0111-KDIB1-1.4010.457.2026.2.BS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 4 września 2026 r. (data wpływu tego samego dnia).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest rezydentem podatkowym w Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) - podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy to transport drogowy towarów. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

Usługi świadczone są na podstawie umów zawieranych z klientami. W umowach uszczegółowione są zasady przewozu towarów, sposób dokonywania rozliczeń, a także znajdują się zapisy w zakresie odszkodowań związanych z niedotrzymaniem warunków umowy. Realizację zleceń transportowych Wnioskodawca zleca niejednokrotnie firmom transportowym (dalej zwani jako: „Podwykonawcy”). W trakcie realizacji przewozów zdarzają się sytuacje, w których następują szkody w przewożonych przesyłkach. Do takich sytuacji zalicza się kradzież towaru.

W przypadku kradzieży kontrahent który zleca Wnioskodawcy usługę transportową (dalej zwany jako: „Zleceniodawca”) uprawniony jest do dochodzenia od Wnioskodawcy roszczeń o zapłatę odszkodowania z tytułu szkód powstałych w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przewozu przesyłek. Rozpatrywanie odpowiedzialności odszkodowawczej Spółki polega na ustaleniu odpowiedzialności Wnioskodawcy jako przewoźnika w oparciu o:

- ustawę z 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe, oraz

- Konwencję CMR.

Zgodnie ze wskazanymi przepisami niezależnie od zlecenia usługi firmom transportowym (Podwykonawcom) to Wnioskodawca odpowiedzialny jest wobec swojego klienta (Zleceniodawcy) za szkody. Przed uznaniem roszczenia z tytułu utraty bądź zniszczenia przesyłki i wypłaceniem odszkodowania zgodnie z wewnętrznymi regulacjami obowiązującymi w Spółce dokonuje się potwierdzenia, iż przesyłka nie została odnaleziona i zbadania przyczyn utraty przesyłki.

W przypadku kradzieży towaru, utrata przesyłki wywołana jest ingerencją osób trzecich. Niekiedy następuje podszycie się pod Podwykonawcę przez inne podmioty. Zdarzenia te występują mimo należytego stosowania procedur weryfikacji podwykonawców.

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywanie usług transportowych obciążone jest ryzykiem zniszczenia, uszkodzenia, utraty towaru bądź nieterminowego dostarczenie towaru dlatego towar podlega ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej przewoźnika na mocy polisy zawartej z ubezpieczycielem od tego rodzaju zdarzeń. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec swoich klientów (Zleceniodawcy) za powierzony towar, jednocześnie cedując niejako tę odpowiedzialność na firmę ubezpieczeniową. Posiadanie polisy odpowiedzialności cywilnej przewoźnika jest warunkiem koniecznym funkcjonowania firmy na rynku usług transportowych. Zapłata kwot wynikających z noty obciążeniowej stanowi warunek dalszej współpracy i zapewnienia kolejnych zleceń, a tym samym powstawania przychodów z działalności gospodarczej. Wnioskodawcy przysługuje również roszczenie regresowe wobec Podwykonawców.

Każda przesyłka jaką transportuje Wnioskodawca jest objęta polisą odpowiedzialności cywilnej. Zakres tej polisy jest negocjowany co roku i jest on zmienny. Wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu zawarcia polis ubezpieczeniowych, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, były zaliczane przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów jako koszty pośrednie, potrącane w dacie ich poniesienia.

