0111-KDIB1-1.4010.540.2026.1.RH

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) od dnia 1 listopada 2023 r. wybrała opodatkowanie ryczałtem od dochodów (estoński CIT). Zgłoszenie nastąpiło skutecznie, poprzez złożenie zawiadomienia w ustawowym terminie (tj. w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowana ryczałtem).

W celu skorzystania z estońskiego CIT w trakcie roku podatkowego, Spółka podjęła działania przewidziane w art. 28j ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”). Na dzień 31 października 2023 r. (tj. na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem) Spółka zamknęła księgi rachunkowe oraz zleciła przygotowanie sprawozdania finansowego. Sprawozdanie finansowe za okres od 20 października 2023 r. do 31 października 2023 r. zostało sporządzone przez biuro rachunkowe w dniu 20 listopada 2023 r., w wymaganym formacie i strukturze, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Sprawozdanie finansowe zostało podpisane elektronicznie przez osobę prowadzącą księgi rachunkowe spółki w dniu 24 stycznia 2024 r., a jedyny członek zarządu Spółki, upoważniony do samodzielnej jej reprezentacji podpisał sprawozdanie finansowe elektronicznie 4 listopada 2025 r.

Na moment dokonania wyboru tej formy opodatkowania - jak również nieprzerwanie do chwili obecnej - Spółka spełniała wszystkie warunki wskazane w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT, uprawniające do opodatkowania ryczałtem, a także nie była objęta żadnym z wyłączeń określonych w art. 28k ust. 1 tej ustawy.

Pytanie

Czy Wnioskodawca spełnił warunek wskazany w art. 28j ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm.) i skutecznie wybrał opodatkowanie Ryczałtem przed upływem przyjętego przez Spółkę roku podatkowego, tj. od 1 listopada 2023 r., jeżeli podpis kierownika jednostki został na nim złożony po upływie terminu do sporządzenia sprawozdania finansowego, zaś sam dokument był sporządzony w terminie i zamknięto księgi na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnił on wszystkie wymogi stawiane przez art. 28j ust. 5 ustawy o CIT i skutecznie wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek od dnia 1 listopada 2023 r. Sam fakt złożenia podpisu przez kierownika jednostki po upływie terminu przewidzianego na sporządzenie sprawozdania finansowego nie niweczy uprzedniego, terminowego sporządzenia tego dokumentu, ani nie wyklucza możliwości skutecznego wejścia w system estońskiego CIT w trakcie roku podatkowego.

Uzasadnienie:

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka spełniła wszystkie przesłanki wynikające z art. 28j ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) i tym samym skutecznie dokonała wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek od dnia 1 listopada 2023 r. Złożenie podpisu przez kierownika jednostki (członka zarządu) po upływie terminów określonych przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 z późn. zm., dalej: „ustawa o rachunkowości” lub „UoR”) nie niweczy uprzednio dokonanego, terminowego i prawidłowego sporządzenia sprawozdania finansowego i nie pozbawia Spółki prawa do stosowania ryczałtu od dochodów spółek od wybranego momentu.

Dla prawidłowej oceny stanowiska Spółki kluczowe jest w pierwszej kolejności przeanalizowanie normy materialnoprawnej zawartej w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W takim przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem, a przepis art. 28j ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z odesłaniem do art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, warunkiem opodatkowania ryczałtem jest zgłoszenie zawiadomienia o wyborze tej formy opodatkowania według ustalonego wzoru do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym podatnik ma być opodatkowany ryczałtem.

Rozważając ratio legis konstrukcji opodatkowania śródrocznego z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, należy podkreślić, że celem ustawodawcy było zaoferowanie podatnikom elastyczności w przechodzeniu na nowy reżim opodatkowania, przy jednoczesnym zabezpieczeniu konieczności precyzyjnego i bezszwowego rozdzielenia dwóch odrębnych okresów podatkowych: okresu opodatkowania na zasadach ogólnych oraz okresu opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Podstawowym narzędziem gwarantującym ten podział i ciągłość rozliczeń podatkowych jest właśnie zamknięcie ksiąg rachunkowych oraz sporządzenie sprawozdania finansowego na dzień bilansowy przypadający przed pierwszym dniem opodatkowania ryczałtem.

