0111-KDIB1-1.4010.363.2026.1.BS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A oraz spółki od niej zależne tworzą podatkową grupę kapitałową X w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. Rokiem podatkowym X jest rok kalendarzowy, a spółką reprezentującą ww. PGK jest A - jako spółka dominująca. Podstawa opodatkowania X jest obliczana zgodnie z art. 7a ustawy o CIT, w związku z art. 7 ust. 1-3 ustawy o CIT.

Głównym przedmiotem działalności A jest (…), których sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem CIT.

(…), A jest również podatnikiem podatku od wydobycia niektórych kopalin (dalej: „podatek PKOP”) (ustawa z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin; Dz.U. z 2026 r., poz. 454 ze zm.: dalej: „ustawa PKOP”). Nowelizacja ustawy PKOP, wprowadzona od 1 stycznia 2026 r. (ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin oraz niektórych innych ustaw; Dz.U. z 2025 r. poz. 1804; dalej: „ustawa nowelizująca ustawę PKOP”) przewiduje, iż:

·       Spółka, jako podatnik podatku od wydobycia niektórych kopalin, uprawniona jest do odliczenia od podatku PKOP 40 % kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych (art. 10b ust. 1 ustawy PKOP);

·       Przez kwalifikowane nakłady inwestycyjne (jw.) rozumie się bezpośrednio związane z przedsięwzięciami inwestycyjnymi nakłady wynikające z otrzymanej faktury, otrzymanego rachunku albo innego dowodu księgowego w przypadku braku faktury albo rachunku, poniesione m.in. na (…) utrzymanie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które nie mogą być rozpoznane jako nakłady poniesione na jego ulepszenie – z wyjątkiem rezerw, biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów, odsetek oraz kar umownych (art. 10b ust. 2 pkt. 3) ustawy PKOP).

W związku z powyższym wydatki na utrzymanie środków trwałych, które służą (…) – jako mieszczące się w kategorii kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych wg ustawy PKOP – są kwalifikowane w Spółce jako nakłady obniżające podatek PKOP (zgodnie z art. 10b ust. 1 ustawy PKOP).

Do wydatków tych (na utrzymanie środków trwałych jw.) Spółka zalicza wydatki (udokumentowane fakturami lub rachunkami) na zakup istotnych remontów oraz przeglądów środków trwałych, tzw. komponentów tj. elementów składowych środków trwałych podlegających szybszemu zużyciu niż dany środek trwały (co oznacza, że elementy te mogą być kilkukrotnie wymieniane w okresie użytkowania danego środka trwałego).

Na gruncie przepisów ustawy CIT (jak i otrzymanych w przeszłości przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych) wydatki te nie stanowią samodzielnych środków trwałych oraz nie stanowią ulepszenia już istniejących środków trwałych. Stąd też dla potrzeb kalkulacji podstawy opodatkowania CIT w latach ubiegłych jak i obecnie (po dniu 1 stycznia 2026 r.) są one kwalifikowane do kategorii kosztów uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, tj. kosztów rozpoznawanych (jako koszt podatkowy w CIT) w dacie ich poniesienia czyli zaksięgowania w księgach rachunkowych na podstawie faktury/rachunku.

Ww. wydatki ponoszone na utrzymanie środków trwałych finansowane są ze środków Spółki i nie są jej zwracane w jakiejkolwiek formie.

W związku z powyższym Spółka powzięła wątpliwość czy „odliczalność” ww. wydatków od podatku PKOP ma wpływ na prawo Spółki do zaliczenia tych wydatków do kosztów podatkowych w rozliczeniu podatku CIT.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Spółkę po dniu 1 stycznia 2026 r. na utrzymanie środków trwałych, które są odliczane od podatku PKOP, mogą być rozpoznane w kalkulacji podatku CIT jako koszty uzyskania przychodów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do rozpoznania w kalkulacji podatku CIT - jako koszty uzyskania przychodów - kosztów ponoszonych na utrzymanie środków trwałych, które będą odliczane od podatku PKOP.

Uzasadnienie

(i)

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że na gruncie przepisów CIT, ustawodawca zdefiniował samodzielne pojęcie kosztów uzyskania przychodów. Przez pojęcie to (zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT) należy rozumieć koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.(…).

Ustawodawca zatem, na potrzeby rozliczania podatku CIT, sformułował autonomiczną definicję kosztów uzyskania przychodów. Oznacza to zatem, iż dokonując kwalifikacji danego wydatku, do kategorii kosztów uzyskania przychodów, należy dokonać oceny czy wydatek spełnia przesłanki wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

W orzecznictwie sądów administracyjnych (akceptowalnym również przez organy podatkowe) został wykształcony katalog warunków, które muszą być spełnione aby dany wydatek został uznany za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT. Wydatek taki musi spełniać łącznie poniższe kryteria:

-  powinien być rzeczywiście i definitywnie poniesiony,

-  nie może być objęty wyłączeniem ustawowym,

-  powinien pozostawać w związku z działalnością gospodarczą,

-  powinien być poniesiony w celu uzyskania przychodów,

-  powinien być właściwie udokumentowany.

Odnosząc powyższe do wydatków będących przedmiotem niniejszego Wniosku, należy stwierdzić, że wydatki na utrzymanie środków trwałych spełniają w/w warunki bowiem wydatki te:

-  są rzeczywiście ponoszone i finansowane z majątku Spółki i nie są one zwracane Spółce w jakiejkolwiek formie; w praktyce oznacza to, że poniesienie tych wydatków obniża dochód Spółki;

-  nie są wymienione w art. 16 ust.1 ustawy CIT stanowiącym katalog wydatków ustawowo wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów;

-  ponoszone są w związku z działalnością Spółki, której podstawowa działalność gospodarcza polega na (…); dzięki ponoszeniu tych wydatków możliwe jest utrzymywanie w sprawności majątku niezbędnego do prowadzenia (…), będących przedmiotem sprzedaży i uzyskiwania przychodów (podlegających opodatkowaniu);

-  udokumentowane są w sposób wymagany przepisami prawa, (fakturą, rachunkiem) potwierdzającym wykonanie świadczenia/dostawy.

Stąd też wydatki te spełniają warunki umożliwiające zaliczenie ich do kategorii kosztów uzyskania przychodów.

(ii)

Prawo do rozpoznania wydatków na utrzymanie środków trwałych (będących przedmiotem niniejszego Wniosku) jako koszt uzyskania przychodów w rozliczeniu CIT, potwierdza również treść ustawy CIT. Za takim twierdzeniem przemawia fakt, iż żaden przepis tej ustawy nie zawiera regulacji zobowiązującej podatnika do wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów wydatków, które mogą obniżać wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od wydobycia niektórych kopalin.

Do kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych obniżających podatek PKOP, stanowiących nakłady na nabycie środków trwałych lub wartości niematerialne i prawne – zaliczane do kosztów podatkowych w podatku CIT przez odpisy amortyzacyjne, ustawa CIT odnosi się wprost art. 16 ust. 1 pkt. 48 ustawy CIT. Przepis ten wskazuje, że amortyzacja od składników majątku, od tej części nakładów, które zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie nie może zostać uznana za koszt uzyskania przychodów. Jednakże art. 16 ust. 10 tej ustawy wskazuje, iż: przepisu ust. 1 pkt. 48 nie stosuje się do wydatków dotyczących kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz.U. z 2022 r. poz. 1539 oraz z 2025 r. poz. 1804), w wysokości dokonanego odliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 1 tej ustawy.

Tak więc w przypadku tej kategorii wydatków (inwestycyjnych) ustawodawca wprost wskazuje, że nie podlegają one wyłączeniu z kalkulacji podstawy opodatkowania CIT. Potwierdza to również uzasadnienie do projektu ustawy nowelizującej ustawę PKOP – wprowadzającej ust. 10 do art. 16 ustawy CIT (w brzmieniu jw.). W uzasadnieniu tym wskazano, iż: Przepisy wprowadzają analogiczną regulację do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm. (art. 23 ust. 10) i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Dz.U. z 2025 r. poz. 278, z późn. zm. (art. 16 ust. 10), której celem jest wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości związanych z tym, czy skorzystanie z wprowadzanej ulgi w podatku od wydobycia niektórych kopalin skutkuje koniecznością zastosowania, odpowiednio, art. 16 ust. 1 pkt 48 oraz art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustaw (jako otrzymanie „zwrotu” wydatku na nabycie lub wytworzenie środka trwałego „w jakiekolwiek formie”). Intencją projektodawcy jest, aby skorzystanie z ww. ulgi nie skutkowało takimi negatywnymi konsekwencjami w podatkach dochodowych.

Tak więc:

·       skoro ustawa CIT nie nakazuje wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków na utrzymanie środków trwałych (o charakterze pośrednim), które mogą być odliczane od podatku PKOP,

·       wydatki takowe są ponoszone przez Spółkę w celu produkcji wyrobów, których sprzedaż generuje przychody podlegające opodatkowaniu CIT,

·       celem ustawodawcy nie była eliminacja takich kosztów w rozliczeniu CIT, tylko dlatego, iż mogą one obniżać podatek PKOP,

wydatki takie w rozliczeniu podatku CIT mogą zatem być uznawane za koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, sam fakt, iż wydatki ponoszone na utrzymanie środków trwałych, wykorzystywanych w działalności (…) Spółki, mogą być odliczone od podatku PKOP, nie oznacza eliminacji tych wydatków z kategorii kosztów uzyskania przychodów w kalkulacji podatku CIT. W podatku CIT kwalifikacja przedmiotowych wydatków ma charakter autonomiczny i wymaga odrębnego zbadania spełnienia przesłanek z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Stąd też skoro wydatki na utrzymanie środków trwałych (o charakterze pośrednim) spełniają ogólne warunki ich „ukosztowienia”, to takie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii czy wydatki na utrzymanie środków trwałych, (…) mieszczą się w kategorii kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych wg ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin i czy są prawidłowo kwalifikowane w Spółce jako nakłady obniżające podatek od wydobycia niektórych kopalin (zgodnie z art. 10b ust. 1 ww. ustawy). Kwestie te zostały przyjęte jako niepodlegający ocenie element opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·       został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·       jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·       pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·       poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·       został właściwie udokumentowany,

·       nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Wskazać również należy, że w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawarto zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jednocześnie, wskazać należy, że na mocy przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1804) od 1 stycznia 2026 r. wprowadzono do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nowy przepis – art. 16 ust. 10.

Stosownie do art. 16 ust. 10 ustawy o CIT:

Przepisu ust. 1 pkt 48 nie stosuje się do wydatków dotyczących kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz.U. z 2022 r. poz. 1539 oraz z 2025 r. poz. 1804), w wysokości dokonanego odliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 1 tej ustawy.

W myśl art. 10b ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2026 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 454 ze zm.):

Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra jest uprawniony do odliczenia od podatku 40% kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy wydatki ponoszone przez Spółkę po dniu 1 stycznia 2026 r. na utrzymanie środków trwałych, które są odliczane od podatku PKOP, mogą być rozpoznane w kalkulacji podatku CIT jako koszty uzyskania przychodów.

Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, że do ustawy o CIT dodano art. 16 ust. 10, który obowiązuje od 1 stycznia 2026 r. Dodanie wskazanego przepisu miało na celu wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości związanych z tym, czy skorzystanie z wprowadzanej ulgi w podatku od wydobycia niektórych kopalin skutkuje koniecznością zastosowania, art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT (jako otrzymanie „zwrotu” wydatku na nabycie lub wytworzenie środka trwałego „w jakiekolwiek formie”). Intencją ustawodawcy było, aby skorzystanie z ww. ulgi nie skutkowało takimi negatywnymi konsekwencjami m.in. w podatku dochodowym od osób prawnych. Ustawodawca wskazał w uzasadnieniu do ustawy o zmianie ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin oraz niektórych innych ustaw, aby zastosowanie tego przepisu było możliwe, muszą wystąpić kumulatywnie dwie przesłanki:

1.  dany podmiot jest podatnikiem zarówno podatku dochodowego, jak i podatku od wydobycia niektórych kopalin oraz

2.  korzysta z prawa do odliczenia kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych w ramach przysługujących limitów na gruncie podatku od wydobycia niektórych kopalin.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jak również podatnikiem podatku od wydobycia niektórych kopalin, ponadto kwalifikują Państwo wydatki na utrzymanie środków trwałych, (…) – jako mieszczące się w kategorii kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych wg ustawy PKOP – są kwalifikowane w Państwa Spółce jako nakłady obniżające podatek PKOP (zgodnie z art. 10b ust. 1 ustawy PKOP).

Do wydatków tych (na utrzymanie środków trwałych jw.) Spółka zalicza wydatki (udokumentowane fakturami lub rachunkami) na zakup istotnych remontów oraz przeglądów środków trwałych, tzw. komponentów tj. elementów składowych środków trwałych podlegających szybszemu zużyciu niż dany środek trwały (co oznacza, że elementy te mogą być kilkukrotnie wymieniane w okresie użytkowania danego środka trwałego).

Na gruncie przepisów ustawy CIT wydatki te nie stanowią samodzielnych środków trwałych oraz nie stanowią ulepszenia już istniejących środków trwałych. Stąd też dla potrzeb kalkulacji podstawy opodatkowania CIT w latach ubiegłych jak i obecnie (po dniu 1 stycznia 2026 r.) są one kwalifikowane do kategorii kosztów uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, tj. kosztów rozpoznawanych (jako koszt podatkowy w CIT) w dacie ich poniesienia czyli zaksięgowania w księgach rachunkowych na podstawie faktury/rachunku.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że art. 16 ust. 1 pkt 48 oraz powiązany z nim art. 16 ust. 10 ustawy o CIT nie znajdują co prawda bezpośredniego zastosowania w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, gdyż opisane przez Państwa kwalifikowane nakłady inwestycyjne nie wpływają na wartość początkową środków trwałych, od której dokonywane są odpisy amortyzacyjne, jednak treść tych przepisów oraz uzasadnienie do ich wprowadzenia jednoznacznie wskazują, że zamiarem ustawodawcy nie było to, aby odliczenie nakładów inwestycyjnych od podatku PKOP miało jednocześnie powodować brak możliwości zaliczenia ich do kosztów podatkowych na gruncie ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w ustawie o CIT brak jest jakiegokolwiek przepisu, który wyłączałby z kosztów podatkowych opisane we wniosku wydatki (nakłady inwestycyjne które nie wpływają na wartość początkową środków trwałych) odliczone od podatku PKOP na podstawie art. 10b ust. 1 ustawy o PKOP, wydatki te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w przypadku spełnienia ogólnych przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zauważyć bowiem należy, że wydatki na remonty oraz przeglądy środków trwałych, tzw. komponentów tj. elementów składowych środków trwałych, które są wykorzystywane w Państwa działalności (…) spełniają definicję kosztów podatkowych, ponieważ są one finansowane ze środków Spółki i nie są Państwu zwracane w jakiejkolwiek formie, zostały odpowiednio udokumentowane (fakturami lub rachunkami) i są związane z prowadzeniem przez Państwa działalności. Zatem będą Państwo mogli zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodu.

Mając na uwadze powyższe Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka ma prawo do rozpoznania w kalkulacji podatku CIT – jako koszty uzyskania przychodów – kosztów ponoszonych na utrzymanie środków trwałych, które będą odliczane od podatku od wydobycia niektórych kopalin – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.