0111-KDIB1-1.4010.791.2024.10.SG

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 23 grudnia 2024 r. (data wpływu w tym samym dniu) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 czerwca 2026 r. sygn. akt II FSK 1245/25 (data wpływu 13 sierpnia 2026 r.), i

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia:

  - czy otrzymana pomoc publiczna przyznana w oparciu o ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych stanowi dla Spółki przychód korzystający ze zwolnienia z CIT na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „UPDOP”),

  - w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania 1 za prawidłowe, czy uprawnia to Wnioskodawcę do skorygowania zeznań rocznych CIT- 8 za lata 2020 – 2023 w zakresie otrzymanych rekompensat ze wskazaniem zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 oraz konsekwentne ujęcie przyznanej i otrzymanej rekompensaty za rok 2023 w zeznaniu CIT-8 za okres 1 stycznia 2024 r. – 31 grudnia 2024 r. jako przychód (dochód) wolny od podatku

– jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisów art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „UPDOP”) podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność obejmującą w szczególności produkcję sklasyfikowaną wg PKD 2007 pod nr (…). Na potrzeby prowadzenia wskazanej działalności Wnioskodawca wykorzystuje instalację do produkcji (…), do której posiada tytuł prawny (prawo własności), znajdującą się na terenie prowadzonej przez niego (…), położonej w (…) przy ul. (…) (dalej: „instalacja”).

Wykorzystywana w procesie technologicznym do produkcji podstawowych wyrobów gotowych (…) instalacja jest instalacją energochłonną. W związku z tym Spółka w latach 2020-2024 wystąpiła do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „Prezes URE”) na podstawie regulacji zawartej w art. 10 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1532 ze zm., winno być: t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1215, dalej: „Ustawa o systemie rekompensat”) z 5 wnioskami o przyznanie pomocy publicznej z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorach lub podsektorach energochłonnych (dalej: „Wnioski”). Wszystkie złożone wnioski zostały rozpatrzone przez Prezesa URE pozytywnie, co skutkowało wydaniem następujących decyzji:

 1. Decyzją administracyjną z dnia (…) 2020 r. (nr (…)) Prezes URE przyznał Wnioskodawcy rekompensatę za rok 2019 w wysokości (…) zł (słownie: (…)) dla wyżej wymienionej instalacji. Wskazana kwota rekompensaty została zaksięgowana na rachunku bankowym Wnioskodawcy w dniu (…) 2020 r.

 2. Decyzją administracyjną z dnia (…) 2021 r. (nr (…)) Prezes URE przyznał Wnioskodawcy rekompensatę za rok 2020 w wysokości (…) zł (słownie: (…)) dla wyżej wymienionej instalacji. Wskazana kwota rekompensaty została zaksięgowana na rachunku bankowym Wnioskodawcy w dniu (…) 2021 r.

 3. Decyzją administracyjną z dnia (…) 2022 r. (nr (…)) Prezes URE przyznał Wnioskodawcy rekompensatę za rok 2021 w łącznej wysokości (…) zł (słownie: (…)) dla wyżej wymienionej instalacji. Wskazana kwota rekompensaty została zaksięgowana na rachunku bankowym Wnioskodawcy w dniu (…) 2022 r.

 4. Decyzją administracyjną z dnia (…) 2023 r. (nr (…)) Prezes URE przyznał Wnioskodawcy rekompensatę za rok 2022 w łącznej wysokości (…) zł (słownie: (…)) dla wyżej wymienionej instalacji. Wskazana kwota rekompensaty została zaksięgowana na rachunku bankowym Wnioskodawcy w dniu (…) 2023 r.

 5. Decyzją administracyjną z dnia (…) 2024 r. (nr (…)) Prezes URE przyznał Wnioskodawcy rekompensatę za rok 2023 w łącznej wysokości (…) zł (słownie: (…)) dla wyżej wymienionej instalacji. Wskazana kwota rekompensaty została zaksięgowana na rachunku bankowym Wnioskodawcy w dniu (…) 2024 r.

Otrzymane przez Spółkę w ww. latach rekompensaty pochodziły z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, który zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o systemie rekompensat, jest państwowym funduszem celowym.

