0111-KDIB1-1.4010.198.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

9 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 maja 2026 r. (wpływ tego samego dnia) - w odpowiedzi na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”), prowadzi działalność na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (art. 23 i następne powołanej ustawy). W szczególności przedmiotem działania Spółki jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu. Spółka może również:

1) (…).

Spółka posiada i będzie posiadać w podziemnych halach garażowych miejsca postojowe nie będące pomieszczeniami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te miejsca postojowe użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku.

Spółka posiada i będzie posiadać na nieruchomości wspólnej otaczającej budynki mieszkalne miejsca postojowe co do których prawa do korzystania z nich nie są prawami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te miejsca postojowe użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług, przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku.

Spółka posiada i będzie posiadać w obrębie budynków mieszkalnych komórki lokatorskie co do których prawa do korzystania z nich nie są prawami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te komórki lokatorskie użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług, przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku.

Spółka posiada i będzie posiadać w obrębie budynków mieszkalnych lokale użytkowe co do których prawa do korzystania z nich nie są prawami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te lokale użytkowe użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług przez osoby trzecie nie zamieszkujące lokalu mieszkalnego w danym budynku. Opisane powyżej lokale użytkowe znajdują się w obrębie budynków mieszkalnych zaklasyfikowanych w PKOB do grupy 1122 do kategorii budynków mieszkalnych, ściślej budynków mieszkalnych o trzech i więcej mieszkaniach.

Od 2026 r. Spółka prowadzi działalność w części w zakresie gospodarki mieszkaniowej, z której dochody są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „Ustawa”), a w części w zakresie nie objętym powyższym zwolnieniem.

Spółka realizuje budowę kolejnych inwestycji budowlanych, gdzie w ramach każdej z inwestycji budowane są budynki mieszkalne (w obrębie których będą zlokalizowane także komórki lokatorskie i lokale użytkowe na wynajem), w tym także takie lokale mieszkalne z miejscami postojowymi w podziemnej hali garażowej z przeznaczeniem miejsc postojowych na wynajem, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, drogami wewnętrznymi, parkingami naziemnymi zlokalizowanymi na gruncie przylegającym do budynku mieszkalnego, dojściami, elementami małej architektury, instalacjami i sieciami niezbędnymi do prawidłowego ich funkcjonowania.

W związku z prowadzoną działalnością Spółka ponosi koszty uzyskania przychodów:

- związane z działalnością objętą zwolnieniem z art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy,

- związane z działalnością nie objętą zwolnieniem z art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy a tym samym opodatkowaną na zasadach ogólnych,

- koszty nie dające się bezpośrednio powiązać z działalnością zwolnioną na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy lub z działalnością nie objętą tym zwolnieniem.

 

Na rok 2026 Spółka przygotowała plan przychodów i kosztów, zgodnie z którym w trakcie całego 2026 r. Spółka osiągnie:

1. po stronie przychodów:

  A. przychody zaliczone przez Spółkę do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych, do których Spółka zalicza:

   - przychody z dzierżawy gruntów,

   - odsetki od lokat bankowych,

   - przychody z tytułu opłat komunalnych dotyczących lokali użytkowych (opłaty komunalne od lokali użytkowych płacą przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą będący najemcami lokali użytkowych. Spółka nalicza i pobiera od takich najemców te opłaty za odbiór odpadów komunalnych a następnie składa do gminy deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Suma przychodów z opłat komunalnych od lokali użytkowych powinna pokryć w całości koszty z tytułu opłat komunalnych od lokali użytkowych)

(dalej zbiorczo określane jako: „Przychody Opodatkowane CIT”).

  B. przychody zaliczone przez Spółkę do przychodów podlegających zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy, do których Spółka zalicza:

   - przychody z czynszów lokali mieszkalnych, lokali użytkowych, komórek lokatorskich i miejsc postojowych w halach garażowych oraz miejsc postojowych na zewnątrz budynków mieszkalnych,

   - przychody z tytułu zaliczek na poczet mediów zużywanych w lokalach mieszkalnych,

   - przychody z tytułu opłat komunalnych dotyczących lokali mieszkalnych (opłaty komunalne za odbiór odpadów płacą wszyscy mieszkańcy będący najemcami lokali mieszkalnych. Spółka nalicza i pobiera od mieszkańców opłaty za odbiór odpadów komunalnych a następnie składa do gminy deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Suma przychodów z opłat komunalnych od lokali mieszkalnych powinna pokryć w całości koszty z tytułu opłat komunalnych od lokali mieszkalnych),

   - przychody z wyprodukowanej energii elektrycznej (fotowoltaika)

(dalej zbiorczo określane jako: „Przychody Zwolnione z CIT”)

Przychody zwolnione z CIT Spółka przeznaczać i wydatkować będzie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Spółki.

2. po stronie kosztów uzyskania przychodów:

  A. koszty zaliczone przez Spółkę do kosztów związanych z przychodami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych, do których Spółka zalicza podatki lokalne, takie jak podatek od nieruchomości i podatek rolny od gruntów wydzierżawianych gruntów, koszty opłat komunalnych z tytułu wywozu odpadów od najemców lokali użytkowych (dalej zbiorczo określane jako: „KUP Dotyczące Przychodów Opodatkowanych CIT”)

  B. koszty zaliczone przez Spółkę do kosztów związanych wyłącznie z Przychodami Zwolnionymi z CIT, do których Spółka zalicza:

   - koszty zakupu usług marketingowych związanych z pozyskiwaniem najemców do istniejących lokali mieszkalnych i do lokali jakie będą oddane do użytkowania w przyszłości,

   - opłaty z tytułu zużycia mediów związane z budynkami mieszkalnymi,

   - inne opłaty dające się bezpośrednio przypisać do budynków mieszkalnych,

   - opłaty komunalne pobierane od najemców lokali mieszkalnych,

   - ubezpieczenie budynków mieszkalnych,

   - koszty finansowe, to jest odsetki od kredytu na budowę inwestycji w obrębie której znajdują się lokale mieszkalne, lokale użytkowe, miejsca postojowe.

