0111-KDIB1-1.4010.399.2026.3.KM

Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

6 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo 10 i 11 sierpnia 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. z siedzibą w A (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków. Spółka świadczy podstawowe usługi wodociągowo-kanalizacyjne (…).

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Spółka nie stosuje opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Przedmiotem wniosku jest sposób rozliczenia podatkowego dokumentów korygujących, które będą wystawiane w związku z ujawnieniem nieprawidłowości w stosowaniu stawek taryfowych dotyczących abonamentów za usługi dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków.

Korekty będą dotyczyły świadczenia będącego elementem podstawowych usług wykonywanych przez Spółkę.

W ramach prowadzonej działalności Spółka wykryła nieprawidłowość polegającą na naliczaniu jednego abonamentu zamiast dwóch odrębnych abonamentów: abonamentu związanego z usługą wodociągową oraz abonamentu związanego z usługą kanalizacyjną. Nieprawidłowość dotyczyła części odbiorców oraz rozliczeń dokonywanych od (…) r. W ocenie Spółki, nie była to jednorazowa pomyłka w treści faktury ani prosty błąd arytmetyczny, lecz złożona nieprawidłowość systemowa związana ze sposobem stosowania taryf w systemie rozliczeniowym.

Na dzień pierwotnego fakturowania i rozliczania usług Spółka nie identyfikowała nieprawidłowości. Standardowe czynności fakturowe i kontrolne nie pozwalały na jej ujawnienie. Wynikało to m.in. z faktu, że w określonych okresach wartości abonamentu za usługę wodociągową oraz abonamentu za usługę ściekową były identyczne kwotowo, co utrudniało zauważenie, że w praktyce w systemie rozliczeniowym stosowana była jedna opłata abonamentowa zamiast dwóch odrębnych opłat.

Dodatkowo przed (…) r., tj. przed utworzeniem regulatora Y i zmianą sposobu wyliczania, tworzenia oraz zatwierdzania taryf, w Spółce funkcjonował model jednej opłaty abonamentowej za dwie usługi. W (…) r. takie same wartości obu abonamentów zostały w praktyce uznane za jedną stawkę abonamentu dotyczącą dwóch usług.

Okoliczności ujawnienia nieprawidłowości

Nieprawidłowość została ujawniona w toku prac nad wnioskiem taryfowym dotyczącym nowej taryfy opłat za usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W ramach tego procesu Spółka przeprowadziła szczegółową analizę grupowania kosztów dla poszczególnych grup taryfowych i zmieniła schemat przyporządkowania tych kosztów zgodnie z aktualnymi warunkami. Strukturalna zmiana sposobu alokacji kosztów, znajdująca się u podstaw naliczania opłat, uwidoczniła odmienne końcowe wielkości abonamentów dla usług wodnych oraz abonamentów dla usług związanych ze ściekami.

Po zakończeniu procesu tworzenia wniosku taryfowego Spółka dokonała analizy i porównania nowych wielkości opłat z opłatami obecnie obowiązującymi. Na tym etapie zauważono, że dotychczas wartości abonamentowe dla wody i ścieków były identyczne kwotowo. W związku z wykryciem tej różnicy ponownie przeliczono wartości przyjęte w sporządzanym wniosku taryfowym, uznając je za prawidłowe.

W wyniku dalszych konsultacji międzywydziałowych uzyskano informację, że wykorzystywane przez Spółkę oprogramowanie do masowych rozliczeń usług wodociągowo-kanalizacyjnych nie pozwala na techniczne zastosowanie dwóch różnych abonamentów dla jednego klienta, gdy klient korzysta jednocześnie z usługi dostarczania wody i usługi odprowadzania ścieków. Ograniczenie to doprowadziło do przeprowadzenia kolejnych analiz, których celem było sprawdzenie faktycznego procesu fakturowania oraz sposobu stosowania stawek wynikających z decyzji taryfowych.

Dopiero po przeprowadzeniu tej wieloetapowej analizy Spółka zdiagnozowała i potwierdziła wystąpienie nieprawidłowości polegającej na naliczaniu jednego abonamentu zamiast dwóch abonamentów. W konsekwencji Spółka uznała, że ujawniona nieprawidłowość nie ma charakteru oczywistego ani możliwego do ustalenia bez szczegółowej weryfikacji danych rozliczeniowych.

