0111-KDIB1-1.4010.556.2026.2.MF

Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

3 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 8 października 2026 r. (data wpływu 9 października 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

 

A S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową, będącą polskim rezydentem podatkowym, prowadzącą działalność gospodarczą w Polsce.

Spółka, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawiera umowy o charakterze kompleksowym, których przedmiotem jest przede wszystkim:

   - sprzedaż (…),

   - instalację (…),

   - szkolenie personelu kontrahenta z obsługi ww. sprzętu,

   - udzielenie finansowania na zakup (…) będącego przedmiotem danej transakcji, poprzez rozłożenie ceny zakupu na raty (w praktyce biznesowej funkcjonowania Spółki zwykle jest to kilkanaście - kilkadziesiąt comiesięcznych rat).

 

Wynagrodzenie po stronie Spółki z tytułu zawieranych umów (sprzedaży (…) na raty), co do zasady obejmuje:

1. ekwiwalent kosztu nabycia sprzedawanego sprzętu, oraz

2. koszty finansowania płatności ratalnej, które mogą mieć charakter:

   - kwoty stałej (dalej: „Kwota Stała”) - o wysokości określonej z góry i niezmiennej w trakcie obowiązywania umowy.

   - kwoty zmiennej (dalej: „Kwota Zmienna”) - wysokość Kwoty Zmiennej może się zmienić w trakcie obowiązywania umowy. Kwota Zmienna jest oparta o określony wskaźnik referencyjny (np. WIBOR 6M / WIBOR 1M) który potencjalnie może być również modyfikowany / powiększony o określoną liczbę punktów procentowych.

Jednocześnie w wybranych przypadkach, zdarza się, że ekwiwalent kosztu nabycia sprzedawanego pojazdu jest powiększany o kwotę odpowiadającą wydatkom Spółki na koszty usług dodatkowych, które zostaną lub mogą zostać poniesione przez Spółkę (np. koszty (…)).

Kwota Stała oraz Kwota Zmienna (opłaty naliczane kontrahentowi jako koszty finansowania płatności ratalnej) stanowią co do zasady jedyne źródło zysku Spółki z tytułu transakcji sprzedaży (…) na raty - cena sprzedaży (…)(w zakresie, w którym nie uwzględnia ona Kwoty Stałej oraz Kwoty Zmiennej) jest zasadniczo tożsama z ceną jej nabycia przez Wnioskodawcę, z wyjątkiem sytuacji, w których cenę tę zwiększa koszt ewentualnych usług i związanych z nimi dodatkowych opłat.

Kwoty Zmiennej) odbywa się w drodze wystawienia na klienta Wnioskodawcy faktury VAT (lub potencjalnie faktur - w przypadku odrębnego fakturowania ceny sprzedaży oraz finansowania), obejmującej:

(1) pełną wartość ceny sprzedaży (…), zasadniczo będącej ekwiwalentem kosztów nabycia takiego sprzętu (ew. powiększoną o koszty dodatkowych świadczeń);

(2) łączną wartość finansowania należnego od wszystkich przewidzianych umową rat (opisaną zwykle na fakturze jako „finansowanie”).

Klienci Spółki opłacają jednak raty miesięczne (zarówno w zakresie (…), jak i finansowania - tj. Kwoty Stałej oraz Kwoty Zmiennej) zgodnie z postanowieniami zawartej z Wnioskodawcą umowy (tj. zgodnie z odpowiednim harmonogramem). Efektywnie zapłata na rzecz Spółki odbywa się w formie miesięcznych rat (np. 60 miesięcznych rat w przypadku umowy zawartej na 5 lat).

Dodatkowo, w przypadku umów przewidujących Kwotę Zmienną, w razie zmiany wskaźnika referencyjnego (np. WIBOR 6M / WIBOR 1M), Spółka wystawia faktury korygujące, odpowiednio zmniejszające lub zwiększające kwotę obecną na fakturze VAT (będącą, jak wskazano powyżej, sumą wartości ceny sprzedaży powiększonej o łączną wartość finansowania w postaci Kwoty Zmiennej).

W uzupełnieniu wniosku z 8 października 2026 r. wskazali Państwo ponadto:

Ad. 1

Umowy zawierane z klientami Spółki określają ilość rat (co do zasady - przypadających na poszczególne miesiące kalendarzowe), na które rozłożona jest zapłata należności Spółki z tytułu sprzedaży (…) (obejmującej zarówno cenę sprzedaży (…) - ewentualnie powiększoną o koszty dodatkowych świadczeń (jak wskazano we Wniosku) - oraz przypadającą na daną ratę wartość kosztu finansowania, tj. Kwoty Zmiennej / Kwoty Stałej).