(W dalszej części powyższe koszty będą zbiorczo określane jako: „KUP Dotyczące Przychodów Zwolnionych z CIT”).

 C. koszty zaliczone przez Spółkę do kosztów związanych zarówno z Przychodami Opodatkowanymi CIT jak i z Przychodami Zwolnionymi z CIT, do których Spółka zalicza:

   - wynagrodzenia pracowników Spółki,

   - inne świadczenia na rzecz pracowników,

   - koszty podróży służbowych,

   - wynagrodzenia zarządu Spółki,

   - wynagrodzenia rady nadzorczej,

   - składki na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

   - zakup materiałów i wyposażenia, w tym: wyposażenie biura, zakup materiałów biurowych i oprogramowania, zużycie mediów, koszty eksploatacji budynków,

   - zakup usług obcych, w tym: usługi prawnicze, usługi biegłych rewidentów, usługi telekomunikacyjne, wynajem lokali/pomieszczeń od innych podmiotów, usługi informatyczne, usługi marketingowe, opłaty komunalne, koszty realizacji zamówień w trybie zamówień publicznych,

   - pozostałe ubezpieczenia,

(W dalszej części powyższe koszty będą zbiorczo określane jako: „KUP Wspólne CIT”).

 

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 12 maja 2026 r. w odpowiedzi na pytania zawarte z wezwaniu wskazali Państwo, że:

   1. W jaki sposób są wykorzystywane komórki lokatorskie, o których mowa we wniosku przez osoby fizyczne zamieszkujące lokale mieszkalne w danym budynku?

ODP.: Komórki lokatorskie są wykorzystywane w taki sposób, że osoby fizyczne zamieszkujące lokale mieszkalne przechowują w nich: zapasy żywności, przetwory, nie wykorzystywane w danym czasie na bieżąco ale nadal potrzebne sprzęty domowe czy urządzenia domowe. Komórki lokatorskie nie są przynależne do lokalu mieszkalnego. Komórki lokatorskie są oddawane do korzystania na podstawie odrębnych umów najmu, gdzie czynsz jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.

   2. Czy posiadają i będą posiadać Państwo w podziemnych halach garażowych miejsca postojowe, które są pomieszczeniami przynależnymi do lokali mieszkaniowych? We wniosku wystąpiła rozbieżność, bowiem wskazali Państwo, że Spółka posiada i będzie posiadać w podziemnych halach garażowych miejsca postojowe nie będące są pomieszczeniami przynależnymi do lokali mieszkalnych.

ODP.: Spółka precyzuje, że miejsca postojowe w podziemnych halach garażowych nie są pomieszczeniami przynależnymi do konkretnych lokali mieszkalnych. Miejsca postojowe są oddawane do korzystania na podstawie odrębnych umów najmu, gdzie czynsz jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.

   3. Czy mają Państwo założoną instalację fotowoltaiczną? Jeżeli tak, to gdzie jest ona umiejscowiona? Czy ww. instalacja posadowiona jest na gruntach/dachach/innych miejscach stanowiących zasoby mieszkaniowe Państwa Spółki?

ODP.: Spółka precyzuje i wyjaśnia, że inwestycja w D obejmuje 3 budynki mieszkalne wielolokalowe (budynki A, B, C). W jednym tych budynków jest kotłownia, która produkuje energię cieplną dla 3 budynków oraz na budynku mieszkalnym wielolokalowym A zamontowano fotowoltaikę - mikroinstalacja o mocy 9,9 kW. Instalacja fotowoltaiki jest zamontowana na dachu budynku A.

   4. Co rozumieją Państwo pod pojęciem „przychody z wyprodukowanej energii elektrycznej (fotowoltaika)”? Czy będą Państwo sprzedawać nadwyżkę wyprodukowanej energii?

ODP.: Spółka informuje, że zgodnie z zwartą umową nr (…) z firmą A otrzymuje raport za wytworzoną energię elektryczną (oraz samofakturowanie za wyprodukowaną energię elektryczną), czyli Spółka odsprzedaje energię elektryczną i jednocześnie Spółka jest odbiorcą energii elektrycznej z jednego punktu poboru energii - PPE.

   5. Czy w związku z otrzymywanymi przychodami z wyprodukowanej energii elektrycznej (fotowoltaika) będą Państwo prosumentem energii odnawialnej lub prosumentem zbiorowym energii odnawialnej, o których mowa w art. 2 pkt 27a i 27c ustawy z 20 lutego 2015 r. - o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 68 ze zm., dalej jako: „ustawa o OZE”)?

ODP.: Spółka informuje, że jest prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu powołanych przez organ w wezwaniu przepisów.

   6. Czy nadwyżka ze sprzedaży energii będzie stanowiła depozyt prosumencki stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o OZE?

ODP.: Spółka informuje, że nadwyżka ze sprzedaży energii elektrycznej będzie stanowiła depozyt prosumencki stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o OZE.

