0111-KDIB1-1.4010.376.2026.1.SG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. Wprowadzenie

(…)

B. Podstawowe informacje o Banku Dzielonym

Bank Dzielony jest bankiem krajowym działającym w formie spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącym działalność bankową w rozumieniu Prawa bankowego, który podlega (i na moment zaistnienia stanu faktycznego opisanego w niniejszym wniosku podlegał) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Bank Dzielony jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Bank Dzielony jest spółką publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej, (…).

Bank Dzielony jest częścią międzynarodowej grupy C. (dalej: „Grupa”). Właścicielem (…)% akcji Banku Dzielonego jest spółka D. (dalej: „D.”) z siedzibą w Irlandii posiadająca rezydencję podatkową w Irlandii. D. posiada licencję bankową udzieloną przez Bank Centralny Irlandii, na podstawie której świadczy usługi finansowe klientom i innym spółkom z Grupy na całym świecie. Pozostałe (…)% akcji Banku Dzielonego jest w posiadaniu akcjonariuszy mniejszościowych, którzy nabyli akcje w ramach obrotu giełdowego.

C. Podstawowe informacje o Banku Przejmującym

B. S.A. (dalej: „Bank Przejmujący”) jest bankiem krajowym działającym w formie spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącym działalność bankową w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm., dalej: „Prawo bankowe”), który podlega (i na moment zaistnienia stanu faktycznego opisanego w niniejszym wniosku podlegał) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Bank Przejmujący jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Jedynym akcjonariuszem Banku Przejmującego jest E. B.V. (dalej: „E.”) z siedzibą w (...), spółka posiadająca rezydencję podatkową w (...).

Bank Przejmujący nie jest podmiotem, który został wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dopiero z dniem Podziału (zdefiniowanego poniżej). Bank Przejmujący jest podmiotem, który na moment zaistnienia stanu faktycznego opisanego w niniejszym wniosku posiadał już osobowość prawną.

D. Powiązania między Bankiem Dzielonym a Bankiem Przejmującym

Bank Dzielony oraz Bank Przejmujący (dalej łącznie: „Zainteresowani”) nie są oraz bezpośrednio przed dniem Podziału (zdefiniowanego poniżej) nie były podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT.

Pomiędzy Bankiem Dzielonym a Bankiem Przejmującym nie zachodzą również i bezpośrednio przed dniem Podziału nie zachodziły, powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy, o których mowa w ustawie o VAT.

W wyniku Podziału Bank Dzielony objął akcje wyemitowane przez Bank Przejmujący reprezentujące ok. (…)% kapitału zakładowego w Banku Przejmującym (dalej: „Akcje Podziałowe”).

Niezwłocznie po emisji Akcji Podziałowych nastąpiło ich odkupienie przez E.

E. Dwa obszary działalności Banku Dzielonego: Działalność Detaliczna oraz Działalność Instytucjonalna (dalej razem: „Działalności”)

Działalność Banku Dzielonego dla potrzeb Podziału była podzielona na dwa główne obszary, odrębne pod względem gospodarczym, formalnie identyfikowalne dla celów wewnętrznego zarządzania spółką, funkcjonujące równolegle i niezależnie w ramach jej wewnętrznej organizacji, do których przypisane były personel, aktywa i pasywa, zobowiązania i należności oraz prawa i obowiązki, tj. obszar bankowości detalicznej oraz obszar bankowości instytucjonalnej.

Wyodrębniona z Banku Dzielonego działalność zogniskowana w obszarze bankowości detalicznej (dalej: „Działalność Detaliczna”) realizowała zadania w zakresie obsługi kart kredytowych, udzielania pożyczek i kredytów detalicznych (w tym złotowych kredytów hipotecznych) przyjmowania depozytów, zarządzania majątkiem (w tym usługi maklerskie Działalności Detalicznej) oraz obsługi przedsiębiorców klasyfikowanych przez Bank jako mikro-jednostki.

Pozostająca w Banku Dzielonym działalność zogniskowana w obszarze bankowości instytucjonalnej (dalej: „Działalność Instytucjonalna”) realizuje zadania w zakresie oferowania produktów i świadczenia usług podmiotom gospodarczym, jednostkom samorządowym, dla sektora budżetowego w szczególności w ramach:

(…).

Ponadto, Działalność Instytucjonalna obejmuje wszelką pozostałą działalność niewchodzącą w skład Działalności Detalicznej.

Łącznie, Działalności obejmowały bezpośrednio przed dniem Podziału całą strukturę organizacyjną oraz pełen zakres działalności gospodarczej Banku Dzielonego, przy czym żadna z wyżej wskazanych jednostek wewnętrznych nie stanowiła jednostki organizacyjnej posiadającej odrębną podmiotowość prawną czy odrębny od Banku Dzielonego byt lub charakter prawny (w tym w formie oddziału, filii, czy zakładu).

F. Dokonany podział przez wyodrębnienie Działalności Detalicznej na Bank Przejmujący

W dniu (…) r. C. ogłosiła, że podjęła decyzję o zmianie (…) strategii bankowości detalicznej, zakładającej wyjście z tego biznesu z (…) rynków, w tym z rynku polskiego, czego konsekwencją jest decyzja o zbyciu Działalności Detalicznej przy jednoczesnym zachowaniu pozostałej działalności operacyjnej Banku Dzielonego, obejmującej usługi świadczone na rzecz klientów korporacyjnych i instytucjonalnych w ramach Działalności Instytucjonalnej w zakresie zdefiniowanym powyżej.

W zgodzie z przyjętymi założeniami strategicznymi oraz kierunkiem dalszego rozwoju Banku Dzielonego, Zainteresowani oraz D. i E. zawarły (…) r. warunkową Umowę (…).

W ramach uzgodnień strony przeprowadziły podział Banku Dzielonego przez wyodrębnienie Działalności Detalicznej w trybie z art. 529 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”), tj. poprzez przeniesienie części majątku Banku Dzielonego w postaci Działalności Detalicznej na Bank Przejmujący jako spółkę przejmującą (dalej: „Podział”). Podział został zarejestrowany w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w dniu (…) r., w konsekwencji czego Działalność Detaliczna została przeniesiona do Banku Przejmującego, oraz doszło do podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego i objęcia Akcji Podziałowych przez Bank Dzielony.

Zgodnie z art. 533 § 1 KSH, w dniu (…) r. Bank Dzielony oraz Bank Przejmujący uzgodniły pisemnie plan podziału o treści określonej w art. 534 KSH (dalej: „Plan Podziału”) oraz udostępniły Plan Podziału do publicznej wiadomości na stronach internetowych Banku Dzielonego oraz Banku Przejmującego.

Wartość Akcji Podziałowych przydzielonych na skutek Podziału Bankowi Dzielonemu została określona jako wartość godziwa wyodrębnianej do Banku Przejmującego Działalności Detalicznej. Wartość ta została ustalona w oparciu o relację wartości godziwej Działalności Detalicznej a przyjętą wartością całkowitą Banku Przejmującego z uwzględnieniem przejętej Działalności Detalicznej. Do określenia wartości godziwej Działalności Detalicznej przyjęto komercyjne ustalenia pomiędzy Bankiem Dzielonym, Bankiem Przejmującym, a także D. oraz E., dotyczące określenia wartości Działalności Detalicznej w oparciu o stały komponent ceny odkupu Akcji Podziałowych od Banku Dzielonego przez E. Wartość tego komponentu została ustalona jako szacowana wartość aktywów netto Działalności Detalicznej na najwcześniejszą datę przeprowadzenia Podziału zakładaną przez Bank Dzielony oraz Bank Przejmujący, skorygowana mnożnikiem uzgodnionym przez strony wspomnianej wyżej transakcji.

Zgodnie z wymogami KSH, w ramach Planu Podziału wartość Akcji Podziałowych określono w oparciu o szacowaną wartość aktywów netto Działalności Detalicznej na (…) r. i zastosowano stały mnożnik ustalony w Umowie Przeniesienia Przedsiębiorstwa.

Rodzaj dokonanego Podziału determinowany jest przepisami:

1.  art. 124c ust. 1 Prawa bankowego, zgodnie z którym banki w formie spółki akcyjnej podlegają podziałowi jedynie w sposób określony w art. 529 § 1 pkt 4 albo 5 KSH z zastrzeżeniem, że przeniesienie części majątku banku dzielonego nastąpi na spółkę akcyjną będącą bankiem krajowym lub instytucją kredytową, oraz

2.  art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 Ustawy o ofercie publicznej, który umożliwia przeprowadzenie transakcji bez konieczności wycofania akcji Banku Dzielonego z obrotu na rynku regulowanym bądź dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji Banku Przejmującego.

Możliwość podziału banku w sposób przewidziany w art. 529 § 1 pkt 5 KSH, tj. w drodze podziału przez wyodrębnienie, została wprowadzona z dniem 19 lutego 2025 r. zmianą art. 124c ust. 1 Prawa bankowego na podstawie art. 53 pkt 4 ustawy z dnia 20 grudnia 2024 r. o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów (Dz.U. z 2025 r., poz. 146; dalej: „Nowelizacja”). Art. 124c ust. 1 Prawa bankowego wyraźnie zastrzega przy tym, że podział banku jest możliwy wyłącznie w przypadku, gdy przeniesienie części majątku banku dzielonego nastąpi na spółkę akcyjną będącą bankiem krajowym lub instytucją kredytową.

Jednocześnie, przepis ten nie zawiera wymogu, aby spółką przejmującą był podmiot z tej samej grupy kapitałowej, co bank dzielony.

Nowelizacja wprowadziła równocześnie zmiany do Ustawy o ofercie publicznej. W tym kontekście, podział spółki publicznej wymagał uprzedniego wycofania akcji z obrotu na rynku regulowanym bądź dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji spółki przejmującej (zob. art. 92 ust. 1 pkt 2 Ustawy o ofercie publicznej). Art. 58 pkt 2 Nowelizacji dodał w tym zakresie ust. 2 do art. 92 Ustawy o ofercie publicznej, który wskazuje, że wspomniany wymóg „dopuszczenia do obrotu” nie stosuje się w przypadku, gdy podział spółki publicznej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dokonywany w drodze podziału przez wyodrębnienie, o którym mowa w art. 529 § 1 pkt 5 KSH.

Trwałe inwestycje banku w inny niepowiązany bank należą do rzadkości na rynku bankowym w Polsce ze względów komercyjnych oraz regulacyjnych. Z punktu widzenia regulacyjnego, nabycie przez bank istotnego udziału w innym banku należącym do innej grupy kapitałowej i utrzymywanie takiego udziału przez dłuższy czas nie jest pożądane m.in. z uwagi na kwestie dostępu do informacji, konieczność zachowania konkurencji, ochronę interesów klientów oraz potencjalny negatywny wpływ takiej sytuacji na stabilne i ostrożne zarządzanie oboma bankami, z uwagi na wynikające stąd obciążenia kapitałowe.

Co do zasady sytuacje, w których istotnym akcjonariuszem banku staje się drugi bank nienależący do tej samej grupy kapitałowej, były akceptowane przez Komisję Nadzoru Finansowego (dalej: „KNF”) jedynie przejściowo (tj. na krótki okres czasu) w związku z transakcjami restrukturyzacyjnymi, np. w związku z podziałami czy połączeniami banków. Tego typu transakcje, jeżeli są dokonywane pomiędzy niepowiązanymi bankami, wymagają emisji akcji przez bank przejmujący (lub, w pewnych strukturach, nabycia akcji banku dzielonego przez bank przejmujący przed transakcją restrukturyzacyjną, aby uniknąć istotnej emisji akcji banku przejmującego lub zmniejszyć rozmiary takiej emisji). KNF akceptował takie elementy strukturyzacji transakcji restrukturyzacyjnych biorąc pod uwagę krótki okres, w jakim powstawały tego typu powiązania między bankami z różnych grup kapitałowych i duży stopień pewności, że po przeprowadzeniu transakcji restrukturyzacyjnej, tego typu powiązania ustaną.