Faktury nie są wystawiane w okresach rozliczeniowych. Dodatkowo na fakturze nie ma wprost wskazanego okresu rozliczeniowego.

Jednocześnie zwykle sporządzany jest Harmonogram płatności wskazujący w przypadku danej umowy łączną kwotę do zapłaty za dany miesiąc (obejmującą ratę kwoty głównej (dotyczącą ceny towaru) oraz Kwotę Zmienną / Kwotę Stałą) oraz datę ich płatności (przypadającą co do zasady na koniec danego miesiąca kalendarzowego). Dla zobrazowania, Spółka przywołuje poniżej przykładowe zapisy umów:

   - „Zapłata należności nastąpi w 60 miesięcznych ratach, składających się z równej części kapitałowej oraz zmiennej części odsetkowej. Pierwsza rata płatna będzie w terminie 30 dni od dnia dostarczenia do siedziby Zamawiającego prawidłowo wystawionej faktury, pozostałe raty płatne do końca każdego miesiąca począwszy od miesiąca następującego po miesiącu płatności pierwszej raty. […]”.

   - „Zamawiający zobowiązany jest do zapłaty Wykonawcy wynagrodzenia na podstawie łącznej faktury […] - w 36 miesięcznych równych ratach. Pierwsza rata płatna do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu dostawy i podpisaniu protokołu odbioru końcowego i wystawieniu faktury. Pozostałe raty płatne do ostatniego dnia każdego kolejnego miesiąca zgodnie z załączonym do faktury harmonogramem spłat. Zamawiający zastrzega sobie możliwość spłaty zobowiązania w terminie krótszym niż 36 rat miesięcznych.”.

Ad. 2

Spółka wystawia faktury VAT na rzecz swoich klientów po dostawie towaru (…) i po podpisaniu protokołu odbioru - każdorazowo po dacie zawarcia odpowiedniej umowy. W tym przypadku datą dostawy towaru (datą powstania obowiązku podatkowego podatku od towarów i usług) jest dzień podpisania protokołu odbioru przez dwie strony umowy. Faktura VAT wystawiana jest zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług zgodnie z art. 106i - nie później niż do 15-go dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy towaru.

Pytania

 1. Czy Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Zmiennej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT?

 2. Czy Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Stałej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie  wystawienia faktury VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

 1. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Zmiennej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

 2. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Stałej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a  ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Zmiennej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i ust. 4 oraz art. 14, są w szczególności: 1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;”.

Jednocześnie, zgodnie z art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT:

„3. Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

3a. Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności”.

Mając powyższe na uwadze, Kwota Zmienna - jako przychód wynikający z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, polegającej na sprzedaży (…) na raty - stanowi przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. W konsekwencji, przychody te powinny być rozpoznawane na zasadach określonych w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. nie później niż w dniu wystawienia faktury, oraz w pełnej kwocie wynikającej z faktury VAT, tj. sumie wszystkich rat - w zakresie zarówno ceny sprzedaży (…), jak i Kwoty Zmiennej, wyliczonej przy założeniu aktualnej wysokości wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 6M (ew. korekty, wywołane np. zmianą wysokości wskaźnika referencyjnego (np. opartego o WIBOR) są rozliczane przez Wnioskodawcę zgodnie z przepisem szczególnym, tj. art. 12 ust. 3j ustawy o CIT i pozostają poza zakresem niniejszego wniosku).

Zdaniem Spółki, przychody z Kwot Zmiennych w szczególności nie stanowią przychodów rozliczanych w okresach rozliczeniowych. Zgodnie z art. 12 ust. 3c-3e ustawy o CIT:

„3c. Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

3d. Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.

3e. W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.”