Charakter nieprawidłowości

W ocenie Spółki ujawniona nieprawidłowość nie jest spowodowana błędem rachunkowym ani inną oczywistą omyłką. Nie polegała ona na jednorazowym wpisaniu nieprawidłowej kwoty na fakturze, oczywistym pominięciu pozycji na pojedynczym dokumencie, błędnym sumowaniu, błędnym przepisaniu kwoty albo prostym arytmetycznym przeliczeniu stawki. Nieprawidłowość dotyczyła samego sposobu stosowania taryf w systemie rozliczeniowym, interpretacji decyzji taryfowych, indywidualnej oceny pracowników oraz ograniczeń technicznych posiadanego oprogramowania. Błąd był powtarzalny i systemowy. Przez kilka lat funkcjonował niezauważony mimo bieżącej działalności Spółki oraz mimo prowadzenia standardowych czynności rozliczeniowych. Bez wieloetapowej weryfikacji obejmującej analizę taryf, konfiguracji systemu, danych historycznych oraz praktyki fakturowania błąd mógłby nadal pozostawać niewykryty.

Samo stwierdzenie, że mogło dojść do błędnego stosowania abonamentów, nie pozwalało jednak na automatyczne określenie wysokości należnych dopłat. Konieczne jest przeprowadzenie analizy historycznych rozliczeń, identyfikacja odbiorców objętych nieprawidłowością, ustalenie okresów występowania błędu oraz wyliczenie kwot według grup taryfowych obowiązujących w poszczególnych okresach. Każdy klient rozliczany według grup taryfowych, w których zdiagnozowano nieprawidłowość, musi zostać poddany indywidualnej analizie historycznej.

Analizie muszą zostać poddane również umowy już rozwiązane oraz umowy, które w przeszłości ulegały zmianom ze względu na zakres świadczonych usług. Dopiero po indywidualnej analizie danego odbiorcy możliwe będzie wystawienie właściwego dokumentu korygującego. W opisanym przypadku Spółka nie dysponuje automatycznym, systemowym sposobem wystawienia wszystkich dokumentów korygujących. Z uwagi na skalę sprawy i liczbę potencjalnie objętych odbiorców proces  wystawiania dokumentów korygujących może potrwać wiele miesięcy.

Podsumowanie cech sprawy istotnych dla oceny podatkowej

Dla potrzeb niniejszego wniosku Spółka wskazuje w szczególności, że:

   - nieprawidłowość nie została ujawniona w toku zwykłej kontroli dokumentu źródłowego;

   - nie wynikała z pojedynczej pomyłki przy wystawieniu konkretnej faktury;

   - dotyczyła sposobu konfiguracji lub stosowania zasad rozliczeniowych w systemie rozliczeń;

   - przez kilka lat funkcjonowała niezauważona mimo bieżącej działalności Spółki;

   - jej wykrycie wymagało przeprowadzenia analizy rozliczeń historycznych oraz weryfikacji technicznej procesu fakturowania;

   - ustalenie wysokości nieprawidłowo naliczonych kwot wymaga identyfikacji wszystkich grup taryfowych i poszczególnych klientów objętych błędem, ustalenia okresów jego występowania, odtworzenia historycznych taryf i wyliczenia kwot dla poszczególnych odbiorców;

   - błąd nie dotyczył jednorazowej transakcji, lecz masowego procesu rozliczeniowego obejmującego dużą liczbę odbiorców oraz wiele okresów rozliczeniowych;

   - bez wieloetapowej weryfikacji błąd mógłby nadal pozostawać niewykryty;

   - w momencie wystawiania faktur pierwotnych Spółka działała zgodnie z posiadaną wiedzą oraz w oparciu o funkcjonujący system rozliczeń;

   - prawidłowa wysokość należności od poszczególnych odbiorców nie była możliwa do ustalenia bez przeprowadzenia specjalistycznych analiz.