Najlepszym potwierdzeniem dla powyższego wniosku jest ukształtowana praktyka rynkowa. Podział stał się dominującą metodą przenoszenia działalności bankowej w Polsce, ponieważ jako jedyna struktura prawna umożliwia automatyczne przejście wszystkich praw i obowiązków bez konieczności uzyskiwania zgód klientów i kontrahentów. Po 2014 r. znacząca liczba transakcji na polskim rynku bankowym została przeprowadzona z wykorzystaniem tej metody. Struktury transakcji oparte o podział pozwoliły polskim bankom na sprawne przeniesienie portfeli obejmujących łącznie ponad 2 miliony klientów, przy jednoczesnym wyodrębnieniu aktywów wykraczających poza uzgodniony zakres transakcji. Przykłady takich operacji to w szczególności:

-     (…);

-     (…);

-     (…).

Objęcie przez Bank Dzielony akcji Banku Przejmującego, a następnie ich niezwłoczna sprzedaż inwestorowi (E.), wynika z przyjętej formy podziału i wymogów prawno-regulacyjnych. Ma to charakter czysto techniczny i przejściowy, po sfinalizowaniu transakcji powiązania kapitałowe banków ustają, co potwierdza, że czynności te nie są motywowane względami podatkowymi.

Należy jednoznacznie wskazać, że przeprowadzenie podziału przez wydzielenie w analizowanym wariancie skutkowałoby koniecznością notowania akcji Banku Przejmującego na rynku giełdowym, mimo że Bank Przejmujący na moment Podziału nie jest i nie planuje być podmiotem notowanym. Art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 Ustawy o ofercie publicznej umożliwia przeprowadzenie transakcji bez konieczności wycofania akcji Banku Dzielonego z obrotu na rynku regulowanym bądź dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji Banku Przejmującego. W konsekwencji oznaczałoby to konieczność spełnienia przez Bank Przejmujący pełnego zakresu obowiązków związanych z funkcjonowaniem spółki giełdowej, w szczególności obowiązków informacyjnych, korporacyjnych oraz organizacyjnych, a także podporządkowania się nadzorowi właściwych organów rynku kapitałowego. Tym samym podział przez wydzielenie nie może być traktowany jako neutralna technicznie forma reorganizacji, lecz jako rozwiązanie o istotnych i trwałych konsekwencjach prawnych oraz biznesowych dla Banku Przejmującego.

Ponadto, podział przez wydzielenie prowadziłby do konieczności emisji Akcji Podziałowych na rzecz akcjonariuszy Banku Dzielonego, a więc do szerokiego grona akcjonariuszy z uwagi na notowanie akcji Banku Dzielonego na GPW, zaś podział przez wyodrębnienie wiąże się z emisją Akcji Podziałowych wyłącznie do Banku Dzielonego, co z perspektywy transakcji ich nabycia przez Bank Przejmujący stanowiło prostsze rozwiązanie.

Wskazany w art. 529 § 1 pkt 5 KSH podział przez wyodrębnienie, podobnie jak podział przez wydzielenie, nie prowadzi do ustania bytu spółki dzielonej. Dodatkowo, inaczej niż w przypadku podziału przez wydzielenie, wspólnicy/akcjonariusze spółki dzielonej nie są stroną transakcji, nie uczestniczą w procesie podziału i nie obejmują w jego efekcie udziałów/akcji spółki, do której przenoszona jest wyodrębniana część przedsiębiorstwa. W podziale przez wyodrębnienie to spółka dzielona otrzymuje prawa udziałowe w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej.

Z perspektywy dokonanej reorganizacji działalności Banku Dzielonego, podział przez wyodrębnienie pozwolił na kontynuację przez Bank Dzielony działalności w obszarze Działalności Instytucjonalnej (w Planie Podziału definiowanej jako Działalność Pozostająca) bez istotnego zakłócenia działalności w wyodrębnianym obszarze Działalności Detalicznej oraz istotnego zaangażowania akcjonariuszy Banku Dzielonego w proces reorganizacji.

Zgodnie z art. 530 § 2 KSH, Działalność Detaliczna została przeniesiona do Banku Przejmującego w dniu wpisu do rejestru przedsiębiorców podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego poprzez emisję Akcji Podziałowych przez Bank Przejmujący na rzecz Banku Dzielonego w wyniku Podziału przez wyodrębnienie. W związku z Podziałem kapitał zakładowy Banku Dzielonego nie uległ obniżeniu, a Podział został przeprowadzony w ciężar kapitałów własnych Banku Dzielonego w postaci zysków zatrzymanych.

Zgodnie z art. 531 § 1 KSH, Bank Przejmujący przejął w dniu Podziału całość praw i obowiązków Banku Dzielonego związanych z Działalnością Detaliczną. W związku z powyższym, bezpośrednio po dniu Podziału, Bank Dzielony zachował prawa i obowiązki związane z Działalnością Instytucjonalną (w Planie Podziału definiowaną jako Działalność Pozostająca). Działalność Banku Dzielonego została ograniczona do Działalności Instytucjonalnej, a przedsiębiorstwo Banku Przejmującego zostało powiększone o Działalność Detaliczną.

Bank Przejmujący przyjął dla celów podatkowych składniki majątkowe przypisane do Działalności Detalicznej, wydzielane z Banku Dzielonego i przenoszone na Bank Przejmujący, w wartościach wynikających z ksiąg podatkowych Banku Dzielonego (tj. nastąpiła tzw. kontynuacja wartości podatkowych). Bank Przejmujący przypisał otrzymane składniki majątkowe do działalności prowadzonej przez Bank Przejmujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

G. Cel wyodrębnienia Działalności Detalicznej

Na poziomie międzynarodowej Grupy kapitałowej Banku Dzielonego zadecydowano o zbyciu Działalności Detalicznej w związku ze zmianą grupowej strategii w obszarze bankowości detalicznej, tj. wycofania się Grupy z tego obszaru działalności, w tym w Polsce. Decyzja została podjęta z uzasadnionych przyczyn biznesowych i ekonomicznych.

Zgodnie ze strategią Banku Dzielonego, Podział pozwolił skupić się na rozwoju Działalności Instytucjonalnej, wiodącego obszaru działalności Banku Dzielonego, który odpowiada za (…)% przychodów Banku Dzielonego według stanu na (…) r. Dynamiczny rozwój tej działalności w oparciu o przewagi konkurencyjne i skalę umożliwi osiągnięcie wyższych zwrotów z działalności mierzonych wskaźnikami rentowności kapitału ((…)) i aktywów ((…)).

Natomiast z perspektywy Banku Przejmującego przejęcie Działalności Detalicznej stanowi element strategicznych planów Banku Przejmującego w zakresie rozwoju w segmencie detalicznym i mikroprzedsiębiorstw poprzez wzmocnienie pozycji na rynku oraz zwiększenie salda kredytów i depozytów. Bank Przejmujący znacznie rozszerzył również swoją bazę klientów, zyskując ponad pół miliona klientów.

Oprócz wzmocnienia pozycji biznesowej Banku Przejmującego, przewidywane rezultaty transakcji, takie jak zwiększenie skali operacyjnej i poprawa efektywności, są prognozowane jako korzystne dla akcjonariuszy Banku Przejmującego.

Oczekuje się, że Podział przyniesie korzyści klientom obu banków. Obecni klienci Banku Przejmującego zyskają dostęp do ogólnokrajowej sieci oddziałów i usług wielokanałowych, w tym bankowości mobilnej, bankowości internetowej i wsparcia centrum kontaktowego. Znaczącą korzyścią dla dotychczasowych klientów Banku Dzielonego jest planowane utrzymanie ich istniejącego modelu relacyjnej obsługi z dedykowanymi doradcami, zapewniając pełne wsparcie podczas okresu integracji i płynne przejście do Banku Przejmującego. W wyniku transakcji klienci Banku Przejmującego będą mieli dostęp do szerszej oferty inwestycyjnej, w tym krajowych i zagranicznych funduszy inwestycyjnych oraz produktów międzynarodowych rynków kapitałowych, wraz z usługami zarządzania majątkiem.

Dla żadnej ze stron (Banku Dzielonego i Banku Przejmującego) celem Podziału nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Dla obu Banków Podział jest uzasadniony biznesowo i ekonomicznie. Działając transparentnie i w dobrej wierze, spójnie z praktyką w dotychczas przeprowadzanych na polskim rynku transakcjach Bank Dzielony oraz Bank Przejmujący podjęły decyzję o potwierdzeniu skutków podatkowych transakcji w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej.

Podział, na podstawie analiz przeprowadzonych przez Zainteresowanych, był w ocenie Zainteresowanych optymalnym sposobem przeprowadzenia transakcji. Zgodnie z KSH, wskutek Podziału Bank Przejmujący wstąpił w dniu Podziału w prawa i obowiązki Banku Dzielonego, określone w Planie Podziału. Zasada sukcesji uniwersalnej ma zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez Bank Dzielony, które zgodnie z treścią Planu Podziału wskutek Podziału zostały przeniesione na Bank Przejmujący. Przejście praw i obowiązków wynikających z zawartych przez Bank Dzielony umów nie było uzależnione od wyrażenia zgody przez strony tych umów ani nie wymagało podpisywania przez strony dodatkowych porozumień czy aneksów. Ponadto, w procesie Podziału Bank Dzielony miał możliwość przypisania do Działalności Detalicznej zobowiązań, które również były przedmiotem wynikającej z przepisów KSH sukcesji uniwersalnej. Tym samym, Podział gwarantował, że operacje bankowe, wcześniej prowadzone przez Bank Dzielony, mogły być kontynuowane w stabilny i bezpieczny sposób. Podejście to uznaje się za praktycznie jedyną możliwą formę separacji banku o analogicznej skali działalności, powodującą najmniej zakłóceń dla klientów i stanowi spójną praktykę rynkową w takich przypadkach. Przyjęta struktura transakcji pozwoliła na przeniesienie klientów Działalności Detalicznej do Banku Przejmującego na podstawie sukcesji uniwersalnej, bez przeprowadzania procesu uzyskiwania formalnych zgód klientów, który przy tej skali bazy klienckiej jak również znanym z różnych projektów angażujących aktywnie klientów realizowanych przez Banki poziomie responsywności klientów (pozostającym na poziomie kilku/kilkunastu %) w praktyce byłby z wysoką dozą prawdopodobieństwa niemożliwy do przeprowadzenia i stanowiłby jednocześnie ryzyko dla stabilności działalności.

Transakcja nie mogła zostać przeprowadzona w innej formie prawnej niż Podział. Przykładowo, w przypadku sprzedaży przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa brak sukcesji generalnej wymusza przenoszenie praw i obowiązków (zachowanie ciągłości) w drodze czynności indywidualnych. W praktyce, przy typowej strukturze umów bankowych, każdy klient jest stroną umowy zawartej z konkretnym bankiem, a zmiana tej strony (np. na inny bank) to przejęcie wierzytelności i długów wymagające co do zasady zgody klienta lub innej strony umowy. Brak takiej zgody mógłby skutkować naruszeniami prawa i roszczeniami o odszkodowanie. Co więcej, przy masowym portfelu detalicznym jak wskazano powyżej uzyskanie zgód od setek tysięcy klientów byłoby logistycznie i czasowo praktycznie niemożliwe. W odniesieniu do większości populacji mogłoby także dojść do sytuacji, w której klienci w ogóle nie zajęliby stanowiska (ani wyrażając zgody, ani jej odmawiając), co generowałoby dodatkowe, znaczące ryzyka prawne i biznesowe dla stron transakcji i wpływałoby znacząco negatywnie na bezpieczeństwo sektora bankowego. Podział, zapewniający sukcesję uniwersalną, eliminuje te ryzyka.

Na rolę sukcesji uniwersalnej zwraca uwagę także Minister Finansów, m.in. w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów (druk sejmowy nr 765 (…)):

„Znowelizowany przepis art. 529 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, dalej „KSH”, stanowi, że podział spółki może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie). Rozwiązanie to oznacza w praktyce możliwość przeniesienia określonych aktywów spółki dominującej (spółka dzielona) na spółkę zależną (spółka przejmująca) w drodze podziału i przy zastosowaniu instytucji sukcesji uniwersalnej oraz objęcie udziałów albo akcji w podwyższonym kapitale spółki zależnej przez spółkę dominująca, nie zaś jej wspólników czy też akcjonariuszy. Zastosowanie sukcesji uniwersalnej jest szczególnie istotne w przypadku złożonych procesów reorganizacji, w których zachodzi potrzeba przeniesienia do spółki zależnej określonych aktywów ulokowanych w spółce dominującej, będącej spółką publiczną w rozumieniu ustawy o ofercie publicznej. Zgodnie z art. 531 § 1 i 2 KSH na spółkę przejmującą z dniem wyodrębnienia przechodzą prawa i obowiązki spółki dzielonej, w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej. Należy podkreślić, że obok realnych usprawnień procesu transakcyjnego, jakie wiążą się z zastosowaniem instytucji prawnych powiązanych z konstrukcją sukcesji uniwersalnej, sprzyja ona zachowaniu ciągłości działania, zwłaszcza w przypadku aktywów złożonych (np. przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część), funkcjonujących w oparciu o zgody publiczno-prawne, takie jak np. koncesje.”

Mając na uwadze przedstawiony cel dokonanego Podziału, Wnioskodawca wskazuje, że Podział stanowił element realizacji decyzji strategicznych podjętych na poziomie międzynarodowej Grupy kapitałowej Banku Dzielonego, zmierzających do zbycia Działalności Detalicznej w związku ze zmianą strategii Grupy i jej wycofaniem się z obszaru bankowości detalicznej, w tym w Polsce. Celem dokonanego Podziału było zatem umożliwienie skoncentrowania działalności Banku Dzielonego na rozwoju kluczowego dla niego obszaru Działalności Instytucjonalnej oraz zapewnienie optymalnej struktury organizacyjnej dla dalszego funkcjonowania tej działalności. Z perspektywy Banku Przejmującego Podział umożliwi realizację strategii wzrostu w segmencie detalicznym poprzez zwiększenie bazy klientów, skali operacyjnej oraz wolumenów kredytów i depozytów. Jednocześnie celem Podziału nie było uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Podział był uzasadniony biznesowo i ekonomicznie, a jego struktura została przyjęta jako najbardziej efektywny i rynkowy sposób przeprowadzenia transakcji.

Dokonany Podział nie spowodował uzyskania przez Wnioskodawcę żadnych korzyści podatkowych sprzecznych z celem przepisów prawa podatkowego, a ewentualne odroczenie opodatkowania wynika wyłącznie z zastosowania przepisów przewidzianych dla gospodarczo uzasadnionych zdarzeń reorganizacyjnych.

Bank Dzielony będący spółką publiczną zobowiązany jest do transparentnego komunikowania założeń transakcji jak również kierunków strategicznych oraz biznesowych, na których planuje budować swoją pozycję rynkową do swoich akcjonariuszy, czemu dał wyraz publikując w dniu (…) r. raport bieżący (…) oraz (…). W szczególności w raporcie (…) Bank Dzielony poinformował, w (…).

Bank Dzielony wskazał, że (…).

Wykorzystując przynależność Banku Dzielonego do grupy C. obecnej (…), Bank Dzielony zamierza być (…). Ważnym obszarem zaangażowania Banku Dzielonego będą także (…). Bank Dzielony będzie umacniał swoją pozycję w obszarze (…). Celem Banku Dzielonego jest także utrzymanie (…).

Bank Dzielony stawia też na współpracę z (…). Klientom z tego sektora Bank Dzielony zaoferuje m.in. (…).

H. Wyodrębnienie organizacyjne Działalności Detalicznej i Instytucjonalnej

Przed Podziałem Działalność Detaliczna i Działalność Instytucjonalna były wykorzystywane w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej Banku Dzielonego do prowadzenia działalności w zakresie dwóch odrębnych obszarów.

Sformalizowane wyodrębnienie Działalności w ramach wewnętrznej struktury Banku Dzielonego nastąpiło na podstawie Uchwały Zarządu Banku Dzielonego Nr (…) z dnia (…) r. (dalej: „Uchwała”) w sprawie: formalnego wyodrębnienia w ramach struktury Banku Działalności Instytucjonalnej oraz Działalności Detalicznej. Na mocy Uchwały, w ramach przedsiębiorstwa Banku Dzielonego formalnie wyodrębniono dwie funkcjonujące równolegle jednostki organizacyjne identyfikowalnych dla celów wewnętrznego zarządzania, Działalność Detaliczną oraz Działalność Instytucjonalną. Rozdzielenie powyższych rodzajów działalności związane było z odrębnością funkcji poszczególnych rodzajów działalności Banku Dzielonego.

Uchwała w sposób formalny podkreśliła również, że Zarząd Banku Dzielonego potwierdził przypisanie określonych zadań gospodarczych, co pozwala na organizacyjne, operacyjne i finansowe wyodrębnienie Działalności Detalicznej i Działalności Instytucjonalnej w ramach istniejącej struktury Banku Dzielonego, stanowiąc sformalizowanie już istniejącej struktury funkcjonowania Banku Dzielonego jako dwóch odrębnych części przedsiębiorstwa.

Uchwała w zakresie Działalności Detalicznej, w szczególności:

-     precyzuje produkty i usługi oraz odpowiednie umowy z kontrahentami przypisane do Działalności Detalicznej;

-     przypisuje do Działalności Detalicznej pracowników wykonujących zadania w zakresie Działalności Detalicznej;

-     przyporządkowuje środki trwałe znajdujące się w oddziałach dedykowanych do obsługi Działalności Detalicznej a także znajdujące się w jednostce biurowej przy ul. (…) w (…) (wykorzystywanej częściowo zarówno przez Działalność Detaliczną i Instytucjonalną do dnia Podziału); wyposażenie pracowników przypisanych do Działalności Detalicznej oraz pojazdy i bankomaty;

-     przyporządkowuje wszelkie prawa i obowiązki oraz należności i zobowiązania wynikające z umów najmu w odniesieniu do lokalizacji wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby Działalności Detalicznej;

-     przyporządkowuje wartości niematerialne i prawne związane z Działalnością Detaliczną;

-     przyporządkowuje prawa i obowiązki w zakresie roszczeń oraz spraw w postępowaniach sądowych, administracyjnych (w tym postępowań wyjaśniających), sądowo-administracyjnych, egzekucyjnych i innych z właściwymi organami związanych z Działalnością Detaliczną.

Uchwała w zakresie Działalności Instytucjonalnej, w szczególności:

-     przypisuje pracowników wykonujących zadania w pozostałym zakresie (innym niż w zakresie Działalności Detalicznej) do Działalności Instytucjonalnej;

-     przyporządkowuje wszystkie pozostałe środki trwałe i wyposażenie służące wykonywaniu Działalności Instytucjonalnej;

-     przyporządkowuje pozostałe wartości niematerialne i prawne (względem tych przyporządkowanych do Działalności Detalicznej) do Działalności Instytucjonalnej.

Uchwała precyzuje, że przed dokonaniem Podziału, Działalność Detaliczna i Działalność Instytucjonalna zostały odpowiednio wyposażone we wszystkie składniki materialne i niematerialne pozwalające na prowadzenie działalności w danym zakresie.

W celu zagwarantowania odpowiedniej struktury organizacyjnej, przed podjęciem Uchwały, Zarząd podjął dodatkowe faktyczne działania zmierzające do potwierdzenia kompletnego organizacyjnego wyodrębnienia Działalności, a w drodze Uchwały formalnie potwierdzono oraz rozpoznano istnienie Działalności w ramach przedsiębiorstwa Banku Dzielonego oraz w konsekwencji, formalnie przypisano personel, aktywa, prawa i obowiązki do każdego z podstawowych obszarów działalności Banku Dzielonego, tj. Działalności.

Zatem należy podkreślić, że na mocy wskazanej Uchwały zatwierdzono funkcjonujący dotychczas faktyczny podział nieruchomości na części zajmowane przez poszczególne Działalności oraz strukturę organizacyjną i wewnętrzną każdej z Działalności. Odpowiednie regulaminy wewnętrzne mające zastosowanie do Banku Dzielonego miały zastosowanie do Działalności Detalicznej oraz Działalności Instytucjonalnej Banku Dzielonego.

I. Zasoby i zobowiązania przypisane do Działalności Detalicznej

W wyniku Podziału na Bank Przejmujący przeszły składniki majątku związane z Działalnością Detaliczną oraz zobowiązania określone poniżej, tj.:

1.  Wszelkie prawa, obowiązki, wierzytelności i zobowiązania z tytułu umów i stosunków prawnych z klientami Banku Dzielonego w obszarze działalności bankowej, działalności maklerskiej, działalności związanej z produktami ubezpieczeniowymi prowadzonych w związku z produktami (w tym usługami i funkcjonalnościami) Działalności Detalicznej, w tym portfel kredytowy (z wyłączeniem portfela kredytów denominowanych w walutach obcych – historycznie oferowanych produktów, obecnie nieoferowanych aktywnie w ramach Działalności Detalicznej przez Bank Dzielony, z którymi związane są aktywa i zobowiązania przypisane do tego portfela, którymi w związku z tym Bank Przejmujący nie był zainteresowany w ramach uzgodnienia transakcji oraz prawa i obowiązki Banku Dzielonego wynikające z instrumentów finansowych będących inwestycjami dwuwalutowymi oferowanymi w ramach Działalności Detalicznej, które nie zakończyły się lub nie zostały rozliczone według stanu na dzień Podziału), depozyty oraz rachunki maklerskie.

2.  Zasoby osobowe, w tym pracownicy i osoby współpracujące z Bankiem Dzielonym organizacyjnie i funkcjonalnie związani z działaniami wykonywanymi w ramach Działalności Detalicznej oraz dedykowany personel zarządzający, operacyjny i wspierający Działalność Detaliczną przypisany do tego obszaru działalności wraz ze wszelkimi zobowiązaniami i należnościami pracowniczymi ich dotyczącymi, co ma na celu zapewnienie kontynuacji świadczenia usług dla klientów tj.:

i.    kluczowi liderzy jednostek biznesowych,

ii.   zespół odpowiedzialny za realizację podstawowych operacji bankowych,

iii.  zespół obsługujący operacje konsumenckie,

iv. zespół rynków finansowych odpowiedzialny za działalność maklerską w związku z produktami Działalności Detalicznej w tym obszarze,

v.   zespół wykonujący funkcje wspólne dla operacji Działalności Detalicznej tj. funkcje w zakresie podstawowych operacji, obsługi i wykorzystania technologii, zarządzania ryzykiem oraz finansami.

3.  Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne organizacyjnie i funkcjonalnie związane wyłącznie z Działalnością Detaliczną lub działaniami wykonywanymi przez pracowników przypisanych do Działalności Detalicznej, w tym m.in. flota samochodowa, rzeczowe aktywa trwałe zlokalizowane w wynajmowanych oddziałach przypisanych Działalności Detalicznej (np. wyposażenie biurowe), znaki towarowe, know-how, prawa autorskie, modele i narzędzia wspierające codzienną pracę Działalności Detalicznej, lokalna infrastruktura technologiczna (np. bankomaty, wpłatomaty, zestawy komputerowe, urządzenia telefoniczne, programy komputerowe i narzędzia IT itp. z wyjątkiem komputerów stacjonarnych i dysków twardych komputerów przenośnych), wyłącznie używane lub wyłącznie związane z Działalnością Detaliczną i przypisane do Działalności Detalicznej na podstawie Planu Podziału.

4.  Prawa i obowiązki z umów najmu lokalizacji oddziałów detalicznych i wybranych innych nieruchomości (np. samodzielnych bankomatów i parkingów) wykorzystywanych wyłącznie w Działalności Detalicznej (z wyłączeniem umowy najmu powierzchni biurowej dotyczącej lokalizacji przy ul. (…) w (…) – wykorzystywanej jednak częściowo zarówno przez Działalność Detaliczną jak i Instytucjonalną), w tym wszystkie prawa i obowiązki, a także należności i zobowiązania związane z depozytami zabezpieczającymi wykonanie takich umów.

5.  Prawa i obowiązki, aktywa i zobowiązania wynikające z umów zewnętrznych, takich jak umowy z dostawcami sprzedaży bezpośredniej, umowy dotyczące kart kredytowych, umowy w zakresie sprzedaży produktów ubezpieczeniowych, umowy z dostawcami oraz umowy dystrybucji funduszy oraz inne umowy porozumienia, ustalenia lub stosunki prawne związane wyłącznie z Działalnością Detaliczną.

6.  Określona w Planie Podziału i przypisana do Działalności Detalicznej część aktywów obejmujących gotówkę i jej ekwiwalenty (środki pieniężne dedykowane usługom Działalności Detalicznej oraz dłużne papiery wartościowe), rzeczowe aktywa trwałe (w tym przypisane prawo do użytkowania aktywów), odroczone aktywa podatkowe, kwoty stanowiące (…)% salda depozytów Działalności Detalicznej w Narodowym Banku Polskim (wymagana stopa rezerwy obowiązkowej) oraz inne aktywa wyłącznie związane z Działalnością Detaliczną na dzień Podziału (z wyjątkiem tzw. aktywów i zobowiązań wyłączonych dotyczących m.in. umów świadczenia usług wspólnych używanych w ramach Działalności Detalicznej, jak również w innej działalności Banku Dzielonego i jego podmiotów powiązanych).

7.  Wszelkie pozostałe obowiązki i zobowiązania Banku Dzielonego w zakresie wynikającym lub związanym z Działalnością Detaliczną lub z którymikolwiek z takich aktywów wyłącznie związanych z Działalnością Detaliczną na dzień Podziału (za wyjątkiem tzw. zobowiązań wyłączonych dotyczących Działalności Detalicznej, (...), a także wymienione w Planie Podziału zobowiązania związane z decyzjami (…) oraz postępowaniami sądowymi wszczętymi przez (…)), w tym rezerwy obejmujące sprawy sądowe, potencjalne zwroty opłat (…) oraz zobowiązania pozabilansowe.

Bank Przejmujący przejął wskazane w Planie Podziału prawa i obowiązki Banku Dzielonego w ramach spraw i postępowań przed sądami i właściwymi organami (w tym postępowań wyjaśniających i egzekucyjnych), które toczyły się na dzień Podziału i dotyczyły Działalności Detalicznej. W szczególności Bank Przejmujący przejął postępowania (bez względu na datę ich wszczęcia), które dotyczą Banku Dzielonego i są prowadzone w związku z aktywami lub zobowiązaniami Działalności Detalicznej alokowanymi na Bank Przejmujący zgodnie z Planem Podziału.

Bank Dzielony i Bank Przejmujący nie wykluczają, że w wyniku decyzji biznesowej Bank Przejmujący może zaprzestać wykorzystywania części przejętych w ramach Podziału składników majątkowych w kolejnych okresach po Podziale.

W ramach Podziału, na podstawie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm., dalej: „Kodeks pracy”), tj. w trybie przejścia części zakładu pracy, nastąpił transfer pracowników przypisanych do Działalności Detalicznej z Banku Dzielonego do Banku Przejmującego. Bank Przejmujący stał się z mocy prawa stroną stosunków pracy pracowników Banku Dzielonego, którzy świadczyli pracę wyłącznie na rzecz Działalności Detalicznej na dzień Podziału. W skład Działalności Detalicznej weszły wszystkie prawa i obowiązki, a także należności i zobowiązania wynikające z umów związanych z zatrudnieniem pracowników Działalności Detalicznej, które nie podlegają przeniesieniu na podstawie artykułu 231 Kodeksu pracy, w tym umowy o zakazie konkurencji po rozwiązaniu stosunków pracy, a także proporcjonalnie przypadająca na pracowników Działalności Detalicznej część środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz prawa i obowiązki wynikające z umowy zakładowej dotyczącej Pracowniczego Programu Emerytalnego dotyczącego pracowników Działalności Detalicznej.

Zgodnie z Uchwałą w uzasadnionych sytuacjach, pracownikom, którzy nie zostali przypisani do Działalności Detalicznej lub Instytucjonalnej mogły zostać powierzone zadania związane z zakresem działań danej Działalności w celu zapewnienia kontynuacji świadczenia usług dla klientów.

Równocześnie, z uwagi na pełnienie przez zdefiniowaną i przypisaną do Działalności Instytucjonalnej grupę pracowników określonych funkcji wynikających m.in. z wymagań regulacyjnych lub niezbędnych z perspektywy Banku Dzielonego funkcji wspólnych dla obu Działalności (np. w zakresie raportowania finansowego), wskazana grupa realizowała część powierzonych zadań na rzecz Działalności Detalicznej do dnia Podziału.

Jednocześnie do dnia Podziału wystąpiły jednostkowe sytuacje, w których pracownik pierwotnie przypisany do Działalności Detalicznej został przeniesiony do Działalności Instytucjonalnej np. w ramach otwartego procesu rekrutacyjnego oraz zmiany funkcji.

Jeśli Bank Dzielony zakupił lub nabył jakiekolwiek aktywa lub zatrudnił nowych pracowników w okresie między datą uchwalenia Planu Podziału a dniem Podziału, aktywa te zostały przeniesione do Banku Przejmującego, jeśli były wyłącznie związane z Działalnością Detaliczną i nie stanowiły aktywów wyraźnie określonych w Planie Podziału jako aktywa wyłączone z transferu. Wymienieni pracownicy zostali przeniesieni do Banku Przejmującego, jeśli wykonywali pracę wyłącznie w ramach Działalności Detalicznej na dzień Podziału.

Wszelkie prawa, udziały i tytuły prawne do aplikacji (z wyjątkiem aplikacji TP2 – systemu autoryzacji kart debetowych), programów komputerowych i narzędzi informatycznych, w każdym przypadku w zakresie w jakim stanowią one wyłączną własność Banku Dzielonego i są wyłącznie wykorzystywane w Działalności Detalicznej lub wyłącznie związane z Działalnością Detaliczną (wskazane w Planie Podziału), przypadają automatycznie, od dnia Podziału, Bankowi Przejmującemu a Bank Dzielony dostarczył wszelkie powyższe aplikacje, programy komputerowe i narzędzia informatyczne do Banku Przejmującego w postaci kodu źródłowego i kodu obiektowego (o ile takie kody znajdują się w uzasadnionym posiadaniu lub kontroli Banku Dzielonego w dniu Podziału). Bank Przejmujący nabył autorskie prawa majątkowe wynikające ze zdania poprzedniego, posiadane przez Bank Dzielony na dzień Podziału. W stosunku do aplikacji, programów komputerowych i narzędzi informatycznych licencjonowanych na rzecz Banku Dzielonego i które są wyłącznie wykorzystywane w Działalności Detalicznej lub są wyłącznie związane z Działalnością Detaliczną (wskazane w Planie Podziału), Bank Przejmujący nabył licencje na korzystanie z praw autorskich lub prawa do używania udzielone na podstawie umów oprogramowania jako usługi ((…)) (lub podobnych) w każdym przypadku obowiązujących w stosunku do danych aplikacji, programów komputerowych i narzędzi informatycznych osób trzecich, które są w posiadaniu Banku Dzielonego na dzień Podziału. Autorskie prawa majątkowe Banku Dzielonego do wszelkich licencji na korzystanie z praw autorskich udzielonych Bankowi Dzielonemu w stosunku do aplikacji, programów komputerowych i narzędzi informatycznych, które są wykorzystywane wyłącznie w Działalności Detalicznej lub są wyłącznie związane z Działalnością Detaliczną przypadły Bankowi Przejmującemu na polach eksploatacji i w najszerszym zakresie takich autorskich praw majątkowych w jakim zostały nabyte przez Bank Dzielony lub na jakie udzielono Bankowi Dzielonemu licencji, w zależności od kontekstu, w każdym przypadku od odpowiednich twórców/właścicieli praw autorskich.

Platforma technologiczna i środowisko Banku Dzielonego (np. systemy i platformy IT wykorzystywane przez Grupę, systemy elektroniczne bankowości mobilnej i internetowej udostępnione klientom a także wyposażenie sieciowe znajdujące się na terenie nieruchomości będących przedmiotem najmu i przypisanych do Działalności Detalicznej) z wyłączeniem wszelkich aktywów wymienionych w Planie Podziału, zostały przypisane w ramach Planu Podziału do Działalności Instytucjonalnej.

Jednocześnie zakłada się, że infrastruktura i zaplecze przenoszone w ramach Działalności Detalicznej wraz z tym istniejącym w Banku Przejmującym pozwalają na niezakłóconą kontynuację działalności prowadzonej przez Działalność Detaliczną. W przypadku wystąpienia przeszkód natury technicznej w zakresie migracji, po Podziale Bank Dzielony może świadczyć na rzecz Banku Przejmującego określone usługi np. usługi IT lub usługi o innym charakterze – na podstawie odrębnej umowy o przejściowe świadczenie usług (jeśli będzie to konieczne), usługi najmu nieruchomości (przestrzeń biurowa) – na podstawie odrębnej umowy najmu (jeśli będzie to konieczne). Umowy obowiązują do czasu pełnej adopcji i spełnienia określonych wymogów regulacyjnych. Umowy te zostały zawarte w celu kontynuowania (po Podziale) świadczenia usług Działalności Detalicznej w niezmienionym zakresie oraz bez jakiejkolwiek przerwy.

Z uwagi na to, że Bank Dzielony po Podziale musiał zachować decyzje KNF na wykonywanie czynności bankowych i maklerskich, nie istniała możliwość ich przeniesienia na Bank Przejmujący. W związku z tym, po Podziale, decyzje KNF dotyczące Banku Dzielonego pozostały w jego posiadaniu, a Bank Przejmujący, zgodnie z wymogami Prawa bankowego oraz ustaleniami z KNF, pozyskał albo posiadał własne decyzje i kontynuował działalność w ramach Działalności Detalicznej w ramach własnych struktur po dacie Podziału. Dotyczy to także odrębnych licencji, zezwoleń lub zgód dotyczących Działalności Detalicznej wydanych Bankowi Dzielonemu przez organy władzy (z wyjątkiem tych w zakresie dozwolonym zgodnie z obowiązującymi przepisami i warunkami odpowiedniej licencji).

W ramach Podziału na Bank Przejmujący nie zostały przeniesione umowy wspólne lub wyłącznie dotyczące Działalności Instytucjonalnej w tym niezbędne dla kontynuacji działalności maklerskiej w ramach Działalności Detalicznej prawa, obowiązki, należności i zobowiązania wynikających z umów zawartych z lub związanych z (…). Jednocześnie Bank Przejmujący zawarł niezbędne umowy ze wskazanymi podmiotami w celu niezakłóconego przebiegu i kontynuacji operacji przez Działalność Detaliczną.

W wyniku Podziału na Bank Przejmujący nie zostały przeniesione:

-     umowy, transakcje, uzgodnienia pomiędzy Bankiem Dzielonym a jego podmiotami powiązanymi, D. oraz podmiotami powiązanymi z D. z wyjątkiem umowy dotyczącej dystrybucji i obsługi rynku wtórnego dla obligacji strukturyzowanych (w zakresie działalności maklerskiej);

-     wszelkie aktywa i zobowiązania, których przeniesienie po zawarciu umowy przeniesienia Działalności Detalicznej oraz do dnia Podziału byłoby sprzeczne z obowiązującymi sankcjami, przepisami prawa lub wyrokami lub orzeczeniami sądów, organów ds. sankcji lub organów władzy;

-     wynikające z postępowań karnych związanych z Działalnością Detaliczną do dnia Podziału (odpowiedzialność cywilnoprawna Banku Dzielonego wynikająca z jakiegokolwiek przestępstwa popełnionego przez Bank Dzielony i jego pracowników). Wyjątkiem są sprawy dotyczące działań związanych ze wskaźnikami referencyjnymi uzgodnione w między Bankiem Dzielonym a Bankiem Przejmującym;

-     prawa i obowiązki Banku Dzielonego wobec Banku Przejmującego i E. dotyczące umowy przeniesienia Działalności Detalicznej oraz związane z Podziałem oraz zobowiązania Banku Dzielonego dotyczące wszelkich opłat, kosztów lub wydatków poniesionych przez lub w imieniu D. lub Bank Dzielony lub którekolwiek z ich podmiotów powiązanych w związku z przeniesieniem Działalności Detalicznej (w tym sporządzeniem, negocjowaniem i wykonywaniem umowy przeniesienia Działalności Detalicznej i dokumentów powiązanych).

J. Składniki majątkowe i zobowiązania przypisane do Działalności Instytucjonalnej

Do Działalności Instytucjonalnej przypisano majątek (aktywa i pasywa) oraz prawa i obowiązki, stanowiące wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Banku Dzielonego zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania:

1.  Wszelkie prawa, obowiązki, wierzytelności i zobowiązania z tytułu umów i stosunków z klientami Banku Dzielonego w obszarze działalności bankowej prowadzonej w ramach Działalności Instytucjonalnej, działalności powierniczej oraz pozostałej działalności przypisanej do Działalności Instytucjonalnej związku z produktami (w tym usługami i funkcjonalnościami) Działalności Instytucjonalnej, innej niż wchodząca w zakres Działalności Detalicznej, w tym portfel kredytowy oraz depozyty.

2.  Portfel kredytów walutowych hipotecznych związany z Działalnością Detaliczną (historycznie oferowanych produktów obecnie nieoferowanych aktywnie w Działalności Detalicznej przez Bank Dzielony, z którymi związane są aktywa i zobowiązania przypisane do tego portfela, którymi w związku z tym Bank Przejmujący nie był zainteresowany w ramach uzgodnienia transakcji) oraz wszelkie zobowiązania Banku Dzielonego, które powstały lub powstają w związku z portfelem kredytów walutowych związanych z Działalnością Detaliczną.

3.  Zasoby osobowe, w tym pracownicy organizacyjnie i funkcjonalnie związani z działaniami wykonywanymi przez Działalność Instytucjonalną przypisani do jego działalności wraz ze wszelkimi zobowiązaniami i należnościami pracowniczymi ich dotyczącymi, w tym dedykowany personel zarządzający, operacyjny i wspierający Działalność Instytucjonalną.

4.  Wszelkie rzeczowe aktywa trwałe, w tym wszystkie nieruchomości, aktywa związane z międzynarodową infrastrukturą informatyczną, sprzęt wraz z infrastrukturą techniczną i awaryjną, a także sprzęt biurowy posiadany przez Bank Dzielony oraz dzieła sztuki, poza aktywami potrzebnymi do wykonywania Działalności Detalicznej i przypisanymi do Działalności Detalicznej w Planie Podziału.

5.  Prawo własności bądź użytkowania wieczystego nieruchomości.

6.  Wszelkie wartości niematerialne i prawne organizacyjnie i funkcjonalnie związane wyłącznie z Działalnością Instytucjonalną w tym międzynarodowa infrastruktura informatyczna oraz zastrzeżona własność intelektualna (znaki towarowe, patenty, oprogramowanie itp.).

7.  Przypisana do Działalności Instytucjonalnej część aktywów obejmujących gotówkę i jej ekwiwalenty (środki pieniężne oraz papiery wartościowe, w tym wszystkie papiery wartościowe, obligacje lub inne aktywa zastawione przez Bank Dzielony jako zabezpieczenie dla Bankowego Funduszu Gwarancyjnego), rachunki nostro Banku Dzielonego, rzeczowe aktywa trwałe (w tym przypisane prawo do użytkowania aktywów), odroczone aktywa podatkowe, udziały i akcje w innych podmiotach (w tym podmiotach powiązanych Banku Dzielonego) oraz inne aktywa.

8.  Prawa, obowiązki, należności i zobowiązania wynikających z umów zawartych z lub związanych z (…) lub innymi instytucjami rynkowymi oraz prawa, obowiązki, należności i zobowiązania związane z działalnością powierniczą Banku Dzielonego.

9.  Prawa oraz obowiązki, należności oraz zobowiązania wynikające z instrumentów pochodnych zawartych przez Bank Dzielony oraz transakcji hedgingowych dotyczących instrumentów pochodnych zawartych przez Bank Dzielony.

10.  Wszelkie pozostałe obowiązki i zobowiązania Banku Dzielonego w zakresie wynikającym lub związanym z Działalnością Instytucjonalną lub z którymikolwiek z takich aktywów wyłącznie związanych z Działalnością Instytucjonalną na dzień Podziału w tym: zobowiązania składające się głównie z naliczonych kosztów, przypisanych zobowiązań leasingowych, różnych wierzycieli, depozytów instytucjonalnych, kary administracyjne nałożone przez organy władzy dotyczące okresu przed dniem Podziału, koszty transakcyjne związane z wyodrębnieniem Działalności Detalicznej, zobowiązania podatkowe uznane za wyłączne zobowiązanie Banku Dzielonego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zobowiązania z działalności powierniczej.

Z perspektywy działalności prowadzonej w ramach Działalności Instytucjonalnej, przypisane i przenoszone składniki majątkowe, zasoby, prawa i obowiązki umożliwiają prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Bank Dzielony po Podziale kontynuował prowadzenie działalności w obszarze Działalności Instytucjonalnej w zakresie i na zasadach na jakich prowadzona jest obecnie ta działalność (zasadniczo tak, jak to miało miejsce przed Podziałem). Zatem Bank Dzielony, w oparciu o pozostały po Podziale majątek, kontynuował działalność w obszarze Działalności Instytucjonalnej, w takim samym zakresie, w jakim Bank Dzielony prowadził tę działalność przed Podziałem w oparciu o składniki pozostające w ramach Działalności Instytucjonalnej.

K. Wyodrębnienie finansowe Działalności Detalicznej i Instytucjonalnej

Działalność Detaliczna i Działalność Instytucjonalna były odrębne pod względem gospodarczym, formalnie identyfikowalne dla celów wewnętrznego zarządzania spółką, funkcjonujące równolegle i niezależnie w ramach jej wewnętrznej organizacji, do których przypisane były personel, aktywa i pasywa, zobowiązania i należności oraz prawa i obowiązki. Każdy z tych obszarów Działalności był możliwą do wyodrębnienia częścią, generującą przychody i koszty, której wyniki operacyjne są regularnie analizowane w celu alokacji zasobów oraz oceny jej działalności. Działalność Detaliczna była zarządzana w ramach struktury Banku Dzielonego jako odrębna działalność w ramach całości działalności prowadzonej przez Bank Dzielony, co przekłada się zarówno na wyodrębnienie produktowe, jak również zespołów, procedur i procesów dedykowanych działalności detalicznej.

Uchwała potwierdza, iż w związku z finansowym rozdzieleniem Działalności Detalicznej oraz Działalności Instytucjonalnej, aktywa oraz zobowiązania, jak również koszty i przychody przypadały Działalności Detalicznej oraz Działalności Instytucjonalnej, odpowiednio, na podstawie danych zawartych w systemie finansowo-księgowym Banku. Zgodnie z Uchwałą do Działalności Detalicznej przyporządkowane zostały również środki pieniężne znajdujące się w jednostkach wchodzących w skład sieci dystrybucyjnej oddziałów dedykowanych do obsługi Działalności Detalicznej. Pozostałe środki pieniężne przyporządkowane zostały do Działalności Instytucjonalnej.

W ramach wykorzystywanego systemu rachunkowo-księgowego, po jego odpowiednim dostosowaniu, w oparciu o Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej do Działalności przypisane były poszczególne aktywa i zobowiązania oraz koszty i przychody, stąd możliwe jest sporządzenie dedykowanych dla nich odrębnych ewidencji, prezentujących ich sytuację finansową. O ile było to możliwe, dokonywane było bezpośrednie przypisanie przychodów i kosztów do Działalności Detalicznej i Działalności Instytucjonalnej, a w przypadku braku możliwości bezpośredniego przypisania wykorzystywane były odpowiednie klucze alokacji. W konsekwencji, możliwe było przygotowanie dla każdej z Działalności odrębnych raportów (np. dot. danych finansowych), a co za tym idzie sprawozdania finansowego (w tym bilansu, zestawienia zysków i strat). Zainteresowani pragną podkreślić, że przed Podziałem, w ramach rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Banku Dzielonego oraz jego jednostek zależnych, prezentowana była nota segmentowa dotycząca sprawozdawczości działalności Banku Dzielonego w obszarach związanych z segmentem detalicznym i instytucjonalnym. Bank Dzielony na moment Podziału oraz w okresie przed Podziałem sporządzał bilans oraz rachunek zysków i strat odrębnie dla wskazanych segmentów. W ramach wyodrębnienia dwóch rodzajów działalności, w sprawozdaniu Banku Dzielonego była prezentowana pozycja w bilansie Banku Dzielonego „Grupy aktywów/ zobowiązań przeznaczonych do zbycia”, a w Rachunku wyników pozycja „Wynik z działalności zaniechanej”. Podejście to było kontynuowane aż do realizacji transakcji. Klienci są w większości przypadków różni dla poszczególnych Działalności, wskutek czego możliwe było przypisanie odpowiadających im zobowiązań i należności.

Z uwagi na skalę działalności Bank Dzielony nie może wykluczyć sytuacji, że klienci Banku Dzielonego korzystali jednocześnie z produktów/usług zarówno Działalności Detalicznej jak i Działalności Instytucjonalnej. Jednocześnie po dniu Podziału wskazani klienci pozostali klientami Działalności Instytucjonalnej w zakresie oferty Działalności Instytucjonalnej, w szczególności może to dotyczyć klientów detalicznych, którzy mają kredyty walutowe hipoteczne nieprzypisane do wyodrębnianej Działalności Detalicznej.

Zasadnicza część danych finansowych dotyczących Działalności Detalicznej dostępna była bezpośrednio z dedykowanych jej narzędzi, w tym odrębnej księgi głównej oraz prowadzonego w niej zestawu kont księgowych służących ewidencji operacji związanych z obsługą klientów detalicznych. W celu pełnego odzwierciedlenia obrazu wyodrębnienia finansowego Działalności Detalicznej i Instytucjonalnej oraz zapewnienia wymaganego raportowania w wymiarze bilansu, pozabilansu oraz rachunku wyników Bank Dzielony wprowadził i utrzymywał do czasu Podziału dodatkowy, okresowy proces, oparty o dostępne rozwiązania organizacyjne oraz informatyczne, uzupełnienia informacji zawartych na kontach księgi głównej o informacje niezbędne do zapewnienia prawidłowego obrazu finansowego obu wydzielonych Działalności.

Z uwagi na fakt, iż dotychczasowa nadwyżka płynności powstająca w ramach działalności detalicznej Banku Dzielonego była inwestowana przy wsparciu Działalności Instytucjonalnej Banku Dzielonego, na moment Podziału Działalność Detaliczna wykazywała istotną nadpłynność. Wydzielona w związku z Podziałem nadwyżka płynnościowa, prezentowana jako pozycja równoważąca w bilansie, została alokowana w aktywa, przy czym ich struktura została dostosowana do struktury bazy depozytowej Działalności Detalicznej. Na dzień Podziału środki te były zainwestowane w różne instrumenty finansowe, w tym obligacje rządowe denominowane w konkretnych walutach lub przekazane do Banku Przejmującego w formie gotówkowej.

L. Wyodrębnienie funkcjonalne Działalności Detalicznej i Instytucjonalnej

Z uwagi na zróżnicowany charakter prowadzonej działalności Banku Dzielonego w szczególności działalności bankowej, maklerskiej, ubezpieczeniowej i powierniczej, a przede wszystkim ofertę produktową skierowaną do odmiennych grup klientów Banku Dzielonego, w Banku Dzielonym funkcjonował podział na komórki organizacyjne przeznaczone do pełnienia określonych funkcji w ramach poszczególnych rodzajów działalności Banku Dzielonego.

Wskazana odrębność funkcji poszczególnych rodzajów działalności Banku Dzielonego umożliwiała ich wyodrębnienie na dwie identyfikowalne i funkcjonujące równolegle działalności Banku Dzielonego, tj. na Działalność Detaliczną i Działalność Instytucjonalną. W ramach sprawozdawczości finansowej Banku Dzielonego, dokonywanej przed podjęciem Uchwały od wielu lat, raportowana była tzw. nota segmentowa dotycząca sprawozdawczości segmentu związanego z działalnością Banku Dzielonego w obszarze detalicznym oraz instytucjonalnym. Nota ta zawierała alokację wyniku finansowego oraz zestawienie aktywów i pasywów przypisanych do obszaru detalicznego i korporacyjnego.

Zarówno Działalność Detaliczna jak również Działalność Instytucjonalna zostały wyposażone w wymagane, w zakresie przewidzianym przez Prawo bankowe, zaplecze organizacyjne i samodzielne jednostki wykonujące funkcje w zakresie świadczonych produktów i usług. Działalność Detaliczna i Działalność Instytucjonalna dysponowały niezbędnym do kontynuacji zasobami przedstawionymi w Sekcji H i J niniejszego opisu stanu faktycznego. W ramach wyodrębnienia dwóch rodzajów działalności, w sprawozdaniu Banku Dzielonego była prezentowana pozycja w bilansie Banku Dzielonego „Grupy aktywów / zobowiązań przeznaczonych do zbycia”, a w Rachunku wyników pozycja „Wynik z działalności zaniechanej”. Podejście to było kontynuowane aż do realizacji transakcji. Na tej podstawie Działalność Detaliczna i Działalność Instytucjonalną generowały możliwe do zidentyfikowania przychody oraz koszty związane z uzyskaniem przychodu, z tytułu prowadzonych operacji.

Wskazany podział na Działalność Detaliczną i Działalność Instytucjonalną znajdował formalne odzwierciedlenie w podjętej Uchwale. Jej treść potwierdza przypisanie personelu, aktywów i pasywów, zobowiązań i należności oraz praw i obowiązków odpowiednio do Działalności Detalicznej i Działalności Instytucjonalnej.

Po dokonaniu Podziału obsługa operacji związanych z Działalnością Detaliczną prowadzona jest przez Bank Przejmujący w oparciu o elementy infrastruktury informatycznej oraz dane przenoszone wraz z Działalnością Detaliczną oraz już posiadaną przez niego infrastrukturę technologiczną. Równocześnie w celu zapewnienia niezakłóconej obsługi klientów Działalności Detalicznej po Podziale, Bank Dzielony, jedynie w przypadku niepowodzenia migracji lub rejestracji Podziału w terminie innym niż zakładany, może świadczyć na rzecz Banku Przejmującego część usług do czasu pełnej adopcji i spełnienia określonych wymogów regulacyjnych. Zawarte pomiędzy Bankiem Dzielonym i Bankiem Przejmującym umowy w powyższym zakresie nie obejmują w żadnym przypadku funkcji zarządzania Bankiem Przejmującym ani Działalnością Detaliczną po Podziale. Jednocześnie Bank Przejmujący pozyskał lub posiada licencje niezbędne do kontynuacji działalności przez Działalność Detaliczną.

Większość platformy technologicznej i środowiska Banku Dzielonego została przypisana w ramach Planu Podziału do Działalności Instytucjonalnej, co zapewnia infrastrukturę niezbędną do kontynuacji działalności operacyjnej przez Bank Dzielony w ramach Działalności Instytucjonalnej.

W konsekwencji, po dokonaniu Podziału, zarówno Bank Przejmujący w zakresie Działalności Detalicznej, jak również Bank Dzielony (w zakresie Działalności Instytucjonalnej), są zdolne do kontynuowania w sposób odrębny działalności w obszarach, w których Bank Dzielony prowadził działalność przed zawarciem Transakcji, przy wykorzystaniu m.in. posiadanych składników materialnych i niematerialnych, zasobów ludzkich, w oparciu o niezbędne licencje i zezwolenia.

Wnioskodawca zakłada, że majątek przechodzący na Bank Przejmujący na skutek Podziału w postaci Działalności Detalicznej, jak i majątek pozostający w Banku Dzielonym w postaci Działalności Instytucjonalnej, na dzień Podziału stanowiły ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Tym samym, Podział nie skutkował powstaniem przychodu po stronie Banku Dzielonego oraz Banku Przejmującego. Wnioskodawca wskazuje, iż kwestia kwalifikacji Działalności Detalicznej oraz Działalności Instytucjonalnej jako ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, oraz uznania Podziału za zdarzenie, które nie spowodowało powstania przychodu po stronie Banku Dzielonego była przedmiotem odrębnego wniosku wspólnego Banku Dzielonego i Banku Przejmującego o wydanie interpretacji indywidualnej. W jego wyniku w dniu (...) 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację Znak: (...) potwierdzającą stanowisko w zakresie oceny obydwu Działalności jako stanowiących ZCP oraz, że podział nie będzie skutkował powstaniem przychodu po stronie Banku Dzielonego oraz Banku Przejmującego.

M. Zgoda Komisji Nadzoru Finansowego

Zgodnie z art. 124c Prawa bankowego podział banku wymaga zgody KNF. Zgoda KNF warunkowała realizację Podziału przez Bank Dzielony. KNF może odmówić zgody, jeśli podział może okazać się niekorzystny dla ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem dzielonym lub bankiem, na które zostaje przeniesiony majątek banku dzielonego lub jeżeli podział może spowodować poważne szkody dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa. Zgoda nie powinna zostać wydana, jeśli część pozostająca nie będzie zdolna do samodzielnego funkcjonowania. Zatem ważne jest, aby część była zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa zdolną do samodzielnego działania. Sposób dalszego działania części wydzielonej, stabilność finansowa obu banków po podziale oraz brak powstania przychodu po stronie Banku Dzielonego oraz Banku Przejmującego w związku z podziałem są również istotne dla KNF.

W dniu (…) r. KNF, znając wszelkie szczegóły planowanej transakcji, zatwierdziła Podział: (…)

Zgoda KNF na przeprowadzenie Podziału, obejmującego przeniesienie ZCP, została wydana po analizie skutków transakcji dla stabilności finansowej banków. Choć decyzja KNF nie odnosi się do kwestii podatkowych, to w praktyce nadzorczej kluczowym elementem oceny jest zapewnienie, że planowana reorganizacja nie zaburzy stabilności finansowej żadnego z uczestniczących banków, nie wpłynie negatywnie na odporność kapitałową sektora oraz nie stworzy ryzyk dla ciągłości obsługi klientów. KNF, działając w interesie stabilności systemu bankowego, ocenia w szczególności, czy struktura transakcji gwarantuje bezpieczeństwo środków klientów oraz nie generuje potencjalnych zakłóceń w funkcjonowaniu banków.

Ponadto, zgodę w związku z transakcją wydała także Komisja Europejska oraz amerykański System Rezerwy Federalnej (FED).

N. Sprzedaż Akcji Podziałowych na rzecz E.

W dniu (…) r., Bank Dzielony, Bank Przejmujący, D. oraz E. zawarły warunkową Umowę Przeniesienia Przedsiębiorstwa, zgodnie z którą zobowiązały się do przeprowadzenia transakcji polegającej na m.in. przeprowadzeniu Podziału, a następnie przeniesieniu Akcji Podziałowych w zamian za uzgodnioną cenę przez Bank Dzielony na E., będącą przed Podziałem jedynym akcjonariuszem Banku Przejmującego, w ramach umowy sprzedaży Akcji Podziałowych („Umowa Sprzedaży Akcji Podziałowych”).

Sprzedaż Akcji Podziałowych na rzecz E. nastąpiła w dniu (…) r. Umowa Przeniesienia Przedsiębiorstwa przewiduje kilka elementów składowych ceny, za jaką E. nabyła Akcje Podziałowe od Banku Dzielonego. Po pierwsze, Umowa Przeniesienia Przedsiębiorstwa przewiduje Wstępne Wynagrodzenie, uzależnione od wartości netto aktywów przenoszonych wraz z Działalnością Detaliczną Banku Dzielonego. Oprócz Wstępnego Wynagrodzenia przewidziano składnik Wynagrodzenia Zmiennego, ustalany na podstawie wielkości depozytów dostarczonych w ramach Podziału. Ponadto przewidziano Kwotę Rekompensaty Migracyjnej powiązanej z osiągnięciem przez Bank Dzielony określonych kamieni milowych związanych z procesem migracji. Ustalona w ten sposób cena sprzedaży Akcji Podziałowych odzwierciedla ich wartość rynkową, uzgodnioną w toku negocjacji między niepowiązanymi podmiotami. Bank Dzielony oraz E. w związku z powyższą transakcją zawarły w dniu (…) r. z firmą inwestycyjną mającą doświadczenie w pośrednictwie w zakresie nabywania i zbywania instrumentów finansowych („Firma Inwestycyjna”) umowę pośrednictwa przy zawarciu umowy rozporządzającej sprzedaży Akcji Podziałowych („Umowa Pośrednictwa”). W dniu zawarcia Umowy Pośrednictwa Bank Dzielony, E. oraz Firma Inwestycyjna zawarły także umowę rachunku zastrzeżonego w celu rozliczenia transakcji sprzedaży Akcji Podziałowych („Umowa Rachunku Zastrzeżonego”).

Firma Inwestycyjna jako bank prowadzący działalność maklerską posiada zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w Polsce, a tym samym wypełnia definicję firmy inwestycyjnej w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.). Firma Inwestycyjna jest podmiotem prowadzącym rejestr akcjonariuszy, o którym mowa w art. 3281 KSH dla Banku Przejmującego.

Pośrednictwo Firmy Inwestycyjnej podyktowane było dążeniem przez Bank Dzielony i E. do zachowania bezpieczeństwa, sprawności i automatyzmu przeprowadzenia przeniesienia Akcji Podziałowych, niezwłocznie po dostarczeniu Firmie Inwestycyjnej przez E., Bank Dzielony lub Bank Przejmujący odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dokumentującego dokonanie wpisu podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego w związku z Podziałem i ma na celu:

a)  zapewnienie profesjonalnej i prawidłowej obsługi procesu sprzedaży Akcji Podziałowych,

b)  zapewnienie bezpieczeństwa obrotu Akcjami Podziałowymi oraz zabezpieczenia interesów Banku Dzielonego i E. w zakresie przeniesienia Akcji Podziałowych,

c)  zapewnienie bezpiecznego i bezzwłocznego dokonania odpowiednich wpisów w rejestrze akcjonariuszy, odzwierciedlających zbycie Akcji Podziałowych,

d)  zapewnienie bezpiecznego i bezzwłocznego dokonania rozliczenia finansowego pomiędzy Bankiem Dzielonym a E., oraz

e)  zapewnienie, aby przeniesienie Akcji Podziałowych przez Bank Dzielony na E. w zamian za zapłatę ceny nastąpiło możliwie szybko po rejestracji Podziału przez właściwy sąd rejestrowy, a o ile było to możliwe, jeszcze w Dniu Podziału.

Zakres działania Firmy Inwestycyjnej w oparciu o Umowę Pośrednictwa obejmował w szczególności dokonanie w oparciu o nieodwołalne pełnomocnictwa, które zostały udzielone przez Bank Dzielony oraz E. w dniu zawarcia Umowy Pośrednictwa, następujących czynności:

a)  dokonanie wpisu Banku Dzielonego do rejestru akcjonariuszy jako właściciela Akcji Podziałowych na podstawie wniosku Banku Dzielonego, E. lub Banku Przejmującego złożonego Firmie Inwestycyjnej nie później niż na 10 (dziesięć) dni roboczych przed dniem zawarcia Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych, niezwłocznie po przedstawieniu Firmie Inwestycyjnej przez wnioskodawcę dowodu rejestracji Podziału;

b)  zawarcie w imieniu i na rzecz E. oraz w imieniu i na rzecz Banku Dzielonego Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych, po spełnieniu się określonych warunków;

c)  dostarczenie do właściwego departamentu Firmy Inwestycyjnej, dyspozycji płatności, wraz z dokumentami, o których mowa w Umowie Rachunku Zastrzeżonego, w celu rozliczenia transakcji poprzez zwolnienie ceny z rachunku zastrzeżonego E. na właściwy rachunek Banku Dzielonego;

d)  dokonanie wpisu E. w rejestrze akcjonariuszy jako właściciela Akcji Podziałowych nie wcześniej niż z chwilą zwolnienia kwoty ceny z rachunku zastrzeżonego E. na właściwy rachunek Banku Dzielonego;

e)  informowanie odpowiednio Banku Dzielonego i E. o wszelkich czynnościach dokonanych na podstawie udzielonych Firmie Inwestycyjnej pełnomocnictw;

f)   złożenie w imieniu i na rzecz Banku Dzielonego wszelkich oświadczeń i dyspozycji, o których mowa w Umowie Pośrednictwa lub umowie sprzedaży Akcji Podziałowych lub niezbędnych do realizacji Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych;

g)  dokonanie w imieniu i na rzecz Banku Dzielonego wszelkich innych czynności prawnych i faktycznych niezbędnych do realizacji Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych i skutecznego przeniesienia tytułu własności Akcji Podziałowych na rzecz E. oraz rozliczenia ceny w rozumieniu Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych oraz wykonania pozostałych postanowień Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych;

h)  złożenie w imieniu i na rzecz E. wszelkich oświadczeń i dyspozycji, o których mowa w Umowie Pośrednictwa lub umowie sprzedaży Akcji Podziałowych lub niezbędnych do realizacji Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych;

i)    dokonanie w imieniu i na rzecz E. wszelkich innych czynności prawnych i faktycznych niezbędnych do realizacji Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych i skutecznego przeniesienia tytułu własności Akcji Podziałowych na rzecz E. oraz rozliczenia ceny szacunkowej w rozumieniu Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych oraz wykonania pozostałych postanowień Umowy Sprzedaży Akcji Podziałowych.

Powyższy opis stanu faktycznego, który jako zdarzenie przyszłe został również przedstawiony we wniosku o wydanie Interpretacji, Wnioskodawca uzupełnia o poniższe informacje dotyczące wskazanych wyżej dłużnych papierów wartościowych przypisanych do Działalności Detalicznej i przenoszonych w ramach Podziału na Bank Przejmujący.

Wskazane dłużne papiery wartościowe stanowią amerykańskie bezkuponowe skarbowe papiery dłużne (bony skarbowe) o numerze (…), wyemitowane przez Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wskazane papiery, w części przypisanej do Działalności Detalicznej i przenoszonej na Bank Przejmujący w ramach Podziału, są w dalszej części wniosku łącznie określane jako „Papiery Przenoszone”. Papiery Przenoszone zostały nabyte przez Bank Dzielony w trzech transzach przed dniem podziału i na moment Podziału stanowiły składnik majątku Działalności Detalicznej. Nabycie Papierów Przenoszonych nastąpiło za cenę odpowiadającą wydatkom poniesionym na ich nabycie. Wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału, ustalona na podstawie danych z systemu służącego weryfikacji ceny rynkowej, nie była niższa od kosztu jego nabycia. Papiery Przenoszone są papierami bezkuponowymi, wobec czego cena ich nabycia nie obejmuje narosłych odsetek.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału nie była niższa od kosztu jego nabycia, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym strata, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, nie wystąpiła, a w konsekwencji przy ustalaniu na podstawie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji Podziałowych w części przypadającej na Papiery Przenoszone, koszty te powinny zostać ustalone dla każdego Papieru Przenoszonego w wysokości pełnego kosztu jego nabycia?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, w którym wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału nie była niższa od kosztu jego nabycia, strata, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, nie wystąpiła, a w konsekwencji przy ustalaniu na podstawie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji Podziałowych w części przypadającej na Papiery Przenoszone, koszty te powinny zostać ustalone dla każdego Papieru Przenoszonego w wysokości pełnego kosztu jego nabycia.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

I. Podstawa ustalenia kosztu i pojęcie wartości podatkowej

Kosztem uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji Podziałowych w części przypadającej na Papiery Przenoszone jest wartość podatkowa tych papierów w rozumieniu art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT. Przepis ten wskazuje, że w przypadku zbycia lub umorzenia udziałów (akcji) objętych przez spółkę dzieloną w drodze podziału przez wyodrębnienie na dzień zbycia lub umorzenia tych udziałów (akcji) koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości przyjętej dla celów podatkowych wartości wyodrębnionych w planie podziału i przeniesionych do spółki przejmującej składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, wynikającej z ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1, określonej na dzień objęcia tych udziałów (akcji) – w przypadku gdy w związku z podziałem przez wyodrębnienie spółka nie ustalała przychodu do opodatkowania.

W Interpretacji organ odwołał się do definicji wartości podatkowej zawartej w art. 7aa ust. 6 oraz art. 24f ust. 8 ustawy o CIT, wskazując, że: „Z definicji zawartej w ww. przepisach wynika, że za przyjętą dla celów podatkowych wartość składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa należy uznać taką wartość, która zostałaby zaliczona przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży tych składników”. Tożsame rozumienie potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 maja 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.91.2025.1.AND, zgodnie z którą „(p)rzez przyjętą dla celów podatkowych wartość należy (…) rozumieć wartość, którą podatnik mógłby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w przypadku samodzielnej sprzedaży danego składnika majątku”.

II. Symulacja zbycia

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych. Koszt nabycia papieru wartościowego rozpoznaje się zatem dopiero przy jego odpłatnym zbyciu.

Art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT odsyła do wartości, jaką podatnik mógłby zaliczyć do kosztów przy zbyciu składnika. Kluczowe znaczenie dla ustalenia tej wartości organ przypisał przeprowadzeniu symulacji zbycia danego papieru w dniu Podziału oraz jego wycenie dla potrzeb tej hipotetycznej transakcji. W Interpretacji organ ujął to wprost, wskazując, że: „Wartość podatkowa na gruncie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy CIT powinna być rozumiana jako kwota, która zostałaby przyjęta dla celów opodatkowania, gdyby składniki przedsiębiorstwa – zamiast przekazania w ramach restrukturyzacji – zostały sprzedane. Innymi słowy, jest to wartość, która zostałaby przyjęta przy kalkulacji podatku dochodowego przy odpłatnym zbyciu poszczególnych aktywów”.

Takie rozumienie wynika również z odpowiedzi organu na skargę na Interpretację, w której czytamy: „Organ nie podziela poglądu Skarżącej, jakoby ustalanie wartości podatkowej przez pryzmat hipotetycznego zbycia było działaniem pozaustawowym. (...) Jest to kategoria obiektywna, określająca realny potencjał kosztowy składnika. Bez przeprowadzenia symulacji zbycia (sprawdzenia, jaki koszt podatnik mógłby realnie odliczyć), pojęcie wartości podatkowej byłoby martwe. Organ nie kreuje nowej transakcji, a jedynie stosuje ustawowy miernik wartości, aby zapobiec sztucznemu zawyżaniu kosztów na Akcjach Podziałowych”.

Analogiczne podejście wynika także np. z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 stycznia 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.234.2022.1.SP, w której potwierdzono stanowisko, iż: „«wartość przyjęta dla celów podatkowych» to wartość, która stanowiłaby koszt uzyskania przychodów np. w przypadku zbycia składnika majątku (innego niż ŚT i WNiP), a którego wartość wynika z ksiąg podatkowych podmiotu przejmowanego. Z powyższego wnioskować należy również, że wartość dla celów podatkowych może przedstawiać taka wartość, która nie została wcześniej zaliczona w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów, a jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty”.

III. Powstanie i wyłączenie straty

Zgodnie ze stanowiskiem organu, jeżeli koszt nabycia papieru przewyższa wartość rynkową tego papieru na dzień Podziału, powstałą nadwyżkę organ kwalifikuje jako stratę ze zbycia wierzytelności inkorporowanej w tym papierze. Charakter dłużnych papierów wartościowych jako wierzytelności objętych tym przepisem organ przyjął w Interpretacji, stwierdzając, że: „obligacja ma charakter pożyczkowy, zatem wierzytelność inkorporowana w obligacji jest wierzytelnością pożyczkową i mieści się w pojęciu wierzytelności wymienionej w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT”.

Według stanowiska organu tę nadwyżkę, kwalifikowaną jako strata ze zbycia wierzytelności, art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT wyłącza z kosztów uzyskania przychodów. W Interpretacji organ stwierdził, że: „strata powstała w wyniku sprzedaży obligacji czy wykupu przez emitenta obligacji nie będzie stanowiła kosztu uzyskania przychodów. Kosztem może być tylko ta część wydatku na nabycie obligacji, która odpowiada wysokości przychodu uzyskanego z ich zbycia”.

Z powyższego wynika jednocześnie, że w sytuacji, gdy wartość rynkowa dłużnego papieru wartościowego na dzień Podziału jest równa kosztowi jego nabycia albo od niego wyższa, jak miało to miejsce w odniesieniu do każdego z Papierów Przenoszonych w przedstawionym stanie faktycznym, strata nie powstaje i ograniczenie nie znajduje zastosowania.

IV. Ustalenie przychodu na potrzeby ustalenia wyniku podatkowego

Mając na uwadze, że zgodnie z przedstawionym wyżej stanowiskiem organu zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT łączy się z przeprowadzeniem symulacji zbycia Papierów Przenoszonych w dniu Podziału, wobec braku rzeczywistej ceny umownej, hipotetycznym przychodem z takiego zbycia powinna być wartość rynkowa danego Papieru Przenoszonego na dzień Podziału, ustalona na podstawie danych z systemu służącego weryfikacji ceny rynkowej. Art. 14 ustawy o CIT potwierdza bowiem, że punktem odniesienia przy odpłatnym zbyciu jest cena należna, a gdy bez uzasadnionej przyczyny odbiega ona znacznie od wartości rynkowej, przychodem jest wartość rynkowa. Skoro przy hipotetycznym zbyciu cena umowna nie występuje, jedynym obiektywnym odpowiednikiem tej ceny pozostaje wartość rynkowa. Koszt nabycia stanowi zaś wydatek poniesiony na nabycie papieru, potrącany stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT przy odpłatnym zbyciu. 

V. Konkluzja

Mając na uwadze powyższe, wartość podatkowa Papieru Przenoszonego to koszt jego nabycia, w ocenie KIS pomniejszony o ewentualną stratę. W stanie faktycznym objętym wnioskiem wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału nie była niższa od kosztu jego nabycia, wobec czego strata nie wystąpiła, a wartością podatkową jest pełny koszt nabycia.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przy ustalaniu na podstawie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji Podziałowych w części przypadającej na Papiery Przenoszone, koszty te powinny zostać ustalone dla każdego Papieru Przenoszonego w wysokości pełnego kosztu jego nabycia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Stosownie do art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT wynika, że kosztem uzyskania przychodów ze zbycia udziałów/akcji objętych w drodze podziału przez wyodrębnienie na dzień zbycia tych udziałów/akcji – w przypadku, gdy spółka nie ustaliła przychodu do opodatkowania – jest przyjęta dla celów podatkowych wartość wyodrębnionych w planie podziału i przeniesionych do spółki przejmującej składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, wynikająca z ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1.

Biorąc pod uwagę powyższe, aby ustalić koszt uzyskania przychodów należy:

·      ustalić, jakie składniki wchodziły w skład zorganizowanej części i zostały ujęte w księgach rachunkowych podatnika,

·      określić, jaka jest przyjęta dla celów podatkowych wartość tych składników (tj. należy przeanalizować poszczególne składniki przedsiębiorstwa w celu wyeliminowania pozycji, które nie mają charakteru podatkowego lub których wartość, ze względu na przyjęte zasady rachunkowości, odbiega od przyjętej dla celów podatkowych wartości danego składnika).

Ustawa o CIT definiuje pojęcie „wartości podatkowej” na cele art. 7aa ust. 6 i art. 24f ust. 8 ustawy o CIT. W opinii Organu definicję tą można przyjąć dla celów ustalenia wartości, o której mowa w art. 15 ust. 1lb ustawy o CIT.

Z definicji zawartej w ww. przepisach wynika, że za przyjętą dla celów podatkowych wartość składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa należy uznać taką wartość, która zostałaby zaliczona przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów w przypadku sprzedaży tych składników.

Zauważyć przy tym należy, że wskazane w zakresie przedmiotowego zagadnienia wątpliwości należy rozstrzygać z uwzględnieniem art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT. Przepis ten określa sposób ustalenia kosztu podatkowego przy zbyciu udziałów (akcji) objętych przez spółkę dzieloną w ramach podziału przez wyodrębnienie, jeżeli podział ten był neutralny podatkowo i nie skutkował rozpoznaniem przychodu. Zgodnie z dyspozycją przywołanej regulacji kosztem, jaki może rozpoznać spółka dzielona przy zbyciu udziałów lub akcji podziałowych, określany jest na podstawie przyjętej dla celów podatkowych wartości wyodrębnionych w planie podziału i przeniesionych do spółki przejmującej składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Wartość tych aktywów powinna zostać zaczerpnięta z ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, natomiast sam koszt przysługujący spółce dzielonej w związku ze zbyciem akcji objętych w ramach podziału przez wyodrębnienie powinien być ustalony na moment objęcia tych akcji.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT:

Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT:

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1667 ze zm.):

Powyższe również znajduje potwierdzenie w art. 3 pkt 1 lit. a ww. ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):

Stosownie do art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału nie była niższa od kosztu jego nabycia, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym strata, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, nie wystąpiła, a w konsekwencji przy ustalaniu na podstawie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji Podziałowych w części przypadającej na Papiery Przenoszone, koszty te powinny zostać ustalone dla każdego Papieru Przenoszonego w wysokości pełnego kosztu jego nabycia.

Art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT ma charakter lex specialis względem ogólnej definicji kosztu uzyskania przychodu, wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Prawidłowa wykładnia przepisu szczególnego nie powinna prowadzić do wyników sprzecznych z założeniami ustawy podatkowej wynikającymi z jej przepisów ogólnych. W rozpatrywanym przypadku związek wydatku (który w ramach podziału przez wyodrębnienie należy utożsamiać z majątkiem przekazywanym spółce dzielonej) z przychodem należy oceniać z perspektywy spółki dzielonej. To spółka dzielona jest podatnikiem uzyskującym przychód z tytułu sprzedaży akcji, w konsekwencji to po jej stronie należy identyfikować związek pomiędzy przenoszonymi w toku podziału składnikami przedsiębiorstwa, a uzyskiwanym w przyszłości przychodem. Innymi słowy, przekazanie przez spółkę dzieloną aktywów spełniających przesłanki uznania ich za składniki przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT stanowi warunek uzyskania w przyszłości przychodu ze zbycia udziałów lub akcji objętych w wyniku podziału przez wyodrębnienie.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Papiery Przenoszone zostały nabyte przez Bank Dzielony w trzech transzach przed dniem podziału i na moment Podziału stanowiły składnik majątku Działalności Detalicznej. Nabycie Papierów Przenoszonych nastąpiło za cenę odpowiadającą wydatkom poniesionym na ich nabycie. Wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału, ustalona na podstawie danych z systemu służącego weryfikacji ceny rynkowej, nie była niższa od kosztu jego nabycia. Papiery Przenoszone są papierami bezkuponowymi, wobec czego cena ich nabycia nie obejmuje narosłych odsetek.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w świetle art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji podziałowych w części przypadającej na przenoszone bony skarbowe powinien odpowiadać wysokości historycznych wydatków poniesionych na ich nabycie, ustalonych odrębnie dla każdego papieru, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania w opisanej sytuacji przepisu art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT wskazać należy, że przepis ten stosuje się w przypadku odpłatnego zbycia wierzytelności i poza momentem odpłatnego zbycia przepis ten nie stanowi podstawy oceny jakichkolwiek skutków podatkowych. Na dzień podziału (objęcia akcji podziałowych), dla celów podatku CIT nie ustala się skutków podatkowych (przychodów) ze zbycia majątku wyodrębnionego – sam podział spółki jest neutralny podatkowo, ustala się jedynie wartość podatkową tego majątku (papierów wartościowych). Zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT przychody podatkowe ustala się dopiero w momencie zbycia akcji objętych w wyniku podziału (akcji podziałowych). Zastosowanie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT może zatem mieć miejsce dopiero w momencie zbycia akcji podziałowych, z których przychody związane są z kosztem podatkowym określonym dla majątku przenoszonego w ramach podziału przez wyodrębnienie (w wartości podatkowej papierów wartościowych). W tym ujęciu strata, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, pełni funkcję korygującą wartość podatkową. Rozważanie zaś hipotetycznej straty odnoszącej się do niezrealizowanej - poprzez faktyczne zbycie (sprzedaż) - wartości rynkowej wierzytelności, na moment inny niż odpłatne zbycie, jest bezprzedmiotowe.

Zatem, na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, nie można się zgodzić z Państwem, że w celu uwzględnienia przepisu art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT dla potrzeb zastosowania art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, w części odnoszącej się do przenoszonych amerykańskich bonów skarbowych, powinien on porównać bieżącą wartość tych papierów wartościowych (określoną na dzień objęcia akcji podziałowych, na podstawie danych z systemu służącego weryfikacji ceny rynkowej) z ich kosztem nabycia. Jak wskazano powyżej byłaby to ewentualnie hipotetyczna strata, której ustalanie jest bezprzedmiotowe.

Niemniej jednak w ocenie Organu należy mieć na uwadze, że określenie wartości podatkowej wyodrębnianych bonów skarbowych, w świetle literalnego brzmienia art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT powinno mieć miejsce na dzień objęcia akcji podziałowych. Z przepisu tego wynika, że w przypadku zbycia lub umorzenia udziałów (akcji) objętych przez spółkę dzieloną w drodze podziału przez wyodrębnienie na dzień zbycia lub umorzenia tych udziałów (akcji) koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości przyjętej dla celów podatkowych wartości wyodrębnionych w planie podziału i przeniesionych do spółki przejmującej składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, wynikającej z ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, określonej na dzień objęcia tych udziałów (akcji) - w przypadku gdy w związku z podziałem przez wyodrębnienie spółka nie ustalała przychodu do opodatkowania.

Zatem uzasadnione jest, że również na dzień objęcia akcji podziałowych powinien zostać uwzględniony art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT jako ewentualnie korygujący wartość podatkową. Skoro ewentualnej straty nie należy ustalać w odniesieniu do wyceny rynkowej papierów wartościowych na dzień podziału przez wyodrębnienie (zestawiając ją z ceną nabycia), w ocenie Organu należy ją ustalić porównując wartość przydzielonych akcji podziałowych przypadających na wyodrębniane bony skarbowe (co powinno odpowiadać wartości emisyjnej tych akcji) z ceną ich nabycia.

W istocie wyodrębnienie papierów wartościowych przez spółkę w ramach podziału do innego podmiotu powoduje, że przestają one być składnikiem majątku tej spółki. Traci ona ekonomiczne i prawne władztwo wobec wyodrębnionych składników majątkowych. Dochodzi zatem na ten moment do ich zbycia, a formą zapłaty są w tym przypadku przydzielone akcje podziałowe (ich wartość) w części przypadającej na wyodrębnione bony skarbowe.

Z kolei samo wykazanie kosztów w rozliczeniu podatkowym jest odsunięte w czasie do zbycia akcji podziałowych.

W konsekwencji ze wskazanych wyżej względów, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym stanie faktycznym, w którym wartość rynkowa każdego z Papierów Przenoszonych na dzień Podziału nie była niższa od kosztu jego nabycia, strata, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, nie wystąpiła, a w konsekwencji przy ustalaniu na podstawie art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji Podziałowych w części przypadającej na Papiery Przenoszone, koszty te powinny zostać ustalone dla każdego Papieru Przenoszonego w wysokości pełnego kosztu jego nabycia należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.