Wnioskodawca zwraca bowiem (uwagę - przypis organu), że powyższa regulacja odnosi się wyłącznie do sprzedaży usług, dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego. Przedmiotem transakcji przedstawionej we wniosku jest sprzedaż (…) wraz z finansowaniem na rzecz kontrahenta w związku ze sprzedażą w systemie spłat ratalnych. Powyższe znajduje również odzwierciedlenie w treści umów sprzedaży ratalnej zawieranych przez Wnioskodawcę, które jako swój przedmiot wskazują zbycie (…) (sprzedaż ratalną), ew. również jego instalację oraz przeszkolenie personelu kontrahenta w zakresie jego finansowania obsługi. Uwzględnienie świadczenia w postaci udzielenia przez Spółkę finansowania na rzecz Kontrahenta w systemie płatności ratalnych stanowi dodatkowy element kompleksowej transakcji sprzedaży (…) na raty. Rozpoznawanie przychodów z transakcji sprzedaży ratalnej (…) (w tym przychodów z Kwoty Zmiennej) w oparciu o wskazaną regulację byłoby w ocenie Wnioskodawcy zatem sprzeczne z jej literalnym brzmieniem (nieobejmującym swoim zakresem sprzedaży towarów / ratalnej sprzedaży towarów). Ponadto, umowy sprzedaży ratalnej zawierane przez Spółkę nie przewidują rozliczeń w okresach rozliczeniowych, w szczególności w odniesieniu do elementu udzielonego przez Spółkę finansowania - Spółka zwraca bowiem uwagę, że wystawia na swojego klienta tylko jedną fakturę VAT, obejmującą całą wartość rozłożonej na raty należności (tj. cenę sprzedaży oraz koszt finansowania transakcji zakupu na raty). Wartość ta może być jedynie korygowana w przyszłości, w szczególności w razie zmiany notowań określonego wskaźnika referencyjnego WIBOR. Najistotniejszym etapem transakcji jest faktyczne przekazanie / wydanie określonego składnika majątku na rzecz kontrahenta. Kwalifikacji przychodu, w szczególności w zakresie momentu jego powstania - otrzymywanego przez Spółkę w zakresie Kwoty Zmiennej nie zmienia w ocenie Wnioskodawcy fakt, że kontrahent dokonuje spłaty zarówno ceny sprzedaży towaru, jak i Kwoty Zmiennej w systemie płatności ratalnych przez określony w umowie czas, zgodnie z przyjętym harmonogramem. Strony bowiem - ani w Umowie, ani w na fakturze - nie wskazują okresów rozliczeniowych w kontekście świadczenia Spółki obejmującego finansowanie transakcji.

W tym zakresie Wnioskodawca zwraca uwagę na stanowisko zajęte przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16 grudnia 2024 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.521.2024.1.ASK, w której organ ten zwrócił uwagę na kluczowe znaczenie etapowego, ciągłego wykonywania usług rozliczanych w oparciu o przepisy art. 12 ust. 3c ustawy o CIT (tj. na okoliczności, które nie mają miejsca w przypadku umów będących przedmiotem niniejszego wniosku): „[…] „okres rozliczeniowy”, o którym mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT musi być odzwierciedleniem faktycznego okresu rozliczeniowego opartego na obligacyjnym stosunku zakładającym z jednej strony świadczenie z drugiej zaś zapłatę (cenę, wynagrodzenie) za to świadczenie. W przypadku, gdy modyfikacja wynikająca z faktury nie uwzględnia istoty tego stosunku i wynikającego z niego roszczenia o zapłatę, nie można przyjąć, że mamy do czynienia z okresem rozliczeniowym wskazanym na fakturze”.

Spółka podkreśla również, że jej zdaniem przychody z Kwoty Zmiennej nie powinny być również rozliczane w oparciu o regulację art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT odnoszącą się do kwestii powstania przychodu z tytułu odsetek zgodnie z którą: „4. Do przychodów nie zalicza się: […] 2) kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów);”. Na podstawie wskazanej regulacji (a contrario do wskazanego fragmentu), przychody z odsetek stają się przychodem podatkowym nie w momencie, w którym stają się należne (tzw. zasada memoriałowa), lecz dopiero w momencie ich faktycznego otrzymania (tzw. zasada kasowa). Ustawa o CIT nie zawiera przy tym definicji pojęcia „odsetki”. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, odsetki to „kwota stanowiąca określony procent od jakiejś sumy pieniędzy, zwykle od kapitału, kredytu itp.; odsetka, odsetek”. Kluczowe znaczenie dla zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT (a w konsekwencji - rozpoznawania danego przysporzenia jako przychód z odsetek, rozpoznawanych dla celów CIT w oparciu o zasadę kasową) ma określenie, czy w danej sytuacji mamy do czynienia z odsetkami, czy też z inną niż odsetki formą przysporzenia majątkowego (otrzymania środków pieniężnych).