Dokonując rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych w zeznaniach rocznych CIT-8 za lata 2020 – 2023, Wnioskodawca na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 UPDOP uwzględniał wartość przyznanej rekompensaty w każdym z właściwych rocznych okresów rozliczeniowych, tj. w roku podatkowym, w którym otrzymał środki pieniężne na rachunek bankowy i w którym wydana została decyzja o przyznaniu rekompensaty na podstawie art. 7a ust. 1, art. 7b ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów, traktując ją jako przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jednakże aktualnie Wnioskodawca uważa, że pomoc otrzymana w ramach ustawy o systemie rekompensat stanowi dotację wskazaną w katalogu zwolnień przedmiotowych w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytania

1. Czy otrzymana pomoc publiczna przyznana w oparciu o ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych stanowi dla Spółki przychód korzystający ze zwolnienia z CIT na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 47 UPDOP?

2. W przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania 1 za prawidłowe, czy uprawnia to Wnioskodawcę do skorygowania zeznań rocznych CIT-8 za lata 2020 – 2023 w zakresie otrzymanych rekompensat ze wskazaniem zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 oraz konsekwentne ujęcie przyznanej i otrzymanej rekompensaty za rok 2023 w zeznaniu CIT-8 za okres 1 stycznia 2024 r. – 31 grudnia 2024 r. jako przychód (dochód) wolny od podatku?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

W opinii Spółki, otrzymaną rekompensatę należy uznać jako dotację otrzymaną ze Skarbu Państwa podlegającą zwolnieniu z opodatkowania na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 UPDOP. Stosownie do regulacji zawartej w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 47 UPDOP, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Pojęcie „dotacja” nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego, jak również ustawodawca nie zawarł w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych bądź też w przepisach Ordynacji podatkowej stosownego odesłania do innych gałęzi prawa dla odkodowania znaczenia tego pojęcia. W związku z powyższym dla zdefiniowania znaczenia pojęcia „dotacja” należy posłużyć się językiem potocznym. Zgodnie z Nowym Słownikiem Języka Polskiego (red. Nauk. B. Dunaj) Warszawa 2005, s. 104 pod pojęciem „dotacja” należy rozumieć „bezzwrotną pomoc finansową udzielaną jakiejś instytucji na określony cel”. Słownik Języka Polskiego PWN pod pojęciem „dotacji” rozumie „bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych”.

W zakresie przytoczonych definicji dotacje, o których mowa w przepisie art. 17 ust. 1 pkt. 47 UPDOP, uznać należy jako bezzwrotną pomoc finansową udzieloną m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych wolną od podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka stoi na stanowisku, że tego rodzaju przesłanki spełnia rekompensata wypłacana przez Prezesa URE z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorze i podsektorach energochłonnych, uzyskana przez jednostkę na podstawie decyzji opisanych w punktach od 1 do 5.

Spółka nadmienia, że prezentowane przez nią stanowisko w zakresie, że rekompensata przyznana decyzjami Prezesa URE stanowi dotację, a tym samym przychód korzystający ze zwolnienia z CIT na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 47 UPDOP potwierdza utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych, których elementem są przykładowo: WSA z dnia 17 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 102/21 oraz wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2021 r. sygn. akt II FSK 1276/21.

Ad 2

Spółka wskazuje, że w przypadku uznania jej stanowiska w zakresie pytania 1) za prawidłowe, jest ona uprawniona do skorygowania zeznań rocznych CIT – 8 za lata 2020 – 2023 w zakresie otrzymanych rekompensat ze wskazaniem zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 oraz konsekwentne ujęcie przyznanej i otrzymanej rekompensaty za rok 2023 w zeznaniu CIT – 8 za okres 1 stycznia 2024 – 31 grudnia 2024 jako przychód (dochód) wolny od podatku.

Na skutek błędnej interpretacji przepisów, złożone deklaracje wykazują bowiem zawyżoną kwotę przychodu (dochodu), co bezpośrednio wpłynęło na wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego należnego Skarbowi Państwa. Wartość podatku wykazana w deklaracji z powyżej podanych przyczyn została zawyżona.

Interpretacja indywidualna

19 lutego 2025 r. wydałem dla Państwa interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-1.4010. 791.2024.1.SG, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy otrzymana pomoc publiczna przyznana w oparciu o ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych stanowi dla Spółki przychód korzystający ze zwolnienia z CIT na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za nieprawidłowe. Natomiast z uwagi na uznanie, że stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, uznałem, że odniesienie się do wątpliwości Spółki w zakresie pytania nr 2 stało się bezzasadne, gdyż pytanie nr 2 było pytaniem warunkowym, na które Spółka oczekiwała odpowiedzi w przypadku uznania, że pomoc publiczna, którą otrzymała Spółka w oparciu o ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, stanowi przychód zwolniony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT.

