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy). Spółka zamierza umorzyć należności, których spłata przez dłużników jest zagrożona lub ich wyegzekwowanie będzie trudne do zrealizowania lub wręcz niemożliwe i uznać umorzone należności w koszty operacyjne spółki.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 12 maja 2026 r. wskazali Państwo:

1) Podstawa prawna i powód umorzenia należności

Odp. Art. 508 Kodeksu cywilnego (ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.): Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Art. 35b ust. 2-3: Ustawy o rachunkowości (z dnia 29 września 1994 r. Należności umorzone, przedawnione lub nieściągalne zmniejszają dokonane uprzednio odpisy aktualizujące, a w przypadku ich braku lub wyższej kwoty – obciążają pozostałe koszty operacyjne lub finansowe.

Należności nie są możliwe do wyegzekwowania.

2) Czy kontrahenci wyrazili zgodę na umorzenie należności

Odp. Brak kontaktu z kontrahentami.

3) Kiedy powstały należności?

Odp. Należności powstały po wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

4) Czy zostały dokonane odpisy aktualizujące na nieściągalne wierzytelności.

Odp. Nie, spółka nie dokonała odpisów aktualizujących wierzytelności.

5) Czy wskazane we wniosku należności zostały ujęte w księgach rachunkowych Spółki i uwzględnione w wyniku finansowym netto spółki?

Odp. Wskazane we wniosku należności zostały ujęte w księgach rachunkowych Spółki i uwzględnione w wyniku finansowym netto spółki za rok 2023 i 2024.

6) Czy ww. należności zostały ujęte w korekcie wstępnej, o której mowa w art. 7aa ust. 2 ustawy (przypis Organu) o podatku dochodowym od osób prawnych?

Odp. ww. należności nie zostały ujęte w korekcie wstępnej, o której mowa w art. 7aa ust. 2 ustawy (przypis Organu) o podatku dochodowym od osób prawnych.

7) Jakie zostały podjęte działania w celu wyegzekwowania należności od dłużników?

Odp. Spółka wzywała mailowo, telefonicznie i listownie kontrahentów do uregulowania należności. Brak odpowiedzi dłużników i brak możliwości wyegzekwowania należności.

8) Spółka zamierza dokonać umorzenia nieściągalnych należności, ponieważ jest to niezbędne z punktu widzenia księgowego, jak i praktycznego zarządzania finansami. Głównym powodem jest fakt, że są to długi, których odzyskanie jest niemożliwe, a dalsze ich dochodzenie może generować jedynie kolejne koszty. Nieściągalne należności zniekształcają obraz finansowy firmy, pokazując zawyżone przychody i aktywa. Umorzenie umożliwi prawidłowe przedstawienie sytuacji finansowej spółki związane z prowadzoną działalnością spółki.

Pytanie

Czy koszty operacyjne spółki wynikające z umorzenia nieściągalnych należności na rzecz podmiotów niepowiązanych w związku z wykonywaną działalnością, stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą spółki?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Koszty operacyjne powstałe z umorzenia nieściągalnych należności z tytułu sprzedaży towarów i usług wobec podmiotów niepowiązanych, które spółka ponosi w związku z wykonywaną działalnością, nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554., dalej: „ustawa o CIT”):

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 wymienił również dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu tego rodzaju wydatków.

Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą możną uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT.

Stosownie do art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku.

W myśl art. 28t ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą - do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty, wydatku lub wykonania świadczenia.

Powyższe przepisy świadczą o wysokim stopniu podobieństwa obu przedmiotów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Potwierdza to również treść Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek z dnia 23 grudnia 2021 r. str. 41 poz. 63, w którym znajduje się informacja, że: „Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków. Przykłady mogą częściowo pokrywać się z tymi, które dotyczą dochodów z tytułu ukrytych zysków (…). Jednak w przypadku wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji”.

Powyższy fragment Przewodnika wskazuje, że ustawodawca wprowadzając przepisy o ryczałcie od dochodów spółek zakładał, że niektóre kategorie wydatków i kosztów mogą być rozpatrywane zarówno z perspektywy ukrytych zysków jak i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Sposób kwalifikacji dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-administracyjnego. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy koszty operacyjne spółki wynikające z umorzenia nieściągalnych należności na rzecz podmiotów niepowiązanych w związku z wykonywaną działalnością, stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą spółki.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność w zakresie działalności agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju. Od 1 stycznia 2022 r. Spółka rozpoczęła korzystanie z ryczałtu od dochodów spółek. Spółka posiada nieściągalne i przeterminowane należności wynikające ze sprzedaży towarów i usług wobec jednostek niepowiązanych, które nie wchodzą w skład tej samej grupy kapitałowej, nie kontrolują się wzajemnie bezpośrednio ani pośrednio i nie posiadają wspólnych osób zarządzających oraz podmiotów niepowiązanych w rozumieniu ustawy o CIT (zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy). Należności powstały po wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Ww. należności zostały ujęte w księgach rachunkowych spółki i uwzględnione w wyniku finansowym netto Spółki za rok 2023 i 2024. Zamierzają Państwo umorzyć należności, których spłata przez dłużników jest zagrożona lub ich wyegzekwowanie będzie trudne do zrealizowania lub wręcz niemożliwe i uznać umorzone należności w koszty operacyjne spółki. Podstawą prawną umorzenia należności będzie art. 508 Kodeksu cywilnego oraz art. 35b ust. 2-3 ustawy o rachunkowości. Spółka wzywała mailowo, telefonicznie i listownie kontrahentów do uregulowania należności. Brak odpowiedzi dłużników i brak możliwości wyegzekwowania należności. Spółka zamierza dokonać umorzenia nieściągalnych należności, ponieważ jest to niezbędne z punktu widzenia księgowego, jak i praktycznego zarządzania finansami. Głównym powodem jest fakt, że są to długi, których odzyskanie jest niemożliwe, a dalsze ich dochodzenie może generować jedynie kolejne koszty. Nieściągalne należności zniekształcają obraz finansowy firmy, pokazując zawyżone przychody i aktywa. Umorzenie umożliwi prawidłowe przedstawienie sytuacji finansowej spółki związane z prowadzoną działalnością spółki

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że skoro:

- należności powstały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ dotyczą sprzedaży towarów i usług wobec jednostek niepowiązanych,

- spłata tych należności jest zagrożona, trudna lub nawet niemożliwa do wyegzekwowania ponieważ mimo wezwania mailowego, telefonicznego lub listownego brak jest odpowiedzi dłużników,

- z tej przyczyny zamierzają Państwo umorzyć te należności,

- ponadto wskazują Państwo, że jest to niezbędne z punktu widzenia księgowego jak i praktycznego zarządzania finansami,

- głównym powodem jest fakt, że są to długi, których odzyskanie jest niemożliwe, a dalsze ich dochodzenie może generować jedynie kolejne koszty,

- nieściągalne należności zniekształcają obraz finansowy firmy, pokazując zawyżone przychody i aktywa,

- umorzenie umożliwi prawidłowe przedstawienie sytuacji finansowej spółki związane z prowadzoną działalnością spółki,

to koszty operacyjne wynikające z umorzenia należności wykazują związek z Państwa działalnością. W konsekwencji koszty te nie będą stanowiły wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wobec czego nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

W świetle powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.