W nawiązaniu do powyższego Wnioskodawca zaznacza, że jakkolwiek metodologia kalkulacji Kwoty Zmiennej jest zbliżona do metodologii stosowanej w praktyce do kalkulacji oprocentowania finansowania dłużnego, tak Kwota Zmienna pełni dla Spółki inną rolę biznesową, niż odsetki. W tym miejscu należy bowiem ponownie podkreślić, że Kwota Zmienna stanowi zasadniczo jedyną formę wynagrodzenia należną Wnioskodawcy za sprzedaż ratalną (…) (w umowach przewidujących Kwotę Zmienną). W wybranych przypadkach, Spółka może powiększyć cenę nabycia (...) o wynagrodzenie rekompensujące koszty usług dodatkowych, które zostaną lub mogą zostać poniesione przez Spółkę (np. (...) etc.). Efektywnie więc Kwota Zmienna stanowi w pewnym sensie formę marży przysługującej Spółce pełniącej rolę podmiotu dokonującej odsprzedaży (…), pośredniczącego pomiędzy producentami i dystrybutorami (…) a odbiorcami końcowymi. Przyjęcie, że Kwota Zmienna stanowi formę odsetek, doprowadziłoby do nieuzasadnionej biznesowo konkluzji, jakoby Spółka uzyskiwała wynagrodzenie wyłącznie z tytułu oferowania finansowania w postaci płatności ratalnych, a nie z tytułu działalności handlowej.

Ponadto Wnioskodawca podkreśla, że Kwota Zmienna nie stanowi wynagrodzenia naliczanego od sumy pieniężnej o charakterze zwrotnym, tak jak ma to miejsce w przypadku m.in. umów pożyczki - nieuzasadnionym byłoby więc uznawanie Kwota Zmiennej jako przychodu z kapitału użyczonego dłużnikowi. Kwota Zmienna stanowi bowiem iloczyn od ceny sprzedaży (kwoty poszczególnych rat), która stanowi bezzwrotną wierzytelność przysługującą Spółce względem jej klientów.

Końcowo należy zaznaczyć, że w przeszłości organy podatkowe wydawały interpretacje indywidualne, w których podnoszono, że użycie wskaźnika WIBOR lub innego zbliżonego (np. EURIBOR, LIBOR) do celów kalkulacji wynagrodzenia nie oznacza, że dana kwota wynagrodzenia powinna być rozliczana jak odsetki dla celów CIT.

Przykładowo, Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 września 2018 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.319.2018.1.SG w pełni zaakceptował stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym prowizja oparta o LIBOR/EURIBOR nie stanowi odsetek na gruncie podatku u źródła: „Z tytułu świadczonych usług Faktor otrzyma wynagrodzenie na zasadach prowizyjnych. Prowizja ta jest skalkulowana m.in. w oparciu o określony procent wartości wierzytelności nabytych w toku realizacji Umowy oraz stawki LIBOR i EURIBOR, przy czym w ciągu roku wartość wynagrodzenia płatnego na rzecz Faktora nie może być mniejsza niż kwota określona w Umowie. Ponadto, Faktor jest uprawniony do otrzymania dodatkowych opłat określonych w Umowie. […] Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane na rzecz Faktora nie może być utożsamiane z odsetkami, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Charakter ponoszonych w ramach Umowy opłat nie ma bowiem związku z wynagrodzeniem za korzystanie z kapitału, a stanowi jedynie wynagrodzenie za świadczone usługi i przeniesienie na Faktora ryzyka niewypłacalności dłużnika. Co więcej, sposób kalkulacji ceny w oparciu o stopy procentowe LIBOR/EURIBOR nie przesądza o charakterze płatności, a jedynie stanowi element algorytmu służącego kalkulacji wynagrodzenia Faktora. Tym samym wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług faktoringowych płacone przez Spółkę na rzecz Faktora (prowizje, odsetki i opłaty dodatkowe) z tytułu realizacji postanowień Umowy faktoringu nie są objęte zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. […]”.

Z kolei Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 20 września 2012 r., znak: IPPB3/423-421/12-2/KK - na gruncie następującego stanu faktycznego - „Z tytułu wymienionych wyżej usług Faktorowi przysługuje prawo do wynagrodzenia obejmujące: a. odsetki faktoringowe - 1,35% plus stopa bazowa (WIBOR 1M z pierwszego dnia roboczego miesiąca) od wartości brutto przekazanej faktury liczone z góry od daty wystawienia faktury przez faktora do daty wymagalności przejętej wierzytelności„ - stwierdził, że: „Organ podatkowy pragnie zaważyć, iż art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na który powołuje się Wnioskodawca, a dokładniej pkt 2 tego przepisu, którego Wnioskodawca szczegółowo nie wskazuje, stanowi o odsetkach od należności w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). Natomiast w przedmiotowej sprawie „odsetki faktoringowe” nie są odsetkami od należności czy od udzielonych pożyczek (kredytów), o których mowa w tym przepisie. W wyniku zawartej umowy faktoringu dotyczącej zakupu wierzytelności od Spółki B (Faktoranta), należność będzie przysługiwała Wnioskodawcy od dłużnika (danego Klienta Spółki B), natomiast przedmiotowe „odsetki faktoringowe” przysługują Wnioskodawcy od Spółki B (Faktoranta) jako element kalkulacji wynagrodzenia za świadczoną usługę, a więc odsetki te nie stanowią odsetek od należności, w tym również od pożyczki (kredytu). W związku z powyższym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż należne wynagrodzenie za świadczone usługi factoringu należy podzielić na dwa momenty powstania przychodu. W niniejszej sprawie w celu określenia momentu powstania przychodu z tytułu świadczenia usług factoringowych do całości Wynagrodzenia Wnioskodawcy zastosowanie znajdzie przepis art. 12 ust. 3a pkt 1, zgodnie z którym za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury”.

Końcowo Wnioskodawca wskazuje również pomocniczo, że również na gruncie tzw. podatku u źródła organy podatkowe wskazywały, że określone wynagrodzenie - w tym wprost związane z udzieleniem finansowania, kalkulowane w oparciu o wskaźniki WIBOR/LIBOR/EURIBOR - nie stanowi odsetek.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lutego 2022 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.657.2021.2.JD Dyrektor KIS stwierdził, że:

„Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że:

 a) wynagrodzenie w postaci opłaty za zapewnienie środków finansowych, obliczonej od przekazanych na rzecz Wnioskodawcy środków z tytułu zakupu wierzytelności na podstawie zmiennej stopy referencyjnej EURIBOR 3M + marża,

 b) wynagrodzenie w postaci opłaty faktoringowej określonej procentowo (jako stała wartość procentowa) od nominalnej kwoty faktur scedowanych na Faktora

   - nie stanowią odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT ani innych świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 ww. ustawy. Płatności te nie są związane także z innymi tytułami w przepisie tym wymienionymi.

Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT do potrącania i odprowadzania podatku u źródła od wypłacanych na rzecz Faktora ww. świadczeń”.

Jakkolwiek regulacje dot. podatku u źródła (art. 21 ustawy o CIT) są odmienne od tych mających zastosowanie w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, tak zdaniem Wnioskodawcy fakt nieuznawania kwot wynagrodzenia kalkulowanego w sposób zbliżony do Kwoty Zmiennej za niestanowiące odsetek na gruncie art. 21 ustawy o CIT stanowi dodatkowy, pomocniczy argument przemawiający przeciwko traktowaniu Kwoty Zmiennej jako odsetek na gruncie art. 12 ustawy o CIT dla celów ustalenia momentu powstania przychodu podatkowego.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Zmiennej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Stałej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że argumentacja przedstawiona w punkcie pierwszym powyżej, dotycząca rozpoznawania przychodów z Kwoty Zmiennej jako przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, znajdzie również zastosowanie do Kwoty Stałej.

Analogicznie bowiem jak Kwota Zmienna, Kwota Stała stanowi formę wynagrodzenia Spółki za sprzedaż ratalną (…) i jest formą marży przysługującej Wnioskodawcy w związku z pełnioną przez Spółkę funkcją biznesową w zakresie sprzedaży (…). Różnica pomiędzy Kwotą Zmienną a Kwotą Stałą sprowadza się do tego, że Kwota Stała ma charakter ryczałtowy, znany od momentu zawarcia umowy i niezmienny w okresie jej obowiązywania.

Przyjęcie, że Kwota Stała stanowi formę odsetek doprowadziłoby więc do nieuzasadnionej biznesowo konkluzji, jakoby Spółka uzyskiwała wynagrodzenie wyłącznie z tytułu udostępnienia kapitału pieniężnego na zakup (…), a nie z tytułu działalności handlowej. Ponadto, Wnioskodawca ponownie podkreśla, że obie objęte wnioskiem formy wynagrodzenia, którymi Spółka obciąża swoich kontrahentów z tytułu kosztów finansowania płatności ratalnych - w tym Kwota Stała - nie stanowią wynagrodzenia naliczanego od sumy pieniężnej o charakterze zwrotnym, tak jak ma to miejsce w przypadku m.in. umów pożyczki - nieuzasadnionym byłoby więc uznawanie Kwoty Stałej jako przychodu z kapitału użyczonego dłużnikowi, to jest odsetek (analogicznie jak w przypadku Kwoty Zmiennej, na co wskazał Wnioskodawca w uzasadnieniu odpowiedzi na pytanie nr 1 powyżej).

Ponadto, z uwagi na analogiczny model transakcji jak w przypadku opisanym w uzasadnieniu do pytania numer 1, również w zakresie Kwoty Stałej zastosowanie znajdzie przytoczona w odpowiedzi na pytanie nr 1 argumentacja w zakresie braku zastosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT do omawianego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego.

Końcowo, Spółka wskazuje, że argumentacja zawarta w przytoczonych w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1 powyżej interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS również znajdzie zastosowanie do Kwoty Stałej. W szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 11 lutego 2022 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.657.2021.2.JD Dyrektor KIS wprost stwierdził, że wynagrodzenie o charakterze zbliżonym do Kwoty Stałej nie stanowi odsetek na gruncie art. 21 ustawy o CIT (jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku jest klasyfikacja Kwoty Stałej na gruncie art. 12 ustawy o CIT, tak zdaniem Wnioskodawcy klasyfikacja Kwoty Stałej jako niestanowiącej odsetek na gruncie art. 21 ustawy o CIT stanowi dodatkowy, pomocniczy argument przemawiający również za nieuznaniem Kwoty Stałej za odsetki na gruncie art. 12 ustawy o CIT: „Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że: […] b) wynagrodzenie w postaci opłaty faktoringowej określonej procentowo (jako stała wartość procentowa) od nominalnej kwoty faktur scedowanych na Faktora - nie stanowią odsetek w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT ani innych świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 ww. ustawy. Płatności te nie są związane także z innymi tytułami w przepisie tym wymienionymi”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Stałej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

Ponadto w kontekście zadanego przez Organ pytania, uzupełniając uzasadnienie własnego stanowiska w piśmie z 8 października 2026 r., wskazaliście Państwo:

Zgodnie z dominującym podejściem organów podatkowych przez usługi świadczone w okresach rozliczeniowych (w kontekście sformułowania „usługi świadczone w okresach rozliczeniowych”, o którym mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT) rozumie się sytuację, w której dany podmiot wykonuje usługę w sposób stały - wymaga to pewnego powtarzalnego zachowania, podejmowanego np. co miesiąc, przez cały okres trwania stosunku prawnego. Takie podejście zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej np. w interpretacji z dnia 31 lipca 2026 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.376.2026.1.DW), w której wskazano: „Skutkiem tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych, które co prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednakże finansowe rozliczenie całości usługi następuje jednorazowo - nie dochodzi bowiem do periodycznych rozliczeń będących istotą stosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. […]

Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.”

Przedstawiona powyżej sytuacja zasadniczo nie występuje w przypadku Spółki, gdzie wydanie towaru następuje jednorazowo na początku współpracy z klientem, a następnie dochodzi jedynie do spłaty jego wartości wraz z elementem finansowania - podczas gdy finansowanie jest zapewnione od razu, jednorazowo przez Spółkę, przy podpisaniu umowy. Tymczasem, w przypadku Spółki płatności ratalne nie wiążą się z wystawianiem kolejnych faktur VAT. Spółka wystawia na swoich klientów wyłącznie jedną fakturę VAT (ew. dwie, w wypadku osobnego fakturowania w zakresie kosztu finansowania). Potencjalnie, w przypadku umów przewidujących Kwotę Zmienną, w razie zmiany wskaźnika referencyjnego (np. WIBOR 6M / WIBOR 1M), Spółka wystawia później faktury korygujące, odpowiednio zmniejszające lub zwiększające kwotę obecną na fakturze VAT.

Ponadto, zgodnie z ww. podejściem, usługi świadczone w okresach rozliczeniowych powinny być świadczone w sposób ciągły - w przypadku opisanym w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, świadczenie w postaci udzielenia finansowania zakupu sprzętu, na raty, następuje w ocenie Wnioskodawcy jednorazowo, w momencie udostępnienia klientowi (…).

 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji w szczególności nie jest przedmiotem interpretacji moment powstania przychodu z transakcji sprzedaży w części dotyczącej ekwiwalentu kosztów nabycia sprzedawanego sprzętu.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przepis ten wskazuje, że przychód podatkowy u podatnika rozpoznawany jest wg zasady kasowej, tj. w momencie faktycznego otrzymania.

Wyjątek od tej zasady wprowadza do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:

Regulacja ta nakazuje ujmować dla celów podatkowych przychody, które jeszcze nie zostały otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Świadczenie należne podatnikowi musi być przy tym skonkretyzowane i wynikać z treści zobowiązania, którego jest on stroną. O jego wymagalności można natomiast mówić od momentu, gdy podatnik jako wierzyciel ma prawo dochodzenia spełnienia tego świadczenia, a dłużnik obowiązek jego realizacji.

Przepis art. 12 ust. 3a ustawy CIT, który stanowi, że:

Tak więc, regułą jest, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zasadą jest, że opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy zadeklarować przychód dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Przychód osiągany przez podatnika, co do zasady, powstaje w dacie zajścia najwcześniejszej z ww. okoliczności.

Wyjątki od reguły określonej w art. 12 ust. 3a zostały unormowane w art. 12 ust. 3c-3g oraz 3j-3m ustawy o CIT. Dotyczą one:

   - przychodów ze świadczenia usług w przypadku, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych (art. 12 ust. 3c);

   - przychodów z tytułu dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego (art. 12 ust. 3d);

   - przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f (art. 12 ust. 3e), gdzie za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty,

   - przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, gdzie za datę powstania przychodu uważa się moment realizacji tych praw (art. 12 ust. 3f).

Natomiast art. 12 ust. 3g ustawy o CIT dotyczy sytuacji, gdy:

Wyjątki o których mowa w art. 12 ust. 3j-3m ustawy o CIT, dotyczą natomiast korekt przychodów.

Z powyższego wynika zatem, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie o CIT, pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia wystąpią po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:

W świetle powyższego przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.

Analizując ten przepis, należy zauważyć, że:

   - dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług;

   - strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;

   - wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów, nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;

   - okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;

   - okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;

   - w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia, ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.

W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych należy sprecyzować zakres tego pojęcia.

Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.

Zgodnie z definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN):

   - „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie powtarza się jego przebieg”,

   - „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”,

   - „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i pracownikami itp.”.

Tym samym pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok. Skutkiem tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych, które co prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednakże finansowe rozliczenie całości usługi następuje jednorazowo - nie dochodzi bowiem do periodycznych rozliczeń będących istotą stosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.

Zauważyć należy, że ustawodawca w analizowanym przepisie posługuje się pojęciem „okresów rozliczeniowych” w liczbie mnogiej, co oznacza, że aby dana regulacja znalazła zastosowanie musi wystąpić więcej niż jeden okres rozliczeniowy.

Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.

Zatem w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) - co powinno wynikać z ustaleń między stronami - za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.

Jak zostało już wyżej wyjaśnione, okres rozliczeniowy obejmuje okres, w którym następuje cykliczne wykonanie usługi, jednocześnie usługa ta rozliczana jest za ten okres. Innymi słowy rozliczenie między stronami umowy dotyczy okresu, w którym ma miejsce świadczenie usługi. Zatem okresem rozliczeniowym przykładowo może być kalendarzowy miesiąc, kwartał lub rok bądź inny okres trwający 30/31 dni (np. od 21 dnia danego miesiąca do 20 następnego miesiąca), 90 dni lub 365 dni.

 

Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia:

   - czy Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Zmiennej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT;

   - czy Spółka prawidłowo rozpoznaje przychody z Kwoty Stałej jako przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 12 ust. 3-3a ustawy o CIT, tj. w dacie wystawienia faktury VAT.

 

Z opisu sprawy wynika, że wynagrodzenie po stronie Państwa Spółki z tytułu zawieranych umów (sprzedaży (…) na raty), co do zasady obejmuje m.in. koszty finansowania płatności ratalnej, które mogą mieć charakter:

   - kwoty stałej (dalej: „Kwota Stała”) - o wysokości określonej z góry i niezmiennej w trakcie obowiązywania umowy;

   - kwoty zmiennej (dalej: „Kwota Zmienna”) - wysokość Kwoty Zmiennej może się zmienić w trakcie obowiązywania umowy. Kwota Zmienna jest oparta o określony wskaźnik referencyjny (np. WIBOR 6M / WIBOR 1M) który potencjalnie może być również modyfikowany / powiększony o określoną liczbę punktów procentowych.