 

Pytania

 1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, zdarzeniu przyszłym (winno być: w przedstawionym zdarzeniu przyszłym) korekty zwiększające przychody podatkowe Spółki z tytułu braku naliczenia części abonamentu za usługi wodociągowo-kanalizacyjne powinny zostać rozliczone na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka wystawi fakturę korygującą albo inny dokument potwierdzający przyczynę korekty, a nie poprzez korektę przychodów za historyczne okresy rozliczeniowe? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

 2. Czy w przypadku gdy, z uwagi na liczbę odbiorców i konieczność indywidualnej analizy historycznych rozliczeń, wystawianie dokumentów korygujących będzie następować sukcesywnie przez wiele miesięcy, Spółka powinna rozpoznawać skutki podatkowe tych korekt w okresach bieżących właściwych dla wystawienia konkretnych dokumentów korygujących albo skonkretyzowania przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania dla konkretnych odbiorców? (część pytania oznaczonego we wniosku Nr 3)

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko w zakresie pytania nr 1 - CIT

Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym, zdarzeniu przyszłym (winno być: w przedstawionym zdarzeniu przyszłym) korekty zwiększające przychody podatkowe powinny zostać rozliczone na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie wystawiona faktura korygująca albo, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczynę korekty. Korekta nie jest bowiem spowodowana błędem rachunkowym ani inną oczywistą omyłką w rozumieniu art. 12 ust. 3j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

W ocenie Spółki, nie występuje obowiązek cofania korekty do okresów historycznych wyłącznie z tego powodu, że nieprawidłowość dotyczyła usług wykonanych w poprzednich latach. Decydujące znaczenie ma przyczyna korekty. W niniejszej sprawie przyczyną korekty jest późniejsze ujawnienie nieoczywistej, systemowej nieprawidłowości w procesie rozliczeniowym, której identyfikacja i kwotowe ustalenie wymagały specjalistycznych, wieloetapowych analiz.

Stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku Nr 3 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych) - sukcesywne wystawianie dokumentów korygujących

Zdaniem Spółki, jeżeli z przyczyn obiektywnych, technicznych i organizacyjnych wystawianie dokumentów korygujących będzie następować sukcesywnie przez wiele miesięcy, skutki podatkowe powinny być ujmowane w okresach właściwych dla konkretnych dokumentów i konkretnych odbiorców. Dla CIT będzie to okres wystawienia faktury korygującej albo innego dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty. (…).

1. Uzasadnienie w zakresie CIT

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się co do zasady także przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane.

Jednocześnie ustawodawca przewidział szczególną regulację dotyczącą korekt przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zwiększenie albo zmniejszenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca albo, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Z przepisu tego wynika, że korekta przychodu nie zawsze powinna być odnoszona do okresu pierwotnego. Ujęcie wsteczne jest właściwe zasadniczo wtedy, gdy korekta jest następstwem błędu rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. W pozostałych przypadkach, gdy przyczyna korekty ma charakter inny niż rachunkowy lub oczywisty, ustawodawca nakazuje rozliczenie korekty na bieżąco. Ustawa o CIT nie zawiera definicji błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki. W praktyce przez błąd rachunkowy rozumie się zasadniczo nieprawidłowość o charakterze techniczno-arytmetycznym, taką jak błędne sumowanie, nieprawidłowe przemnożenie, oczywiste przepisanie niewłaściwej kwoty albo inny błąd możliwy do stwierdzenia na podstawie prostego sprawdzenia dokumentu. Oczywista omyłka to natomiast taka nieprawidłowość, która jest widoczna bez potrzeby prowadzenia złożonego postępowania wyjaśniającego i której błędny charakter można stwierdzić wprost na podstawie dokumentu źródłowego albo prostego zestawienia danych.

W analizowanej sprawie takie cechy nie występują. Błąd nie był widoczny na pojedynczej fakturze. Nie sprowadzał się do błędnego działania matematycznego. Nie polegał na omyłkowym wpisaniu niewłaściwej liczby w jednym dokumencie. Nieprawidłowość dotyczyła sposobu stosowania zasad taryfowych w systemie rozliczeniowym, a jej wykrycie wymagało wieloetapowej analizy technicznej, taryfowej i historycznej.

