0111-KDIB1-1.4010.511.2026.2.RH

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 17 września 2026 r. (wpływ tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością powstałą w wyniku przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną.

Przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nastąpiło w dniu (…) 2025 r.

Z dniem przekształcenia Wnioskodawca rozpoczął opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tzw. estoński CIT).

W ramach prowadzonej przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej przedsiębiorca nabył znak towarowy na podstawie aktu notarialnego z dnia (…).

Nabycie znaku towarowego miało charakter odpłatny.

W akcie notarialnym nie została określona jedna, z góry ustalona kwota wynagrodzenia za znak towarowy. Określono natomiast sposób ustalenia wynagrodzenia należnego zbywcom.

Zgodnie z treścią aktu notarialnego:

Odbiorca zapłaci Przekazującemu wynagrodzenie w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt.

Wynagrodzenie zostało zatem określone jako kwota zależna od liczby sprzedanych produktów.

Od (…) 2024 r. do dnia przekształcenia, tj. do dnia (…) 2025 r., łączne wynagrodzenie wynikające z powyższego postanowienia aktu notarialnego i wypłacone zbywcom wyniosło (…) zł.

Postanowienia aktu notarialnego dotyczące wynagrodzenia w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt nie zostały zmienione i obowiązują również po dniu przekształcenia.

W (…) 2025 r. znak towarowy został wprowadzony do ksiąg rachunkowych.

Wartość początkowa znaku towarowego przyjęta dla celów bilansowych wyniosła (…) zł. Wartość ta została ustalona na podstawie wyceny dokonanej przez zewnętrzny podmiot.

Znak towarowy był amortyzowany dla celów bilansowych.

Na dzień przekształcenia, tj. (…) 2025 r., wartość początkowa znaku towarowego wynosiła (…) zł, a dokonane umorzenie bilansowe wynosiło (…) zł.

Wartość bilansowa netto znaku towarowego na dzień przekształcenia wynosiła (…) zł.

Na dzień przekształcenia znak towarowy znajdował się w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych.

Po dniu przekształcenia Wnioskodawca kontynuował działalność gospodarczą z wykorzystaniem znaku towarowego, a postanowienia aktu notarialnego dotyczące wynagrodzenia w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt nadal obowiązywały.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 17 września 2026 r. na zadane w wezwaniu pytania udzielono odpowiedzi w następujący sposób:

1.  Czy po przekształceniu spółka z o.o. będzie kontynuować wycenę składników majątkowych jednoosobowej działalności gospodarczej?

ODP: Po przekształceniu Sp. z o.o. kontynuuje wycenę składników majątkowych jednoosobowej działalności gospodarczej.

2.  Czy po przekształceniu dojdzie do przeszacowania wartości składników majątkowych jednoosobowej działalności gospodarczej, w tym wskazanego we wniosku znaku towarowego?

ODP: Po przekształceniu Sp. z o.o. nie doszło do przeszacowania wartości składników majątkowych (w tym znaku towarowego wskazanego we wniosku) jednoosobowej działalności gospodarczej.

3.  Czy znak towarowy, o którym mowa we wniosku stanowił wartość niematerialną i prawną w prowadzonej uprzednio (przed przekształceniem Państwa Spółki) jednoosobowo działalności gospodarczej?

ODP: Znak towarowy stanowił wartość niematerialną i prawną prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

4.  Czy ww. znak towarowy był również amortyzowany podatkowo przed przekształceniem Państwa Spółki w jednoosobowej działalności gospodarczej, a odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tego znaku były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów tej działalności? Jeżeli nie, to:

a) Z jakiego powodu?

b) Czy wydatki ponoszone na zapłatę wynagrodzenia (ustalonego w sposób wskazany we wniosku) należnego Zbywcą za znak towarowy były zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów jednoosobowej działalności gospodarczej?

ODP: Znak towarowy nie był amortyzowanym podatkowo przed przekształceniem.

a) Przyczyną braku amortyzacji podatkowej były wątpliwości interpretacyjne w zakresie ustalenia wartości początkowej znaku towarowego.

b) Wydatki ponoszone na zapłatę wynagrodzenia za znak towarowy były zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów jednoosobowej działalności gospodarczej.

5.  Jaka wartość znaku towarowego została przyjęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?

ODP: Wartość bilansowa przyjęta do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wyniosła (…) zł.

6.  Czy znak towarowy został nabyty od podmiotu powiązanego, o którym mowa w art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT?

ODP: Znak towarowy nie był nabyty od podmiotu powiązanego.

7.  Czy z aktu notarialnego, o którym mowa we wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej uprzednio jednoosobowo działalności gospodarczej (tj. przed przekształceniem w spółkę z o.o.) wraz z nabyciem znaku towarowego nabył prawa autorskie do tego znaku towarowego? Czy nabył wyłącznie licencję do tego znaku?

ODP: Wnioskodawca nabył prawa autorskie do znaku towarowego.

Pytanie

Czy dla celów ustalenia dochodu z przekształcenia, o którym mowa w art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego należy uwzględnić wynagrodzenie określone w akcie notarialnym z dnia (…) w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt, które do dnia przekształcenia wyniosło łącznie (…) zł?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), w informacji, o której mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, wykazuje się dochód z przekształcenia w kwocie odpowiadającej sumie nadwyżek wartości poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku finansowego netto zgodnie z przepisami o rachunkowości, na dzień przekształcenia, ponad ich wartość podatkową ustaloną na ten dzień.

Z kolei zgodnie z art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT przez wartość podatkową składnika majątku rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

W przedstawionym stanie faktycznym przedsiębiorca nabył znak towarowy odpłatnie na podstawie aktu notarialnego z dnia (…).

W akcie notarialnym strony nie określiły jednej, z góry ustalonej kwoty wynagrodzenia za znak towarowy. Określiły natomiast sposób ustalenia wynagrodzenia należnego zbywcom.

Zgodnie z treścią aktu notarialnego:

Odbiorca zapłaci Przekazującemu wynagrodzenie w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt. Wynagrodzenie zostało określone w akcie notarialnym w związku z nabyciem znaku towarowego, a jego wysokość została uzależniona od liczby sprzedanych produktów.

Od (…) 2024 r. do dnia przekształcenia, tj. do dnia (…) 2025 r., z tytułu wynagrodzenia określonego w akcie notarialnym zbywcom wypłacono łącznie (…) zł.

Postanowienia aktu notarialnego dotyczące wynagrodzenia w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt nie zostały zmienione i obowiązywały również na dzień przekształcenia.

Wynagrodzenie określone w akcie notarialnym pozostaje bezpośrednio związane z nabyciem znaku towarowego.

Nie stanowi ono wynagrodzenia za świadczenie odrębnej usługi ani opłaty licencyjnej za korzystanie ze znaku towarowego.

Kwota (…) zł stanowi zatem rzeczywisty wydatek poniesiony przez przedsiębiorcę w związku z nabyciem znaku towarowego.

Fakt, że wynagrodzenie zostało określone jako (…) euro za każdy sprzedany produkt, a nie jako jedna z góry ustalona kwota, nie zmienia charakteru prawnego tego świadczenia. Strony określiły bowiem w akcie notarialnym obowiązek zapłaty wynagrodzenia oraz sposób ustalenia jego wysokości.

Kwoty wynikające z tego wynagrodzenia były w prowadzonej przed przekształceniem działalności gospodarczej bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, dla ustalenia wartości podatkowej znaku towarowego istotny jest rzeczywisty charakter prawny wydatków wynikający z treści aktu notarialnego. Wydatki te stanowiły wynagrodzenie związane z nabyciem znaku towarowego, a nie wynagrodzenie za świadczenie odrębnej usługi.

W konsekwencji, przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego dla celów art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT, należy uwzględnić charakter prawny świadczenia określonego w akcie notarialnym oraz jego bezpośredni związek z nabyciem tego składnika majątku.

Wnioskodawca wskazuje, że art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT określając wartość podatkową składnika majątku odwołuje się nie tylko do wartości uprzednio niezaliczonej do kosztów uzyskania przychodów, lecz również do wartości, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za koszt uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia tego składnika majątku.

W ocenie Wnioskodawcy, przy zastosowaniu tej regulacji należy uwzględnić fakt, że przedmiotowe wydatki pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem konkretnego składnika majątku, tj. znaku towarowego, oraz wynikają wprost z aktu notarialnego regulującego jego nabycie.

W przypadku odpłatnego zbycia znaku towarowego wydatki wynikające z obowiązku zapłaty wynagrodzenia określonego w akcie notarialnym pozostają związane z nabyciem tego konkretnego składnika majątku. Z tego względu, zdaniem Wnioskodawcy, powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu jego wartości podatkowej dla celów art. 7aa ustawy o CIT.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wcześniejsze zaliczenie przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie powinno samo w sobie przesądzać o pominięciu ich przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego na dzień przekształcenia, jeżeli z treści aktu notarialnego wynika, że wydatki te stanowiły element wynagrodzenia związanego z nabyciem tego składnika majątku.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów ustalenia dochodu z przekształcenia, o którym mowa w art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego, o której mowa w art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT, należy uwzględnić wynagrodzenie określone w akcie notarialnym z dnia (…) w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt.

W konsekwencji kwota (…) zł wypłacona zbywcom od (…) 2024 r. do dnia (…) 2025 r. powinna zostać uwzględniona przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego na dzień przekształcenia.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wartość podatkowa znaku towarowego na dzień przekształcenia powinna uwzględniać kwotę (…) zł, wynikającą z wynagrodzenia określonego w akcie notarialnym z dnia (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia czy dla celów ustalenia dochodu z przekształcenia, o którym mowa w art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego należy uwzględnić wynagrodzenie określone w akcie notarialnym z dnia (…) w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt, które do dnia przekształcenia wyniosło łącznie (…) zł.

Z uzasadnienia do ustawy wprowadzającej estoński CIT wynika, że w celu uniknięcia działań optymalizacyjnych, podatnicy utworzeni w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną lub spółki niebędącej osoba prawną, których pierwszy rok podatkowy po przekształceniu jest jednocześnie pierwszym rokiem stosowania opodatkowania zgodnie z przepisami rozdziału 6b zobligowani zostaną do ustalenia dochodu z takiego przekształcenia.

Powyższą kwestię reguluje art. 7aa ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest obowiązany na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania tym ryczałtem:

1) sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz

2) wyodrębnić w kapitale własnym spółki na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:

a) kwotę zysków niepodzielonych i kwotę zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz

b) kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Natomiast art. 7aa ust. 2 ustawy o CIT wskazuje, że:

W informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wykazuje się:

1) przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1, w kwocie odpowiadającej:

a) przychodom uwzględnionym, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz

b) kosztom zaliczonym do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały uwzględnione w wyniku finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, oraz

2) koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15, w kwocie odpowiadającej:

a) przychodom zaliczonym do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1, w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały uwzględnione w wyniku finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, oraz

b) kosztom uwzględnionym, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15, oraz

3) dochód z przekształcenia w kwocie odpowiadającej sumie nadwyżek wartości poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku finansowego netto zgodnie z przepisami o rachunkowości, na dzień przekształcenia, ponad ich wartość podatkową ustaloną na ten dzień - w przypadku podatnika utworzonego w wyniku przekształcenia spółki, którego pierwszy rok podatkowy po przekształceniu jest jednocześnie pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Art. 7aa ust. 3 ustawy o CIT stanowi natomiast, że:

Przepisów ust. 2 pkt 1 i 2 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4, oraz kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem tych przychodów i kosztów, które podlegają rozliczeniu w innych terminach lub okresach zgodnie z przepisami o rachunkowości.

Zgodnie z art. 7aa ust. 4 ww. ustawy:

W zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, za rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek podatnik:

1) wykazuje przychody oraz koszty, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz ustala podatek należny od dochodu stanowiącego różnicę między tymi przychodami a tymi kosztami według stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1;

2) wykazuje dochód z przekształcenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, oraz ustala podatek należny od tego dochodu według stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT:

Przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 2 pkt 3, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 lub w rozumieniu art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

Zgodnie z kolei z art. 28n ust. 1 pkt 3 ww. ustawy,

Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku osiągnięty w miesiącu, w którym nastąpiło łączenie, podział, przekształcenie podmiotów lub wniesienie wkładu niepieniężnego.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością powstałą w wyniku przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną. Spółka od momentu przekształcenia jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek. W ramach prowadzonej przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej przedsiębiorca na podstawie aktu notarialnego nabył znak towarowy.

Nabycie znaku towarowego miało charakter odpłatny. Wynagrodzenie należne zbywcom ustalono w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt i obowiązuje również po dniu przekształcenia. Od (…) 2024 r. do dnia przekształcenia, tj. do dnia (…) 2025 r., łączne wynagrodzenie wynikające z powyższego postanowienia aktu notarialnego i wypłacone zbywcom wyniosło (…) zł.

Po przekształceniu Sp. z o.o. kontynuuje wycenę składników majątkowych jednoosobowej działalności gospodarczej. Po przekształceniu Sp. z o.o. nie doszło do przeszacowania wartości składników majątkowych (w tym znaku towarowego wskazanego we wniosku) jednoosobowej działalności gospodarczej.

Znak towarowy nie był amortyzowanym podatkowo przed przekształceniem. Wydatki ponoszone na zapłatę wynagrodzenia za znak towarowy były zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów jednoosobowej działalności gospodarczej. Wartość bilansowa przyjęta do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wyniosła (…) zł.

Przechodząc do Państwa wątpliwości wskazać należy, że z przytoczonych przepisów wynika zatem (co wskazano już powyżej), że podatnicy powstali w wyniku przekształcenia spółki, których pierwszy rok podatkowy po przekształceniu jest jednocześnie pierwszym rokiem podlegania pod ryczałt, obowiązani są m.in. do rozpoznania dochodu z przekształcenia, opodatkowanego stawką 19%.

Dochodem z przekształcenia, zgodnie z art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT jest kwota odpowiadająca sumie nadwyżek wartości poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku finansowego netto zgodnie z przepisami o rachunkowości, na dzień przekształcenia, ponad ich wartość podatkową ustaloną na ten dzień (określanymi na dzień przekształcenia).

Zasady ustalania wartości podatkowej składników majątku na potrzeby powyższego rozliczenia uregulowane zostały w art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT. W myśl tego przepisu, wartość podatkową składnika majątku dla celów określenia dochodu z przekształcenia stanowi wartość, która uprzednio nie została ujęta jako koszt podatkowy, ale która stanowiłaby taki koszt w przypadku zbycia przez podatnika tego składnika majątku.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skoro Wnioskodawca w okresie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej (przed przekształceniem) ponosił wydatki na zapłatę zmiennego wynagrodzenia za nabycie znaku towarowego ((…) euro za każdy sprzedany produkt) i wynagrodzenie to zostało w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów JDG, tzn. że wartość podatkowa dla tego składnika majątku będzie wynosić zero.

Mając na uwadze literalne brzmienie art. 7aa ust. 6 ustawy o CIT, skoro cała kwota (…) zł została już uprzednio w całości zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, to nie może ona być liczona przy ustalaniu wartości podatkowej znaku towarowego.

Zatem, ustalając dochód z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z o.o. Wnioskodawca nie będzie uwzględniać wartości podatkowej tego składnika majątkowego (prawa do znaku) ponieważ jego wartość wynosi zero.

W związku z powyższym, dla celów ustalenia dochodu z przekształcenia, o którym mowa w art. 7aa ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, Spółka nie może uwzględnić wynagrodzenia w wysokości (…) euro za każdy sprzedany produkt, tj. kwoty (…) zł w kalkulacji wartości podatkowej znaku towarowego.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.