0111-KDIB1-1.4010.450.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową prawa polskiego, posiadającą status rezydenta podatkowego w Polsce i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca posiada udziały w kilku innych podmiotach i jest częścią grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”). Między innymi Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce Y Sp. z o.o. Spółka Komandytowa (dalej: „Spółka Zależna”).

Wnioskodawca rozważa przeprowadzenie reorganizacji mającej na celu ograniczenie liczby podmiotów funkcjonujących w ramach Grupy oraz konsolidację prowadzonej działalności. W związku z tym planowane jest połączenie przez przejęcie, w ramach którego Wnioskodawca wystąpi jako spółka przejmująca, a Spółka Zależna jako spółka przejmowana (dalej: „Połączenie”).

Cele Połączenia obejmują poprawę efektywności przepływów finansowych w Grupie, redukcję kosztów operacyjnych Grupy, konsolidację działalności operacyjnej spółek należących do Grupy, optymalizację wykorzystania aktywów Grupy, uproszczenie struktury organizacyjnej poprzez zmniejszenie liczby podmiotów prawnych. Połączenie będzie więc przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

Połączenie będzie przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”), jako połączenie przez przejęcie, bez konieczności podwyższania kapitału zakładowego Wnioskodawcy, z uwagi na jego status wspólnika Spółki Zależnej. W związku z tym w ramach połączenia nie nastąpi emisja nowych udziałów Wnioskodawcy.

W wyniku Połączenia Spółka Zależna zostanie wykreślona z rejestru, a jej majątek przejdzie na Wnioskodawcę.

Między Wnioskodawcą a Spółką Zależną występowały i mogą występować wzajemne zobowiązania, w tym wynikające z udzielonej pożyczki. Nie można wykluczyć, że na dzień wpisu Połączenia do Krajowego Rejestru Sądowego będą istnieć nieuregulowane wzajemne należności i zobowiązania (dalej: „Zobowiązania Spółek”), obejmujące zarówno pożyczki (kapitał i odsetki), jak i inne transakcje handlowe.

W wyniku Połączenia nastąpi wygaśnięcie Zobowiązań Spółek w drodze tzw. konfuzji, tj. połączenia w jednym podmiocie praw wierzyciela i obowiązków dłużnika. Żadna ze spółek nie dokona potrącenia, nie zwolni drugiej z długu ani nie dokona zapłaty.

Do momentu Połączenia nie nastąpi przedawnienie roszczeń żadnej ze stron. Połączenie planowane jest na rok 2026 lub później. Czynności przygotowawcze mogą zostać podjęte po złożeniu wniosku, lecz przed wydaniem interpretacji indywidualnej. Rejestracja Połączenia nastąpi po uzyskaniu interpretacji.

Pytanie

Czy wygaśnięcie Zobowiązań Spółek w drodze konfuzji, będące skutkiem Połączenia, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy (jako wierzyciela, dłużnika lub następcy prawnego Spółki Zależnej) przychodu lub dochodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wygaśnięcie Zobowiązań Spółek w drodze konfuzji nie skutkuje powstaniem przychodu ani dochodu po stronie Wnioskodawcy na gruncie ustawy o CIT.

Kwestie połączenia spółek kapitałowych regulują przepisy KSH. Zgodnie z art. 494 § 1 KSH, spółka przejmująca wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. W efekcie wzajemne zobowiązania wygasają z mocy prawa, co stanowi konfuzję.

Choć instytucja konfuzji nie została wprost uregulowana w Kodeksie cywilnym, doktryna prawa cywilnego uznaje ją za wygaśnięcie zobowiązania wskutek połączenia w jednym podmiocie osoby wierzyciela i dłużnika, bez faktycznego spełnienia świadczenia.

W przedstawionym we Wniosku zdarzeniu przyszłym z dniem Połączenia Wnioskodawca wstąpi w prawa i obowiązki dłużnika i wierzyciela w związku z istniejącymi na dzień Połączenia Zobowiązaniami Spółek. W związku z tym prawa i obowiązki wynikające ze Zobowiązań Spółek wygasną. Dojdzie do tego wyłącznie w następstwie Połączenia, a nie jakiegokolwiek innego zdarzenia prawnego (nie będzie w szczególności następstwem zawarcia jakiejkolwiek umowy pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem, w tym umowy o zwolnienie z długu).

Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z tą regulacją przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań. Co do zasady zatem przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.

W konsekwencji, aby można było mówić o powstaniu przychodu podatkowego, po stronie podatnika musi dojść do przysporzenia majątkowego.

Ustawa o CIT nie wskazuje konfuzji jako zdarzenia skutkującego powstaniem przychodu. Nie dochodzi również do przysporzenia majątkowego, które jest warunkiem uznania wartości za przychód podatkowy.