W dniu (…) 2026 r. Wnioskodawca został obciążony przez jednego ze zleceniodawców odpowiedzialnością za szkodę wywołaną kradzieżą towaru. Przebieg wydarzeń związany ze szkodą był następujący:

   - Wnioskodawca otrzymał zlecenie transportu towaru od jednego ze swoich stałych klientów,

   - Wnioskodawca zlecił wykonanie usługi transportowej podwykonawcy (dalej jako: „Podwykonawca 1”) – spółce A sp. z o. o., prowadzącej od wielu lat działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego towarów,

   - Podwykonawca 1 zlecił transport przesyłki kolejnemu podwykonawcy (dalej jako: „Podwykonawca 2”):

   - Podwykonawca 1 poszukiwał dalszego podwykonawcy do wykonania zlecenia na internetowych forach informacji, na których przedsiębiorstwa prowadzące działalność transportu drogowego towarów zamieszczają ogłoszenia o gotowości zlecenia usługi transportowej oraz o gotowości wykonania usługi transportowej,

   - na jednym z takich forów Podwykonawca 1 uzyskał ofertę wykonania usługi transportowej przez firmę B (Podwykonawca 2),

   - Przed powierzeniem Podwykonawcy 2 wykonania usługi transportowej, Podwykonawca 1:

- sprawdził publicznie dostępnych bazach danych, czy przedsiębiorstwo Podwykonawcy 2 istnieje,

- zweryfikował, czy podany numer polisy ubezpieczeniowej Podwykonawcy 2 jest ważny - weryfikacja przyniosła informację, że polisa jest ważna i aktualna,

   - Po dokonaniu opisanej powyżej weryfikacji, Podwykonawca 1 zlecił wykonanie usługi Podwykonawcy 2,

   - W dniach (…) 2026 r., to jest w okresie przewidywanej daty dostawy towarów, Podwykonawca 1 zwracał się wielokrotnie do Podwykonawcy 2 o dostarczenie dokumentów potwierdzających rozładunek towaru. Wobec braku kontaktu ze strony osób podających się za przedstawicieli Podwykonawcy 2 podczas przyjęcia zlecenia, Podwykonawca 1 nabrał przekonania, że doszło do podszycia się osób nieuprawnionych za przedstawicieli Podwykonawcy 2, na skutek czego Towar wydano osobie nieuprawnionej, która dokonała jego kradzieży;

   - w dniu 19 marca 2026 r. kradzież towaru zgłoszono organem ścigania.

Zleceniodawca Spółki wycenił wartość szkody na kwotę (…) euro. Po przeprowadzeniu przez Spółkę negocjacji ze Zleceniodawcą, strony doszły do porozumienia i zawarły ugodę, na mocy której wysokość szkody określono na kwotę (…) euro. Dzięki zawartemu porozumieniu kwota odpowiedzialności Spółki została umniejszona w sposób istotny.

Na dzień złożenia wniosku kwota odszkodowania nie została jeszcze przez Spółkę zapłacona. Zapłata nastąpi poprzez potrącenie przez zleceniodawcę kwoty odszkodowania z należnego Spółce wynagrodzenia za wykonanie innych usług transportowych.

W uzupełnieniu ujętym w piśmie z 4 września 2026 wskazali Państwo:

   1) Czy Państwa Spółka jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek? Jeżeli tak, to proszę wskazać od kiedy?

Spółka podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek nieprzerwanie od dnia 1 stycznia 2022 rok

   2) Kiedy zostały przez Państwa zaliczone do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu zawarcia polis ubezpieczeniowych, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą? Przed, czy po wyborze opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek?

Z uwagi na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek Wnioskodawca nie ujmuje jakichkolwiek wydatków w kosztach uzyskania przychodu w rozumieniu podatku dochodowego od osób prawnych. Wydatek na polisę obowiązującą w dacie powstania szkody został poniesiony po wyborze ryczałtu od dochodów spółek.

   3) Czy dochowali Państwo należytej staranności w zabezpieczeniu przewożonego towaru, tj. czy wdrożone były odpowiednie środki ochrony, takie jak procedury wewnętrzne, systemy kontroli, monitoring lub inne mechanizmy zapobiegawcze? Jeśli tak, proszę je opisać.

