0111-KDIB1-1.4010.555.2026.1.AND

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest osobą prawną prowadzącą działalność gospodarczą (…). Wnioskodawca nie jest podmiotem sektora finansowego, tj. w szczególności nie wykonuje i nie jest uprawniony do wykonywania czynności bankowych, nie działa jako instytucja pożyczkowa.

Spółka posiada siedzibę i zarząd na terytorium Polski i w efekcie, na gruncie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Jednym z podmiotów powiązanych Spółki, w rozumieniu przepisów ustawy o CIT, jest B. sp. z o.o. (dalej: „Spółka Powiązana”), w której Spółka posiada 45% udziałów. Spółka jest w posiadaniu informacji, że Spółka Powiązana może zostać wkrótce zlikwidowana.

(…) 2022 r. Spółka i Spółka Powiązana zawarły umowę pożyczki (dalej: „Umowa”), zgodnie z którą Spółka miała udzielić Spółce Powiązanej oprocentowaną pożyczkę w wysokości (…) zł. Niemniej, w Umowie wskazano, że pożyczkobiorca nie jest zobowiązany do żądania od pożyczkodawcy wypłaty całości pożyczki i na dzień składania wniosku Spółka Powiązana nie otrzymała pełnej kwoty, lecz jej część.

Pożyczka była przekazywana w transzach, na pisemne żądanie pożyczkobiorcy, a wysokość poszczególnych transz pożyczek wraz z terminami spłaty była uzależniona od bieżących potrzeb Spółki Powiązanej. Oprocentowanie pożyczki jest zmienne i stanowi sumę wskaźnika referencyjnego WIBOR (…) oraz stałej marży w wysokości (…)%. Umowa przewiduje również, że pożyczkobiorca zobowiązuje się do zwrotu całej otrzymanej pożyczki do (…) 2029 r. wraz z należnymi odsetkami naliczonymi za okres korzystania z pożyczki. Jednocześnie, zgodnie z treścią Umowy, pożyczkobiorca jest uprawniony do zwrotu pożyczki w całości lub części przed upływem terminu zwrotu pożyczki.

Na dzień składania wniosku, saldo niespłaconej pożyczki udzielonej Spółce Powiązanej wynosi (…) zł, przy czym kwota kapitału wynosi (…) zł, a kwota odsetek kapitałowych (…) zł.

Spółka Powiązana zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości na rzecz Spółki za kwotę (…) zł netto + (…) zł VAT, przy czym kwota (…) zł netto zostanie zapłacona w drodze kompensaty wierzytelności Spółki względem Spółki powiązanej z tytułu Umowy.

W związku z planowaną likwidacją Spółki Powiązanej, Spółka po sprzedaży nieruchomości może dokonać umorzenia pozostałej niespłaconej na dzień składania wniosku przez Spółkę Powiązaną części pożyczki. Planowane umorzenie odnosi się wyłącznie do dotychczas niespłaconego kapitału pożyczki, przy czym niespłacona część odsetkowa nie została i nie zostanie skapitalizowana.

Umorzenie opisane we wniosku nastąpi w zgodzie z brzmieniem przepisu art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795, dalej: „Kodeks cywilny”). Innymi słowy, dojdzie do zwolnienia przez wierzyciela (tj. Spółkę) dłużnika (tj. Spółkę Powiązaną) z długu, a dłużnik przyjmie te zwolnienie, wobec czego dojdzie do wygaśnięcia zobowiązania. W szczególności, umorzenie wierzytelności nastąpi bez zaspokojenia interesu Spółki, za który to należy uznać spłatę części kapitałowej pożyczki. Spółce nie będą przysługiwać żadne dalsze roszczenia z tytułu zwolnienia Spółki Powiązanej z długu.

Wnioskodawca podkreśla jednocześnie, że pożyczka na dzień składania wniosku nie uległa przedawnieniu oraz nie ulegnie przedawnieniu do dnia umorzenia. Kwota niespłaconej pożyczki nie została również zakwalifikowana jako uprawdopodobniona i Spółka nie tworzyła jakichkolwiek odpisów związanych z tą wierzytelnością. Ponadto, w niniejszej sprawie nie zajdą przesłanki nieściągalności wierzytelności wskazane w art. 16 ust. 2a ustawy o CIT, jak i nie dojdzie do udokumentowania wierzytelności za pomocą dokumentów wymienionych w art. 16 ust. 2 ustawy o CIT. Jednocześnie, Wnioskodawca informuje, że kwota umarzanej części pożyczki nie została dotychczas zaliczona przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów.

Spółka w przedstawionym stanie faktycznym (winno być: „zdarzeniu przyszłym”) jest zainteresowana potwierdzeniem jej stanowiska w zakresie możliwości zaliczenia umarzanej części kapitałowej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów na gruncie CIT.

Pytanie

Czy Spółka będzie mieć prawo do zaliczenia umorzonej części kapitałowej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie mieć prawo do zaliczenia umorzonej części kapitałowej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów.

a)  Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodu są koszty w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Literalna wykładnia art. 15 ust. 1 ustawy oraz utrwalona praktyka organów podatkowych prowadzą do wniosku, że za koszt uzyskania przychodu może zostać uznany każdy koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać on pokryty z zasobów majątkowych podatnika;

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;

·      pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;

·      został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów;

·      został właściwie udokumentowany;

·      nie został enumeratywnie wymieniony w katalogu kosztów, których nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.

W praktyce oznacza to, że każdy koszt, z wyłączeniem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, może stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami (w tym (…) służące zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła).

b)  Poniesienie kosztu przez podatnika i definitywność kosztu

Spółka, jeśli dokona umorzenia części kapitałowej pożyczki, poniesie faktyczny ciężar ekonomiczny tego umorzenia. Wnioskodawca faktycznie przekazał Spółce Powiązanej środki pieniężne stanowiące składnik majątku Spółki, a środki te nie zostaną Spółce zwrócone ani zrefundowane przez inny podmiot.

Na moment udzielenia pożyczki, wypływ środków pieniężnych nie miał jeszcze charakteru definitywnego, ponieważ Spółka spodziewała się zwrotu kwoty kapitału wraz z należnymi odsetkami. Niemniej, umorzenie części wierzytelności spowoduje, że umarzana część stanie się definitywnie utracona przez Spółkę.

W konsekwencji, koszt może mieć charakter definitywny, bowiem kwota umorzonego kapitału pożyczki w przypadku umorzenia nie będzie podlegać zwrotowi. Istotne przy tym jest, że Spółka ponosi faktyczny ciężar ekonomiczny umorzenia części kapitałowej wierzytelności. Definitywność poniesienia kosztu podkreśla przede wszystkim fakt, że umorzenie nastąpi zgodnie z przepisem art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795, dalej: „Kodeks cywilny”), zgodnie z którym zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Innymi słowy, Spółka po umorzeniu nie będzie mieć prawa do jakichkolwiek roszczeń względem Spółki Powiązanej, związanych z umarzaną częścią kapitałową pożyczki. Spółka nie będzie mogła m.in. zbyć tej części wierzytelności, potrącić jej ani wykorzystać w ramach jakiegokolwiek innego rozliczenia. Wartość umarzanego kapitału będzie zatem odpowiadać rzeczywistemu i definitywnemu uszczupleniu majątku Wnioskodawcy, którego ciężar nie zostanie przeniesiony na inny podmiot.

c)  Związek z działalnością gospodarczą i źródłem przychodów oraz katalog kosztów wyłączonych

O związku czynności z działalnością gospodarczą decydują jej rzeczywisty charakter ekonomiczny, odpłatność oraz cel gospodarczy. Wykorzystanie własnych środków finansowych w celu uzyskania wynagrodzenia w postaci odsetek stanowi przejaw gospodarowania majątkiem Spółki w ramach prowadzonej działalności.

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie oprocentowanej pożyczki na określony czas pozostaje w związku z działalnością gospodarczą. Umorzenie jest natomiast końcowym etapem zarządzania daną wierzytelnością, a w rezultacie także pozostaje w związku z działalnością gospodarczą.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, umorzenie pożyczki może stanowić koszt ponoszony w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W tym miejscu należy podkreślić, że dla zakwalifikowania danego kosztu jako koszt uzyskania przychodu wystarczające jest istnienie pośredniego związku z przychodem lub źródłem przychodów.

Korzyścią dla Wnioskodawcy z udzielenia pożyczki było uzyskiwanie przychodów w związku z otrzymywaniem od Spółki Powiązanej płatności odsetkowych. Na moment udzielenia pożyczki Spółka działała jako racjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, zakładając, że wierzytelność pożyczkowa będzie stanowić składnik majątku Spółki, podlegający spłacie wraz z odsetkami. Umorzenie wierzytelności wynika natomiast z późniejszej zmiany okoliczności gospodarczych dotyczących sytuacji Spółki Powiązanej, tj. planowanej likwidacji Spółki Powiązanej, której to okoliczności Spółka nie mogła przewidzieć na moment udzielania pożyczki.

Zdaniem Wnioskodawcy, dalsze dochodzenie spłaty pożyczki wobec aktualnej sytuacji Spółki Powiązanej byłoby ekonomicznie nieuzasadnione. Decyzja o umorzeniu pożyczki jest więc konsekwencją braku realnej możliwości odzyskania należności, a tym samym nieopłacalności dochodzenia roszczenia w obliczu likwidacji Spółki Powiązanej. Dochodzenie wierzytelności wiązałoby się z koniecznością ponoszenia przez Spółkę nakładów finansowych i organizacyjnych, mimo bardzo małych szans na odzyskanie należności.

W szczególności, celem umorzenia pożyczki nie jest udzielenie przez Spółkę wsparcia finansowego Spółce Powiązanej. Innymi słowy, Spółka umarzając pożyczkę działa z myślą o własnym interesie, a nie interesie Spółki Powiązanej. Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, że umorzenie wskazanej części kapitałowej pożyczki nastąpi po wcześniejszym potrąceniu kwoty pożyczki w transakcji sprzedaży nieruchomości przez Spółkę Powiązaną na rzecz Spółki. Wnioskodawca podejmie więc równolegle działania, które mają na celu odzyskanie jak największej części należności.

W konsekwencji, należy uznać, że umorzenie pożyczki jest kosztem ponoszonym w celu zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów i jednocześnie pozostającym w związku z działalnością gospodarczą Spółki.

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, umorzenie pożyczki nie jest kosztem wyłączonym na gruncie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

d)  Podsumowanie

Reasumując, w niniejszej sprawie:

·      umorzenie wierzytelności spełnia warunki ogólne kwalifikacji kosztu jako koszt uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ustawy o CIT;

·      wierzytelności nie uległy przedawnieniu na dzień umorzenia pożyczki;

·      koszt ten nie znajduje się w katalogu kosztów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka będzie mieć prawo do zaliczenia umorzonej części kapitałowej pożyczki do kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z tym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Państwa Spółka udzieliła Spółce Powiązanej oprocentowanej pożyczki. Na dzień złożenia wniosku, pożyczka nie została spłacona. W związku z planowaną likwidacją Spółki Powiązanej, Państwa Spółka zamierza dokonać umorzenia pozostałej niespłaconej na dzień składania wniosku przez Spółkę Powiązaną części pożyczki. Planowane umorzenie odnosi się wyłącznie do dotychczas niespłaconego kapitału pożyczki, przy czym niespłacona część odsetkowa nie została i nie zostanie skapitalizowana. Opisane we wniosku umorzenie nastąpi na podstawie art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795), czyli dojdzie do zwolnienia przez wierzyciela (tj. Państwa Spółkę) dłużnika (tj. Spółkę Powiązaną) z długu, a dłużnik przyjmie te zwolnienie, wobec czego dojdzie do wygaśnięcia zobowiązania.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy będą Państwo mieć prawo do zaliczenia umorzonej części kapitałowej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów.

Na wstępie wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia umorzenia wierzytelności, dlatego zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej oraz prawa cywilnego. I tak, „umorzyć” to „zrezygnować całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”, „zrezygnować z dalszego postępowania sądowego w określonej sprawie”, (https:// sjp.pwn.pl).

Wskazać przy tym należy, że wierzytelność stanowi uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego, przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika. Jest ona zbywalnym prawem majątkowym. Wierzyciel może również podjąć decyzję o zwolnieniu dłużnika z długu.

Instytucję zwolnienia z długu reguluje Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 508 Kodeksu cywilnego,

Konsekwencją zwolnienia z długu jest umorzenie zobowiązania, które nie powoduje powstania nowego. Ważną rzeczą jest fakt, że zwolnienie z długu wymaga zgody dłużnika, zatem nie będzie skuteczne zwolnienie z długu za pomocą jednostronnej czynności prawnej wierzyciela, pozostawionej bez reakcji dłużnika. Dla zwolnienia potrzebna jest akceptacja dłużnika, co musi się znaleźć również w treści umowy.

Ponadto, strony mają swobodę w decydowaniu o tym czy zwolnienie z długu ma objąć całe zobowiązanie czy tylko jego część. Nie ma przeszkód, aby zwolnienie z długu objęło tylko część zobowiązania. Nie ma również przeszkód, aby zwolnienie z długu zostało dokonane z zastrzeżeniem warunku lub terminu (K. Zagrobelny, Komentarz do KC red. E. Gniewek, Warszawa 2006, s. 872).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej „ustawa o CIT”),

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT) pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wobec tego, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie przychodów ze źródła przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT,

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Norma zawarta w art. 12 ust. 3 ww. ustawy nakazuje zatem ujmować dla celów podatkowych przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, które nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane przez podatnika, ale są mu należne, tj. stanowią przedmiot wymagalnych świadczeń. Zatem, przychodami należnymi są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej podatnika stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie ich nie uzyskano.

Ponadto, w świetle art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o CIT,

Zatem, w celu zaliczenia danej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

·      wierzytelność musi być wcześniej zarachowana jako przychód należny,

·      wierzytelność nie może ulec przedawnieniu do dnia umorzenia,

·      wierzytelność musi zostać umorzona.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT wprowadza generalny, bezwzględny zakaz zaliczania umorzonych wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów. Przepis ten przewiduje wyjątek tylko dla wierzytelności uprzednio zarachowanych jako przychód należny, na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT,

Zatem, kwota kapitału pożyczki na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie jest przychodem należnym.

W związku z tym, opisana we wniosku umorzona część kapitałowa wierzytelności nie może zostać zaliczona przez Państwa Spółkę do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie jest przychodem należnym i w Państwa sprawie zastosowanie znajdzie art. 16 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka będzie mieć prawo do zaliczenia umorzonej części kapitałowej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.