0111-KDIB1-1.4010.398.2026.2.AND

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 sierpnia 2026 r. (wpływ w tym samym dniu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.  Opis stanu faktycznego

Przedmiotem niniejszego wniosku jest ustalenie skutków podatkowych przekształcenia A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w B. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wpisanego do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 1 lipca 2026 r.

Dane dotyczące spółki przed i po przekształceniu

Element	Przed przekształceniem	Po przekształceniu
NIP	(…)	(…)
Podatnik CIT	Tak	Tak
KRS	(…)	(…)
VAT	Tak	Tak
Księgi rachunkowe	Prowadzone	Prowadzone
Rok obrotowy	1 stycznia – 31 grudnia	1 stycznia – 31 grudnia
Rok podatkowy	1 stycznia – 31 grudnia	1 stycznia – 31 grudnia

Spółka prowadzi działalność w zakresie (…). Zatrudnia (…) pracowników i prowadzi działalność na rynku krajowym oraz zagranicznym. Przekształcenie miało na celu uproszczenie struktury organizacyjnej, zwiększenie rozpoznawalności marki na rynkach zagranicznych poprzez zmianę nazwy na B., ułatwienie ekspansji międzynarodowej oraz zachowanie pełnej ciągłości prowadzonej działalności gospodarczej.

Obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów ustawy o rachunkowości regulujących skutki przekształcenia jednostek oraz sporządzanie sprawozdania finansowego na szczególny dzień bilansowy (art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.).

Czynności rachunkowe zostały wykonane zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz z uwzględnieniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie ogłoszenia uchwały Komitetu Standardów Rachunkowości dotyczącej sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy.

2.  Wątpliwości

Wątpliwości Wnioskodawcy nie dotyczą prawidłowości samego procesu przekształcenia ani obowiązków wynikających z ustawy o rachunkowości, lecz skutków podatkowych obowiązkowego zamknięcia ksiąg rachunkowych oraz wpływu tej czynności na rok podatkowy w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) w świetle nowego oficjalnego Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy. Stanowisko to po raz pierwszy w sposób kompleksowy wyjaśnia charakter prawny zamknięcia ksiąg rachunkowych dokonywanego w związku z przekształceniem jednostki oraz jego relację do roku obrotowego, co ma istotne znaczenie dla wykładni art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, (…). Rozstrzygnięcie tej kwestii determinuje sposób wykonania dalszych obowiązków podatkowych, w tym złożenia zeznania CIT-8 oraz przekazania pliku JPK_KR_PD.

W ocenie Wnioskodawcy, sprawa wymaga łącznej wykładni przepisów ustawy o rachunkowości wraz ze Stanowiskiem Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy, ustawy o CIT, Kodeksu spółek handlowych oraz Ordynacji podatkowej. Zamknięcie ksiąg rachunkowych jest instytucją prawa bilansowego, natomiast skutki podatkowe tej czynności powinny być oceniane wyłącznie na podstawie przepisów prawa podatkowego z uwzględnieniem zasad sukcesji uniwersalnej.

Dodatkową okolicznością uzasadniającą wystąpienie z niniejszym wnioskiem jest brak utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego. Wnioskodawcy znana jest interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10 października 2025 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.353.2025.1.AG, jednak została ona wydana przed ogłoszeniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy, co uzasadnia potrzebę ponownej oceny skutków podatkowych.

Pytania

1.  Czy obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2026 r., dokonane na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości z uwzględnieniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy w związku z przekształceniem A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w B. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, powoduje – na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – zakończenie roku podatkowego z dniem 30 czerwca 2026 r. czy też rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. podlega kontynuacji przez spółkę przekształconą do dnia 31 grudnia 2026 r.?

2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia jednego zeznania CIT- 8 obejmującego rok podatkowy 2026, czy też odrębnych zeznań CIT-8 za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2026 r. oraz za okres od 1 lipca do 31 grudnia 2026 r.?