Spółka dochowała należytej staranności i przedsięwzięła standardowe środki bezpieczeństwa przyjmowane zawsze w realizacji usług. W spółce obowiązuje procedura wewnętrzna dotycząca dbałości o powierzony towar i wszyscy kierowcy odbywają szkolenie w tym zakresie. Procedura ta obejmuje w szczególności zasady dotyczące postoju, który odbywa się każdorazowo w miejscach, których prawdopodobieństwo wystąpienia kradzieży jest mniejsze z uwagi na jego uwarunkowania. Mimo przedsięwzięcia tych środków doszło do kradzieży towaru.

   4) Czy kradzież towaru została należycie udokumentowana, tj. czy sporządzono zgłoszenie na policję, protokół z kontroli wewnętrznej lub pozyskano inne dokumenty potwierdzające fakt kradzieży i jej okoliczności?

Kradzież została udokumentowana poprzez zgłoszenie faktu jej dokonania do właściwego organu ścigania. Kradzież została zgłoszona na komisariat policji w (…); z Komisariatu sprawa została przekazana do Prokuratury Rejonowej (…).

   5) Jakie działania podjęli Państwo w celu odzyskania utraconego towaru?

Kradzież zgłoszono właściwym organom ścigania.

   6) Czy definitywnie nie istnieje możliwość zidentyfikowania sprawcy i odzyskania utraconego towaru?

Organy ścigania nie odzyskały ukradzionego towaru. Przewoźnik nie posiada podstaw prawnych by prowadzić działania zmierzające do jego odzyskania, albowiem takie podstawy posiadają tylko właściwe służby państwowe. Wnioskodawca ocenia, że definitywnie nie istnieje możliwość zidentyfikowania sprawcy i odzyskania utraconego towaru.

   7) Czy w związku z utraconym towarem, o którym mowa we wniosku, postępowanie prowadzone przez organy ścigania zostało obecnie zakończone? Jeżeli tak, to w jaki sposób i jaki jest wynik zakończenia tego postępowania.

Postępowanie nie zostało przez właściwe organy zakończone.

   8) Czy w umowach zawieranych z Klientami bądź w zleceniach składanych przez Klientów uszczegółowione są zasady przewozu towarów, sposób dokonywania rozliczeń, a także znajdują się zapisy w zakresie kar umownych oraz odszkodowań związanych z niedotrzymaniem warunków umowy?

Umowach uszczegółowione są zasady przewozu towaru. Zasady te zostały dochowane. Umowę przewidują obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej w związku z kradzieżą towaru.

   9) Czy w związku, iż zostali Państwo obciążeni przez jednego ze zleceniodawców odpowiedzialnością za szkodę wywołaną kradzieżą towaru - wezwanie do zapłaty, miało charakter wezwania przedsądowego i w swej treści zawierało zastrzeżenie, że w razie braku zapłaty Klient wystąpi wobec Państwa do sądu z roszczeniem odszkodowawczym?

Wnioskodawca otrzymał wezwanie do zapłaty odszkodowania. Poszkodowany nie musiał występować do sądu, ponieważ złożył oświadczenie o potrąceniu przysługującego mu zobowiązania do naprawiania szkody z innym zobowiązaniem przysługującym wnioskodawcy.

 10) Czy wypłata odszkodowania będzie mieć na celu utrzymanie relacji biznesowej z Klientem i zapewnienie zleceń na kolejne usługi w przyszłości?

Zapłata odszkodowania była niezbędna w celu utrzymania relacji biznesowej z klientem i zapewnienia zleceń na kolejne usługi.

Pytanie

Czy zapłacona przez Spółkę kwota odszkodowania stanowić będzie dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 wymienił również dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu tego rodzaju wydatków.

Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą można uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT.

Stosownie do art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku.

W myśl art. 28t ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą - do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty, wydatku lub wykonania świadczenia.

Powyższe przepisy świadczą o wysokim stopniu podobieństwa obu przedmiotów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Potwierdza to również treść Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek z dnia 23 grudnia 2021 r. str. 41 poz. 63, w którym znajduje się informacja, że: „Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków. Przykłady mogą częściowo pokrywać się z tymi, które dotyczą dochodów z tytułu ukrytych zysków (...). Jednak w przypadku wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji”.