Sprawozdanie to służy ustaleniu wyniku finansowego jednostki, wyodrębnieniu zysków niepodzielonych i niepokrytych strat, a tym samym stworzeniu przejrzystego bilansu otwarcia dla celów nowego reżimu podatkowego. Odesłanie w ustawie podatkowej do przepisów o rachunkowości ma charakter czysto techniczny i materialny - sprawozdanie ma odzwierciedlać stan majątkowy i finansowy jednostki zgodnie z regułami rachunkowości. Przepis art. 28j ust. 5 ustawy o CIT kładzie nacisk na dokończenie czynności technicznej, jaką jest sporządzenie sprawozdania, a nie na wykreowanie dodatkowego, rygorystycznego wymogu formalnego w postaci złożenia podpisów przez osoby uprawnione w określonym czasie.

Analizując relację pomiędzy terminami i wymogami ustawy o rachunkowości (dalej: UoR”), a treścią ustawy o CIT, należy jednoznacznie wskazać, że regulacje ustawy o rachunkowości w sposób zamierzony i precyzyjny rozróżniają dwie odrębne czynności prawne i techniczne, jakimi są: po pierwsze, sporządzenie sprawozdania finansowego, oraz po drugie, podpisanie sprawozdania finansowego przez uprawnione podmioty.

Odrębność ta wynika wprost z brzmienia art. 45 ust. 1f UoR, który określa, że sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Użyta w powołanym przepisie konstrukcja gramatyczna wskazuje jednoznacznie na chronologię i odrębność tych etapów – w pierwszej kolejności dochodzi do czynności sporządzenia dokumentu, a w drugiej kolejności następuje nakładanie na ten dokument odpowiednich podpisów elektronicznych.

Również treść art. 52 ust. 1 UoR potwierdza powyższy podział. Zgodnie z tym przepisem, kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy. Przepis ten wyraźnie rozgranicza obowiązek organizacyjny kierownika jednostki polegający na „zapewnieniu sporządzenia” sprawozdania od następczego etapu, jakim jest przedstawienie już sporządzonego sprawozdania właściwym organom. Z kolei art. 52 ust. 2 UoR definiuje krąg osób zobowiązanych do podpisania dokumentu, wskazując osobę prowadzącą księgi rachunkowe oraz kierownika jednostki. Aby sprawozdanie finansowe mogło zostać komukolwiek przedstawione do podpisu, musi ono w pierwszej kolejności istnieć w sensie materialnym i formalnym jako dokument sporządzony. Tym samym czynność sporządzenia sprawozdania finansowego wyprzedza i warunkuje proces jego podpisywania.

Dalszym dowodem na to, że sporządzenie sprawozdania finansowego jest czynnością niezależną od jego podpisania, są regulacje zawarte w art. 52 ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 2c UoR. Przepisy te przyznają osobom zobowiązanym prawo do odmowy podpisania sprawozdania finansowego, co wymaga sporządzenia pisemnego uzasadnienia i dołączenia go do sprawozdania. Co więcej, w treści odmowy podpisania jednoznacznie wskazuje się sprawozdanie finansowe, którego ta odmowa dotyczy, m.in. poprzez podanie daty i godziny podpisania dokumentu przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych. Gdyby przyjąć bezkrytycznie prezentowaną niekiedy przez organy podatkowe tezę, że sprawozdanie finansowe powstaje (jest sporządzone) dopiero z chwilą złożenia pod nim wszystkich wymaganych podpisów, wówczas odmowa podpisania sprawozdania finansowego byłaby prawnie i logicznie niemożliwa. Nie można bowiem odmówić podpisania dokumentu, który zdaniem organu jeszcze nie istnieje, gdyż nie został podpisany. Przyjęcie takiego toku rozumowania prowadziłoby do wniosków absurdalnych, gdyż osoba zamierzająca odmówić podpisania sprawozdania musiałaby je najpierw podpisać, aby wykreować dokument, a następnie złożyć odmowę do podpisanego już dokumentu. Wykładnia prowadząca do takich rezultatów jest na gruncie polskiego systemu prawnego niedopuszczalna.