3.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_KR_PD powinien zostać wykonany za jeden rok podatkowy obejmujący okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r., a w przypadku gdy – w związku z obowiązkiem zamknięcia i ponownego otwarcia ksiąg rachunkowych wynikającym z art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – dane zostaną przekazane w więcej niż jednym pliku JPK_KR_PD, czy każdy z tych plików powinien obejmować wyłącznie zapisy ksiąg rachunkowych prowadzone w okresie, którego dotyczy, przy czym wszystkie przekazane pliki powinny łącznie odzwierciedlać komplet zapisów ksiąg rachunkowych za cały rok podatkowy 2026?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych oraz sporządzenia sprawozdania finansowego na szczególny dzień bilansowy, wykonany zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości oraz Stanowiskiem Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonym Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r., nie skutkuje zakończeniem roku podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. jest kontynuowany do 31 grudnia 2026 r.

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest złożenie jednego zeznania CIT-8 obejmującego okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r., jako konsekwencji kontynuacji roku podatkowego.

3.  Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_KR_PD dotyczy jednego roku podatkowego obejmującego okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r. Jeżeli w związku z obowiązkiem zamknięcia i ponownego otwarcia ksiąg rachunkowych dane zostaną przekazane w więcej niż jednym pliku JPK_KR_PD, podział ten stanowi wyłącznie sposób wykonania obowiązku wynikający z organizacji ksiąg rachunkowych i nie wpływa na zakres obowiązku podatkowego. Każdy z przekazanych plików powinien obejmować wyłącznie zapisy ksiąg rachunkowych prowadzone w okresie, którego dotyczy, natomiast wszystkie pliki powinny łącznie obejmować komplet zapisów ksiąg rachunkowych za rok podatkowy 2026.

Uzasadnienie do pytania nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych, dokonane na dzień 30 czerwca 2026 r. na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości uwzględniające Stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy, nie powoduje zakończenia roku podatkowego w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko to wynika z systemowej wykładni przepisów ustawy o rachunkowości oraz Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy, ustawy o CIT, Kodeksu spółek handlowych oraz Ordynacji podatkowej.

1.  Znaczenie Stanowiska KSR z 2026 r.

Kluczowe znaczenie dla oceny przedstawionego stanu faktycznego ma Stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszone Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. Stanowisko wyjaśnia, że sprawozdanie finansowe sporządzane na szczególny dzień bilansowy nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym, a szczególny dzień bilansowy nie stanowi dnia kończącego rok obrotowy (punkt 4.1.). Oznacza to, że obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych w przypadku przekształcenia ma charakter techniczny i ewidencyjny, służący sporządzeniu sprawozdania na szczególny dzień bilansowy, a nie zakończeniu działalności jednostki lub jej roku obrotowego.

2.  Wykładnia art. 8 ust. 6 ustawy o CIT

Art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) odwołuje się do obowiązku zamknięcia ksiąg wynikającego z odrębnych przepisów, jednak nie przesądza o charakterze tego obowiązku. Charakter ten został doprecyzowany przez Stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. Skoro zamknięcie ksiąg nie oznacza zakończenia roku obrotowego ani działalności jednostki, to nie powinno automatycznie prowadzić do zakończenia roku podatkowego wyłącznie z uwagi na wykonanie obowiązku rachunkowego.

3.  Sukcesja uniwersalna

Przekształcenie nastąpiło z zachowaniem sukcesji uniwersalnej wynikającej z art. 553 Kodeksu spółek handlowych oraz art. 93a Ordynacji podatkowej. Zachowany został ten sam numer NIP, ciągłość działalności gospodarczej, status podatnika VAT oraz ciągłość praw i obowiązków podatkowych. Nie doszło do likwidacji podatnika ani zakończenia prowadzonej działalności.

