0111-KDIB1-1.4010.481.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X spółka komandytowa (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym. Wspólnikami spółki są Y sp. z o.o. (…) oraz Z sp. z o.o. i W sp. z o.o. Wnioskodawca i jej wspólnicy należą do Grupy A. Grupa A prowadzi działalność w Polsce w zakresie (…). W zakresie (…) model biznesowy grupy opierał się na pozyskaniu finansowania bankowego (…). Działalność prowadzona była poprzez wyspecjalizowane spółki celowe posiadające poszczególne (…), a źródłem przychodów były przede wszystkim (…).

Obecnie grupa stopniowo wygasza działalność (…) w Polsce i realizuje proces restrukturyzacji oraz likwidacji wybranych podmiotów. W zakresie (…) działalność była również prowadzona poprzez spółki celowe, które, zazwyczaj finansowane (były – przypis Organu) ze środków pochodzących z pożyczek od podmiotów powiązanych (…).

1.    Opis działalności Z sp. z o.o.

Z sp. z o.o. pełni funkcję podmiotu zarządzającego działalnością Grupy w Polsce.

Do głównych funkcji Spółki należą w szczególności:

-        koordynacja działalności polskich spółek z Grupy,

-        obsługa administracyjna i organizacyjna (…),

-        zarządzanie relacjami z kontrahentami i instytucjami finansowymi,

-        wsparcie w zakresie księgowym, podatkowym i prawnym,

-        obecnie – koordynacja procesu wygaszania działalności (…) oraz likwidacji spółek celowych.

Z sp. z o.o. nie prowadzi obecnie aktywnej działalności w zakresie (…).

2.    Opis spółek z Grupy Z przeznaczonych do likwidacji

Spółki przeznaczone do likwidacji są podmiotami celowymi (SPV), które zostały utworzone w celu (…). Tworzenie osobnych spółek na potrzeby konkretnych (…) wynikało ze specyfiki finansowania bankowego (…).

Działalność każdej ze spółek operacyjnych polegała zasadniczo na:

-        (…).

Po zakończeniu (…):

-        (…).

W rezultacie podmioty te nie realizują obecnie istotnych funkcji gospodarczych i nie planują podejmowania nowych przedsięwzięć gospodarczych.

Zasada (…) miała również zastosowanie w odniesieniu do innych (…) realizowanych przez Grupę A.

Część podmiotów z Grupy A przeznaczonych do likwidacji pełniło funkcje spółek holdingowych które posiadały prawa w spółkach celowych zajmujących się (…).

3.    Uzasadnienie biznesowe procesu likwidacyjnego

Decyzja o likwidacji spółek wchodzących w skład Grupy została podjęta z następujących przyczyn ekonomicznych:

-        zakończenie działalności (…) prowadzonej przez Grupę,

-        zakończenie (…) obsługiwanych przez poszczególne spółki,

-        brak planów realizacji nowych (…),

-        brak aktywów generujących przychody,

-        ograniczenie kosztów funkcjonowania Grupy,

-        zakończenie realizacji (…),

-        uproszczenie struktury korporacyjnej.

Likwidacja stanowi naturalny etap zakończenia działalności spółek celowych utworzonych dla potrzeb określonych (…) i jest podyktowana wyłącznie względami gospodarczymi oraz organizacyjnymi.

4.    Wnioskodawca i planowana Likwidacja

X spółka komandytowa jest spółką celową utworzoną i funkcjonującą w ramach Grupy Z.

Spółka została powołana w celu realizacji określonych (…) prowadzonych przez Grupę. Zakres działalności Spółki obejmował przede wszystkim (…).

Działalność gospodarcza, dla której Spółka została utworzona, została zakończona. Spółka nie realizuje obecnie nowych przedsięwzięć gospodarczych oraz nie osiąga przychodów z działalności operacyjnej. Jej dalsze funkcjonowanie nie znajduje uzasadnienia ekonomicznego, ponieważ nie pełni już funkcji gospodarczych w strukturze Grupy.

W związku z powyższym podjęto decyzję o rozwiązaniu Spółki, które zostanie dokonane poprzez:

-        przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego Spółki, albo

-        rozwiązanie Spółki w trybie uproszczonym bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego Spółki.

W dalszej części wniosku oba możliwe scenariusze będą nazywane łącznie jako „Likwidacja”.

Celem Likwidacji jest uporządkowanie struktury korporacyjnej Grupy A oraz zakończenie działalności podmiotu, który zrealizował cele gospodarcze, dla których został utworzony. Na skutek Likwidacji Spółka zostanie rozwiązana.

Podmiot powiązany (dalej: „Podmiot powiązany”) udzielił Spółce pożyczki na finansowanie jej działalności.

Dotychczas spłacono tylko nieznaczną część kwoty głównej pożyczki oraz część naliczonych na ten dzień odsetek. Kwota główna pożyczki i kwota odsetek od niej należnych nie zostały w całości spłacone (dalej: „Dług”). Dług nie jest przedawniony.

Spółka nie posiada środków ani majątku, które pozwoliłyby na zaspokojenie Długu w całości. W dacie Likwidacji będzie to zatem niespłacone zobowiązanie Spółki wobec Podmiotu powiązanego, który udzielił pożyczki.

Podmiot powiązany, który udzielił pożyczki i wobec którego istnieje zobowiązanie z tytułu pożyczki, nie zamierza zrezygnować ze swoich należności i nie podpisze ze Spółką porozumienia, na mocy którego pożyczka zostałaby umorzona, nie wyraża także zgody na zwolnienie Spółki z długu. Takie umorzenie nie jest przewidywane ani w zakresie kwoty głównej udzielonej pożyczki, ani w zakresie naliczonych w związku z pożyczką odsetek. W związku z powyższym Spółka zostanie wykreślona z KRS wraz z niespłaconym zobowiązaniem w stosunku do wierzyciela.

Pytanie

Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia Likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”. Wskazuje jednak w art. 12 ust. 1 otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT: „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: 2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.”

Natomiast według art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT: „Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

3)    wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:

a)    zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.”

Jako wyjątek od tej zasady, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT: „Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:

a)    bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub

b)    postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub

c)    realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub

d)    przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.”

Powyższe przepisy wskazują m.in. na to, że aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest przede wszystkim, aby po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – bądź to wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo odpłatnie), bądź na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.

Z przedstawionego we Wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że podmiot powiązany udzielił Spółce pożyczki. Dotychczas spłacono tylko nieznaczną część kwoty głównej pożyczki oraz część naliczonych na ten dzień odsetek. Powstał Dług, który nie jest przedawniony.

Obecnie planowana jest Likwidacja Spółki, która zostanie przeprowadzona poprzez postępowanie likwidacyjne, lub w trybie uproszczonym. Likwidacji zmierza do zakończenia działalności i wykreślenia Spółki z rejestru. Spółka nie posiada środków ani majątku, które pozwoliłyby na zaspokojenie Długu w całości. W dacie likwidacji będzie to zatem niespłacone zobowiązanie Spółki wobec Podmiotu powiązanego.

Podmiot powiązany, wobec którego istnieje zobowiązanie z tytułu pożyczki, nie zamierza zrezygnować ze swoich należności i nie podpisze porozumienia, na mocy którego pożyczka zostałaby umorzona, nie wyrazi także zgody na zwolnienie Spółki z Długu. Takie umorzenie nie jest przewidywane ani w zakresie kwoty głównej udzielonej pożyczki, ani w zakresie naliczonych w związku z pożyczką odsetek. W związku z powyższym Spółka zostanie wykreślona z KRS wraz z niespłaconymi zobowiązaniami w stosunku do swojego wierzyciela.

W niniejszej sprawie nie można uznać, że Spółka ma otrzymać w związku z zakończeniem Likwidacji i wykreśleniem z rejestru przedsiębiorców jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie (realne przysporzenie). Tym samym, nie można mówić o przychodzie na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Należy również wskazać, że przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie” zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, pojęcie „umorzenie” oznacza zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych.

Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 – winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań mamy do czynienia przez potrącenie (art. 498 Kodeksu cywilnego), odnowienie (art. 506 Kodeksu cywilnego) lub zwolnienie z długu (art. 508 Kodeksu cywilnego).