Pytania

 1. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że przychody z tytułu najmu: miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej pod budynkiem mieszkalnym, miejsc postojowych zlokalizowanych na zewnątrz budynków mieszkalnych, komórek lokatorskich zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, lokali użytkowych zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, dla których usługa wynajęcia jest opodatkowana stawką podatku VAT 23%, oraz przychody z tytułu wyprodukowania energii elektrycznej (fotowoltaika) przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowić będą przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy?

 2. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że uzyskiwane przez Spółkę przychody z tytułu zaliczek na poczet należności za zużyte media pobierane od najemców oraz z tytułu opłat komunalnych związanych z budynkami mieszkalnymi stanowią przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy?

 3. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że dla rozliczenia wskazanych we wniosku KUP Wspólnych CIT, jedynym prawidłowym sposobem rozliczenia przewidzianym w Ustawie będzie wskazane w treści art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy kryterium proporcjonalne, to znaczy:

   - Spółka powinna rozliczać KUP Wspólne CIT, w ten sposób, że koszty uzyskania przychodów dla Przychodów Opodatkowanych CIT ustalać powinna w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów;

   - przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała KUP Dotyczących Przychodów Zwolnionych z CIT;

   - przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała tej części KUP Wspólne CIT, która odpowiada stosunkowi, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym Przychody Zwolnione z CIT w ogólnej kwocie przychodów?

 4. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że kryterium proporcjonalne wynikające z art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy opisane w treści pytania nr 3 Spółka powinna stosować już w trakcie roku podatkowego na etapie wyliczania zaliczek za kolejne miesiące ustalając proporcję (stosunek w jakim pozostają osiągnięte od początku roku podatkowego przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów) narastająco od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który obliczana jest dana zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1:

Zdaniem Spółki, przychody z tytułu najmu: miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej pod budynkiem mieszkalnym, miejsc postojowych zlokalizowanych na zewnątrz budynków mieszkalnych, komórek lokatorskich zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, lokali użytkowych zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, dla których usługa wynajęcia jest opodatkowana stawką podatku VAT 23%, oraz przychody z tytułu wyprodukowania energii elektrycznej (fotowoltaika) przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowią przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy.

Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2024 r. poz. 1440 i 1635), uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1a Ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:

   1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;

                1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;

   2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Zgodnie z art. 17 ust. 1b Ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a Ustawy (który to przepis nie ma zastosowania w sprawie).

Tak więc aby dochód Spółki mógł skorzystać z tego zwolnienia przedmiotowego pomieszczonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy, muszą być łącznie spełnione dwa warunki:

- dochód musi być uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,

- dochód musi być przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

 

Samo pojęcie „zasobów mieszkaniowych” nie zostało zdefiniowane w Ustawie. Jednakże, Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 5 marca 2008 r., Znak: DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82, określił, że przez „zasoby mieszkaniowe”, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy, należy rozumieć między innymi:

   - znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi pomieszczeniami oraz wyposażeniem technicznym, takim jak: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże;

   - pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np. spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe;

   - urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się wyżej wymienione budynki, takie jak: zbiorniki, doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowe i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki;

   - inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, np.: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Minister Finansów w przywołanej interpretacji wskazał, że przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty, związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Jak wskazano w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, wyrażone w interpretacji indywidualnej Znak: IBPB-1-3/4510-96/15/APO z dnia 28 sierpnia 2015 r. potwierdzającej poprzez odpowiednie zastosowanie prawidłowość stanowiska Spółki: „Garaże i miejsca postojowe mieszczą się w pojęciu zasobów mieszkaniowych, jeśli są w określony sposób przypisane do znajdujących się w budynku mieszkalnym lokali mieszkalnych albo wykorzystywane przez mieszkańców tego budynku. Zatem, przychody uzyskane z opłat za garaże i miejsca postojowe od osób posiadających w zasobach Spółdzielni lokale mieszkalne należy uznać za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Tym samym, także ponoszone koszty stanowią koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a dochód powstały z tego tytułu korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p., pod warunkiem przeznaczenia go na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Natomiast garaże i miejsca postojowe - bez względu na tytuł prawny - służące osobom niebędącym mieszkańcami Spółdzielni (bez względu, czy posiadają członkostwo w Spółdzielni) nie mieszczą się w pojęciu zasobów mieszkaniowych. Zatem, dochody z tytułu ich użytkowania nie stanowią dochodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a tym samym nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 u-p-d-o-p.”

Podobnie stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, wyrażone w interpretacji indywidualnej z 18 marca 2016 r. (Znak: IBPB-1-2/4510-116/16/JP), podkreśla, że istotą kwalifikacji dla celów zastosowania zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p. jest okoliczność, iż pomieszczenia spółdzielni służą mieszkańcom w szeroko pojętym zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Na podstawie stanu faktycznego i prawnego ustalonego w tej interpretacji można przyjąć, że dla uznania dochodu za pochodzący z tytułu gospodarki nieruchomościami kluczowy jest faktyczny sposób wykorzystywania użytkowanych pomieszczeń przez mieszkańców, a nie stosunek prawny łączący mieszkańców zasobów mieszkaniowych spółdzielni ze spółdzielnią.

Dodatkowo, zgodnie z wyrokiem WSA w Krakowie z 13 listopada 2018 r. (sygn. akt I SA/Kr 651/18), garaż wykorzystywany przez mieszkańców lokali mieszkalnych zgodnie z jego przeznaczeniem, niezależnie od tego, czy jest położony w budynku mieszkalnym, czy poza nim, służy temu samemu celowi i pełni tę samą funkcję. Zatem stanowi on element "zasobów mieszkaniowych" w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy.

Jak wskazał Szef KAS w piśmie z dnia 22 grudnia 2021 r. Znak: D0P4.8221.142.2021.GEFH: „Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji pojęć „gospodarka zasobów mieszkaniowych” i „zasoby mieszkaniowe. Niezbędne w tym zakresie jest więc posłużenie się ich znaczeniem językowym (potocznym). Wynika z niego, że termin „gospodarka” oznacza m.in. „całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług”, a „zasób” to m.in. „pewna nagromadzona ilość czegoś”, z kolei termin „mieszkanie” jest równoznaczny z oznaczeniem „pomieszczenia, w którym się mieszka” (zob. internetowy słownik języka polskiego PWN; www.sjp.pwn.pl).

Łącząc poszczególne znaczenia otrzymujemy wynik uzasadniający twierdzenie, że przez „gospodarkę zasobami mieszkaniowymi” należy rozumieć całość działań mających na celu prawidłowe gospodarowanie substancją mieszkaniową znajdującą się w budynku mieszkalnym, w tym przede wszystkim (ale nie wyłącznie!) lokale mieszkalne, które w pierwszej kolejności służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a ich utrzymanie mieści się w gospodarowaniu zasobami mieszkaniowymi”.

Zastosowana wykładnia językowa pojęć „zasoby mieszkaniowe” i „gospodarka zasobami mieszkaniowymi”, znajdująca potwierdzenie w Interpretacji ogólnej Ministra Finansów Znak: DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82 z dnia 5 marca 2008 r., wskazuje, że zakres tych pojęć należy ustalać w oparciu o kryterium funkcjonalności. Zasobem mieszkaniowym są budynki mieszkalne i lokale mieszkalne w takich budynkach oraz wszystko to, co jest z nimi funkcjonalnie związane (np. garaże, parkingi) i w sposób bezpośredni umożliwia tym budynkom i lokalom spełnianie funkcji mieszkalnych.

Mając powyższe na uwadze Spółka stoi na stanowisku, że przychód uzyskany przez Spółkę z tytułu wynajęcia miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej, miejsc postojowych naziemnych zlokalizowanych na zewnętrz budynku mieszkalnego oraz komórek lokatorskich w obrębie budynku mieszkalnego, gdzie wynajęcie następować będzie na podstawie umowy najmu ale na rzecz osób korzystających na podstawie odrębnej umowy z lokalu mieszkalnego Spółki - będzie dla Spółki przychodem z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy.

Jeżeli chodzi natomiast o przychody z wynajęcia osobom trzecim (nie będącym najemcami lokali mieszkalnych) lokali użytkowych znajdujących się w obrębie lokalu mieszkalnego, to Spółka stoi na stanowisku, że także te przychody są przychodami z gospodarki mieszkaniowej.

Jak już wskazano powyżej ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”. Odnosząc się jednak do znaczenia tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” - w kontekście omawianego przypadku - oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Opisane w stanie faktycznym lokale użytkowe znajdują się w obrębie budynków mieszkalnych zaklasyfikowanych w PKOB do grupy 11 22 do kategorii budynków mieszkalnych, ściślej budynków mieszkalnych o trzech i więcej mieszkaniach. Działalność prowadzona przez najemców w wynajmowanych lokalach użytkowych typu: sklep, przedszkole, zaspokajać będzie potrzeby osób mieszkających w budynku mieszkalnym. Skoro taka jest klasyfikacja budynku mieszkalnego, w którym znajduje się lokal użytkowy jaki będzie wynajmowany przez Spółkę podmiotowi trzeciemu nie będącemu najemcą lokalu mieszkalnego, to uznać należy, że będzie to dla Spółki przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Ad. 2:

Zdaniem Spółki, uzyskiwane przez Spółkę przychody z tytułu zaliczek na poczet należności za zużyte media pobierane od najemców oraz z tytułu opłat komunalnych związanych z budynkami mieszkalnymi stanowią przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 Ustawy. Przychody te wykazują bezpośredni związek z prowadzoną przez Spółkę gospodarką mieszkaniową.

Ad. 3:

     Zdaniem Spółki, dla rozliczenia wskazanych we wniosku KUP Wspólnych CIT, jedynym prawidłowym sposobem rozliczenia przewidzianym w Ustawie będzie wskazane w treści art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy kryterium proporcjonalne, to znaczy:

   - Spółka powinna rozliczać KUP Wspólne CIT, w ten sposób że koszty uzyskania przychodów dla Przychodów Opodatkowanych CIT ustalać powinna w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów;

   - przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała KUP Dotyczących Przychodów Zwolnionych z CIT;

   - przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała tej części KUP Wspólne CIT, która odpowiada stosunkowi, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym Przychody Zwolnione z CIT w ogólnej kwocie przychodów.

Powyższe na swoje uzasadnienie w treści przepisów Ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do treści art. 15 ust. 2a Ustawy Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Wreszcie zgodnie z art. 7 ust. 3 Ustawy przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

   1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

   2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;

                2a) straty poniesionej ze źródła przychodów;

   3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Mając na względzie powyższe uzasadnione jest zastosowanie w przyszłości przez Spółkę kryterium proporcjonalnego wynikającego z art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy w sposób opisany przez Spółkę powyżej.

Ad. 4:

Zdaniem Spółki, kryterium proporcjonalne wynikające z art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy Spółka powinna stosować już w trakcie roku podatkowego na etapie wyliczania zaliczek za kolejne miesiące ustalając proporcję (stosunek w jakim pozostają osiągnięte od początku roku podatkowego przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów) narastająco od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który obliczana jest dana zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT wynika, że:

Taka, a nie inna konstrukcja przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT powoduje więc, że kluczowe znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po pierwsze - przychód, a po drugie - koszty jego uzyskania.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Spółdzielni, bez względu na źródło ich pochodzenia, co do zasady stanowią przychód w rozumieniu ustawy podatkowej.