Co szczególnie istotne, samo ujawnienie potencjalnej nieprawidłowości nie pozwoliło Spółce na ustalenie kwot korekt. Dla określenia wysokości należnych kwot konieczne jest ustalenie, których odbiorców dotyczyła nieprawidłowość, w jakich okresach występowała, jakie taryfy obowiązywały w poszczególnych okresach, jakie umowy były aktywne albo rozwiązane oraz jakie zmiany zakresu usług występowały w relacji z danym odbiorcą. Dopiero po wykonaniu tych czynności można ustalić kwoty właściwe dla poszczególnych dokumentów korygujących.

W konsekwencji korekta nie jest spowodowana błędem rachunkowym ani oczywistą omyłką, lecz ujawnieniem nieoczywistej, systemowej nieprawidłowości w procesie rozliczeniowym. Skoro tak, zastosowanie powinien znaleźć art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, a korekty zwiększające przychody powinny zostać ujęte w okresach bieżących, tj. w okresach wystawienia dokumentów korygujących albo innych dokumentów potwierdzających przyczynę korekty.

Stanowisko to jest spójne z praktyką interpretacyjną, w której organy podatkowe wskazują, że dla sposobu ujęcia korekty znaczenie ma charakter przyczyny korekty. Jeżeli korekta nie wynika z błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki, lecz z późniejszego ujawnienia lub skonkretyzowania okoliczności wpływających na wysokość przychodu, dopuszczalne jest bieżące rozliczenie korekty.

Spółka ma świadomość, że przywoływane interpretacje dotyczą innych stanów faktycznych, jednak potwierdzają ogólną zasadę wynikającą z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT.

2. Uzasadnienie w zakresie sukcesywnego wystawiania dokumentów korygujących

Z uwagi na masowy charakter procesu rozliczeniowego Spółka nie będzie w stanie wystawić wszystkich dokumentów korygujących jednorazowo. Konieczna jest indywidualna analiza historycznych rozliczeń każdego odbiorcy objętego nieprawidłowością. Analiza ta musi obejmować w szczególności okres obowiązywania umowy, zakres świadczonych usług, grupę taryfową, zmiany umowy, ewentualne rozwiązanie umowy oraz stawki obowiązujące w poszczególnych okresach.

W konsekwencji dokumenty korygujące będą mogły być wystawiane dopiero po zakończeniu analizy dotyczącej danego odbiorcy. Jeżeli proces ten potrwa wiele miesięcy, nie oznacza to, że Spółka powinna rozpoznać całość korekt w jednym historycznym okresie albo w jednym miesiącu. Skoro przyczyna korekty jest konkretyzowana etapowo, w odniesieniu do poszczególnych odbiorców i kwot, skutki podatkowe powinny być rozpoznawane odpowiednio w okresach, w których powstaje możliwość prawidłowego udokumentowania i kwotowego określenia korekty.

Podejście to odpowiada zarówno regulacji CIT, która wiąże bieżące rozliczenie z wystawieniem faktury korygującej albo innego dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty, (…), która odwołuje się do okresu zaistnienia przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania. W opisanym przypadku przyczyna ta nie może zostać w pełni skonkretyzowana bez uprzedniej indywidualnej analizy danych historycznych.

Konkluzja

W ocenie Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym (winno być: zdarzeniu przyszłym) korekty zwiększające przychody podatkowe z tytułu braku naliczenia części abonamentu za usługi wodociągowo-kanalizacyjne powinny zostać rozliczone na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym zostaną wystawione faktury korygujące albo inne dokumenty potwierdzające przyczynę korekty. Korekta nie jest bowiem spowodowana błędem rachunkowym ani inną oczywistą omyłką, lecz ujawnieniem nieoczywistej, systemowej nieprawidłowości, której identyfikacja i wyliczenie wymagały przeprowadzenia odrębnych, specjalistycznych analiz.

(…).

Jeżeli proces ustalania kwot korekt i wystawiania dokumentów korygujących będzie następował sukcesywnie, przez wiele miesięcy, Spółka powinna rozpoznawać skutki podatkowe w odpowiednich okresach bieżących, właściwych dla konkretnych dokumentów korygujących i konkretnych odbiorców. Takie podejście jest konsekwencją systemowego i nieoczywistego charakteru błędu oraz braku możliwości automatycznego, jednorazowego ustalenia wszystkich kwot korekt.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W myśl natomiast art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:

Jednocześnie ustawodawca przewidział możliwość dokonywania korekty przychodów.

Zasady ogólne dokonywania korekt przychodów zawarte zostały w art. 12 ust. 3j-3m ustawy o CIT.

Stosownie do treści art. 12 ust. 3j ustawy o CIT:

Z kolei w myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT:

Na podstawie art. 12 ust. 3l pkt 1 ustawy o CIT:

Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j ustawy o CIT wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Przy czym, ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”.

Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnicy dokonują korekty przychodów „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym wystawią fakturę korygującą lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Korekta przychodów polega na zmniejszeniu lub zwiększeniu przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym. Zasady korygowania przychodów mają zastosowanie tylko do tych przypadków, gdy korekta nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką. Natomiast w sytuacji, w której korekta spowodowana jest błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, ma miejsce korygowanie ze skutkiem „wstecz”.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka świadczy podstawowe usługi wodociągowo-kanalizacyjne (…). W ramach prowadzonej działalności Spółka wykryła nieprawidłowość polegającą na naliczaniu jednego abonamentu zamiast dwóch odrębnych abonamentów: abonamentu związanego z usługą wodociągową oraz abonamentu związanego z usługą kanalizacyjną. Nieprawidłowość dotyczyła części odbiorców oraz rozliczeń dokonywanych od (…) r. Na dzień pierwotnego fakturowania i rozliczania usług Spółka nie identyfikowała nieprawidłowości. Standardowe czynności fakturowe i kontrolne nie pozwalały na jej ujawnienie. Nieprawidłowość została ujawniona w toku prac nad nowym wnioskiem taryfowym. Po przeprowadzeniu wieloetapowej analizy Spółka zdiagnozowała i potwierdziła wystąpienie nieprawidłowości polegającej na naliczaniu jednego abonamentu zamiast dwóch abonamentów. W konsekwencji Spółka uznała, że ujawniona nieprawidłowość nie ma charakteru oczywistego ani możliwego do ustalenia bez szczegółowej weryfikacji danych rozliczeniowych.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia, czy w okolicznościach sprawy, korekty zwiększające przychody podatkowe Spółki z tytułu braku naliczenia części abonamentu za usługi wodociągowo-kanalizacyjne powinny zostać rozliczone na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka wystawi fakturę korygującą albo inny dokument potwierdzający przyczynę korekty, a nie poprzez korektę przychodów za historyczne okresy rozliczeniowe.

Następnie, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy w przypadku gdy, z uwagi na liczbę odbiorców i konieczność indywidualnej analizy historycznych rozliczeń, wystawianie dokumentów korygujących będzie następować sukcesywnie przez wiele miesięcy, Spółka powinna rozpoznawać skutki podatkowe tych korekt w okresach bieżących właściwych dla wystawienia konkretnych dokumentów korygujących albo skonkretyzowania przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania dla konkretnych odbiorców.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że już w momencie wystawienia faktury pierwotnej wystąpiła nieprawidłowość, polegająca na naliczaniu jednego abonamentu zamiast dwóch odrębnych abonamentów: abonamentu związanego z usługą wodociągową oraz abonamentu związanego z usługą kanalizacyjną. Czyli w momencie wystawienia faktury, na fakturze powinny zostać wskazane dwa abonamenty:

- abonament związany z usługą wodociągową,

- abonament związany z usługą kanalizacyjną.

W rzeczywistości świadczyli Państwo dwie usługi, tj. usługę wodociągową oraz kanalizacyjną, natomiast na fakturze widniała kwota, która nie rozróżniała oddzielnie dwóch abonamentów. Zatem w istocie nie został w ogóle wykazany przychód ze świadczenia jednej z ww. usług.

Wobec powyższego wskazać należy, że całkowite pominięcie naliczania drugiego abonamentu oddzielnie, z powodu ograniczeń oprogramowania wyklucza możliwość zastosowania przez Spółkę art. 12 ust. 3j ustawy o CIT i rozliczenia powstałej korekty przychodu „na bieżąco”. W konsekwencji, wszelkie nienaliczone dotychczas opłaty abonamentowe stanowią przychód należny za konkretne, historyczne okresy rozliczeniowe, w których ww. usługi były faktycznie świadczone (zgodnie z ogólną zasadą z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT).

W tym miejscu należy wyjaśnić, że wykorzystywane przez Państwa oprogramowanie do masowych rozliczeń usług wodociągowo-kanalizacyjnych, które nie pozwala na techniczne zastosowanie dwóch różnych abonamentów dla jednego klienta, gdy klient korzysta jednocześnie z usługi dostarczania wody i usługi odprowadzania ścieków, nie może wpływać na prawidłowość rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych i stanowić przeszkody w realizowaniu w sposób prawidłowy obowiązku podatkowego. A zatem fakt, że nieprawidłowość dotyczyła samego sposobu stosowania taryf w systemie rozliczeniowym, interpretacji decyzji taryfowych, indywidualnej oceny pracowników oraz wykorzystywane przez Państwa oprogramowanie do masowych rozliczeń usług wodociągowo-kanalizacyjnych, które nie pozwala na techniczne zastosowanie dwóch różnych abonamentów dla jednego klienta pozostaje bez znaczenia dla przyjętego rozstrzygnięcia. Okoliczność ta nie może determinować uznania, że przychód podatkowy powstanie w momencie przez Państwa wskazanym we wniosku, tj. w momencie wystawienia faktury korygującej w innym okresie rozliczeniowym niż pierwotnie powstał obowiązek podatkowy. Mieli Państwo obowiązek zapewnić takie oprogramowanie do masowych rozliczeń usług wodociągowo-kanalizacyjnych, które ustalając podstawę opodatkowania dla poszczególnych klientów powinno sprostać wymogom ustawodawcy.

Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że skoro nie naliczali Państwo drugiego, odrębnego abonamentu (…) za odrębną usługę, to w konsekwencji w ogóle nie wykazywali Państwo przychodu podatkowego z tego tytułu.

Wobec powyższego, w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, które regulują zasady dokonywania korekt przychodów (w tym korekt „na bieżąco”). Instytucja korekty przychodu, o której mowa w ww. przepisie, ze swej istoty zakłada bowiem pierwotne zaistnienie, zafakturowanie i wykazanie danego przychodu, który następnie - z różnych przyczyn - ulega zmianie (zwiększeniu lub zmniejszeniu). Skoro w analizowanej sprawie przychód w ogóle nie został ujęty w pierwotnych okresach rozliczeniowych z uwagi na całkowite pominięcie jednego z abonamentu, to brak jest podstawy, która mogłaby teraz podlegać korekcie w rozumieniu art. 12 ust. 3j ustawy o CIT.

W konsekwencji Spółka nie jest uprawniona do wystawienia faktur korygujących w rozumieniu przepisów podatkowych ani do rozpoznania tych kwot jako korekty przychodu „na bieżąco” w okresie wystawienia dokumentu korygującego.

Nienaliczone opłaty abonamentowe stanowią przychód należny za konkretne, historyczne okresy rozliczeniowe, w których usługi były faktycznie świadczone, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 12 ust. 3a lub ewentualnie w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. Fakt, że Spółka zidentyfikowała brak naliczania opłat dopiero następczo (w toku prac nad wnioskiem taryfowym), nie zmienia momentu powstania przychodu, który powinien być rozpoznawany w okresach, których dotyczył ten przychód. Tym samym, niewykazane dotychczas przychody podatkowe z tytułu drugiego abonamentu powinny zostać rozliczone poprzez korektę uprzednio złożonych zeznań podatkowych.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wskazujące, że:

   - w przedstawionym stanie faktycznym, zdarzeniu przyszłym (winno być: w przedstawionym zdarzeniu przyszłym) korekty zwiększające przychody podatkowe powinny zostać rozliczone na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie wystawiona faktura korygująca albo, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczynę korekty. Korekta nie jest bowiem spowodowana błędem rachunkowym ani inną oczywistą omyłką w rozumieniu art. 12 ust. 3j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest nieprawidłowe;

   - jeżeli z przyczyn obiektywnych, technicznych i organizacyjnych wystawianie dokumentów korygujących będzie następować sukcesywnie przez wiele miesięcy, skutki podatkowe powinny być ujmowane w okresach właściwych dla konkretnych dokumentów i konkretnych odbiorców. Dla CIT będzie to okres wystawienia faktury korygującej albo innego dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty - jest nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy wyłącznie oceny stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.