Należy więc rozważyć czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dojdzie do zastosowania któregokolwiek z wyżej wymienionych instrumentów.

„Potrącenie” polega na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.

„Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.

Do „zwolnienia z długu” dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania. W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do zwolnienia z długu.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Podmiot powiązany, wobec którego istnieje zobowiązanie z tytułu udzielonej pożyczki, nie zamierza zrezygnować ze swoich należności i nie podpisze porozumienia, na mocy którego pożyczka zostałaby umorzona, nie wyraża także zgody na zwolnienie Spółki z Długu. Tym samym, nie zostaną spełnione warunki do zakwalifikowania sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym jako nieodpłatnego zwolnienia z długu.

Mając na uwadze powyższe, w niniejszej sprawie nie dojdzie do umorzenia zobowiązań, które mogłoby powodować po stronie Wnioskodawcy powstanie przychodu do opodatkowania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych zobowiązań (do umorzenia bowiem nie dojdzie).

Jednocześnie podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Takie przysporzenie natomiast po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi. W momencie wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru przedsiębiorców KRS, Spółka przestanie istnieć. Niemożliwe będzie zatem przypisanie Spółce – jako podmiotowi już nieistniejącemu – jakiegokolwiek przysporzenia, a tym samym przychodu z tego tytułu.

Podsumowując, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia jej likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych w tym:

-        z 10 lutego 2026 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.560.2025.2.DKG,

-        z 9 lutego 2026 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.617.2025.2.ANK,

-        z 10 lutego 2026 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.559.2025.2.DKG,

-        z 10 lutego 2026 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.561.2025.2.DKG,

-        z 14 marca 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.15.2023.1.MKO,

-        z 5 października 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.362.2023.2.MM,

-        z 27 sierpnia 2021 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.175.2021.1.ASK.

W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia Likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”. Wskazuje jednak w art. 12 ust. 1 otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT:

Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazuje na objęcie zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Bez znaczenia jest również to, czy przysporzenie jest wynikiem działania innej osoby, czy też samego podatnika, jak również to, czy korzyść wiąże się z konkretnymi przepływami finansowymi.

Wyjątek od tej zasady wskazano w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Powyższe przepisy wskazują na to, że, aby powstał przychód podatkowy, konieczne jest przede wszystkim, by po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo odpłatnie) albo na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia Likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jak już wspomniano wyżej, ujęcie przedmiotu opodatkowania w ustawie o CIT wskazuje na wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, zwiększająca aktywa lub zmniejszająca pasywa.

W niniejszej sprawie nie można więc uznać, że w związku z wykreśleniem z rejestru przedsiębiorców otrzymają Państwo jakiekolwiek nieodpłatne (lub częściowo odpłatne) świadczenie (realne przysporzenie). Tym samym nie można mówić o przychodzie na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie” zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie „umorzenie” oznacza „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”.

Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795, dalej jako: „Kodeks cywilny”) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań mamy do czynienia:

-        przez potrącenie – art. 498 Kodeksu cywilnego:

„Potrącenie” polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.

-        odnowienie – art. 506 Kodeksu cywilnego:

„Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.

-        zwolnienie z długu – art. 508 Kodeksu cywilnego:

Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej między wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania. W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, że podmiot powiązany, który udzielił pożyczki Spółce i wobec którego istnieje zobowiązanie z tytułu pożyczki, nie zamierza zrezygnować ze swoich należności i nie podpisze ze Spółką porozumienia, na mocy którego pożyczka zostałaby umorzona, nie wyraża także zgody na zwolnienie Spółki z długu. Takie umorzenie nie jest przewidywane ani w zakresie kwoty głównej udzielonej pożyczki, ani w zakresie naliczonych w związku z pożyczką odsetek.

W analizowanej sprawie nie dojdzie więc do umorzenia zobowiązań, które spowodowałoby powstanie po Państwa stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych zobowiązań.

Podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Natomiast takie przysporzenie nie wystąpi po Państwa stronie.

Podsumowując, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego zgodzić się z Państwem należy, że wartość długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Państwa przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.