0111-KDIB1-1.4010.318.2026.1.MF

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i na moment wystąpienia zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku jest (i będzie) podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tj. podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Wnioskodawca jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

A działa jako dystrybutor o ograniczonym ryzyku (dalej: „Y”) w ramach Grupy X (dalej: „Grupa”). Podstawową działalnością Grupy jest (…) na terenie Europy.

W ramach modelu operacyjnego Grupy funkcje strategiczne oraz kluczowe ryzyka biznesowe są skoncentrowane w B (dalej: „B”). Lokalne spółki dystrybucyjne - w tym A - pełnią rolę Y, realizując rutynowe czynności oraz ponoszą jedynie ograniczone ryzyka związane z bieżącą działalnością.

W ramach obowiązującego modelu rozliczeń wewnątrzgrupowych wynagrodzenie podmiotów pełniących funkcję Y jest ustalane w oparciu o metodę marży transakcyjnej netto (dalej: „MTN”, ang. TNMM), z zastosowaniem wskaźnika narzutu na kosztach całkowitych (dalej: „MUTC”) jako miernika zysku w analizie porównawczej. Zgodnie z polityką, baza kosztowa obejmuje zarówno koszty bezpośrednie (np. COGS, wynagrodzenia dedykowanego personelu), jak i koszty pośrednie (np. media, pozostałe koszty ogólnego zarządu) związane z realizacją funkcji dystrybucyjnych Y.

Opracowana analiza porównawcza określiła rynkowy przedział marż dla Y w oparciu o wskaźnik MUTC. Na potrzeby rozliczeń wewnątrzgrupowych przyjęto poziom docelowej rentowności mieszczący się w przedziale międzykwartylowym wynikającym z analizy porównawczej. Wysokość rocznej korekty ma na celu doprowadzenie wyniku operacyjnego Wnioskodawcy do poziomu mieszczącego się w docelowym przedziale rynkowym wynikającym z analizy porównawczej. Umowy pomiędzy Wnioskodawcą a B oraz polityka cen transferowych obowiązująca w Grupie przewidują roczną korektę cen transferowych (korekta ex post), mającą na celu zapewnienie zgodności z zasadą ceny rynkowej. W szczególności polityka przewiduje:

-        operacyjną korektę cen transferowych (dalej: „Korekta operacyjna”), której celem jest dostosowanie rocznego wyniku operacyjnego Wnioskodawcy do docelowego poziomu zgodnego z polityką cen transferowych Grupy, w szczególności do poziomu docelowego ustalonego w oparciu o analizę porównawczą sporządzoną metodą MTN;

-        finansową korektę cen transferowych (dalej: „Korekta finansowa”), stosowaną wyłącznie w przypadku, gdy po dokonaniu Korekty operacyjnej wynik przed opodatkowaniem pozostawałby ujemny. W takiej sytuacji korekta zwiększa przychody Wnioskodawcy do poziomu zapewniającego dodatni wynik przed opodatkowaniem, zgodnie z profilem Y.

Każdy z tych komponentów jest oceniany i rozpoznawany odrębnie, ponieważ dotyczy innego obszaru rachunku wyników (operacyjnego lub finansowego) i może podlegać odmiennym zasadom dokumentacyjnym oraz podatkowym.

Korekty cen transferowych dotyczą ogólnej rentowności Wnioskodawcy i nie odnoszą się do poszczególnych dostaw towarów lub usług. Korekty nie zmieniają ceny żadnej konkretnej transakcji, nie stanowią wynagrodzenia za dodatkowe usługi którejkolwiek ze stron i nie są powiązane z żadnymi konkretnymi fakturami. W konsekwencji nie stanowią wynagrodzenia za dodatkowe czynności ani korekty pierwotnej ceny towarów lub usług.

Konieczność dokonania korekty ex post wynika z faktu, że Wnioskodawca nie jest w stanie ustalić swojej ostatecznej rentowności w trakcie roku podatkowego. Na etapie negocjacji cen z klientami Wnioskodawca nie zna jeszcze faktycznej alokacji kosztów pośrednich ani ostatecznych wartości kosztów i przychodów kształtujących roczną rentowność działalności. Szereg czynników ekonomicznych (np. zmienność cen surowców, popytu, ofert konkurencyjnych oraz projektowy charakter produktów niestandardowych) powoduje, że faktyczne wyniki finansowe kształtują się dopiero w ujęciu rocznym. W efekcie rzeczywiste koszty i przychody, które stanowią podstawę ustalenia ceny transferowej, są znane dopiero po zamknięciu ksiąg rachunkowych za dany okres. Oznacza to, że rzeczywista rentowność obejmująca okres od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r. (dalej: „FY24/25”) jest znana dopiero po finalizacji sprawozdania finansowego sporządzonego zgodnie z polskimi standardami rachunkowości.

Z uwagi na charakter działalności Y, moment ostatecznej alokacji kosztów oraz dostępność wiarygodnych danych rocznych, korekta cen transferowych będzie dokonywana raz w roku (ex post, po zamknięciu roku bilansowego). Taka częstotliwość odpowiada temu, jak postępują niezależne podmioty o porównywalnym profilu funkcjonalno-ryzykownym. Częstsze korekty (np. miesięczne lub kwartalne) nie są możliwe ani ekonomicznie uzasadnione z uwagi na projektowy charakter działalności, zmienność kosztów pośrednich oraz brak ostatecznych, obiektywnie weryfikowalnych danych przed zakończeniem roku.

Po zamknięciu ksiąg rachunkowych za FY24/25 (sporządzonych zgodnie z polskimi zasadami rachunkowości) oraz po poznaniu rzeczywistych danych finansowych ustalono zakres rocznej korekty cen transferowych. Korekta ex post składa się z dwóch odrębnych komponentów: operacyjnego i finansowego, ocenianych i rozpoznawanych niezależnie, ponieważ odnoszą się do różnych obszarów rachunku wyników:

-        Korekta operacyjna, której celem jest dostosowanie wyniku operacyjnego do poziomu docelowej rentowności zgodnej z polityką Grupy, zwiększa koszty o (…) PLN;

-        Korekta finansowa stosowana jest wyłącznie wtedy, gdy po zastosowaniu Korekty operacyjnej wynik przed opodatkowaniem pozostałby ujemny. Korekta ta stanowi element przyjętego w Grupie modelu wynagradzania Wnioskodawcy jako dystrybutora o ograniczonym ryzyku i służy zapewnieniu, aby całkowity rezultat ekonomiczny Wnioskodawcy z działalności objętej modelem Y odpowiadał profilowi funkcjonalnemu Wnioskodawcy. W odniesieniu do FY24/25 Korekta finansowa zwiększa przychody o (…) PLN.

Obie korekty stanowią odrębne korekty TP, a nie jedną skompensowaną korektę netto, ponieważ służą różnym celom ekonomicznym - Korekta operacyjna przywraca docelową rentowność działalności operacyjnej, a Korekta finansowa eliminuje ryzyko wystąpienia straty przed opodatkowaniem, co jest zgodne z profilem Y.

Korekty te nie odnoszą się do poszczególnych transakcji, lecz do zbiorczej rocznej rentowności wynikającej z agregacji rzeczywistych kosztów i przychodów, które stają się znane dopiero po zamknięciu roku finansowego.

Korekta finansowa nie była prognozowana ani ujmowana przed finalizacją ksiąg statutowych - decyzję o jej zastosowaniu podjęto dopiero po uzyskaniu faktycznych danych finansowych za FY24/25.

Dla celów rachunkowych finalna korekta zostanie ujęta w systemie księgowym Wnioskodawcy (SAP) w roku podatkowym rozpoczynającym się 1 października 2025 r. (dalej: „FY25/26”).

B dokona korekty w tej samej wysokości (lustrzanej) i za ten sam okres co Wnioskodawca. Zostanie ona ujęta w księgach B za FY24/25 i udokumentowana poprzez: (i) pisemne oświadczenie potwierdzające kwotę, kierunek i okres korekty oraz (ii) stosowne dowody księgowe. Wnioskodawca otrzyma te dokumenty przed rozpoznaniem korekt dla celów CIT.

Chociaż dane finansowe i kwoty korekt za FY24/25 są już znane, przedmiotem niniejszego wniosku jest podatkowe rozpoznanie korekt, które nastąpi po uzyskaniu wymaganych dokumentów potwierdzających lustrzane ujęcie korekt przez B. Z tego względu Wnioskodawca traktuje przedmiot wniosku jako zdarzenia przyszłe.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Hiszpanii, podpisana 15 listopada 1979 r., zawiera postanowienia umożliwiające wymianę informacji podatkowych między oboma jurysdykcjami.

Pytania

1. Czy opisana w zdarzeniu przyszłym Korekta operacyjna, dokonywana po zakończeniu roku podatkowego w celu dostosowania rocznego wyniku operacyjnego Wnioskodawcy do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej, stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT, a jeżeli tak - w którym roku podatkowym powinna zostać ujęta dla celów CIT, jeżeli jej wysokość jest ustalana po zamknięciu ksiąg za FY24/25, a księgowe ujęcie nastąpi w FY25/26?

2. Czy opisana w zdarzeniu przyszłym Korekta finansowa, dokonywana po zakończeniu roku podatkowego w celu zapewnienia dodatniego wyniku przed opodatkowaniem zgodnie z profilem Wnioskodawcy jako Y, stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT, a jeżeli tak - w którym roku podatkowym powinna zostać ujęta dla celów CIT, jeżeli jej wysokość jest ustalana po zamknięciu ksiąg za FY24/25, a księgowe ujęcie nastąpi w FY25/26?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym Korekta operacyjna, dokonywana po zakończeniu roku podatkowego w celu dostosowania rocznego wyniku operacyjnego Wnioskodawcy do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej, stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Jednocześnie, z uwagi na retrospektywny charakter korekty cen transferowych oraz fakt, że korekta ta odnosi się wyłącznie do rentowności osiągniętej przez Wnioskodawcę w roku podatkowym FY24/25, powinna ona zostać ujęta dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w tym właśnie roku podatkowym (FY24/25), niezależnie od tego, że jej techniczne ujęcie księgowe nastąpi w roku podatkowym FY25/26.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym Korekta finansowa, dokonywana po zakończeniu roku podatkowego w celu zapewnienia dodatniego wyniku przed opodatkowaniem zgodnie z profilem funkcjonalnym Wnioskodawcy jako dystrybutora o ograniczonym ryzyku (Y), również stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT. Mając na uwadze, że korekta ta jest ustalana po zamknięciu ksiąg rachunkowych za FY24/25, wyłącznie w oparciu o rzeczywiste dane finansowe za ten okres, i odnosi się do wyniku osiągniętego przez Wnioskodawcę w tym samym roku podatkowym, powinna ona zostać rozpoznana dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w roku podatkowym FY24/25, niezależnie od faktu, że jej ujęcie księgowe nastąpi w roku podatkowym FY25/26.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z art. 11e ustawy o CIT podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;

2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen transferowych;

3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik;

4) istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem, w którym podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd.

Warunek 1 – ustalenie w transakcji warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Odnosząc się do warunku wynikającego z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem podatnik może dokonać korekty cen transferowych, jeżeli w transakcjach kontrolowanych realizowanych w trakcie roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Zgodnie z art. 11q ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, przez analizę cen transferowych rozumie się analizę porównawczą lub, w przypadku gdy jej sporządzenie nie jest właściwe lub możliwe, analizę zgodności, wykazującą zgodność warunków transakcji kontrolowanej z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane. Z kolei § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1129) wskazuje, że: „Oceniając porównywalność transakcji, bierze się pod uwagę jedynie te różnice pomiędzy porównywanymi transakcjami lub podmiotami, które mają istotny wpływ na poziom ceny transferowej, określonej za pomocą najbardziej odpowiedniej metody w transakcji kontrolowanej”.

Zgodnie z art. 11d ust. 1 ustawy o CIT, ceny transferowe weryfikuje się z zastosowaniem metody najbardziej odpowiedniej w danych okolicznościach, przy czym w analizowanym przypadku zastosowano MTN, z wykorzystaniem MUTC jako miernika zysku. Sporządzona analiza porównawcza dla podmiotów o porównywalnym profilu funkcjonalnym pozwoliła na określenie rynkowego przedziału marż, w ramach którego na potrzeby rozliczeń wewnątrzgrupowych przyjęto docelowy poziom rentowności mieszczący się w przedziale międzykwartylowym.

Oznacza to, że już na etapie ustalania warunków rozliczeń w transakcjach kontrolowanych realizowanych w trakcie roku podatkowego strony oparły się na parametrach odpowiadających zasadzie ceny rynkowej, uwzględniających pełnione funkcje, angażowane aktywa oraz ponoszone ryzyka, a także wyniki analizy porównawczej właściwej dla przyjętego modelu działalności. Model rozliczeń przewidywał możliwość weryfikacji poziomu wyniku ex post, po uzyskaniu danych o faktycznie poniesionych kosztach, co pozostaje zgodne z istotą korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e ustawy o CIT.

Powyższe znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów w zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r. Nr 2: Korekta cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT (dalej: „Objaśnienia podatkowe”), w których wskazano na wymóg stosowania cen rynkowych przez podatnika już na etapie zawierania transakcji kontrolowanej, zgodnie z posiadaną najlepszą wiedzą i doświadczeniem.

Skoro zatem w trakcie roku podatkowego transakcje kontrolowane były realizowane na warunkach ustalonych w oparciu o rynkowe parametry wynikające z analizy porównawczej, należy uznać, że spełniony został warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 1 ustawy o CIT.

Warunek 2 – zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej.

Odnosząc się do warunku wynikającego z art. 11e pkt 2 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi przesłanką dokonania korekty cen transferowych może być zmiana istotnych okoliczności w trakcie roku podatkowego albo uzyskanie wiedzy o faktycznie poniesionych kosztach lub uzyskanych przychodach będących podstawą obliczenia ceny transferowej. Zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów zaprezentowanym w Objaśnieniach, wystarczające jest spełnienie jednej z tych przesłanek.

Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych: „podatnik dokonuje KCT11e w sytuacji, gdy pomimo tego, że przy zawieraniu transakcji działał racjonalnie i rzetelnie, by dochować zasady ceny rynkowej (ex ante; arm’s length price setting approach), zastosowana przez podatnika cena transferowa ex post nie jest rynkowa. Ujmując inaczej, istota KCT11e polega na urynkowieniu transakcji, dla której ustalone zostały warunki rynkowe (przy ocenie ex ante), a które następnie (przy ocenie ex post) stały się nierynkowe”.

Zgodnie z obowiązującym w Grupie modelem rozliczeń, wysokość Korekty operacyjnej ustalana jest poprzez zastosowanie narzutu MUTC wynikającego z analizy porównawczej do rzeczywistej bazy kosztowej Wnioskodawcy, w celu doprowadzenia jego rocznego wyniku operacyjnego do docelowego poziomu rentowności mieszczącego się w przedziale rynkowym. Ustalenie rzeczywistej bazy kosztowej, obejmującej zarówno koszty bezpośrednie, jak i pośrednie związane z prowadzoną działalnością dystrybucyjną, jest możliwe dopiero po zakończeniu roku podatkowego i zamknięciu ksiąg rachunkowych za dany okres.

W trakcie roku podatkowego Wnioskodawca nie dysponuje pełną informacją pozwalającą na ustalenie ostatecznej rentowności operacyjnej, w szczególności z uwagi na brak wiedzy co do finalnej alokacji kosztów pośrednich oraz ostatecznych wartości kosztów i przychodów wpływających na roczny wynik operacyjny. W konsekwencji, faktyczne koszty i przychody będące podstawą kalkulacji ceny transferowej stają się znane dopiero po zakończeniu okresu i finalizacji sprawozdania finansowego, co może prowadzić do odchyleń pomiędzy rentownością osiągniętą w trakcie roku a docelowym poziomem wynikającym z analizy porównawczej.

W tych okolicznościach dokonanie Korekty operacyjnej ex post stanowi konsekwencję uzyskania przez Wnioskodawcę wiedzy o faktycznie poniesionych kosztach i uzyskanych przychodach będących podstawą obliczenia ceny transferowej, o której mowa w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, i jest niezbędne dla zapewnienia zgodności rozliczeń z warunkami rynkowymi.

Powyższe jest zgodne z Objaśnieniami podatkowymi, w których wskazano, że przesłanka ta obejmuje przypadki, w których uzyskanie wiedzy o wysokości faktycznych kosztów lub przychodów następuje dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego, co może skutkować powstaniem różnic pomiędzy zakładanym a rzeczywiście zrealizowanym poziomem rentowności, wymagających dokonania korekty w celu zapewnienia zgodności z zasadą ceny rynkowej.

W konsekwencji należy uznać, że warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, został spełniony, ponieważ dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu rzeczywistych kosztów oraz przychodów możliwe jest zweryfikowanie rocznej rentowności operacyjnej Wnioskodawcy i dokonanie Korekty operacyjnej w celu zapewnienia jej zgodności z zasadą ceny rynkowej.

Warunek 3 – posiadanie oświadczenia podmiotu powiązanego o dokonaniu korekty cen transferowych w tej samej wysokości.

Odnosząc się do warunku wynikającego z art. 11e pkt 3 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem podatnik może dokonać korekty cen transferowych, jeżeli w momencie dokonania korekty posiada oświadczenie podmiotu powiązanego potwierdzające, że podmiot ten dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości, co podatnik.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie w Objaśnieniach podatkowych, w których wskazano, że: „Dokonanie KCT11e oznacza ujęcie korekty w księgach podatkowych, w szczególności poprzez dokonanie odpowiedniego zapisu księgowego jako zmniejszenie lub zwiększenie przychodów albo zwiększenie lub zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów. Wynika z tego, że podatnik powinien posiadać oświadczenie podmiotu powiązanego o dokonaniu korekty nie później niż na dzień, na który ujęto przychód / koszt w księgach podatkowych (pod datą zapisu księgowego)”. Jednocześnie Objaśnienia podatkowe wskazują, że warunek ten może zostać spełniony zarówno poprzez pisemne oświadczenie podmiotu powiązanego, jak i poprzez otrzymanie dokumentu księgowego dokumentującego dokonanie korekty po jego stronie.

W ramach rozliczeń wewnątrzgrupowych korekta cen transferowych zostanie dokonana w sposób symetryczny po obu stronach transakcji. B dokona korekty cen transferowych w tej samej wysokości i za ten sam okres rozliczeniowy co Wnioskodawca. Korekta ta zostanie ujęta w księgach rachunkowych B za rok obrotowy FY24/25. Jednocześnie B udokumentuje dokonanie tej korekty poprzez sporządzenie pisemnego oświadczenia potwierdzającego kwotę, kierunek oraz okres korekty, jak również poprzez odpowiednie dowody księgowe.

Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca otrzyma zarówno ww. oświadczenie, jak i stosowną dokumentację księgową przed rozpoznaniem Korekty operacyjnej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Dokumenty te będą jednoznacznie potwierdzać, że podmiot powiązany dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości co Wnioskodawca.

W konsekwencji, w momencie dokonania korekty Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację potwierdzającą dokonanie przez podmiot powiązany korekty cen transferowych w tej samej wysokości, co oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w art. 11e pkt 3 ustawy o CIT.

Warunek 4 – istnienie podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych z państwem, w którym podmiot powiązany ma siedzibę lub zarząd.

Odnosząc się do warunku wynikającego z art. 11e pkt 4 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem podatnik może dokonać korekty cen transferowych, jeżeli podmiot powiązany, który dokonał korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik, ma siedzibę w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym państwem.

Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, podmiotem powiązanym uczestniczącym w korekcie cen transferowych jest B, który ma siedzibę na terytorium Królestwa Hiszpanii. Pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Hiszpanii obowiązuje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, podpisana dnia 15 listopada 1979 r., która zawiera postanowienia umożliwiające wymianę informacji podatkowych pomiędzy właściwymi organami obu państw.

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi, warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 4 ustawy o CIT, jest spełniony w sytuacji, gdy łącznie istnieje:

-        umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta przez Rzeczpospolitą Polską z państwem siedziby podmiotu powiązanego oraz

-        prawna podstawa do wymiany informacji podatkowych z tym państwem, przy czym podstawa ta musi istnieć w momencie dokonywania korekty cen transferowych.

W konsekwencji, należy uznać, że w analizowanym przypadku spełniony został również warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 4 ustawy o CIT, ponieważ B ma siedzibę w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska posiada zawartą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz istnieje skuteczna podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych pomiędzy obiema jurysdykcjami.

W odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy podkreślić, że opisana Korekta operacyjna wpisuje się w istotę korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT. Jej celem jest dostosowanie rocznego wyniku operacyjnego Wnioskodawcy do docelowego poziomu rentowności zgodnego z polityką cen transferowych Grupy oraz z wynikami analizy porównawczej sporządzonej metodą MTN.

Korekta operacyjna nie odnosi się do poszczególnych dostaw towarów lub usług, nie prowadzi do zmiany ceny jednostkowej konkretnych transakcji, nie stanowi wynagrodzenia za dodatkowe świadczenia, ani nie jest powiązana z konkretnymi fakturami. Dotyczy ona wyłącznie zbiorczej, rocznej rentowności Wnioskodawcy, ustalanej ex post, po zamknięciu roku podatkowego oraz po poznaniu rzeczywistych danych finansowych.

W konsekwencji Korekta operacyjna, mająca na celu dostosowanie rocznego wyniku operacyjnego Wnioskodawcy do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej, polityką cen transferowych Grupy oraz analizą porównawczą sporządzoną metodą MTN, stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT.

Na gruncie ustawy o CIT ustawodawca odrębnie uregulował zarówno przesłanki dokonania korekty cen transferowych, jak i zasady jej rozpoznania dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1ab ustawy o CIT, przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów uwzględnia się:

1) korektę cen transferowych zmniejszającą koszty uzyskania przychodów, mającą na celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e pkt 1 i 2;

2) korektę cen transferowych zwiększającą koszty uzyskania przychodów, mającą na celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e pkt 1-4;

3) korektę cen transferowych, o której mowa w art. 11e, dokonaną w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli nie została uwzględniona w wyniku finansowym netto podatnika za dowolny rok tego okresu zgodnie z przepisami o rachunkowości i nie dotyczy transakcji dokonywanych w tym okresie.

Jednocześnie ogólne zasady bieżącego korygowania kosztów uzyskania przychodów, wynikające z art. 15 ust. 4i i 4j ustawy o CIT, nie mają zastosowania do korekt cen transferowych, co wprost wynika z art. 15 ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT.

Oznacza to, że korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e ustawy o CIT, nie są rozpoznawane na zasadach właściwych dla bieżących korekt kosztów, tj. w okresie otrzymania dokumentu korygującego, lecz podlegają odrębnym zasadom wynikającym z przepisów szczególnych.

Powyższe znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych, w których wskazano, że korekta cen transferowych „jest korektą retrospektywną, tj. odnosi się do rozliczeń między podmiotami powiązanymi dokonanymi w przeszłości”. Ponadto w Objaśnieniach podatkowych wskazano, że korekta cen transferowych „nie jest samoistnym zdarzeniem gospodarczym, a częścią transakcji kontrolowanej, grupy transakcji kontrolowanych lub szerzej - rozliczeń między podmiotami powiązanymi”.

Jednocześnie jak jednoznacznie wskazano w Objaśnieniach podatkowych korekta cen transferowych „spełniająca warunki określone w art. 11e ustawy o CIT ujmuje się wstecz, tzn. odpowiednio:

-        poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, którego ta korekta dotyczy - w przypadku korekty przychodów,

-        poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, którego ta korekta dotyczy - w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów”.

W niniejszej sprawie Korekta operacyjna zwiększająca koszty uzyskania przychodów odnosi się wyłącznie do rentowności osiągniętej przez Wnioskodawcę w roku podatkowym FY24/25. Jest ona kalkulowana w oparciu o rzeczywiste dane finansowe za ten okres i ma na celu dostosowanie wyniku operacyjnego Wnioskodawcy za FY24/25 do poziomu docelowej rentowności zgodnej z zasadą ceny rynkowej oraz z przyjętym w Grupie modelem cen transferowych.

Korekta ta nie dotyczy transakcji realizowanych w FY25/26, nie stanowi wynagrodzenia za zdarzenia gospodarcze zaistniałe w tym późniejszym okresie oraz nie wynika z błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki. Jej konieczność wynika wyłącznie z faktu, że dopiero po zakończeniu FY24/25 znane stały się rzeczywiste koszty i przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej.

Mając na uwadze szczególny charakter korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT, potwierdzony zarówno w przepisach ustawy, jak i w Objaśnieniach podatkowych, Korekta operacyjna zwiększająca koszty uzyskania przychodów pozostaje funkcjonalnie i podatkowo związana z rokiem FY24/25.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy opisana w zdarzeniu przyszłym Korekta operacyjna, dokonywana po zakończeniu roku podatkowego w związku z weryfikacją rzeczywistej rentowności Wnioskodawcy i mająca na celu dostosowanie rocznego wyniku operacyjnego

Wnioskodawcy do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej, stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT. Jednocześnie, z uwagi na retrospektywny charakter korekty cen transferowych oraz fakt, że korekta ta odnosi się wyłącznie do rentowności osiągniętej przez Wnioskodawcę w roku podatkowym FY24/25, powinna ona zostać rozpoznana dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, którego dotyczy, tj. w roku podatkowym FY24/25, niezależnie od tego, że jej techniczne ujęcie księgowe nastąpi w roku podatkowym FY25/26.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2

Biorąc pod uwagę zaprezentowane powyżej uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, a w szczególności wykazanie spełnienia przesłanek określonych w art. 11e ustawy o CIT, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że również Korekta finansowa opisana w zdarzeniu przyszłym, będąca przedmiotem pytania nr 2, powinna zostać oceniona w oparciu o ten sam reżim prawny wynikający z art. 11e ustawy o CIT.

Warunek 1 – ustalenie w transakcji warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Korekta finansowa, podobnie jak Korekta operacyjna, została osadzona w tym samym modelu rozliczeń wewnątrzgrupowych, opartym o metodę marży MTN z zastosowaniem wskaźnika MUTC jako miernika zysku. Model ten został oparty na analizie porównawczej sporządzonej dla podmiotów o porównywalnym profilu funkcjonalnym, a docelowy poziom rentowności został ustalony w ramach rynkowego przedziału marż.

Tym samym, również w odniesieniu do Korekty finansowej punktem wyjścia pozostaje okoliczność, że w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez Wnioskodawcę w trakcie roku podatkowego stosowane były warunki ustalone w oparciu o rynkowe parametry, właściwe dla podmiotów pełniących funkcję dystrybutora o ograniczonym ryzyku. Warunki te zostały określone na etapie ex ante zgodnie z zasadą ceny rynkowej, przy uwzględnieniu funkcji, aktywów i ryzyk stron transakcji.

Korekta finansowa nie prowadzi do zmiany przyjętych w trakcie roku zasad rozliczeń ani do modyfikacji podstawowego modelu wynagradzania Wnioskodawcy, lecz stanowi element następczego, ex post dostosowania wyniku finansowego, pozostającego w pełnej zgodności z pierwotnie przyjętym podejściem rozliczeniowym i zastosowaną metodą weryfikacji cen transferowych.

W konsekwencji należy uznać, że także w przypadku Korekty finansowej spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 1 ustawy o CIT, polegający na ustaleniu w transakcjach kontrolowanych realizowanych w trakcie roku podatkowego warunków, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Warunek 2 – zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej.

Konieczność dokonania Korekty finansowej wynika z faktu, że pełny obraz sytuacji finansowej Wnioskodawcy, w tym ostateczny wynik przed opodatkowaniem, możliwy jest do ustalenia dopiero po zakończeniu roku podatkowego oraz po zamknięciu ksiąg rachunkowych. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Korekta finansowa znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której po uwzględnieniu Korekty operacyjnej roczny wynik finansowy Wnioskodawcy pozostawałby ujemny.

Oznacza to, że dopiero po poznaniu rzeczywistych kosztów i przychodów oraz po ustaleniu ostatecznej rocznej rentowności możliwa jest ocena, czy osiągnięty rezultat finansowy pozostaje zgodny z profilem Y. Korekta finansowa nie była prognozowana ani ujmowana na etapie sporządzania danych w trakcie roku, ani przed finalizacją ksiąg statutowych, natomiast decyzja o jej zastosowaniu została podjęta wyłącznie w oparciu o faktyczne dane finansowe za rok obrotowy FY24/25.

W tych okolicznościach Korekta finansowa stanowi następczą reakcję na uzyskanie pełnej wiedzy o rzeczywistych kosztach i przychodach, stanowiących podstawę kalkulacji ceny transferowej, a jej celem jest zapewnienie, aby końcowy rezultat finansowy Wnioskodawcy odpowiadał warunkom, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane.

W konsekwencji spełniona zostaje przesłanka, o której mowa w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, albowiem dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca uzyskuje wiedzę umożliwiającą weryfikację zgodności osiągniętego wyniku finansowego z warunkami rynkowymi, a zapewnienie tej zgodności wymaga dokonania Korekty finansowej.

W przypadku korekt cen transferowych zwiększających przychody (korekt in plus), zgodnie z art. 12 ust. 3aa ustawy o CIT, dla ich podatkowego rozpoznania wystarczające jest spełnienie warunków określonych w art. 11e pkt 1 i 2 ustawy o CIT. Jednocześnie, mając na uwadze okoliczności przedstawione w zdarzeniu przyszłym oraz dążąc do pełnego i kompleksowego przedstawienia stanowiska, Wnioskodawca potwierdza, że również warunki przewidziane w art. 11e pkt 3 i 4 ustawy o CIT są w analizowanym przypadku spełnione, co dodatkowo potwierdza prawidłowość kwalifikacji Korekty finansowej jako korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT.

Warunek 3 – posiadanie oświadczenia podmiotu powiązanego o dokonaniu korekty cen transferowych w tej samej wysokości.

Korekta finansowa zostanie rozliczona w sposób symetryczny po obu stronach transakcji kontrolowanej, tj. wywoła lustrzane skutki zarówno po stronie Wnioskodawcy, jak i podmiotu powiązanego. W szczególności B dokona Korekty finansowej w tej samej wysokości oraz za ten sam okres rozliczeniowy co Wnioskodawca, ujmując ją w swoich księgach rachunkowych za rok obrotowy FY24/25.

Dokonanie Korekty finansowej po stronie B zostanie odpowiednio udokumentowane, w szczególności poprzez sporządzenie pisemnego oświadczenia potwierdzającego kwotę, kierunek oraz okres korekty, a także poprzez stosowne dowody księgowe dokumentujące jej ujęcie w księgach rachunkowych. Dokumentacja ta zostanie przekazana Wnioskodawcy przed rozpoznaniem Korekty finansowej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

W konsekwencji należy uznać, że warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 3 ustawy o CIT, jest spełniony również w odniesieniu do Korekty finansowej.

Warunek 4 – istnienie podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych z państwem, w którym podmiot powiązany ma siedzibę lub zarząd

Korekta finansowa dokonywana jest z udziałem podmiotu powiązanego mającego siedzibę na terytorium Królestwa Hiszpanii. Pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Hiszpanii obowiązuje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, która przewiduje możliwość wymiany informacji podatkowych pomiędzy właściwymi organami obu państw.

W konsekwencji w odniesieniu do Korekty finansowej spełniony zostaje warunek, o którym mowa w art. 11e pkt 4 ustawy o CIT.

W świetle przeprowadzonej analizy spełnienia warunków określonych w art. 11e pkt 1-4 ustawy o CIT należy uznać, że Korekta finansowa spełnia łącznie przesłanki pozwalające zakwalifikować ją jako korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT. Korekta ta ma charakter roczny i następczy, odnosi się do zagregowanego wyniku finansowego Wnioskodawcy za dany okres rozliczeniowy oraz jest dokonywana wyłącznie po zakończeniu roku podatkowego i po poznaniu rzeczywistych danych finansowych.

Korekta finansowa nie odnosi się do poszczególnych dostaw towarów ani do indywidualnych transakcji kontrolowanych, nie prowadzi do zmiany cen jednostkowych, nie stanowi wynagrodzenia za dodatkowe świadczenia oraz nie jest powiązana z konkretnymi dokumentami sprzedażowymi. Jej funkcją jest wyłącznie dostosowanie końcowego rezultatu finansowego Wnioskodawcy do poziomu odpowiadającego profilowi dystrybutora o ograniczonym ryzyku, przy zachowaniu spójności z przyjętym modelem cen transferowych, w ramach którego dokonywana jest również Korekta operacyjna.

W konsekwencji Korekta finansowa opisana w zdarzeniu przyszłym stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT.

Na gruncie ustawy o CIT ustawodawca odrębnie uregulował zarówno przesłanki dokonania korekty cen transferowych, jak i zasady jej rozpoznania dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 3aa ustawy o CIT, przy ustalaniu wysokości przychodu uwzględnia się:

1) korektę cen transferowych zmniejszającą przychody, mającą na celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e pkt 1-4;

2) korektę cen transferowych zwiększającą przychody, mającą na celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art. 11e pkt 1 i 2;

3) korektę cen transferowych, o której mowa w art. 11e, dokonaną w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli nie została uwzględniona w wyniku finansowym netto podatnika za dowolny rok tego okresu zgodnie z przepisami o rachunkowości i nie dotyczy transakcji dokonywanych w tym okresie.

Jednocześnie ogólne zasady bieżącego korygowania kosztów uzyskania przychodów, wynikające z art. 12 ust. 3j i 3k ustawy o CIT, nie mają zastosowania do korekt cen transferowych, co wprost wynika z art. 12 ust. 3l pkt 2 ustawy o CIT.

Analogicznie jak w odniesieniu do korekt kosztów uzyskania przychodów, w Objaśnieniach podatkowych wprost wskazano również sposób ujęcia korekt cen transferowych wpływających na przychody. Z Objaśnień podatkowych wynika bowiem, że korekta cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT ma charakter retrospektywny i niezależnie od tego, czy skutkuje zwiększeniem lub zmniejszeniem przychodów albo kosztów ujmowana jest w okresie rozliczeniowym, którego dotyczy ekonomicznie, jako element następczego dostosowania wcześniejszych rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej.

W niniejszej sprawie Korekta finansowa zwiększająca przychody odnosi się wyłącznie do wyniku finansowego Wnioskodawcy osiągniętego w roku podatkowym FY24/25. Jest ona ustalana dopiero po zamknięciu ksiąg rachunkowych za FY24/25 oraz po poznaniu rzeczywistych danych finansowych i znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której - po uwzględnieniu Korekty operacyjnej - wynik Wnioskodawcy przed opodatkowaniem pozostawałby ujemny.

Celem Korekty finansowej jest zapewnienie, aby podmiot pełniący funkcję Y nie wykazywał straty przed opodatkowaniem za FY24/25, co pozostaje zgodne z jego profilem funkcjonalnym oraz zasadą ceny rynkowej. Korekta ta nie dotyczy transakcji realizowanych w roku podatkowym FY25/26, nie stanowi wynagrodzenia za zdarzenia gospodarcze zaistniałe w tym późniejszym okresie oraz nie wynika z błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki.

Mając na uwadze szczególny, retrospektywny charakter korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT, potwierdzony zarówno w przepisach ustawy, jak i w Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów, Korekta finansowa zwiększająca przychody pozostaje funkcjonalnie i podatkowo związana z rokiem FY24/25.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy opisana w zdarzeniu przyszłym Korekta finansowa, dokonywana po zakończeniu roku podatkowego w sytuacji, gdy po dokonaniu Korekty operacyjnej wynik Wnioskodawcy przed opodatkowaniem pozostawałby ujemny, i mająca na celu zapewnienie dodatniego wyniku przed opodatkowaniem zgodnie z profilem funkcjonalnym Wnioskodawcy jako Y, stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT. Jednocześnie, mając na uwadze, że korekta ta jest ustalana wyłącznie na podstawie rzeczywistych danych finansowych za FY24/25 i odnosi się do wyniku osiągniętego przez Wnioskodawcę w tym właśnie roku, powinna ona zostać rozpoznana dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, którego dotyczy, tj. w roku podatkowym FY24/25, niezależnie od faktu, że jej ujęcie księgowe nastąpi w roku podatkowym FY25/26.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.