Dla właściwego ustalenia skutków prawnych opóźnienia w podpisaniu dokumentu kluczowa jest treść art. 52 ust. 2a UoR. Przepis ten jednoznacznie stanowi, że podpisanie sprawozdania finansowego stanowi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania przewidziane w ustawie. Ustawodawca przypisał zatem złożeniu podpisu pod sprawozdaniem finansowym charakter deklaratoryjny, potwierdzający. Podpisanie sprawozdania finansowego nie tworzy nowego bytu prawnego ani nie decyduje o dacie jego sporządzenia. Stanowi jedynie formalne poświadczenie przez uprawnione osoby, że uprzednio sporządzony dokument sprawozdawczy odpowiada wymogom ustawy o rachunkowości. W konsekwencji sporządzenie sprawozdania finansowego bez kompletu podpisów - lub ze zwłoką w ich złożeniu - w dalszym ciągu pozostaje prawidłowym sporządzeniem sprawozdania finansowego w rozumieniu przepisów o rachunkowości. Sam fakt złożenia podpisu przez członka zarządu w dacie późniejszej nie uchyla faktu, że sprawozdanie finansowe jako takie zostało prawidłowo i terminowo sporządzone w dniu 20 listopada 2023 r.

Przenosząc powyższe na grunt prawa podatkowego, należy kategorycznie sprzeciwić się uzależnianiu skuteczności wyboru estońskiego CIT od złożenia podpisów pod sprawozdaniem finansowym w terminach przewidzianych w UoR. Przepis art. 28j ust. 5 ustawy o CIT wymaga wyłączenie zamknięcia ksiąg oraz „sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami o rachunkowości”. Gdyby wolą ustawodawcy było wyznaczenie surowego rygoru utraty prawa do ryczałtu w przypadku nieterminowego podpisania sprawozdania finansowego, wymóg ten zostałby jednoznacznie i wprost wyrażony w tekście ustawy o CIT.

W rozpatrywanym stanie faktycznym Spółka wywiązała się ze wszystkich wymogów nałożonych przez art. 28j ust. 5 ustawy o CIT:

1.    Zamknęła księgi rachunkowe na dzień poprzedzający pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem (tj. na dzień 31 października 2023 r.);

2.    Sporządziła sprawozdanie finansowe w terminie (w dniu 20 listopada 2023 r.), zachowując właściwą postać elektroniczną i strukturę XML;

3.    Złożyła zawiadomienie ZAW-NR we właściwym organie i w terminie ustawowym.

Złożenie podpisu przez osobę prowadzącą księgi w dniu 24 stycznia 2024 r. oraz przez jedynego członka zarządu w dniu 4 listopada 2025 r. stanowiło jedynie potwierdzenie prawidłowości sporządzonego wcześniej sprawozdania i nie niweczy faktu, że sprawozdanie zostało sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości.

Prezentowane przez Spółkę stanowisko, wywody prawne, analiza stosunku ustawy o CIT do ustawy o rachunkowości, jak również ocena odrębności czynności sporządzenia i podpisania sprawozdania finansowego, znajdują pełne i bezpośrednie potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym wprost w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 179/26.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Natomiast stosownie do art. 28j ust. 5 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 28e ustawy o CIT:

Z kolei jak wynika z art. 8 ust. 6a ustawy o CIT:

Aby skorzystać z formy opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, podatnik jest obowiązany do spełnienia ustawowych warunków przewidzianych w art. 28j oraz nie może być podmiotem wymienionym w art. 28k ustawy o CIT.

Państwa wątpliwości przedstawione we wniosku dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca spełnił warunek wskazany w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT i skutecznie wybrał opodatkowanie Ryczałtem przed upływem przyjętego przez Spółkę roku podatkowego, tj. od 1 listopada 2023 r., jeżeli podpis kierownika jednostki został na nim złożony po upływie terminu do sporządzenia sprawozdania finansowego, zaś sam dokument był sporządzony w terminie i zamknięto księgi na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie odnoszą się do kwestii sporządzania sprawozdania finansowego. Odpowiadając na Państwa wątpliwości, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm., dalej: „uor”), które regulują tę kwestię.

I tak, godnie z art. 45 ust. 1 i 1f uor:

Z kolei stosownie do art. 52 ust. 1, 2 oraz 2a uor:

Przepis art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, wskazuje na obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Natomiast przepisy ustawy o rachunkowości wskazują na właściwe podmioty, które mają podpisać sprawozdanie finansowe i tym samym potwierdzić, że spełnia ono wymagania przewidziane ustawą o rachunkowości. Zatem uznać należy, że podpisanie sprawozdania finansowego jest integralną częścią sporządzenia sprawozdania finansowego, a samo sporządzenie sprawozdania finansowego bez jego skutecznego podpisania nie stanowi o sporządzeniu sprawozdania zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.

W konsekwencji, samo sporządzenie sprawozdania finansowego (bez jego podpisania) nie jest wystarczające dla skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek, bowiem zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, a potwierdzeniem że spełnia ono wymagania przewidziane tą ustawą jest jego skuteczne podpisanie.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, na dzień na 31 października 2023 r. Spółka zamknęła księgi rachunkowe oraz zleciła przygotowanie sprawozdania finansowego. Sprawozdanie finansowe za okres od 20 października 2023 r. do 31 października 2023 r. - zostało sporządzone przez biuro rachunkowe w dniu 20 listopada 2023 r., w wymaganym formacie i strukturze, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. Sprawozdanie finansowe zostało podpisane elektronicznie przez osobę prowadzącą księgi rachunkowe spółki w dniu 24 stycznia 2024 r., a jedyny członek zarządu Spółki, upoważniony do samodzielnej jej reprezentacji podpisał sprawozdanie finansowe elektronicznie 4 listopada 2025 r.

Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że skoro jedyny członek zarządu Spółki, upoważniony do samodzielnej jej reprezentacji podpisał sprawozdanie finansowe elektronicznie 4 listopada 2025 r., czyli po upływie 3 miesięcy od daty zamknięcia ksiąg rachunkowych, to nie dopełnili Państwo wymogu o którym mowa w art. 28j ust. 5 ustawy o CIT.

Jak wskazano powyżej sprawozdanie finansowe wymaga podpisania przez osoby wskazane w uor, natomiast skuteczny podpis pod sprawozdaniem powinien zostać złożony najpóźniej ostatniego dnia, w którym upływa termin na jego sporządzenie.

Zgodnie z art. 45 uor, sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych (tzw. dzień bilansowy) i ma zostać ono sporządzone nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego (art. 52 uor). Tym samym, również podpis pod sprawozdaniem finansowym należy złożyć nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego.

W przypadku przejścia na ryczałt od dochodów spółek w trakcie roku podatkowego sprawozdanie finansowe sporządza się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem, a tym samym czynności związane ze sporządzeniem sprawozdania finansowego, w tym również jego podpisanie, należy dokonać w ciągu 3 miesięcy.

Podsumowując dla skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek sprawozdanie finansowe powinno zostać podpisane przez wskazane w ustawie osoby najpóźniej w dniu upływu ostatniego dnia wynikającego z przepisów na jego sporządzenie. Jak wynika z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości, a złożenie podpisu pod sprawozdaniem finansowym przez uprawnione do tego osoby potwierdza prawidłowość (zgodność z przepisami ustawy o rachunkowości) sporządzenia sprawozdania finansowego. Tym samym należy przyjąć, że sprawozdanie finansowe uważa się za sporządzone, gdy zostanie podpisane przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych i przez osoby reprezentujące Spółkę jako kierownik jednostki.

Zatem za datę faktycznego sporządzenia sprawozdania finansowego pod kątem formalnoprawnym należy uznać datę złożenia pod nim wymaganego przepisami ustawy o rachunkowości podpisu, tj. zarówno podpisu osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, jak i podpisu kierownika jednostki, tj. osób reprezentujących Spółkę jako kierownik jednostki.