4.  Znaczenie interpretacji KIS z 2025 r.

Wnioskodawcy znana jest interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10 października 2025 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.353.2025.1.AG. Została ona jednak wydana przed ogłoszeniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. Organ interpretacyjny nie dysponował więc oficjalną wykładnią prawa bilansowego dotyczącą charakteru szczególnego dnia bilansowego. Niniejszy wniosek zmierza do oceny skutków podatkowych z uwzględnieniem nowego otoczenia interpretacyjnego.

5. Wykładnia systemowa

Ustawa o rachunkowości reguluje obowiązki bilansowe, natomiast obowiązki podatkowe powinny wynikać z ustaw podatkowych. Zamknięcie ksiąg rachunkowych wykonane wyłącznie w celu sporządzenia sprawozdania na szczególny dzień bilansowy nie powinno samo przez się kreować obowiązku zakończenia roku podatkowego, jeżeli nie doszło do zakończenia bytu prawnego podatnika ani zakończenia jego działalności.

Konkluzja

Mając na uwadze techniczny charakter zamknięcia ksiąg rachunkowych, treść Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. r., zasadę sukcesji uniwersalnej oraz cel art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, należy uznać, że obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2026 r. nie skutkuje zakończeniem roku podatkowego. Rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. powinien być kontynuowany do 31 grudnia 2026 r.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowe jest złożenie jednego zeznania CIT-8 obejmującego okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r. Stanowisko to stanowi bezpośrednią konsekwencję odpowiedzi na pytanie nr 1. Skoro obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2026 r., dokonane na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości, nie powoduje zakończenia roku podatkowego w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. trwa nieprzerwanie do dnia 31 grudnia 2026 r. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani składać zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy. Przepis ten wiąże obowiązek złożenia zeznania z zakończeniem roku podatkowego, a nie z obowiązkiem zamknięcia ksiąg rachunkowych wynikającym z przepisów ustawy o rachunkowości.

W analizowanym stanie faktycznym nie doszło do zakończenia działalności podatnika ani do utraty jego bytu prawnego. W wyniku przekształcenia nastąpiła sukcesja uniwersalna przewidziana w art. 553 Kodeksu spółek handlowych oraz art. 93a Ordynacji podatkowej. Zachowany został ten sam numer NIP, ciągłość działalności gospodarczej oraz ciągłość praw i obowiązków podatkowych. Obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego na szczególny dzień bilansowy oraz techniczne zamknięcie ksiąg rachunkowych nie kreują samoistnie obowiązku złożenia odrębnego zeznania CIT-8 za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2026 r. Taki obowiązek mógłby powstać wyłącznie w przypadku uznania, że z dniem 30 czerwca 2026 r. zakończył się rok podatkowy, czemu Wnioskodawca przeczy z przyczyn przedstawionych w uzasadnieniu do pytania nr 1.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do obowiązku złożenia dwóch zeznań CIT-8 dotyczących tego samego podatnika i tego samego roku kalendarzowego, pomimo zachowania ciągłości podmiotowej i podatkowej wynikającej z przepisów o sukcesji uniwersalnej. Taki skutek nie wynika wprost z przepisów ustawy o CIT i pozostawałby w sprzeczności z celem instytucji przekształcenia spółek. W konsekwencji, prawidłowe jest złożenie jednego zeznania CIT-8 obejmującego cały rok podatkowy 2026, tj. okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania numer 3

Stanowisko Wnioskodawcy stanowi bezpośrednią konsekwencję odpowiedzi na pytania nr 1 i nr 2. Jeżeli obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2026 r. nie skutkuje zakończeniem roku podatkowego, a rok podatkowy obejmuje nieprzerwanie okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r., to również obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_KR_PD powinien zostać wykonany za jeden rok podatkowy.

Obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych oraz ich ponownego otwarcia wynikał z art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości i był związany z przekształceniem spółki. Czynność ta miała charakter bilansowy i nie wpływała na ciągłość bytu prawnego podatnika ani na ciągłość jego praw i obowiązków podatkowych. W konsekwencji, w 2026 r. prowadzone były dwa zbiory ksiąg rachunkowych obejmujące okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2026 r. oraz od 1 lipca do 31 grudnia 2026 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, zakres obowiązku wynikającego z przepisów dotyczących przekazywania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_KR_PD powinien odpowiadać zakresowi roku podatkowego, a nie liczbie zbiorów ksiąg rachunkowych prowadzonych z przyczyn wynikających z przepisów ustawy o rachunkowości. Jeżeli z uwagi na obowiązek zamknięcia i ponownego otwarcia ksiąg rachunkowych dane zostaną przekazane w więcej niż jednym pliku JPK_KR_PD, podział ten będzie stanowił wyłącznie sposób wykonania obowiązku przekazania danych. Nie będzie natomiast oznaczał podziału roku podatkowego ani powstania odrębnych obowiązków sprawozdawczych. Każdy z przekazanych plików powinien obejmować wyłącznie zapisy ksiąg rachunkowych prowadzone w okresie, którego dotyczy. Jednocześnie wszystkie przekazane pliki powinny łącznie obejmować komplet zapisów ksiąg rachunkowych za cały rok podatkowy 2026, zapewniając organowi podatkowemu pełny obraz ewidencji księgowej podatnika. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych w strukturze JPK_KR_PD dotyczy jednego roku podatkowego obejmującego okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2026 r., natomiast ewentualny podział danych pomiędzy więcej niż jeden plik pozostaje wyłącznie konsekwencją obowiązku zamknięcia i ponownego otwarcia ksiąg rachunkowych wynikającego z ustawy o rachunkowości i nie wpływa na zakres obowiązków podatkowych.

Końcowe stanowisko Wnioskodawcy

Przedstawiony we wniosku problem ma charakter precedensowy i wynika z konieczności wzajemnego uwzględnienia przepisów ustawy o rachunkowości, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Ordynacji podatkowej oraz Kodeksu spółek handlowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy nie dotyczą obowiązków wynikających z prawa bilansowego ani prawidłowości przeprowadzonego przekształcenia. Istotą wniosku jest ustalenie czy obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych na szczególny dzień bilansowy, dokonane wyłącznie w wykonaniu obowiązków wynikających z ustawy o rachunkowości, wywołuje skutki w postaci zakończenia roku podatkowego w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz jakie konsekwencje rodzi to dla wykonania dalszych obowiązków podatkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na przedstawione pytania wymaga dokonania wykładni systemowej z uwzględnieniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r., które po raz pierwszy kompleksowo wyjaśniło charakter prawny sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy oraz skutki obowiązkowego zamknięcia ksiąg rachunkowych w przypadku przekształcenia jednostki. Stanowisko to nie było przedmiotem analizy w dotychczas wydawanych interpretacjach indywidualnych dotyczących art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co uzasadnia potrzebę ponownej oceny skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego. Wydanie interpretacji indywidualnej pozwoli Wnioskodawcy na prawidłowe wykonanie obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz zapewni pewność i bezpieczeństwo rozliczeń podatkowych związanych z przeprowadzonym przekształceniem.

Rozstrzygnięcie przedstawionych zagadnień będzie miało znaczenie nie tylko dla prawidłowego wykonania obowiązków podatkowych Wnioskodawcy, lecz również dla zapewnienia spójności wykładni przepisów prawa bilansowego i podatkowego w odniesieniu do skutków przekształceń podmiotów gospodarczych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 4a pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c ustawy o CIT,

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT,

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.),

Z powyższego przepisu wynika, że rok obrotowy stosowany jest również dla celów podatkowych.

Ogólną definicję roku podatkowego zawiera ustawa z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

W myśl art. 11 Ordynacji podatkowej,

Zasady określania roku podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostały szczegółowo uregulowane w treści art. 8 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z ww. przepisem,

W myśl art. 8 ust. 6 ustawy o CIT,

Stosownie do art. 9 ust. 2f ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 9 ust. 2g ustawy o CIT:

Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka powstała w wyniku przekształcenia spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego 1 lipca 2026 r. Przekształcenie miało na celu uproszczenie struktury organizacyjnej, zwiększenie rozpoznawalności marki na rynkach zagranicznych poprzez zmianę nazwy Spółki, ułatwienie ekspansji międzynarodowej oraz zachowanie pełnej ciągłości prowadzonej działalności gospodarczej.

Czynności rachunkowe zostały wykonane zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.) oraz z uwzględnieniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości w sprawie sprawozdania finansowego sporządzanego na szczególny dzień bilansowy, inny niż dzień kończący rok obrotowy oraz w sprawie pierwszego sporządzanego po nim rocznego sprawozdania finansowego z dnia 17 lutego 2026 r., ogłoszonego Komunikatem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 15 marca 2026 r. (dalej: „Stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości”).

W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień 30 czerwca 2026 r., dokonane na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości z uwzględnieniem Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości w związku z przekształceniem A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w B. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, powoduje – na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy o CIT – zakończenie roku podatkowego z dniem 30 czerwca 2026 r.

Przy przeprowadzeniu prawidłowej analizy skutków podatkowych opisanej sprawy należy uwzględnić normę wynikającą z cytowanego wyżej art. 8 ust. 6 ustawy o CIT. Regulacja ta definiuje bowiem rok podatkowy w sytuacjach, gdy odrębne przepisy nakładają obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych przed upływem przyjętego roku podatkowego. W takim przypadku, za rok podatkowy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych uznaje się okres do dnia zamknięcia ksiąg, natomiast kolejny rok rozpoczyna się z dniem ich ponownego otwarcia i trwa do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

Przepisy art. 8 ust. 6 oraz art. 9 ust. 2f i 2g ustawy o CIT mają odmienne konstrukcje i regulują różne aspekty rozliczeń podatkowych. Przepis art. 8 ust. 6 ustawy o CIT określa bowiem ramy czasowe roku podatkowego w sytuacji, gdy podatnik jest zobowiązany do zamknięcia ksiąg na podstawie odrębnych przepisów (ex lege). Z kolei art. 9 ust. 2f i 2g ustawy o CIT nakłada konkretne obowiązki ewidencyjne związane ze zmianą statusu podatkowego, wskazując jednocześnie na okoliczności, w których zamknięcie ksiąg staje się konieczne.

Należy zwrócić uwagę, że art. 8 ust. 6 ustawy o CIT ma charakter normy odsyłającej i nie określa samodzielnie przesłanek warunkujących obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych. Funkcja tego przepisu ogranicza się wyłącznie do przypisania określonych skutków podatkowych zdarzeniom uregulowanym w odrębnych przepisach, przede wszystkim ustawie o rachunkowości. Jeżeli zatem na mocy odrębnych regulacji dochodzi do zamknięcia ksiąg rachunkowych przed upływem przyjętego roku podatkowego, to art. 8 ust. 6 ustawy o CIT wiąże z tym zdarzeniem skutek prawny w postaci zakończenia roku podatkowego oraz rozpoczęcia kolejnego okresu rozliczeniowego od dnia ponownego otwarcia ksiąg rachunkowych.

Warto na marginesie zwrócić uwagę na definicję spółki na gruncie CIT zawartą w art. 4a pkt 21 lit. c ustawy o CIT, zgodnie z którą na potrzeby niniejszej ustawy przez spółkę rozumie się między innymi spółki komandytowe mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy mieć na względzie, że analizowany stan faktyczny ujawnia systemową dychotomię pomiędzy statusem spółki komandytowej dla celów podatkowych a jej statusem bilansowym, co znajduje odzwierciedlenie w odmiennych konsekwencjach prawnych na gruncie obu reżimów regulacyjnych. O ile na gruncie ustawy o CIT taka spółka posiada status podatnika, o tyle ustawa o rachunkowości klasyfikuje ją jako spółkę osobową w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.). Ta dualna natura prawna determinuje określone skutki prawne, w tym konkretnym przypadku w obszarze obowiązków sprawozdawczych, w kontekście konstrukcji art. 8 ust. 6 ustawy o CIT.

W przedmiotowej sprawie doszło do przekształcenia spółki osobowej w kapitałową. Choć z perspektywy rachunkowej jest to zmiana formy prawnej, to na gruncie podatkowym następuje transformacja jednego podatnika CIT w drugi podmiot o tym samym statusie. Z uwagi na systemowe odwołanie z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT kluczowe znaczenie ma art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości.

W myśl ww. przepisu,

Zatem, art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości wprost nakłada obowiązek zamknięcia ksiąg ze względu m.in. na zmianę formy prawnej. Artykuł ten przewiduje co prawda możliwość odstąpienia od tej czynności, jednak wyłącznie wtedy, gdy forma prawna nie ulega zmianie (np. przy przekształceniu spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową – art. 12 ust. 3 pkt 1 ustawy o rachunkowości).

W świetle wskazanych okoliczności, art. 9 ust. 2f i 2g ustawy o CIT nie znajduje zastosowania do analizowanego stanu faktycznego, ponieważ nie dochodzi do zmiany statusu podatkowego podmiotu. Należy przy tym zaznaczyć, że przy przekształceniu spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (gdzie obie są podatnikami CIT), o obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych decydują przepisy ustawy o rachunkowości. Wynika to bezpośrednio ze zmiany formy prawnej w ujęciu bilansowym. Decydujące jest tu odesłanie systemowe z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, który nakazuje zakończenie roku podatkowego z dniem zamknięcia ksiąg rachunkowych, jeśli obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.

Odnosząc się do powołanego przez Państwa Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości wskazać należy, że nie reguluje ono kwestii roku podatkowego, co wynika z pkt 3.6 ww. Stanowiska, zgodnie z którym:

Ponadto, w myśl pkt 1.7 ww. Stanowiska,

W związku z powyższym, wytyczne zawarte w Stanowisku Komitetu Standardów Rachunkowości nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ nie regulują one kwestii roku podatkowego ani nie dotyczą interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że skoro art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości wprost nakłada obowiązek zamknięcia ksiąg ze względu na zmianę formy prawnej (co ma miejsce w Państwa przypadku), a art. 8 pkt 6 ustawy o CIT nakazuje zakończenie roku podatkowego z dniem zamknięcia ksiąg rachunkowych, jeśli obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów, to z mocy prawa za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych, a za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

W związku z tym, w Państwa przypadku rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. zakończy się 30 czerwca 2026 r., a kolejny rok podatkowy rozpocznie się 1 lipca 2026 r. i zakończy się 31 grudnia 2026 r.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.

Z kolei Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą kwestii ustalenia czy są Państwo zobowiązani do złożenia jednego zeznania CIT- 8 obejmującego rok podatkowy 2026, czy też odrębnych zeznań CIT-8 za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2026 r. oraz za okres od 1 lipca 2026 r. do 31 grudnia 2026 r.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT,

Skoro z uzasadnienia do pytania nr 1 jednoznacznie wynika, że Państwa rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. zakończył się 30 czerwca 2026 r., a kolejny rok podatkowy rozpoczął się 1 lipca 2026 r. i zakończy się 31 grudnia 2026 r., to są Państwo zobowiązani złożyć we właściwym urzędzie skarbowym odrębne zeznanie CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2026 r. do 30 czerwca 2026 r. i odrębne zeznanie CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 lipca 2026 r. do 31 grudnia 2026 r.

W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących przekazywania struktur JPK (pytanie nr 3), wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT,

W konsekwencji uznania, że Państwa rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2026 r. zakończył się 30 czerwca 2026 r., a kolejny rok podatkowy rozpoczął się 1 lipca 2026 r., powinni Państwo przesłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego księgi rachunkowe po zakończeniu każdego z tych lat podatkowych, w terminie do końca siódmego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została one wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.