Konfuzja nie stanowi umorzenia zobowiązania w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, ponieważ nie dochodzi do złożenia oświadczenia o zwolnieniu z długu i jego przyjęcia.

Umorzeniem zobowiązania na gruncie ustawy o CIT jest bowiem zwolnienie dłużnika z obowiązku jego wykonania, tj. zwolnienie go z długu. Zgodnie z art. 508 KC zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Zatem o uznaniu zobowiązania za umorzone decyduje spełnienie dwóch warunków: w przypadku wierzyciela konieczne jest oświadczenie woli o zwolnieniu dłużnika z długu, natomiast w przypadku dłużnika – oświadczenie, że zwolnienie to przyjmuje. Konfuzja na skutek połączenia spółek mających wzajemne wierzytelności i zobowiązania nie spełnia takich warunków – wygaśnięcie zobowiązań następuje wskutek skumulowania w rękach jednego podmiotu praw przysługujących wierzycielowi i obowiązków dłużnika, a nie w wyniku zwolnienia dłużnika z długu.

Nie znajduje również zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ponieważ konfuzja nie stanowi nieodpłatnego świadczenia. Jak już wskazano, w związku z konfuzją nie powstaje jakiekolwiek przysporzenie majątkowe dla żadnej z łączących się spółek.

W zakresie odsetek, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT, nie stanowią one przychodu do momentu ich faktycznego otrzymania. W wyniku konfuzji nie dochodzi do zapłaty, potrącenia ani kapitalizacji odsetek, zatem nie powstaje przychód. Na skutek przejęcia Spółki Zależnej przez Wnioskodawcę Zobowiązania Spółek, w tym w zakresie naliczonych odsetek od pożyczek, wygasną. Połączenie będzie skutkowało zatem wygaśnięciem stosunku prawnego dotyczącego pożyczek i odsetek od nich, przy jednoczesnym braku spełnienia świadczenia przez dłużnika (tj. Wnioskodawcę). Dlatego też przedmiotowa konfuzja Zobowiązań Spółek w zakresie odsetek od pożyczek efektywnie pozostanie neutralna podatkowo z perspektywy przepisów ustawy o CIT.

W konsekwencji, konfuzja nie skutkuje powstaniem przychodu ani dochodu podatkowego po stronie żadnego z łączących się podmiotów.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, m.in.:

- Znak: 0111-KDIB1-2.4010.52.2025.1.ANK z dnia 21 marca 2025 r.,

- Znak: 0114-KDIP2-2.4010.473.2024.1.SP z dnia 30 października 2024 r.,

- Znak: 0111-KDIB1-1.4010.484.2024.2.SH z dnia 24 października 2024 r.,

- Znak: 0111-KDIB1-1.4010.370.2024.2.RH z dnia 9 września 2024 r.,

- Znak: 0111-KDIB2-1.4010.209.2024.2.KK z dnia 2 lipca 2024 r.,

- Znak: 0114-KDIP2-2.4010.153.2024.1.SP z dnia 16 maja2024 r.

Podsumowując, wygaśnięcie Zobowiązań Spółek w wyniku konfuzji następującej w ramach Połączenia nie skutkuje powstaniem przychodu ani dochodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy. Połączenie będzie zatem zdarzeniem podatkowo neutralnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. W konsekwencji ta interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie skutków podatkowych dotyczących Państwa Spółki jako Spółki Przejmującej. Powyższe oznacza, iż ocena prawna skutków podatkowych powstałych po stronie Spółki Przejmowanej pozostaje poza zakresem niniejszego rozstrzygnięcia.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera definicji przychodów podatkowych.

Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, do tej kategorii należą, co do zasady, wszelkie przysporzenia podatnika, mające charakter definitywny, powiększające jego aktywa, którymi może on rozporządzać jak własnymi, o ile nie zostały ujęte w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Przy czym należy zauważyć, że o przysporzeniu można mówić nie tylko wtedy, gdy u podatnika następuje przyrost po stronie aktywów, ale także wówczas, gdy następuje trwałe zmniejszenie jego zobowiązań (pasywów).

Przykładowe wyliczenie wartości majątkowych „w szczególności” zaliczanych do przychodów zawiera art. 12 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mającą definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną. Ponadto, użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wykaz przychodów stanowi katalog otwarty, natomiast zawarte w tym przepisie okoliczności określające przychody mają charakter przykładowy.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:

a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,

b) środków na rachunkach bankowych – w bankach.

Należy również dodać, że w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT, wyliczone zostały enumeratywnie te rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy, art. 12 ust. 4 ustawy o CIT, tworzy zamknięty katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie można go rozszerzać ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT:

Do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).

Zgodnie z art. 93 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku łączenia się:

1) osób prawnych,

2) osobowych spółek handlowych,

3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych

- wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Zasady organizacji i funkcjonowania spółek prawa handlowego oraz problematyka łączenia spółek została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. ustawy Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).

Zgodnie z art. 491 § 1 KSH:

Spółki kapitałowe mogą się łączyć ze sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa, z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej, nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 KSH:

Połączenie może być dokonane:

1) przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie);

2) przez zawiązanie spółki kapitałowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały albo akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

Stosownie do art. 494 § 1 KSH:

Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Na podstawie art. 515¹ § 1 KSH:

Połączenie może być przeprowadzone bez przyznania udziałów albo akcji spółki przejmującej w przypadku, gdy jeden wspólnik posiada bezpośrednio lub pośrednio wszystkie udziały lub akcje w łączących się spółkach albo wspólnicy łączących się spółek posiadają udziały lub akcje w tej samej proporcji we wszystkich łączących się spółkach.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że są Państwo wspólnikiem w spółce Y Sp. z o.o. Spółka Komandytowa (dalej: „Spółka Zależna”). Planują Państwo połączenie przez przejęcie, w ramach którego wystąpią Państwo jako spółka przejmująca, a Spółka Zależna jako spółka przejmowana. W wyniku połączenia Spółka Zależna zostanie wykreślona z rejestru, a jej majątek przejdzie na Państwa Spółkę. W wyniku połączenia nastąpi wygaśnięcie zobowiązań spółek w drodze tzw. konfuzji, tj. połączenia w jednym podmiocie praw wierzyciela i obowiązków dłużnika. Żadna ze spółek nie dokona potrącenia, nie zwolni drugiej z długu ani nie dokona zapłaty. Do momentu połączenia nie nastąpi przedawnienie roszczeń żadnej ze stron. Połączenie planowane jest na rok 2026 lub później.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wygaśnięcie zobowiązań Spółek w drodze konfuzji, będące skutkiem połączenia, spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy (jako wierzyciela, dłużnika lub następcy prawnego Spółki Zależnej) przychodu lub dochodu na gruncie ustawy o CIT.

Jak wskazali Państwo we wniosku, między Państwa Spółką a Spółką Zależną występowały i mogą występować wzajemne zobowiązania, w tym wynikające z udzielonej pożyczki. Nie można wykluczyć, że na dzień wpisu połączenia do Krajowego Rejestru Sądowego będą istnieć nieuregulowane wzajemne należności i zobowiązania, obejmujące zarówno pożyczki (kapitał i odsetki), jak i inne transakcje handlowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy zatem, że w wyniku połączenia Spółek dojdzie do połączenia praw i obowiązków z tytułu wzajemnych zobowiązań i należności obu podmiotów, czyli do konfuzji wzajemnych zobowiązań i należności, a tym samym do ich wygaśnięcia.

Przez instytucję konfuzji (łac. confusio), w świetle doktryny prawa cywilnego oraz wykładni regulacji ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 795, dalej: „KC”) rozumie się instytucję prawa cywilnego, powodującą wygaśnięcie prawa podmiotowego na skutek połączenia w rękach tej samej osoby prawa i związanego z nim obowiązku. Konfuzja praw wynikających z zobowiązań i należności nie została explicite wskazana w prawie cywilnym jako instytucja, określająca sposób wygasania zobowiązań, ale wynika z doktryny i orzecznictwa sądowego, na gruncie prawa cywilnego. Stanowi ona przypadek wygaśnięcia stosunku prawnego (zobowiązaniowego) pomimo braku spełnienia przez dłużnika świadczenia.

W związku z powyższym wskazać należy, że opisana we wniosku konfuzja wzajemnych zobowiązań i należności – która zaistnieje w związku z połączeniem podmiotów – nie została bezpośrednio wymieniona w przepisach ustawy o CIT, jako skutkująca bądź nie skutkująca powstaniem przychodu.

Odnosząc powyższe rozważania do opisanego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Nie można bowiem twierdzić, że w przypadku konfuzji dochodzi do nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia, bowiem jak już wskazano, w związku z konfuzją nie powstanie po Państwa stronie jakiekolwiek przysporzenie majątkowe.

Ponadto, w wyniku połączenia nie dojdzie również do umorzenia zobowiązań, zatem w omawianym przypadku zastosowania nie może mieć również art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, zgodnie z którym przychodem jest również wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań.

W wyniku konfuzji wygasną zarówno długi, jak i odpowiadające mu wartością ekonomiczną wierzytelności. W związku z połączeniem, ten sam podmiot stanie się jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że wygaśnięcie Zobowiązań Spółek w drodze konfuzji, będące skutkiem Połączenia, nie spowoduje powstanie po Państwa stronie (jako wierzyciela, dłużnika lub następcy prawnego Spółki Zależnej) przychodu lub dochodu na gruncie ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.