Ustalony w powyższy sposób dochód (art. 7 ust. 2 ustawy o CIT) może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku, czyli innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT:

Przedmiotem powyższego zwolnienia jest zatem dochód uzyskany przez wskazane w powołanym przepisie podmioty ze źródła, jakim jest działalność w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jeżeli został przeznaczony na cele preferowane przez ustawodawcę, tj. cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Aby skorzystać ze wskazanego w tym przepisie zwolnienia, wszystkie warunki muszą być spełnione łącznie.

Wobec powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

- gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz

- innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” - w kontekście omawianego przypadku - oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w którym się mieszka (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN 1996, pod red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania.

Zatem, termin „zasoby mieszkaniowe” dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Wobec powyższego, gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.

Uwzględniając charakter opłat wnoszonych przez właścicieli lokali oraz pokrywanych z nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia zasoby mieszkaniowe, użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, nie tylko jako obejmującego lokale mieszkalne, ale również innego rodzaju pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Wobec powyższego, przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

   1. budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże;

   2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno -remontowe;

   3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci);

   4. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne.

Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody podmiotów, o których mowa w tym przepisie otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.

Zwrócić należy również uwagę na treść art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Zatem, warunkiem wstępnym skorzystania ze zwolnienia na podstawie omawianej regulacji jest uzyskanie dochodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, rozumianego jako środki finansowe możliwe do wydatkowania na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Istotne jest więc najpierw zadeklarowanie tego dochodu, jako wolnego od podatku dochodowego, a następnie jego wydatkowanie - bez względu na termin tego wydatkowania - na wskazane cele. Innymi słowy, jest to zwolnienie z warunkiem rozwiązującym w dacie wydatkowania dochodu na inne cele.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 1 dotyczą kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że przychody z tytułu najmu: miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej pod budynkiem mieszkalnym, miejsc postojowych zlokalizowanych na zewnątrz budynków mieszkalnych, komórek lokatorskich zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, lokali użytkowych zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, dla których usługa wynajęcia jest opodatkowana stawką podatku VAT 23%, oraz przychody z tytułu wyprodukowania energii elektrycznej (fotowoltaika) przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowić będą przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do przychodów z tytułu najmu miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej pod budynkiem mieszkalnym oraz miejsc postojowych zlokalizowanych na zewnątrz budynków mieszkalnych.

Jak wynika z informacji przedstawionych we wniosku:

   - Spółka posiada i będzie posiadać w podziemnych halach garażowych miejsca postojowe nie są pomieszczeniami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te miejsca postojowe użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku.

   - Spółka posiada i będzie posiadać na nieruchomości wspólnej otaczającej budynki mieszkalne miejsca postojowe co do których prawa do korzystania z nich nie są prawami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te miejsca postojowe użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług, przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan sprawy oraz obowiązujące w tej kwestii przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że zastosowana wykładnia językowa pojęć „zasoby mieszkaniowe” i „gospodarka zasobami mieszkaniowymi”, znajdująca potwierdzenie w Interpretacji ogólnej wskazuje, że zakres tych pojęć należy ustalać w oparciu o kryterium funkcjonalności. Zasobem mieszkaniowym są budynki mieszkalne i lokale mieszkalne w takich budynkach oraz wszystko to, co jest z nimi funkcjonalnie związane (garaże, parkingi) i w sposób bezpośredni umożliwia tym budynkom i lokalom spełnianie funkcji mieszkalnych.

Na tej podstawie, uzyskane przez Państwa środki finansowe z tytułu najmu miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej pod budynkiem mieszkalnym oraz miejsc postojowych zlokalizowanych na zewnątrz budynków mieszkalnych przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku stanowią dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Są bowiem dochodem związanym z wymienionymi wyżej lokalami mieszkalnymi, tj. przychodami uzyskanymi bezpośrednio z tytułu korzystania z zasobów mieszkaniowych.

Tym samym przychody z najmu ww. miejsc postojowych przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowić będą przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a w związku z tym dochód uzyskany w ten sposób może być zwolniony z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

W odniesieniu natomiast do przychodów z tytułu najmu komórek lokatorskich zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego we wniosku wskazali Państwo, że Spółka posiada i będzie posiadać w obrębie budynków mieszkalnych komórki lokatorskie co do których prawa do korzystania z nich nie są prawami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te komórki lokatorskie użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług, przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku.

Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku, komórki lokatorskie są wykorzystywane w taki sposób, że osoby fizyczne zamieszkujące lokale mieszkalne przechowują w nich: zapasy żywności, przetwory, nie wykorzystywane w danym czasie na bieżąco ale nadal potrzebne sprzęty domowe czy urządzenia domowe. Komórki lokatorskie nie są przynależne do lokalu mieszkalnego. Komórki lokatorskie są oddawane do korzystania na podstawie odrębnych umów najmu, gdzie czynsz jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że dochody z tytułu najmu komórek lokatorskich zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego przez osoby fizyczne zamieszkujące lokal mieszkalny w danym budynku jako dochody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Natomiast w odniesieniu do przychodów z tytułu najmu lokali użytkowych zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, dla których usługa wynajęcia jest opodatkowana stawką podatku VAT 23% zauważyć należy, że z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka posiada i będzie posiadać w obrębie budynków mieszkalnych lokale użytkowe co do których prawa do korzystania z nich nie są prawami przynależnymi do lokali mieszkalnych; te lokale użytkowe użytkowane będą na podstawie odrębnych umów najmu opodatkowanych według stawki 23% podatku od towarów i usług przez osoby trzecie nie zamieszkujące lokalu mieszkalnego w danym budynku. Opisane powyżej lokale użytkowe znajdują się w obrębie budynków mieszkalnych zaklasyfikowanych w PKOB do grupy 1122 do kategorii budynków mieszkalnych, ściślej budynków mieszkalnych o trzech i więcej mieszkaniach.

Wskazać należy, że lokale użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych. Podkreślenia wymaga, że funkcja mieszkaniowa jest zasadniczą cechą wyróżniającą dla uznania, że mamy do czynienia z zasobem mieszkaniowym. Tymczasem lokale użytkowe nie należą do żadnej ze wskazanych wyżej grup pomieszczeń pozostałych i urządzeń wchodzących w skład budynku mieszkalnego lub znajdujących się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców (ułatwiających im dostęp do budynku mieszkalnego, zapewniających sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie).

Dla zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, podstawowym warunkiem jest uzyskanie przysporzenia ze źródła jakim jest zasób mieszkaniowy. Stosownie do art. 13 ustawy o własności lokali, każdy właściciel z osobna ponosi wydatki związane zarówno z utrzymaniem jego lokalu, jak i zobowiązany jest uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, a wspólnota mieszkaniowa zobowiązana jest do rozliczenia tych wpływów na poszczególnych właścicieli. Charakter lokalu determinuje, czy źródłem przysporzenia uzyskanego od konkretnego właściciela na pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej jest gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że przychody z tytułu najmu lokali użytkowych zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, dla których usługa wynajęcia jest opodatkowana stawką podatku VAT 23% nie mogą zostać uznane za dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi (osiągane są z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi) bez względu na cel, na jaki zostaną przekazane. Ww. przychody uzyskane przez Państwa stanowią dochód z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, co skutkuje obowiązkiem jego opodatkowania.

W tym miejscu należy podkreślić, że norma wynikająca z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT stanowi formę ulg podatkowych, która stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym powinna być interpretowana w sposób niezwykle precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

W odniesieniu natomiast do uzyskiwanych przez Państwa przychodów z tytułu wyprodukowania energii elektrycznej (fotowoltaika), wskazać należy, że z wniosku i jego uzupełnienia wynika, iż inwestycja w D obejmuje 3 budynki mieszkalne wielolokalowe (budynki A, B, C). W jednym tych budynków jest kotłownia, która produkuje energię cieplną dla 3 budynków oraz na budynku mieszkalnym wielolokalowym A zamontowano fotowoltaikę - mikroinstalacja o mocy 9,9 kW. Instalacja fotowoltaiki jest zamontowana na dachu budynku A. Zgodnie z zwartą umową nr (…) z firmą A otrzymuje raport za wytworzoną energię elektryczną (oraz samofakturowanie za wyprodukowaną energię elektryczną), czyli Spółka odsprzedaje energię elektryczną i jednocześnie Spółka jest odbiorcą energii elektrycznej z jednego punktu poboru energii - PPE. Spółka informuje, że jest prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu w art. 2 pkt 27a i 27c ustawy z 20 lutego 2015 r. - o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 68 ze zm., dalej jako: „ustawa o OZE”). Ponadto, Spółka informuje, że nadwyżka ze sprzedaży energii elektrycznej będzie stanowiła depozyt prosumencki stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o OZE.

Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku należy stwierdzić, że przychody Spółki z tytułu wyprodukowania energii elektrycznej (fotowoltaika) stanowić będą przychody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w części przypadającej na lokale mieszkalne i skoro wskazali Państwo, że przeznaczą ww. przychód na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, to ww. środki będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT. Natomiast w części przypadającej na lokale użytkowe, ww. przychody nie będą pochodzić z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i w tej części nie będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że przychody z tytułu:

   - Najmu miejsc postojowych w podziemnej hali garażowej pod budynkiem mieszkalnym, miejsc postojowych zlokalizowanych na zewnątrz budynków mieszkalnych, komórek lokatorskich zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowić będą przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT - jest prawidłowe;

   - wyprodukowania energii elektrycznej (fotowoltaika) przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowić będą przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT:

         - w części przypadającej na lokale mieszkalne, w związku ze spełnieniem obu kumulatywnych warunków wynikających z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT - jest prawidłowe;

        - w części dotyczącej lokali użytkowych - jest nieprawidłowe;

   - lokali użytkowych zlokalizowanych w obrębie budynku mieszkalnego, dla których usługa wynajęcia jest opodatkowana stawką podatku VAT 23% przeznaczane i wydatkowane przez Spółkę na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych stanowić będą przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT - jest nieprawidłowe.

W zakresie pytania Nr 2 powzięli Państwo następującą wątpliwość, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że uzyskiwane przez Spółkę przychody z tytułu zaliczek na poczet należności za zużyte media pobierane od najemców oraz z tytułu opłat komunalnych związanych z budynkami mieszkalnymi stanowią przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Z opisy sprawy wynika, że Spółka uzyskuje przychody z tytułu opłat komunalnych dotyczących lokali mieszkalnych - opłaty komunalne za odbiór odpadów płacą wszyscy mieszkańcy będący najemcami lokali mieszkalnych. Spółka nalicza i pobiera od mieszkańców opłaty za odbiór odpadów komunalnych a następnie składa do gminy deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Suma przychodów z opłat komunalnych od lokali mieszkalnych powinna pokryć w całości koszty z tytułu opłat komunalnych od lokali mieszkalnych.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że gospodarka zasobami mieszkaniowymi polega na zabezpieczeniu potrzeb bytowych najemców i dbaniu o stan techniczny budynków. Pobierając zaliczki na media, Spółka nie prowadzi działalności zarobkowej, lecz pośredniczy między lokatorami a dostawcami usług. Opłaty te odpowiadają faktycznym kosztom zakupu mediów i nie są powiększane o marżę handlową. W efekcie transakcja ma na celu wyłącznie pokrycie kosztów utrzymania mieszkań, co w pełni uzasadnia zaliczenie tych przychodów do kategorii gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Ww. przychody wykazują bezpośredni związek z prowadzoną przez Spółkę gospodarką mieszkaniową.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że uzyskiwane przez Spółkę przychody z tytułu zaliczek na poczet należności za zużyte media pobierane od najemców oraz z tytułu opłat komunalnych związanych z budynkami mieszkalnymi stanowią przychody Spółki z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

W zakresie pytania Nr 3 Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że dla rozliczenia wskazanych we wniosku KUP Wspólnych CIT, jedynym prawidłowym sposobem rozliczenia przewidzianym w Ustawie będzie wskazane w treści art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 Ustawy kryterium proporcjonalne, to znaczy:

   - Spółka powinna rozliczać KUP Wspólne CIT, w ten sposób, że koszty uzyskania przychodów dla Przychodów Opodatkowanych CIT ustalać powinna w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów;

   - przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała KUP Dotyczących Przychodów Zwolnionych z CIT;

   - przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała tej części KUP Wspólne CIT, która odpowiada stosunkowi, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym Przychody Zwolnione z CIT w ogólnej kwocie przychodów.

 

W odniesieniu do powyższych wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

 1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

 3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Konstrukcja przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ww. ustawy), pod warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Z uwagi na fakt, że Państwa Spółka uzyskuje dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi (GZM) oraz dochody opodatkowane podatkiem CIT, to powinna prowadzić księgi rachunkowe w taki sposób, aby rozdzielić przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi od przychodów z działalności gospodarczej oraz odpowiednio przypadające na nie koszty. Pozwoli to na wyodrębnienie dochodów z działalności gospodarczej (podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym) i gospodarki zasobami mieszkaniowymi (zwolnionej od podatku dochodowego). Obowiązek taki wynika z przepisów podatkowych, które zobowiązują podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku (na podstawie ww. art. 9 ust. 1 ustawy o CIT).

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy o CIT:

Z powołanych przepisów wynika, że w sytuacji braku możliwości przypisania danych kosztów do poszczególnych źródeł przychodów, aby ustalić jaka część kosztów powinna obniżać dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatnik powinien zastosować proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym roku przychodów.

Warunkiem zastosowania tego przepisu jest, by podatnik ponosił wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów związane z dochodami ze źródeł, które w części podlegają opodatkowaniu oraz w części nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub są z niego zwolnione.

Wprowadzony przez ustawodawcę tzw. klucz przychodowy ma charakter uniwersalny i obligatoryjny w sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła.

W odniesieniu do powyższego, wskazać należy, że warunkiem niezbędnym do ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

   - faktyczne poniesienie wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów zarówno ze źródeł, z których dochód w części podlega opodatkowaniu, a w części jest zwolniony z opodatkowania;

   - brak możliwości przyporządkowania wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów do dochodów opodatkowanych/zwolnionych z opodatkowania.

Zatem, sposób ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodów określony w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy podatnik jednocześnie osiąga dochody ze źródeł, które w części podlegają opodatkowaniu oraz dochody, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych lub są z niego zwolnione i ponosi wydatki, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, których nie można przyporządkować do dochodów opodatkowanych/ zwolnionych z opodatkowania.

Poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością, w pierwszej kolejności należy ocenić na podstawie kryteriów określonych w art. 15 i art. 16 ustawy o CIT. Następnie wydatki, które mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, powinny zostać przyporządkowane do dochodów z działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej (tj. niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych albo zwolnionej z tego podatku). To przyporządkowanie winno nastąpić na podstawie właściwie sporządzonych dokumentów i prowadzonych ksiąg podatkowych. Dopiero, jeżeli nie jest możliwe ich bezpośrednie przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów działalności, należy dokonać tego zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów zgodnie z powołaną zasadą ma więc charakter szczególny i może mieć zastosowanie jedynie w stosunku do niektórych kosztów, np. dotyczących zarówno działalności zwolnionej, jak i działalności opodatkowanej, których obiektywnie nie można przyporządkować do dochodów zwolnionych od podatku i do dochodów podlegających opodatkowaniu.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z prowadzoną działalnością Spółka ponosi koszty uzyskania przychodów:

- związane z działalnością objętą zwolnieniem z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT,

- związane z działalnością nie objętą zwolnieniem z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT a tym samym opodatkowaną na zasadach ogólnych,

- koszty nie dające się bezpośrednio powiązać z działalnością zwolnioną na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT lub z działalnością nie objętą tym zwolnieniem.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że dla rozliczenia wskazanych we wniosku KUP Wspólnych CIT, prawidłowym sposobem rozliczenia przewidzianym w ustawie o CIT będzie wskazane w treści art. 15 ust. 2 i ust. 2a ustawy o CIT w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy kryterium proporcjonalne, to znaczy, że Spółka powinna rozliczać KUP Wspólne CIT, w ten sposób, że koszty uzyskania przychodów dla Przychodów Opodatkowanych CIT ustalać powinna w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów.

Tak więc, zgodnie z metodą określoną w art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT, należy dokonać następujących czynności:

1) ustalić ogólną kwotę przychodów,

2) ustalić ogólną kwotę kosztów,

3) ustalić kwotę przychodów ze źródła, z którego dochód podlega opodatkowaniu,

4) ustalić stosunek procentowy, w jakim przychody z punktu 3 pozostają do przychodów z punktu 1,

5) ustalić kwotę kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów (stosunek procentowy, o którym mowa w pkt 4, pomnożony przez koszty z pkt 2).

Tym samym - w przypadku wydatków, które są związane zarówno z działalnością opodatkowaną, jak i z działalnością nieopodatkowaną - koszty podatkowe należy rozliczać proporcjonalnie w takim stosunku, w jakim pozostaje wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu i zwolnionego z opodatkowania w ogólnej kwocie przychodów dotyczących tych źródeł przychodów.

Natomiast w zakresie nieuwzględnienia KUP dotyczących przychodów zwolnionych wskazać należy, że słusznie wskazali Państwo, że przy ustalaniu dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym stanowiącego podstawę opodatkowania Spółka nie będzie uwzględniała KUP Dotyczących Przychodów Zwolnionych z CIT.

Powyższe wynika wprost z brzmienia art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Koszty uzyskania przychodów, które Spółka zidentyfikowała jako związane bezpośrednio i wyłącznie z Przychodami Zwolnionymi z CIT (KUP Dotyczące Przychodów Zwolnionych z CIT z wyłączeniem kosztów związanych z lokalami użytkowymi), podlegają całkowitemu wyłączeniu z kalkulacji dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania. Koszty te nie mogą w żadnej części pomniejszać podstawy opodatkowania z działalności gospodarczej.

W odniesieniu natomiast do wyłączenia z kosztów podatkowych części KUP wspólnych przypadających na przychody zwolnione wskazać należy, że skoro na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o CIT Spółka ustala udział przychodów opodatkowanych w przychodach ogółem, to analogicznie - ta część kosztów wspólnych, która odpowiada udziałowi Przychodów Zwolnionych (z gospodarki zasobami mieszkaniowymi) w ogólnej kwocie przychodów, musi zostać odrzucona. Kwota ta stanowi koszty związane z przychodem zwolnionym i jako taka, na mocy art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu przy obliczaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Mając powyższe na względzie, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 z ww. zastrzeżeniem należało uznać za prawidłowe.

W zakresie pytania Nr 4 Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że kryterium proporcjonalne wynikające z art. 15 ust. 2 i ust. 2a Ustawy w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT opisane w treści pytania nr 3 Spółka powinna stosować już w trakcie roku podatkowego na etapie wyliczania zaliczek za kolejne miesiące ustalając proporcję (stosunek w jakim pozostają osiągnięte od początku roku podatkowego przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów) narastająco od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który obliczana jest dana zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 25 ust. 1 i 1a ustawy o CIT:

   1. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

              1a) Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z generalną zasadą, rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych następuje za rok podatkowy. Należy jednocześnie podkreślić, że rok podatkowy nie jest jedynym okresem, z którym wiąże się obowiązek dokonania rozliczeń podatkowych. Pomimo, że przepis art. 9 ust. 1 ustawy o CIT nakłada na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, prowadzenie ww. ewidencji służy nie tylko wypełnieniu obowiązku składania urzędom skarbowym zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym i wpłaty podatku należnego (art. 27 ustawy o CIT), ale również realizacji obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, tj. zaliczek miesięcznych w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące albo zaliczek kwartalnych w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały (art. 25 tej ustawy).

Mając na uwadze fakt, że zaliczkę należy kalkulować jako dochód osiągnięty od początku roku, a pojęcie dochodu zostało zdefiniowane w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT jako różnica pomiędzy przychodami podatkowymi, a kosztami uzyskania przychodów, to dla celów stosowania zaliczek należy odpowiednio stosować przepisy art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, iż podatnik ma obowiązek rozliczania należnego podatku dochodowego od osób prawnych w ciągu roku podatkowego za poszczególne okresy podatkowe. W celu prawidłowego wyliczenia należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych podatnik musi posiadać informacje między innymi o uzyskanych przychodach i poniesionych kosztach.

Zatem, obliczając zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych powinni Państwo brać pod uwagę proporcje podziału kosztów wspólnych, wyliczaną na podstawie proporcji przychodów uzyskiwanych od początku roku podatkowego włącznie z danym miesiącem którego zaliczka dotyczy, co znajduje uzasadnienie we wskazanych wyżej przepisach, ustanawiających zasadę narastającego ustalania dochodu od początku roku podatkowego.

Tym samym należy podzielić Państwa stanowisko wskazujące, że kryterium proporcjonalne wynikające z art. 15 ust. 2 i ust. 2a ustawy o CIT w związku z art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT Spółka powinna stosować już w trakcie roku podatkowego na etapie wyliczania zaliczek za kolejne miesiące ustalając proporcję (stosunek w jakim pozostają osiągnięte od początku roku podatkowego przychody ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, w ogólnej kwocie przychodów) narastająco od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który obliczana jest dana zaliczka na podatek dochodowy od osób prawnych.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Natomiast w odniesieniu do powołanego wyroku sądu administracyjnego, należy zauważyć, że zapadł on w indywidualnej sprawie określonego podmiotu i nie ma mocy wiążącej w sprawie będącej przedmiotem Państwa wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.