Powyższy fragment Przewodnika wskazuje, że ustawodawca wprowadzając przepisy o ryczałcie od dochodów spółek zakładał, że niektóre kategorie wydatków i kosztów mogą być rozpatrywane zarówno z perspektywy ukrytych zysków jak i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Sposób kwalifikacji dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-administracyjnego. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą, a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter.

Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą rozpoznawany jest dla celów opodatkowania ryczałtem niezależnie od tego czy podatnik dokona już zapłaty za usługę czy towar. Wszystkie dochody wymienione w art. 28m ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy o CIT związane są bezpośrednio z zasadami sporządzania wyniku finansowego. W związku z powyższym, nawet jeśli podatnik nie dokona zapłaty za towar czy usługę, ale zaksięguje daną operację gospodarczą obciążającą wynik finansowy netto (m.in. zapisy księgowe na kontach zespołu 4, 5 i 7), to w takiej sytuacji dojdzie do powstania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Dochód z tego tytułu, zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ustala się w miesiącu wykonania danego świadczenia lub dokonania wypłaty lub wydatku.

Indywidualny stan faktyczny i cechy określonego świadczenia i zachowania podatnika przesądzać będą zatem o terminie powstania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wynika, że opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

Ponadto, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą”. W Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r. wskazano, że: „Za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą będą uznane publicznoprawne wydatki o charakterze sankcyjnym, np. kary, grzywny czy odsetki od nieterminowego uregulowania zobowiązania podatkowego. Takie wydatki oprócz tego, że mają charakter sankcyjny, nie są również poniesione w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów jak również ich ponoszenie nie jest podstawą prowadzenia działalności gospodarczej”. Jako przykład wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (Przykład 29, s. 42) w Przewodniku wskazano jednocześnie wydatki związane z opłatą kar, grzywien orzeczonych w postępowaniu karnym, poniesione przez spółkę produkującą buty. W odniesieniu do tego typu wydatków w przytoczonym przykładzie wskazano, że ze względu m.in. na ich sankcyjny charakter oraz brak związku z istotą działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy CIT, jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Zauważyć należy, że zapłata noty za kradzież towaru nie będzie związana z nieprawidłowościami, których powstanie zostało spowodowane (zawinione) przez Spółkę. Kradzież została zgłoszona na Policję i udokumentowana.

Przedstawione wyżej okoliczności powstania szkody wskazują na związek z istotą prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej polegającej na działalności przewozowej (transportowej). Odszkodowania są ponoszone dodatkowo wskutek prowadzenia takiej działalności jako działalności o charakterze zarobkowym i wykazują związek z tą działalnością. 

Odszkodowanie za kradzież przewożonego towaru nie stanowi „publicznoprawnych wydatków o charakterze sankcyjnym”, o których mowa w Przewodniku. Wynika ona bowiem ze stosunków cywilnoprawnych łączących Spółkę z kontrahentami i jest efektem zawartej umowy/uzgodnień w zakresie realizacji działalności przewozowej (transportowej).

Powyższe potwierdza zatem zasadność otrzymania i zapłaty noty za odszkodowanie za kradzież przewożonego towaru i związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. W konsekwencji należy uznać, że ww. wydatki nie będą stanowić wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wobec czego nie będą podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest kwestia zaliczania przez Spółkę wydatków z tytułu zawarcia polis ubezpieczeniowych do kosztów uzyskania przychodów podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek, w tym też zakresie przyjęto za Wnioskodawcą zmodyfikowane w uzupełnieniu wniosku okoliczności sprawy, że z uwagi na opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek Wnioskodawca nie ujmuje jakichkolwiek wydatków w kosztach uzyskania przychodu w rozumieniu podatku dochodowego od osób prawnych. Wydatek na polisę obowiązującą w dacie powstania szkody został poniesiony po wyborze ryczałtu od dochodów spółek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym: