0111-KDIB1-1.4010.212.2026.1.LG

 

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka A (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność na terytorium RP i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych na zasadach nieograniczonego obowiązku podatkowego. Spółka nie jest opodatkowana na zasadach ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest:

1.  obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne;

2.  przetwarzanie i składowanie odpadów;

3.  odzyskiwanie surowców wtórnych.

W celu rozwoju prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza nabyć prawo użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej (dalej również jako: „Prawo”), na której to Nieruchomości planowana jest realizacja inwestycji w zakresie budowy składowiska odpadów. Prawo ma zostać nabyte od niepowiązanego podmiotu. Nieruchomość jest położona na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

W celu wsparcia w procesie nabycia Prawa, Spółka dokonuje nabycia usług prawnych związanych z procesem nabycia Nieruchomości (dalej również jako: „Usługi”). Usługi są nabywane od podmiotu polskiego, który zgodnie z najlepszą wiedzą Spółki jest podmiotem niepowiązanym, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Zgodnie z umową zawartą z Wykonawcą usług, jest on zobowiązany w szczególności:

a)  dokonać analizy dokumentacji przetargowej, w tym ogłoszenia, regulaminu oraz wszelkich załączników oraz udzielić rekomendacji co do konieczności zadania organizatorowi przetargu pytań do tej dokumentacji,

b)  sporządzić raport due dilligence obejmujący ocenę stanu prawnego nieruchomości, w tym tytułu prawnego do gruntu, obciążeń, zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, trwałości decyzji środowiskowej i innych dokumentów formalnoprawnych i identyfikację ryzyk prawnych, środowiskowych i inwestycyjnych w kontekście celu jakim jest budowa składowiska odpadów na Nieruchomości,

c)  udzielać porad prawnych w zakresie sposobu złożenia oferty i formy uczestnictwa w przetargu,

d)  przygotować ofertę oraz załączniki do oferty,

e)  sporządzić projekty wszelkich wyjaśnień i oświadczeń składanych w postępowaniu,

f)   reprezentować Zleceniodawcę w negocjacjach prowadzonych z organizatorem przetargu przed zawarciem umowy,

g)  współtworzyć i opiniować projekt umowy, w tym warunki zapłaty, odpowiedzialność Stron, zasady odstąpienia oraz klauzulę dotyczące przeniesienia decyzji administracyjnych,

h)  udzielać bieżącego wsparcia prawnego Zleceniodawcy do momentu zawarcia umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości na Spółkę.

Realizowana przez Wykonawcę usługa jest rozliczana w oparciu o stawkę godzinową, za każdą godzinę realizowanych usług. Dodatkowo, w sytuacji doprowadzenia do zawarcia przez Spółkę umowy nabycia Prawa, wykonawcy przysługiwać będzie wynagrodzenie prowizyjne. Pierwsze wydatki na rzecz Wykonawcy usług na moment występowania z przedmiotowym wnioskiem, zostały już poniesione. Na moment składania niniejszego wniosku umowa nadal obowiązuje.

Należy wskazać, że przedmiotowe Usługi nie są pod kątem prawnym (formalnym) niezbędne do nabycia przez Spółkę Prawa, tak więc transakcja nabycia Prawa może zostać zrealizowana bez nabycia Usług. Niezależnie od powyższego, z uwagi na wartość planowanej transakcji, korzystanie z usług wyspecjalizowanego podmiotu jest uzasadnione i zmniejsza ryzyko, że transakcja nie zostanie ostatecznie zrealizowana lub też że przedmiotowa Nieruchomość okaże się nieprzydatna w zakładanym stopniu do celów realizowanej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Spółka planuje po nabyciu Prawa (zawarcie umowy przenoszącej Prawo planowane jest do …), wprowadzić je do ewidencji środków trwałych. Nie będzie podlegało ono amortyzacji podatkowej. Dla celów podatkowych wydatki na nabycie przedmiotowych Usług Spółka chce wykazywać bezpośrednio w kosztach podatkowych, ujmując je jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Spółka nie zamierza ich ujmować w ramach wartości początkowej nabywanego Prawa. W związku z wątpliwościami w tym zakresie Spółka wystąpiła z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.

Pytanie

Czy wydatki na nabycie przedmiotowych Usług prawnych stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, stanowiąc koszt w momencie poniesienia kosztu, a tym samym nie są ujmowane w ramach wartości początkowej nabywanego Prawa?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na nabycie przedmiotowych Usług prawnych stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, stanowiąc koszt w dacie jego poniesienia. Tym samym przedmiotowe koszty nie są ujmowane w ramach wartości początkowej nabywanego prawa. Wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów, w momencie ich nabycia. Wydatki takie są kosztami uzyskania przychodów w momencie odpłatnego zbycia danego składnika majątku (art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z tym przepisem następuje więc odroczenie w czasie momentu, w którym przedmiotowe wydatki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Istotne jest bowiem to, że grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów nie podlegają amortyzacji podatkowej, tym samym podatnik nie ma prawa do tego, aby rozpoznawać te wydatki w kosztach w trakcie używania danych składników do działalności, poprzez odpisy amortyzacyjne. Prawo do rozpoznania kosztu podatkowego powstaje dopiero w momencie dokonania jego sprzedaży przez podatnika.

Należy podkreślić, że ustawa nie reguluje szczegółowo kwestii, jakie konkretnie wydatki są uznawane za wydatki na nabycie gruntu, lub prawa wieczystego użytkowania gruntu. Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT: za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Definicję ceny nabycia zawiera natomiast art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z tym przepisem:

„Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku”.

Należy w tym miejscu wskazać, że pomimo tego, że definicja ceny nabycia nie ma charakteru zamkniętego, to jednak w rzeczywistości zawiera takie wydatki, które są niezbędne do dokonania danej transakcji. Obok bowiem kwoty należnej zbywcy, cena nabycia jest powiększona o koszty związane z zakupem, a więc te koszty, które są niezbędne do nabycia danego składnika majątku i zapewnienia jego wykorzystywania do potrzeb działalności. Na powyższe wyraźnie wskazuje charakter wydatków wprost wymienionych w przepisie, a więc koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji. W tym zakresie są zawarte przede wszystkim koszty, które umożliwią korzystanie z danego składnika majątku, a więc koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów i systemów komputerowych. Są to więc takie koszty technicznie związane z procesem nabycia danego składnika majątku, które są niezbędne do zapewnienia jego wykorzystywania (jak np. montaż składnika majątku).

Ponadto cena nabycia obejmuje również opłaty, które są konieczne do nabycia lub wykorzystywania danego składnika majątku (jako opłat notarialnych, skarbowych i innych). Wśród innych opłat które będą się mieściły w zakresie przepisu można wskazać podatek od czynności cywilnoprawnych, oraz opłaty związane z rejestracją pojazdów mechanicznych. Poniesienie takich opłat jest więc konieczne do zawarcia danej umowy, lub też stanowi naturalną konsekwencję jej zawarcia. Przykładem może być opłata dotycząca rejestracji samochodu osobowego, bowiem rejestracja pojazdu (a tym samym poniesienie opłaty za rejestrację) jest konieczna, aby zapewnić legalne używanie danego pojazdu. Do wartości początkowej zalicza się także koszty finansowe takie jak odsetki i prowizje.

Należy więc podkreślić, że przedmiotowe przepisy definiują cenę nabycia jako ogół wydatków koniecznych (niezbędnych), do zawarcia danej transakcji nabycia składnika majątku, lub stanowiących jej niezbędną obligatoryjną konsekwencje.

Jednak wydatków związanych pod kątem merytorycznym z procesem nabycia składników majątkowych może być więcej. Takim właśnie kosztem mogą być koszty doradztwa prawnego związanego z realizacją danego zakupu. Istotne jest właśnie to, że takie koszty nie są niezbędne do realizacji danej transakcji. Mają one na celu jednak minimalizację ryzyka związanego z daną transakcją, począwszy od samego wyboru nieruchomości, po ustalenie warunków realizacji transakcji, aż po sfinalizowanie transakcji. Tym samym poniesienie tych wydatków przez racjonalnego inwestora jest wskazane, ale nie są one w żaden sposób konieczne do realizacji transakcji. Takie koszty są więc związane z przestrzeganiem należytej staranności biznesowej przez inwestora.

Jak wynika z treści przepisów, art. 16g ust. 3 ustawy o CIT nie obejmuje kosztów ogólnych, związanych z daną zawieraną transakcją. Tym samym należy uznać, że takie koszty, choć niewątpliwie są związane z działalnością podatnika, i realizowanymi inwestycjami to nie wpływają na wartość początkową danej inwestycji. Należy zaznaczyć, że w każdej jednostce gospodarczej dokonywanie zakupów (zwłaszcza tych najistotniejszych zarówno pod kątem kwotowym jak i znaczenia dla prowadzonej działalności) może być poprzedzane różnego rodzaju analizami, które mają na celu określenie, czy zawarcie danej transakcji jest zasadne, oraz zapewnić prawidłową realizację transakcji. Jednak takie koszty nie są uznawane za element ceny nabycia, ale stanowią ogólne koszty funkcjonowania jednostki. Uwzględniając więc powyższe Spółka uważa, że poniesione przez nią koszty usług prawnych, stanowią koszt pośrednio związany z przychodami i są rozpoznawane w dacie poniesienia. Tym samym nie są one uwzględniane w ramach wartości początkowej nabytego prawa. Należy wskazać, że dla klasyfikacji tych kosztów ogólnych nie powinna mieć znaczenia, specyfika tych kosztów, związana z tym, na czyją rzecz te koszty są ponoszone, tj. czy wynikają one z zaangażowania własnych pracowników (czyli wynagrodzenie pracowników własnych, zajmujących się np. zakupami), czy też może zaangażowania podmiotów zewnętrznych (wynagrodzenie za nabyte usługi prawne – zewnętrzne).

Należy podkreślić, że takie podejście znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych. Oczywiście Spółka zdaje sobie sprawę, że interpretacje indywidualne nie mają charakteru ogólnie obowiązującego, obowiązują bowiem wyłącznie w aktualnej sprawie. Pomimo tego, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitej analizy przepisów przez organy podatkowe, wskazane jest aby w przedmiotowej sprawie również była stosowana analogiczna interpretacja.

Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 22 stycznia 2020 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.492.2019.1.KS uznał, że koszty opłat za wsparcie w procesie nabycia nieruchomości stanowią koszt pośrednio związany z przychodami. Tym samym koszt ten nie ma wpływu na wartość początkową nabywanych składników majątkowych.

Powyższe dotyczyło wydatków na:

·      identyfikację nieruchomości, gruntów lub projektów budowlanych, które mogą być przedmiotem inwestycji,

·      wsparcie w przygotowaniu dokumentacji związanej z zakupem nieruchomości,

·      nadzór i koordynacja nad procesami due dilligence,

·      przygotowanie raportu podsumowującego inwestycję od strony finansowej i prawnej, a także identyfikującego potencjalne szanse i zagrożenia,

·      wsparcie w przygotowaniu budżetów i projekcji finansowych związanych z wynajmem nieruchomości,

·      wsparcie w uzyskaniu przez Spółkę finansowania na nabycie nieruchomości.

W wydanej interpretacji organ wskazał, że „koszty te nie są kosztami ściśle związanymi z zakupem Nieruchomości, ponieważ ich poniesienie nie jest warunkiem koniecznym dla dokonania zakupu, lecz wiążą się z procesem decyzyjnym. Wymienione przez Wnioskodawcę usługi mają charakter usług doradczych, których poniesienie spowoduje jedynie ułatwienie podjęcia decyzji co do zasadności i racjonalności przedsięwzięcia, nie warunkuje natomiast samego zakupu nieruchomości będącej potencjalnym źródłem przychodów podatkowych Wnioskodawcy. W rezultacie, poniesienie tych wydatków nie ma wpływu na wartość początkową składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawcę w ramach opisanej Transakcji”.

Analogiczne stanowisko zostało wskazane w interpretacji indywidualnej z 16 października 2020 r. Znak: 0114-KDIP2-1.4010.348.2020.1.JF. Również w tym przypadku zostało potwierdzone, że wydatki na usługi doradcze, dotyczące procesu nabycia nieruchomości nie są zaliczane do wartości początkowej nabywanych nieruchomości, a stanowią koszt pośredni w dacie poniesienia wydatku.

Biorąc powyższe pod uwagę, uwzględniając brzmienie przepisów należy uznać, że koszty nabytych Usług, stanowią koszt pośrednio związany z przychodami, rozpoznawany w dacie poniesienia kosztów. Tym samym kosztów tych nie ujmuje się w ramach wartości początkowej nabywanych nieruchomości. Na powyższe wskazują również wydane w tym obszarze interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z tym, organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

5.  został właściwie udokumentowany,

6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,

W myśl art. 16c ustawy o CIT amortyzacji nie podlegają:

Na podstawie z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT składniki majątku, o których mowa w art 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h dokonywanie odpisów amortyzacyjnych ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z przepisami podatkowymi, podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych składających się na nabyte nieruchomości z wyłączeniem działek gruntu i prawa wieczystego użytkowania gruntów, które nie podlegają amortyzacji podatkowej. Jednakże pomimo, iż nie podlegają one amortyzacji, to jako środki trwałe czy wartości niematerialne i prawne przy wprowadzaniu do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustala się ich wartość początkową.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT:

Jednocześnie za cenę nabycia, stosownie do treści art. 16g ust. 3 Ustawy o CIT:

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem „koszty związane z zakupem środka trwałego”. W art. 16g ust. 3 Ustawy o CIT dotyczącym ustalenia ceny nabycia ustawodawca nie definiuje katalogu kosztów, które powinny być kapitalizowane do wartości początkowej środka trwałego. Wskazany przepis zawiera jedynie katalog przykładowy. W rezultacie, za koszty związane z zakupem środka trwałego należy uznać te koszty, których wielkość do zapłaty jest znana przed oddaniem środka trwałego do używania lub które dotyczą rozliczeń obejmujących okres do tego dnia, bez względu na to, kiedy wypada termin zapłaty lub kiedy je poniesiono. Niemniej jednak, art. 16g ust. 3 Ustawy o CIT nie odnosi się do wszystkich kosztów, które w jakikolwiek sposób mają związek z nabyciem środka trwałego. Z treści tego przepisu jednoznacznie bowiem wynika, że do wartości początkowej nabytych środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych należy zaliczyć tylko te wydatki, które są ściśle związane z ich nabyciem, tj. takie, bez których poniesienia nabycie środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych byłoby niemożliwe.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że definicja „ceny nabycia”, na którą składają się kwota należna zbywcy oraz koszty związane z zakupem odnosi się do czynności dokonanej i wskazuje, że w zakresie analizowanego pojęcia mieszczą się tylko te koszty, których poniesienie przyniosło skutek w postaci nabycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, a w analizowanym przypadku prawa użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanych.

W związku z powyższym należy uznać, że do kosztów warunkujących nabycie prawa do użytkowania wieczystego nieruchomości, które powinny zostać alokowane na wartość początkową tego prawa, należy zaliczyć wyłącznie cenę nabycia tego prawa oraz koszty związane bezpośrednio z jego nabyciem, bez których poniesienia prawnie skuteczne nabycie tego prawa do nieruchomości nie byłoby możliwe, są to np. koszty obsługi notarialnej zawarcia ostatecznej umowy nabycia prawa do nieruchomości, które dla swojej ważności wymagają formy aktu notarialnego. Natomiast pozostałe wydatki poniesione w związku z nabyciem środków trwałych, bądź wartości niematerialnych i prawnych jako pośrednio warunkujące ich nabycie, jak np. koszty due diligence, analiz prawnych i finansowych, itp., stanowią zasadniczo koszty pośrednio związane z przychodem w rozumieniu art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, które powinny zostać co do zasady uznane za koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia.

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Z kolei art. 15 ust. 4d ww. ustawy stanowi:

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki na nabycie przedmiotowych Usług prawnych stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, stanowiąc koszt w momencie poniesienia kosztu, a tym samym nie są ujmowane w ramach wartości początkowej nabywanego Prawa.

Z opisu sprawy wynika, że w celu rozwoju prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zamierza nabyć prawo użytkowania wieczystego nieruchomości niezabudowanej (dalej również jako: „Prawo”), na której to Nieruchomości planowana jest realizacja inwestycji w zakresie budowy składowiska odpadów. Prawo ma zostać nabyte od niepowiązanego podmiotu. Nieruchomość jest położona na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

W celu wsparcia w procesie nabycia Prawa, Spółka dokonuje nabycia usług prawnych związanych z procesem nabycia Nieruchomości (dalej również jako: „Usługi”). Usługi są nabywane od podmiotu polskiego, który zgodnie z najlepszą wiedzą Spółki jest podmiotem niepowiązanym, w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Zgodnie z umową zawartą z Wykonawcą usług, jest on zobowiązany w szczególności:

a)  dokonać analizy dokumentacji przetargowej, w tym ogłoszenia, regulaminu oraz wszelkich załączników oraz udzielić rekomendacji co do konieczności zadania organizatorowi przetargu pytań do tej dokumentacji,

b)  sporządzić raport due dilligence obejmujący ocenę stanu prawnego nieruchomości, w tym tytułu prawnego do gruntu, obciążeń, zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, trwałości decyzji środowiskowej i innych dokumentów formalnoprawnych i identyfikację ryzyk prawnych, środowiskowych i inwestycyjnych w kontekście celu jakim jest budowa składowiska odpadów na Nieruchomości,

c)  udzielać porad prawnych w zakresie sposobu złożenia oferty i formy uczestnictwa w przetargu,

d)  przygotować ofertę oraz załączniki do oferty,

e)  sporządzić projekty wszelkich wyjaśnień i oświadczeń składanych w postępowaniu,

f)   reprezentować Zleceniodawcę w negocjacjach prowadzonych z organizatorem przetargu przed zawarciem umowy,

g)  współtworzyć i opiniować projekt umowy, w tym warunki zapłaty, odpowiedzialność Stron, zasady odstąpienia oraz klauzulę dotyczące przeniesienia decyzji administracyjnych,

h)  udzielać bieżącego wsparcia prawnego Zleceniodawcy do momentu zawarcia umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości na Spółkę.

Realizowana przez Wykonawcę usługa jest rozliczana w oparciu o stawkę godzinową, za każdą godzinę realizowanych usług. Dodatkowo, w sytuacji doprowadzenia do zawarcia przez Spółkę umowy nabycia Prawa, wykonawcy przysługiwać będzie wynagrodzenie prowizyjne. Pierwsze wydatki na rzecz Wykonawcy usług na moment występowania z przedmiotowym wnioskiem, zostały już poniesione. Na moment składania niniejszego wniosku umowa nadal obowiązuje.

Wskazują Państwo, że przedmiotowe Usługi nie są pod kątem prawnym (formalnym) niezbędne do nabycia przez Spółkę Prawa, tak więc transakcja nabycia Prawa może zostać zrealizowana bez nabycia Usług. Niezależnie od powyższego, z uwagi na wartość planowanej transakcji, korzystanie z usług wyspecjalizowanego podmiotu jest uzasadnione i zmniejsza ryzyko, że transakcja nie zostanie ostatecznie zrealizowana lub też że przedmiotowa Nieruchomość okaże się nieprzydatna w zakładanym stopniu do celów realizowanej przez Spółkę działalności gospodarczej.

Spółka planuje po nabyciu Prawa (zawarcie umowy przenoszącej Prawo planowane jest do …), wprowadzić je do ewidencji środków trwałych. Nie będzie podlegało ono amortyzacji podatkowej. Dla celów podatkowych wydatki na nabycie przedmiotowych usług Państwa Spółka chce wykazywać bezpośrednio w kosztach podatkowych, ujmując je jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Spółka nie zamierza ich ujmować w ramach wartości początkowej nabywanego Prawa.

Odnosząc się zatem do przedstawionych w stanie faktycznym kosztów, określonych jako Usługi prawne, ponoszonych przez Spółkę w związku z nabyciem Prawa do Nieruchomości należy wskazać, że koszty te nie są kosztami ściśle związanymi z zakupem tego Prawa, ponieważ ich poniesienie nie jest warunkiem koniecznym dla dokonania zakupu, lecz wiążą się z procesem decyzyjnym. Wymienione przez Państwa usługi mają charakter usług doradczych, których poniesienie spowoduje jedynie ułatwienie podjęcia decyzji co do zasadności i racjonalności przedsięwzięcia, nie warunkuje natomiast samego zakupu Prawa do Nieruchomości będącego składnikiem majątku trwałego Państwa Spółki. W rezultacie, poniesienie tych wydatków nie ma wpływu na wartość początkową składnika majątkowego nabytego przez Państwo w ramach opisanej Transakcji.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że poniesione przez Państwa wydatki określone jako Usługi prawne nie mogą powiększać wartości początkowej środka trwałego/wartości niematerialnych i prawnych, tj. prawa wieczystego użytkowania nieruchomości niezabudowanej. Zatem należy je uznać za koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Natomiast dla ustalenia momentu rozpoznania kosztów dla celów podatkowych konieczna jest ocena charakteru związku przyczynowo - skutkowego istniejącego pomiędzy tymi wydatkami, a osiąganymi przychodami. W ustawie o CIT wyróżniono bowiem koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie), odrębnie normując zasady ich rozpoznania dla celów podatkowych (art. 15 ust. 4, 4b-4d Ustawy o CIT). Ustawa o CIT nie zawiera natomiast legalnych definicji ww. pojęć. Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W takim przypadku możliwe jest zidentyfikowanie wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie koszty, które mogą być przypisane do określonych wyrobów bądź usług.

Z kolei pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione dla ich osiągnięcia. Wydatki te nie pozostają w ścisłym związku z konkretnymi przychodami, tj. brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

Zatem ponoszone przez Państwa opłaty za Usługi prawne stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, ponieważ ich poniesienie ma związek z uzyskaniem przychodów przez Spółkę, ale nie jest związane z żadnym konkretnym przychodem. Moment zaliczenia tych wydatków do kosztów podatkowych Spółki należy określić zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości i analizując charakter wydatków szczegółowo opisanych w stanie faktycznym ponoszonych w związku z wypłatą wynagrodzenia za Usługi prawne, stwierdzić należy, że spełnią one wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodów, wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednakże będą one stanowić koszty pośrednio związane z powstaniem przychodu czy zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła tego przychodu.

Powyższe oznacza, że mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT.

Reasumując, wydatki na nabycie przedmiotowych Usług prawnych nie będą powiększać wartości nabywanego Prawa, lecz stanowić będą koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami potrącalne w dacie ich poniesienia.

Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.