0111-KDIB1-1.4010.430.2026.2.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili Państwo wniosek o dodatkową opłatę 18 sierpnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. Spółka z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „A.”) jest polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) na zasadach ogólnych.

Spółka jest częścią międzynarodowej grupy D., jest właścicielem (...)% udziałów w spółce B. GmbH, będącej osobą prawną, austriackim rezydentem podatkowym o numerze w rejestrze przedsiębiorców: (…). Przed nabyciem (...)% udziałów B. przez Spółkę, jedynym jej udziałowcem była spółka C. (dalej: „C.”) z siedzibą w Nikozji, w Republice Cypru o zagranicznym numerze identyfikacyjnym: (…), mającym cypryjską rezydencję podatkową.

Spółka nabyła ww. (...)% udziałów w kapitale B. GmbH otrzymując je tytułem wkładu niepieniężnego od spółki C. Ww. aport miał miejsce (…) października 2018 r., kiedy C. wniosła (...)% udziałów w B. o łącznej wartości rynkowej (…) zł do A. tytułem wkładu niepieniężnego przeznaczonego na pokrycie podwyższenia nominału kapitału zakładowego A. w tej samej wysokości. Wartość nominalna udziałów wydanych przez A. w zamian za udziały w B. GmbH stanowiła jednocześnie wartość emisyjną (rynkową) tych udziałów.

Od czasu nabycia (...)% udziałów B. GmbH do dzisiaj, Spółka uzyskiwała przychody z dywidend wypłacanych przez tę spółkę. Wnioskodawca uzyskuje również przychody ze świadczenia usług na rzecz spółek z grupy, w tym bezpośrednio i pośrednio na rzecz B. GmbH.

Obecnie 100% wspólnikiem A. jest spółka E. z siedzibą w Hiszpanii i będąca jej rezydentem podatkowym, która w 2025 roku nabyła udziały w kilku spółkach grupy, w tym wszystkie udziały A., od C. tytułem wkładu niepieniężnego na pokrycie kapitału zakładowego, w zamian za co wydała swoje udziały spółce C. Obecnie E. porządkuje grupę.

(…)

Celem uproszczenia struktury i usprawnienia prowadzenia spraw spółek operacyjnych przez obecną centralę grupy - E. poprzez bezpośrednie posiadanie udziałów w spółkach prowadzących działalność produkcyjną, jeżeli tylko uwarunkowania prawne na to pozwalają, planowane jest połączenie horyzontalne B. GmbH poprzez przejęcie jej przez F. GmbH, będącą spółką kapitałową, austriackim rezydentem podatkowym o numerze w rejestrze przedsiębiorców: (…).

Celem i uzasadnieniem planowanego połączenia są zatem:

 a) konsolidacja podmiotów operacyjnych/produkcyjnych bezpośrednio jako własność centrali - E. oraz

 b) zmniejszenie liczby spółek w Grupie, w szczególności jeżeli w jednym kraju działa więcej niż jedna spółka. Każda spółka to bowiem dodatkowe koszty i zbędne wyzwania organizacyjne.

A. nie prowadzi działalności produkcyjnej. B. GmbH prowadzi (…). F. GmbH prowadzi działalność usługową wspierającą działalność produkcyjną grupy.

Połączenie ma nastąpić przez przyłączenie/przejęcie B. do/przez F. GmbH.

Forma prawna łączących się spółek austriackich to odpowiednik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Połączenie ma zostać przeprowadzone w ramach procedury bezemisyjnej - analogicznej do tej uregulowanej w polskim Kodeksie Spółek Handlowych w art. 515¹ § 1 - tj. w zamian za majątek B. GmbH, F. GmbH nie wyemituje swoich udziałów na rzecz Spółki, co jest możliwe (dozwolone) jako że spółki biorące udział w połączeniu są własnością bezpośrednio (spółka przejmująca i częściowo spółka przejmowana) lub pośrednio (częściowo spółka przejmowana) tego samego udziałowca (E.). W wyniku połączenia zaistnieje zatem konieczność wyksięgowania udziałów B. z ewidencji majątku A., ze skutkiem wynikowym po stronie A.

Oznacza to, że planowane połączenie wywoła konsekwencje w majątku Spółki w postaci utraty udziałów w B. GmbH, a tym samym doprowadzi do obniżenia jej aktywów, przy jednoczesnym pozostaniu kapitału zakładowego na tym samym poziomie.

Po połączeniu A. będzie kontynuować swoją działalność polegającą na świadczeniu usługi na rzecz podmiotów z grupy, w tym pośrednio lub pośrednio na rzecz F. GmbH połączonej z B. GmbH.

(…)

Spółka powzięła wątpliwości, czy w związku ze skutkami planowanego połączenia w postaci utraty składnika majątku w postaci (...)% udziałów B. GmbH może rozpoznać jako koszt uzyskania przychodów wartość wydatków poniesionych na nabycie udziałów w B. GmbH, odpowiadającą wartości nominalnej (równej wartości emisyjnej) własnych udziałów wydanych w przeszłości (w roku 2018) w zamian za udziały w B. GmbH.

Pytanie

Czy Spółka może rozpoznać jako koszty uzyskania przychodów wartość wydatków poniesionych na nabycie udziałów w B. GmbH, w wartości nominalnej własnych udziałów wydanych wspólnikowi udziały w B. GmbH?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu”.

W art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT wskazano, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast w art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT przewidziano, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów; wydatki te - w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji) wydanych wspólnikom spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce, o której mowa w art. 12 ust. 4d - są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji).

Spółka jest świadoma, że literalnie oba przytaczane przepisy dotyczą sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów: nabytych w ramach wymiany udziałów (art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT) lub w inny sposób (art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT), przy czym przepisy te w istocie nie mówią o tym, że określone nimi wydatki nie są w ogóle kosztami uzyskania przychodów. Art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 8e ustawy o CIT przewidują jedynie odroczenie momentu rozpoznania wskazanych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów, poprzez powiązanie ich rozliczenia z momentem odpłatnego zbycia udziałów. Oznacza to przede wszystkim jednak, że wydatki na nabycie lub objęcie udziałów są kosztami uzyskania przychodów, różny może być jedynie moment ich rozpoznania jako koszty.

Skoro w przedstawionym zdarzeniu nie dochodzi do odpłatnego zbycia udziałów, nie występuje zdarzenie, z którym art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 8e ustawy o CIT wiążą możliwość rozpoznania kosztów uzyskania przychodów. Nie oznacza to jednak, że:

1) Spółka nie poniosła wydatków na nabycie udziałów w B. GmbH,

2) ww. wydatki spółki nie pozostawały z jej przychodami,

3) Spółka nie ma prawa rozpoznania tych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów.

Po stronie Spółki dochodzi do efektywnego i definitywnego uszczuplenia aktywów, tym samym zasadne jest sięgniecie do zasad ogólnych rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Poniesienie wydatku

Chociaż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje użytego w art. 15 ust. 1 pojęcia „poniesienie”, to ustanawia zasadę, że warunkiem uznania kosztu za koszt podatkowy jest jego poniesienie przez podatnika. Przez „poniesienie” kosztu należy w takim wypadku rozumieć zarówno poniesienie wydatku, jak i zakwalifikowanie faktycznie zrealizowanego odpisu lub innego zmniejszenia aktywów lub zwiększenia strat. Poniesienie określonych kosztów może wiązać się z bieżącym uszczupleniem zasobów finansowych podatnika (w rozumieniu faktycznego wypływu wartości pieniężnych z jego majątku), bądź z czynnościami skutkującymi zmniejszeniem jego aktywów, czy też zwiększeniem strat obecnie lub w przyszłości (por. wyrok NSA z 21 listopada 2011 r., sygn. akt II FSK 1509/11).

Zwrot „koszty poniesione” obejmuje realne obciążenie majątkowe podatnika, polegające na definitywnym zmniejszeniu jego istniejących aktywów, uprzednio opodatkowanych lub zwolnionych z opodatkowania oraz że w zakresie tego pojęcia nie mieszczą się hipotetyczne przysporzenia. Koszt podatkowy stanowić mogą koszty powstałe w związku z uzyskaniem przychodu, pod warunkiem, że zostały poniesione w celu uzyskania przychodów, bądź też zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Dla uznania, że wystąpiło poniesienie kosztu nie jest wymagane osiągnięcie określonego przychodu, lecz wystarczające jest zwiększenie możliwości jego osiągnięcia. Kosztem podatkowym nie musi być przy tym wydatek w sensie kasowym, ale może być to każde inne uszczuplenie majątku podatnika, z wyjątkiem jednak uszczuplenia w postaci wyzbycia się składnika majątku, który nie generuje żadnych kosztów (por. wyrok NSA z 3 marca 2023 r., sygn. akt II FSK 2939/20).

W przedmiotowej sprawie Spółka poniosła wydatek na nabycie udziałów w B. GmbH w postaci wydania własnych udziałów. Wartość rynkowa, emisyjna i nominalna udziałów wydanych w 2018 r. przez A. w zamian za (...)% udziałów w B. GmbH odpowiadała wartości rynkowej tych drugich. To był wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie udziałów w B. GmbH i jako taki stanowi koszt uzyskania przychodów w związku z unicestwieniem tych udziałów w wyniku połączenia. Warto wspomnieć, że gdyby Spółka sprzedała ww. udziały, przysługiwałoby jej prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów ustalanego na podobnych zasadach, tj. w wartości nominalnej udziałów wydanych w zamian za przedmiot aportu, czy to na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT (wymiana udziałów) lub na zasadach ogólnych - zob. np. wyrok NSA z 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt II FSK 1942/23: „wartość nominalna odzwierciedla przyznany wspólnikom zespół praw korporacyjnych i majątkowych, to jako wydatek na nabycie nieruchomości należy wykazać właśnie jako wartość nominalną, wydanych w zamian za wkład niepieniężny udziałów własnych Spółki” (jakkolwiek możliwa jest również interpretacja, że powinna być to wartość emisyjna udziałów wydanych przez Spółkę - zgodnie z wyrokiem NSA z 16 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1427/19: „spółka przyjmująca wkład niepieniężny w przypadku późniejszego zbycia takiego przedmiotu wkładu może rozpoznać jako koszt zbycia, wartość emisyjną wydanych udziałów (akcji) w zamian za wniesiony wkład niepieniężny” w przypadku Spółki wartość nominalna odpowiadała wartości emisyjnej - powyższe rozróżnienie nie ma zatem praktycznego znaczenia).

W momencie unicestwienia udziałów w B. GmbH w wyniku połączenia, Spółka zaksięguje wartość tych udziałów w ciężar kosztów finansowych (konta zespołu 7). Dojdzie więc do trwałego zmniejszenie aktywów Spółki, co oznacza poniesienie kosztu w sposób przedstawiony wyżej w orzecznictwie NSA.

Związek z przychodami

Nabycie akcji lub udziałów oprócz tego, że może być dokonane w celu uzyskiwania przychodów kapitałowych, wskazanych w art. 7b ustawy o CIT, to może także zostać dokonane równocześnie w innym celu niż osiąganie tych przychodów. Ten inny cel może dotyczyć działalności gospodarczej (tzw. operacyjnej), którą prowadzi podmiot nabywający akcje lub udziały, która to działalność jest nakierowana na uzyskiwanie innych przychodów niż przychody z zysków kapitałowych. Cel taki może mieć związek z działalnością gospodarczą, która przynosi (zwiększa) inne przychody niż zyski kapitałowe, tak jak w niniejszej sprawie. Jako przykład takiego nabywania akcji lub udziałów można wskazać nabywanie udziałów (akcji) podmiotów, których kontrola może mieć pozytywny wpływ na działalność biznesową podmiotu nabywającego te udziały (akcje). W ramach tego rodzaju działań możliwe jest osiąganie różnorodnych celów gospodarczych, jak np. uzyskiwanie know-how oraz uzyskanie kontroli nad podmiotami współpracującymi lub konkurującymi, a także wkraczanie na nowe rynki. W tego rodzaju sytuacji nabycie akcji lub udziałów służy uzyskaniu przychodów ze źródła innego niż zyski kapitałowe. W konsekwencji może służyć utrzymaniu lub zabezpieczeniu tego źródła (innego niż zyski kapitałowe) - wyrok NSA z 22 października 2024 r., sygn. akt II FSK 140/22.

W przedmiotowej sprawie Spółka przez szereg lat uzyskiwała przychody z zysków kapitałowych (dywidendy) z B. GmbH, przy jednocześnie istniejącym potencjale do osiągnięcia innych przychodów związanych z posiadaniem udziałów w ww. spółce, w tym przychodów z odpłatnego zbycia tych udziałów czy świadczenia usługi na rzecz tej spółki.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że Spółka jest uprawniona do rozpoznania poniesionych wydatków na nabycie udziałów w B. GmbH - w postaci wartości nominalnej (będącej jednocześnie wartością emisyjną i rynkową) udziałów własnych wydanych w zamian za udziały w B. GmbH, jako kosztów uzyskania przychodów w momencie unicestwienia udziałów w B. GmbH i zaksięgowania ww. wydatku w ciężar kosztów finansowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu nabycia udziałów został szczegółowo wskazany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT:

 

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 8c ww. ustawy:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) spółek łączonych lub dzielonych na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w tych spółkach w przypadku połączenia lub podziału spółek, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 8b; wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki przejmującej lub nowo zawiązanej, w wysokości:

 a) ustalonej na podstawie art. 15 ust. 1k - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub dzielonej zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny,

 b) ustalonej zgodnie z pkt 8 - jeżeli udziały (akcje) w spółce przejmowanej lub dzielonej zostały nabyte albo objęte za wkład pieniężny,

 c) wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalonych zgodnie z lit. a lub b, w takiej proporcji, w jakiej pozostaje wartość wydzielanej części majątku spółki dzielonej do wartości jej majątku bezpośrednio przed podziałem; pozostała część kwoty tych wydatków stanowi koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki podzielonej przez wydzielenie.

Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 pkt 8e ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że możliwość rozpoznania wydatków na nabycie udziałów jest odroczona w czasie do momentu odpłatnego zbycia tych udziałów. Użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza przy tym, że do kosztów uzyskania przychodów - ale dopiero z chwilą odpłatnego zbycia udziałów - zalicza się wydatki bezpośrednio warunkujące ich nabycie, tj. takie bez których poniesienia skuteczne nabycie udziałów nie byłoby możliwe. Takie wydatki stanowią koszt uzyskania przychodów pod warunkiem, że spełniają ogólne przesłanki zaliczenia ich do kosztów podatkowych, wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W związku z połączeniem B. GmbH poprzez przejęcie jej przez F. GmbH taka sytuacja nie wystąpiła, ponieważ nie zbyli Państwo udziałów.

W analizowanej sprawie niedojdzie do odpłatnego zbycia przez Państwa udziałów w B. GmbH. Udziały te zostaną unicestwione w następstwie połączenia B. GmbH z F. GmbH. Samo unicestwienie udziałów wskutek połączenia nie jest tożsame z ich odpłatnym zbyciem. Tym samym nie wystąpi zdarzenie, z którym art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT wiąże możliwość rozpoznania wydatków, o których mowa w tym przepisie, jako kosztów uzyskania przychodów. Okoliczność, że wskutek połączenia dojdzie do definitywnego wyzbycia się przez Państwa udziałów w spółce przejmowanej, nie daje podstaw do rozpoznania tych wydatków na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT znajduje bowiem zastosowanie z uwzględnieniem wyłączeń przewidzianych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W odniesieniu do wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów ustawodawca w art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT w sposób szczególny określił moment, w którym wydatki te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, wiążąc go z odpłatnym zbyciem tych udziałów. Tym samym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT nie może stanowić samodzielnej podstawy do rozpoznania tych wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w związku z unicestwieniem udziałów wskutek połączenia.

Zatem Państwa stanowisko uznano za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku orzeczeń sądów należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.