Wobec powyższego Państwa stanowisko zgodnie z którym Spółka spełniła wszystkie wymogi stawiane przez art. 28j ust. 5 ustawy o CIT i skutecznie wybrała opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek od dnia 1 listopada 2023 r., a sam fakt złożenia podpisu przez kierownika jednostki po upływie terminu przewidzianego na sporządzenie sprawozdania finansowego nie niweczy uprzedniego, terminowego sporządzenia tego dokumentu, ani nie wyklucza możliwości skutecznego wejścia w system estońskiego CIT w trakcie roku podatkowego, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się natomiast do powołanego we wniosku nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 179/26, organ zauważa, że rozstrzygnięcie zawarte w tym wyroku nie stanowi powszechnej wykładni przepisów prawa podatkowego, ponieważ wydane zostało w indywidualnej sprawie, w konkretnej indywidualnie określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wiąże tylko strony danego postępowania.

Organ nie zgadza się również z tym rozstrzygnięciem.

Stanowisko organu w kwestii będącej przedmiotem niniejszej interpretacji potwierdza przykładowo wyrok WSA w Poznaniu z 11 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 681/25, w którym wskazano, że: Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wbrew stanowisku skarżącej, sprawozdanie finansowe nie zostało sporządzone przez spółkę zgodnie z przepisami o rachunkowości ze względu na to, że jak wynika z opisanego we wniosku stanu faktycznego, członkowie zarządu spółki (osoby reprezentujące spółkę jako kierownik jednostki) podpisali sprawozdanie finansowe po upływie 3 miesięcy od daty zamknięcia ksiąg rachunkowych, tj. po 30 czerwca 2023 r. Zdaniem Sądu, dopiero złożenie niezbędnych podpisów czyniło powyższe sprawozdanie finansowe pełnym i kompletnym, a skoro nastąpiło to po upływie ustawowego trzymiesięcznego terminu, nie można uznać go za sporządzone, zgodnie z przepisami
o rachunkowości, jak wymaga tego przepis art. 28j ust. 5 u.p.d.o.p.

Wbrew stanowisku skarżącej spółki, stosownie do przepisów art. 52 ust. 1, ust. 2 i ust. 2a u.r. nie jest wystarczające podpisanie sprawozdania przez osobę prowadzącą księgi rachunkowe, w terminie 3 miesięcy od zamknięcia ksiąg rachunkowych, ale konieczne jest również złożenie w tym terminie podpisu przez kierownika jednostki. Dopiero tak podpisane sprawozdanie może zostać uznane za sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Podpisanie sprawozdania stanowi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania przewidziane w ustawie i odpowiedzialność za to spoczywa nie tylko na osobie prowadzącej księgi rachunkowe, ale również na osobach reprezentujących spółkę.

Z kolei w wyroku WSA w Krakowie z 20 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 800/25, Sąd wskazał, m.in.. że: Z ustawy o rachunkowości wynika zatem, że sprawozdanie finansowe powinno być sporządzone - jak to już stwierdzono - w terminie 3 miesięcy od zamknięcia ksiąg rachunkowych. Do tego czasu wszystkie wymagane elementy sprawozdania powinny być sporządzone (por. Ustawa o rachunkowości. Komentarz, pod red. E. Walińskiej, Lex, Art. 52). W tym też terminie powinno być ono podpisane.

Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy należy stwierdzić, że sprawozdanie finansowe nie zostało sporządzone przez spółkę zgodnie z przepisami o rachunkowości ze względu na to, że podpis kierownika jednostki - członka zarządu uprawnionego do reprezentacji spółki- został złożony po upływie trzymiesięcznego terminu na sporządzenie sprawozdania finansowego.
W świetle przepisów art. 52 ust.1, ust.2 i ust.2a ustawy o rachunkowości nie jest wystarczające podpisanie sprawozdania przez osobę prowadzącą księgi rachunkowe, ale konieczne jest również złożenie podpisu przez kierownika jednostki. Dopiero tak podpisane sprawozdanie może zostać uznane za sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Podpisanie sprawozdania stanowi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania przewidziane w ustawie - odpowiedzialność za to spoczywa nie tyko na osobie prowadzącej księgi rachunkowe, ale również na osobach reprezentujących spółkę.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.