Interpretację doręczono Państwu 25 lutego 2025 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 25 marca 2025 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga wpłynęła do mnie 28 marca 2025 r.

Wnieśli Państwo o:

   - uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej;

   - zasądzenie od Organu - Dyrektora Informacji Skarbowej w Bielsku-Białej na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.

Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 22 kwietnia 2025 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.791. 2024.2.SG.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę wyrokiem z 30 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Kr 274/25.

Pismem z 11 sierpnia 2025 r. wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga wpłynęła do mnie 4 września 2025 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 26 czerwca 2026 r. sygn. akt II FSK 1245/25 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Kr 274/25 w całości oraz uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 lutego 2025 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.791.2024.1.SG.

Ostateczny wyrok z 26 czerwca 2026 r., który uchylił ww. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz ww. interpretację indywidualną wpłynął do mnie 13 sierpnia 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

- uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;

- ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia:

  - czy otrzymana pomoc publiczna przyznana w oparciu o ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych stanowi dla Spółki przychód korzystający ze zwolnienia z CIT na podstawie ww. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

  - w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania 1 za prawidłowe, czy uprawnia to Wnioskodawcę do skorygowania zeznań rocznych CIT- 8 za lata 2020 – 2023 w zakresie otrzymanych rekompensat ze wskazaniem zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 oraz konsekwentne ujęcie przyznanej i otrzymanej rekompensaty za rok 2023 w zeznaniu CIT-8 za okres 1 stycznia 2024 r. – 31 grudnia 2024 r. jako przychód (dochód) wolny od podatku

– jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”),

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy CIT,

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy CIT,

Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma charakter otwarty i jedynie przykładowy. Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu.

 

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy CIT,

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

 1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

 2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

W świetle ww. przepisu, otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne (np. w postaci pomocy publicznej) stanowią, co do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy,

Analizując charakter opisanej we wniosku pomocy publicznej, która ma na celu niwelowanie skutków wyjątkowo silnego wpływu cen uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na cenę energii elektrycznej, należy mieć na uwadze, że zasady, warunki i tryb udzielenia rekompensat określone zostały w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1215).

Pojęcie „dotacji” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT ani w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”).

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2026 r. sygn. akt II FSK 1245/25 zapadłym w niniejszej sprawie:

Mając na uwadze argumentację Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłą w Państwa sprawie, oceniam, że Państwa stanowisko zgodnie z którym otrzymaną rekompensatę należy uznać jako dotację otrzymaną ze Skarbu Państwa podlegającą zwolnieniu z opodatkowania na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT – jest prawidłowe (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Z kolei odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT,

W myśl art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej,

Jak stanowi art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej,

Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej,

Istota deklaracji korygującej polega na ponownym, tym razem poprawnym wypełnieniu odpowiedniego formularza i złożonych ewentualnie wraz z nim załączników. W tym celu na nowym formularzu zaznacza się inny cel niż złożenie deklaracji, a więc właśnie jej korektę. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.

Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej,

Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że przysługuje Państwu pełne uprawnienie do dokonania korekt zeznań rocznych CIT-8 za lata 2020 – 2023 w celu skorygowania uprzednio zadeklarowanego przychodu podlegającego opodatkowaniu o przychody związane z otrzymaniem rekompensaty i wykazania go jako przychód wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

W odniesieniu do rekompensaty za rok 2023 – z uwagi na fakt, że decyzja administracyjna Prezesa URE została wydana w dniu 30 października 2024 r., a środki pieniężne wpłynęły na rachunek bankowy Spółki w dniu 15 listopada 2024 r. – są Państwo uprawnieni do ujęcia przedmiotowej kwoty rekompensaty w zeznaniu podatkowym CIT-8 za okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. jako przychód (dochód) wolny od podatku, poprzez złożenie ewentualnej korekty zeznania podatkowego za 2024 rok.

Reasumując Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji, tj. w 2024 r.

Odnosząc się do powołanych wyroków, należy zauważyć, że orzeczenia sądowe wydawane są w indywidualnych sprawach w odzwierciedleniu do konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają charakteru wiążącej wykładni prawa podatkowego. Powołane orzeczenia nie są źródłem prawa i nie mogą stanowić podstawy prawnej działań organów administracji. Organy administracji są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego, jednakże to związanie istnieje tylko w ramach tej sprawy, która była rozpoznawana przez sąd administracyjny – zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.