 

Rozliczenie kwot należnych Państwa Spółce (zarówno ceny sprzedaży, jak i Kwoty Stałej oraz Kwoty Zmiennej) odbywa się w drodze wystawienia na Państwa klienta faktury VAT (lub potencjalnie faktur - w przypadku odrębnego fakturowania ceny sprzedaży oraz finansowania), obejmującej:

(1) pełną wartość ceny sprzedaży (…), zasadniczo będącej ekwiwalentem kosztów nabycia takiego sprzętu (ew. powiększoną o koszty dodatkowych świadczeń);

(2) łączną wartość finansowania należnego od wszystkich przewidzianych umową rat (opisaną zwykle na fakturze jako „finansowanie”).

Państwa klienci opłacają jednak raty miesięczne (zarówno w zakresie sprzętu, jak i finansowania - tj. Kwoty Stałej oraz Kwoty Zmiennej) zgodnie z postanowieniami zawartej z Państwa Spółką umowy (tj. zgodnie z odpowiednim harmonogramem). Efektywnie zapłata na Państwa rzecz odbywa się w formie miesięcznych rat (np. 60 miesięcznych rat w przypadku umowy zawartej na 5 lat).

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż Umowy zawierane z klientami Spółki określają ilość rat (co do zasady - przypadających na poszczególne miesiące kalendarzowe), na które rozłożona jest zapłata należności Spółki z tytułu sprzedaży (…) (obejmującej zarówno cenę sprzedaży (…) - ewentualnie powiększoną o koszty dodatkowych świadczeń (jak wskazano we wniosku) - oraz przypadającą na daną ratę wartość kosztu finansowania, tj. Kwoty Zmiennej / Kwoty Stałej).

Faktury nie są wystawiane w okresach rozliczeniowych. Dodatkowo na fakturze nie ma wprost wskazanego okresu rozliczeniowego.

Jednocześnie zwykle sporządzany jest Harmonogram płatności wskazujący w przypadku danej umowy łączną kwotę do zapłaty za dany miesiąc (obejmującą ratę kwoty głównej (dotyczącą ceny towaru) oraz Kwotę Zmienną / Kwotę Stałą) oraz datę ich płatności (przypadającą co do zasady na koniec danego miesiąca kalendarzowego).

Wystawiacie Państwo faktury VAT na rzecz swoich klientów po dostawie towaru (…) i po podpisaniu protokołu odbioru - każdorazowo po dacie zawarcia odpowiedniej umowy.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, iż przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT formułuje ogólną regułę, według której przychód powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (częściowego wykonania usługi), nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Norma ta ma jednak charakter ogólny i znajduje zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy ustawodawca nie przewidział dla danego zdarzenia regulacji szczególnej. Wyjątki od powyższej zasady zostały wprost skatalogowane m.in. w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Z opisu sprawy wynika, że wystawiacie Państwo na swoich klientów wyłącznie jedną fakturę VAT (ew. dwie, w wypadku osobnego fakturowania w zakresie kosztu finansowania) a, w przypadku umów przewidujących Kwotę Zmienną, w razie zmiany wskaźnika referencyjnego (np. WIBOR 6M / WIBOR 1M), wystawiacie Państwo później faktury korygujące, odpowiednio zmniejszające lub zwiększające kwotę obecną na fakturze VAT.

W związku z powyższym, zaznaczyć należy, iż usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta. W Państwa przypadku świadczenie w postaci udzielenia finansowania zakupu sprzętu na raty następuje jednorazowo.

Zatem skoro opisany model rozliczenia kwot należnych Państwa Spółce (Kwota Stała oraz Kwota Zmienna) nie przewiduje cyklicznych płatności przypisanych do danego okresu rozliczeniowego, wystawiacie Państwo na swojego klienta fakturę VAT, obejmującą całą wartość rozłożonej na raty należności (tj. cenę sprzedaży oraz koszt finansowania transakcji zakupu na raty) - to zarówno Kwota Stała jak i Kwota Zmienna - w związku z wykonaniem usługi - stanowi przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.

W Państwa sprawie zgodnie z powołanymi przepisami, przychód podatkowy dotyczący Kwoty Stałej jak i Kwoty Zmiennej powstanie na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. w dacie wykonania usługi udzielenia finansowania, a nie jak Państwo uważają w dacie wystawienia faktury VAT, wskazali Państwo bowiem, iż udzielenie finansowania zakupu sprzętu następuje jednorazowo w momencie udostępnienia klientowi sprzętu (…).

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.