0111-KDIB1-1.4010.351.2026.3.SH
Ustalenie, czy odszkodowanie za przymusowe wywłaszczenie nieruchomości może skorzystać ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT i art. 17 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w podatku dochodowym od osób prawnych
Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku z 27 lipca 2026 r.
Spółdzielnia A. w B. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
Spółdzielnia A. w B. nabyła ww. nieruchomość w dniu (…) 1989 r. - akt notarialny (…).
Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
Decyzją nr (…) z dnia (…) 2025 r., znak : (…) Wojewoda C. zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: „(…) (dalej: „decyzja Z.”).
Na podstawie decyzji Wojewody C. z (…) 2026 r., Spółdzielnia otrzymała odszkodowanie od D. w C. za przymusowe wywłaszczenie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym D. (obszar miasto) działki nr: (…) Gmina E. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Plan stracił ważność 31 grudnia 2003 r.
oraz działki położone w obrębie geodezyjnym F. (obszar wiejski) działki nr: (…) Gmina E. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Plan stracił ważność 31 grudnia 2003 r.
Na ww. działki nie zostały wydane pozwolenia na budowę.
Spółdzielnia prowadzi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.).
Wszystkie działki będące przedmiotem wywłaszczenia były wykorzystywane przez Spółdzielnię przez cały okres posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Z ww. działek sprzedaż płodów rolnych była opodatkowana podatkiem VAT 5% i 8% .
Działka nr (…) - grunty pod rowami.
Działka nr (…) - grunty orne.
Działka (…) - są to grunty pod rowami, zadrzewienia i zakrzewienia oraz grunty orne.
Działka (…) - są to grunty orne, lasy oraz zadrzewienia i zakrzewienia.
Odszkodowanie za przymusowe wywłaszczenie działek przeznaczone zostanie na bieżącą działalność Spółdzielni związaną z produkcję rolną.
Przed wywłaszczeniem wszystkie działki były wykorzystywane rolniczo pod uprawę płodów rolnych , gdyż Spółdzielnia prowadzi wyłącznie działalność rolniczą związaną z uprawą płodów rolnych.
Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 27 lipca 2026 r.
Czy odszkodowanie za przymusowe wywłaszczenie nieruchomości może skorzystać ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT i art. 17 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT?
(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 27 lipca 2026 r.
Zdaniem Wnioskodawcy, odszkodowanie za przymusowe wywłaszczenie nieruchomości (działek rolnych) niezabudowanych położonych w gminie E. pod budowę drogi (…) jest zwolnione od podatku CIT zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 17 ust. 1 pkt 1.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oznaczone we wniosku Nr 2, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
Pojęcie działalności rolniczej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostało określone w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
1. miesiąc - w przypadku roślin,
2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
- licząc od dnia nabycia.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że regulacja art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, wskazuje, że przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zawarty w tym przepisie zwrot normatywny „przychodów z działalności rolniczej” oznacza, że ustawodawca odwołuje się w nim do efektów działalności rolniczej (jej przychodów), a nie do działalności rolniczej jako takiej.
Zgodnie z wskazaną powyżej definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkcja roślinna), chowu lub hodowli (produkcja zwierzęca).
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Taka, a nie inna konstrukcja przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT powoduje więc, że kluczowe znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po pierwsze – przychód, a po drugie koszty jego uzyskania. Dopiero ustalony w ww. sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten, zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku. Innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.
Z uzupełnienia wniosku wynika, że Spółdzielnia prowadzi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT.
Spółdzielnia A. w B. nabyła ww. nieruchomość w dniu (…) 1989 r. - akt notarialny (…).
Nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług .
Decyzją nr (…) z dnia (…) 2025 r., znak : (…) Wojewoda C. zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: „(…) (dalej: „decyzja Z”. ).
Na podstawie decyzji Wojewody C. z (…) 2026 r., Spółdzielnia otrzymała odszkodowanie od D. w C. za przymusowe wywłaszczenie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym D. (obszar miasto) działki nr: (…) Gmina E. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Plan stracił ważność 31 grudnia 2003 r.
oraz działki położone w obrębie geodezyjnym F. (obszar wiejski) działki nr: (…) Gmina E. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Plan stracił ważność 31 grudnia 2003 r.
Na ww. działki nie zostały wydane pozwolenia na budowę.
Spółdzielnia prowadzi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.).
Wszystkie działki będące przedmiotem wywłaszczenia były wykorzystywane przez Spółdzielnię przez cały okres posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Z ww. działek sprzedaż płodów rolnych była opodatkowana podatkiem VAT 5% i 8% .
Działka nr (…) - grunty pod rowami .
Działka nr (…) - grunty orne.
Działka (…) - są to grunty pod rowami, zadrzewienia i zakrzewienia oraz grunty orne.
Działka (…) - są to grunty orne, lasy oraz zadrzewienia i zakrzewienia.
Odszkodowanie za przymusowe wywłaszczenie działek przeznaczone zostanie na bieżącą działalność Spółdzielni związaną z produkcję rolną.
Przed wywłaszczeniem wszystkie działki były wykorzystywane rolniczo pod uprawę płodów rolnych , gdyż Spółdzielnia prowadzi wyłącznie działalność rolniczą związaną z uprawą płodów rolnych.
W związku z powyższym, wskazać należy, że odszkodowanie to szczególny rodzaj świadczenia, którego celem jest naprawienie szkody. Przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. Oznacza to, że w tym zakresie należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795). Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody.
W przedmiotowej sprawie zdarzeniem, z którym związane jest odszkodowanie jest przymusowe przejęcie Państwa nieruchomości w związku z realizacją inwestycji drogowej.
W niniejszej sprawie, jak wynika z wniosku, wywłaszczenie nastąpiło na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 311).
W myśl art. 11a ust. 1 ww. ustawy:
1. Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
Stosownie do art. 11f ust. 1 i 2a ww. ustawy:
1. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności:
1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii;
2) określenie linii rozgraniczających teren, w tym określenie granic pasów drogowych innych dróg publicznych w przypadku gdy wniosek, o którym mowa w art. 11d, zawiera określenie granic tych pasów;
3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa;
4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich;
5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1;
6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego;
7) zatwierdzenie projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego;
8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące:
a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych,
b) określenia obowiązku budowy i okresu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych,
c) określenia obowiązku i terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych,
d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie,
e) obowiązku budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu,
f) obowiązku budowy lub przebudowy urządzeń wodnych lub urządzeń melioracji wodnych szczegółowych,
g) obowiązku budowy lub przebudowy innych dróg publicznych,
h) obowiązku budowy lub przebudowy zjazdów,
i) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. b, c oraz e-h,
j) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. b, c oraz e-h.
2a. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do przekazania wybudowanych i oddanych do użytkowania dróg, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. g, właściwym zarządcom dróg.
Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 4, 4a, 4f ww. ustawy:
4.Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa:
1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
- z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.
4a. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.
4f. Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe.
W myśl art. 12 ust. 5 ww. ustawy:
Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.
Zgodnie z art. 18 ust. 1-1b ww. ustawy:
1. Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania.
1a. Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości tych praw.
1b. Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 1e i 1f, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy odszkodowanie za przymusowe wywłaszczenie nieruchomości może skorzystać ze zwolnienia z podatku CIT na podstawie art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT i art. 17 ust 1 pkt 1 ustawy o CIT, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe,
2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
Z kolei art. 12 ust. 3 tej ustawy o CIT stanowi, że:
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
W związku z tym, że w świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami są m.in. otrzymane pieniądze, odszkodowanie o którym mowa we wniosku mieści się w ogólnym, a zdefiniowanym powyżej pojęciu przychodu podatkowego.
Odszkodowania związane ze składnikami majątku wykorzystywanego w działalności rolniczej (np. za przejęcie nieruchomości, zniszczenie dachu chlewni, uszkodzony ciągnik rolniczy) nie wynikają z wytwarzania produktów roślinnych lub zwierzęcych, ale wiążą się z posiadanym majątkiem służącym działalności rolniczej, którego ewentualne zbycie również nie uprawnia do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania.
Ponadto należy zauważyć, iż odszkodowania dot. składników majątkowych wykorzystywanych w działalności rolniczej mają charakter odmienny od odszkodowań za szkody w uprawach i płodach rolnych, które kwalifikuje się do przychodów z działalności rolniczej, jako rekompensujące straty poniesione w prowadzonej działalności rolniczej, stając się „ekwiwalentem” utraconych przychodów z takiej działalności.
Wskazać bowiem należy, że odszkodowanie za przejęcie nieruchomości nie stanowi przychodu z działalności rolniczej. Nie ma z nią bezpośredniego związku i należy traktować go jako przychód podatkowy. Zatem, odszkodowanie to jest przychodem podatkowym, który wpływa na wysokość dochodu podlegającego opodatkowaniu.
Podkreślenia wymaga, że powyższe potwierdzają także wyroki sądów administracyjnych. Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 21 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Go 20/13 podniósł, że:
„(…) podzielić należy zaprezentowany przez organ pogląd, że regulacja art. 2 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy wskazuje, iż przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Taki pogląd wynika z użytego przez ustawodawcę zwrotu „przychodów z działalności rolniczej”, który odwołuje się do efektów działalności rolniczej (jej przychodów). Przepis ten reguluje zwolnienie przedmiotowe, jego zakresu nie można interpretować rozszerzająco, objęte są nim tylko te działalności, które zostały wprost wymienione w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tak NSA w wyroku z 6 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FSK 746/09 LEX nr 784860).
Przychody uzyskane z czynności wykraczających poza ustawowo zdefiniowany zakres działalności rolniczej należy traktować jako „pozarolnicze” i tym samym podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych według zasad określonych w ustawie”.
W świetle powyższego Państwa stanowisko, zgodnie z którym przedmiotowe odszkodowanie może być wyłączone z podatku CIT na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uznano za nieprawidłowe.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
Wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości lub udziału w nieruchomości, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości lub udziału w nieruchomości.
Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
Zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą. Skutkiem zawarcia umowy sprzedaży jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej, w odniesieniu do której znajdują zastosowanie ogólne przepisy dotyczące zobowiązań wzajemnych (art. 487 Kodeksu cywilnego i następne), podczas gdy wywłaszczenie, w szerokim znaczeniu tego słowa, oznacza wszelkie formy ingerencji państwa w prawa własności przysługujące innym podmiotom. Przedmiotem wywłaszczenia jest prawo rzeczowe, a skutkiem przejście prawa na rzecz Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego albo wygaśnięcie prawa, bądź ograniczenie wykonywania prawa (zob. Ewa Bończak-Kucharczyk, Komentarz do art. 112 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Lex 2011).
Z treści wyżej przywołanego art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że ustawodawca określił trzy przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia:
1) podatnik dokonał odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze umowy sprzedaży;
2) przedmiotem sprzedaży była całość lub część nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego;
3) w momencie sprzedaży upłynęło 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.
W przedstawionym stanie faktycznym Spółka otrzyma odszkodowanie za przejęte (w związku z realizacją inwestycji drogowej) z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości rolne.
Zatem ww. przymusowe przejęcie nie może być utożsamiane ze sprzedażą. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania powołany przez Państwa przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CI,T dotyczący zwolnienia przedmiotowego. Należy wskazać, że przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT odnosi się wyłącznie do sprzedaży nieruchomości, nie wymienia odszkodowań jako dochodu/przychodu korzystającego ze zwolnienia.
W świetle powyższego Państwa stanowisko, zgodnie z którym przedmiotowe odszkodowanie korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uznano za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało/zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów