0111-KDIB1-1.4010.190.2026.3.BS

Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 maja 2026 r. (data wpływu 18 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu (…) 2020 roku Spółka otrzymała subwencję z Polskiego Fundusz Rozwoju w wysokości (…) zł w związku z pandemią COVID-19. W tym okresie na mocy obowiązujących przepisów Spółka nie mogła prowadzić działalności, gdyż sklepy zostały zamknięte, a brak sprzedaży spowodował ogromne straty, gdyż koszty stałe w postaci czynszów, energii a przede wszystkim utrzymanie około stu pracowników musiały zostać poniesione.

W 2021 roku Spółka otrzymała decyzję z PFR o zwolnieniu z obowiązku zwrotu części otrzymanej subwencji w wysokości (…) zł. Umorzona część subwencji została zaksięgowana przez Spółkę jako pozostałe przychody operacyjne i wykazana w rachunku zysków i strat pod pozycją „Dotacje”.

Wartość ta nie została wykazana w przychodach opodatkowanych w deklaracji CIT-8 za 2021 rok na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 16 lipca 2021 roku w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) z tytułu umorzonej subwencji finansowej lub finansowania preferencyjnego udzielonych przez Polski Fundusz Rozwoju.

Obecnie decyzją Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego w (…) Spółka została wezwana do złożenia korekty zeznania CIT-8 za 2021 rok oraz za lata 2023 i 2024 (w których Spółka odliczyła stratę z roku 2021).

Urząd biorąc pod uwagę art. 12 ust. 1 pkt. 3 lit. a ustawy o CIT uznał, iż wartość umorzonej subwencji PFR stanowi przychód podatkowy z innych źródeł, który powstaje w dacie otrzymania decyzji PFR o zwolnieniu z obowiązku zwrotu części lub całości otrzymanej subwencji i podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym CIT-8. W przypadku podatników osiągających stratę zdaniem Urzędu przychód z umorzenia subwencji PFR wpływa na wysokość straty za ten okres, a w przypadku jej odliczenia wpływa na wysokość podstawy opodatkowania CIT w latach następnych.

Z takim stanowiskiem organu Spółka się nie zgadza uważając taką interpretację ze strony urzędu za dyskryminującą w stosunku do podmiotów, które uzyskały umorzenie subwencji, a nie wykazując straty nie musiały jej opodatkować

W uzupełnieniu ujętym w piśmie z 14 maja 2026 r. wskazali Państwo, że:

 1. Subwencja, której dotyczy wniosek została przeznaczona na wypłatę wynagrodzeń pracowników.

 2. W 2021 roku Spółka poniosła stratę z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie (…) zł. Strata została rozliczona w następujących latach: 2023 roku kwota (…) zł oraz w 2024 roku kwota (…) zł.

 3. Do skorygowania zeznania CIT-8 za 2023 i 2024 rok Spółka została wezwana przez Urząd Skarbowy, w związku z rozliczenie w tych latach powstałej w 2021 roku straty.

 4. W latach 2023 i 2024 Spółka osiągnęła zysk z działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy w związku z powyższą zaistniałą sytuacją Spółka powinna sporządzić korektę deklaracji CIT-8 za wskazane lata i tym samym opodatkować umorzoną częścią subwencji otrzymanej z PFR?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, nie należy dokonywać korekty zeznań CIT-8 za lata 2021, 2023 i 2024 i nie należy opodatkowywać umorzonej części otrzymanej subwencji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „updop”):

W myśl art. 7 ust. 2 updop:

 

Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 updop:

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

  1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

  2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu.

 

W myśl art. 7 ust. 5 updop:

O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:

  1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo

  2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 updop:

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1-3 updop:

W myśl natomiast, art. 12 ust. 4 pkt 1 updop:

Ponadto, należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę opodatkowania.

Zgodne z art. 27 ust. 1 updop:

Wskazać należy, że możliwość korekty zeznań podatkowych CIT-8 regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622).

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy powinni Państwo sporządzić korektę deklaracji CIT-8 za lata 2021, 2023 i 2024 i tym samym opodatkować umorzoną częścią subwencji otrzymanej z PFR.

Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, że Rządowy program wsparcia finansowego przedsiębiorstw „Tarcza finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla małych i średnich firm - przyjęty uchwałą Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2020 r. - był programem, o którym mowa w art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju, znowelizowanej ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o systemie instytucji rozwoju (Dz. U. poz. 569), zgodnie z którym Rada Ministrów, w związku ze skutkami COVID-19, może powierzyć Polskiemu Funduszowi Rozwoju realizację rządowego programu udzielania przedsiębiorcom wsparcia finansowego, w tym w formie bezzwrotnej.

Natomiast, zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów, funduszy i polityki regionalnej z dnia 16 lipca 2021 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) z tytułu umorzenia subwencji finansowej lub finansowania preferencyjnego udzielonych przez Polski Fundusz Rozwoju (Dz.U. 2021 poz. 1316), zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych od dochodów (przychodów) osiągniętych odpowiednio przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych i podatników podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu umorzenia subwencji finansowej lub finansowania preferencyjnego udzielonych przez Polski Fundusz Rozwoju Spółkę Akcyjną z siedzibą w Warszawie w ramach rządowego programu udzielania przedsiębiorcom wsparcia finansowego, o którym mowa w art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju (Dz.U. z 2021 r. poz. 1010).

W myśl § 2 ww. rozporządzenia, zaniechanie, o którym mowa w § 1, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 czerwca 2021 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.

Zgodnie z art. 22 § 1 oraz § 1a Ordynacji podatkowej:

Jednocześnie wskazać należy, iż z komentarza do art. 22 Ordynacji podatkowej - Zaniechanie poboru podatku przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, pod red. Mariański 2021, wyd. 1/Mariański, (źródło: Legalis) wynika iż  „Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje zaniechania lub zwolnienia w drodze rozporządzenia. Taki akt wykonawczy nie może być adresowany do konkretnych podatników. Ustawodawca wyraźnie wskazuje, że dokonując zaniechania w całości lub w części poboru podatków, rozporządzenie określa rodzaj podatku, okres, w którym następuje zaniechanie, i grupy podatników, których dotyczy zaniechanie. Z kolei zwalniając z obowiązku pobierania podatków lub zaliczek na podatki, rozporządzenie wskazuje grupy płatników, których to dotyczy.

Rozporządzenie może obejmować grupy podatników czy też rodzaj dochodu, ale w praktyce niejednokrotnie będzie dotyczyć konkretnych podatników. (…)

Zaniechanie poboru oznacza, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie zrealizowane. Podatek dotyczący określonych zdarzeń nie zostanie zapłacony. Zaniechanie poboru podatku tym różni się od umorzenia zaległości podatkowej, że następuje przed upływem terminu płatności zobowiązania podatkowego. Po jego upływie, organ podatkowy może tylko wydać decyzję o umorzeniu zaległości podatkowej (zob. komentarz do art. 67a OrdPU).

W przypadku gdy zaniechanie dotyczy poboru podatku od podatników prowadzących działalność gospodarczą, którzy w wyniku zaniechania poboru podatku staną się beneficjentami pomocy w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, stanowiące pomoc publiczną, rozporządzenie zawiera program pomocowy, określający przeznaczenie i warunki dopuszczalności pomocy publicznej (§ 1a komentowanego przepisu). Przez pomoc publiczną należy rozumieć pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 107 TFUE. Przez program pomocowy natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 7 PostPomPubU, należy rozumieć akt normatywny spełniający przesłanki, o których mowa w art. 1 lit. d rozp. Nr 2015/1589 . Opracowanie takiego programu pomocy jest konieczne w przypadku pomocy udzielanej bez wydawania decyzji skierowanej do konkretnego przedsiębiorcy, czyli w wyniku wydanego rozporządzenia.

Wydanie rozporządzenia powinno być uzasadnione interesem publicznym lub ważnym interesem publicznym. Zaniechanie poboru podatku nie powinno także prowadzić do uprzywilejowania określonej grupy podatników, bowiem mogłoby naruszać konstytucyjne zasady powszechności i równości opodatkowania.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może odraczać także inne terminy (zob. komentarz do art. 50 OrdPU). W niektórych sytuacjach może to przypominać zaniechanie poboru, zwłaszcza gdy odracza termin wpłaty podatku pod warunkiem, który nigdy może się nie ziścić”.

Biorąc pod uwagę powyższe, wyjaśnić, w tym miejscu należy, że skoro Państwa Spółka decyzją z 2021 r. została zwolniona z obowiązku zwrotu części Subwencji udzielonej przez PFR, to zwolnienie ze zwrotu Subwencji stanowi umorzenie subwencji finansowej, o której mowa w § 1 i 2 ww. rozporządzenia.

Zatem, zwolnienie z obowiązku zwrotu części Subwencji będzie Państwa przychodem do którego zastosowanie znajdzie ww. rozporządzenie Ministra Finansów, funduszy i polityki regionalnej w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) z tytułu umorzenia subwencji finansowej lub finansowania preferencyjnego udzielonych przez Polski Fundusz Rozwoju.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że umorzenie subwencji stanowi przychód podatkowy, który należy wykazać w zeznaniu CIT-8 w sumie przychodów. Jednakże w związku z zaniechaniem poboru podatku, przy obliczaniu należnego podatku (zaliczki) należy ten podatek (zaliczkę) pomniejszyć o kwotę podatku dotyczącego dochodu, od którego zaniechany został jego pobór. Następnie zaniechanie poboru należy wykazać w załączniku CIT-8/O w części E (ZWOLNIENIA, ZANIECHANIA, OBNIŻKI I ODLICZENIA OD PODATKU).

W sytuacji kiedy podatnik ponosi stratę, umorzona część subwencji również jest wykazywana w przychodach podatkowych w zeznaniu CIT-8, więc może wpływać na pomniejszenie straty. W rezultacie podatnik nie dołącza CIT-8/O i nie wykazuje tego pomniejszenia (odliczenia od podatku).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że w związku ze zwolnieniem Spółki z obowiązku zwrotu części Subwencji powstaje dla Spółki przychód, od którego na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów, funduszy i polityki regionalnej z dnia 16 lipca 2021 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od dochodów (przychodów) z tytułu umorzenia subwencji finansowej lub finansowania preferencyjnego udzielonych przez Polski Fundusz Rozwoju zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych. Powstały z tego tytułu przychód należy wykazać w zeznaniu CIT-8 za 2021 r. niezależnie od tego czy Spółka poniosła stratę w roku podatkowym. Jednocześnie ze względu na fakt, że Spółka w 2021 r. poniosła stratę, wykazana w zeznaniu kwota przychodu z tyt. umorzenia części Subwencji wpłynie na pomniejszenie tej straty. W rezultacie nie należy dołączać do zeznania CIT-8 załącznika CIT-8/0, w którym należałoby wykazać kwotę zaniechanego podatku gdyby taki wystąpił.

Innymi słowy, skoro Spółka poniosła stratę podatkową za rok 2021 to nie skorzysta z zaniechania poboru podatku z ww. tytułu, ponieważ nie powstał podatek do zapłaty za ten rok podatkowy.

Dodatkowo zauważyć należy, że nie ma szczególnych przepisów, które pozwalałyby przenieść niewykorzystaną kwotę zaniechania na następne lata podatkowe.

Zatem skoro umorzenie części subwencji z PFR nie zostało przez Państwa ujęte w zeznaniu podatkowym CIT-8 za 2021 r. jako przychód w podatku dochodowym od osób prawnych, to są Państwo zobowiązani dokonać korekty zeznań za lata 2021, 2023 i 2024 uwzględniając w przychodach wartość umorzonej części Subwencji oraz prawidłową wartość straty wykazanej do odliczenia na lata następne, tj. w 2023 r. i 2024 r.

Natomiast umorzona w 2021 r. część subwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu ponieważ w 2021 r. ponieśli Państwo stratę z prowadzonej działalności. Wykazany w 2021 r. przychód z tytułu umorzonej subwencji może jedynie wpłynąć na pomniejszenie straty w 2021 r. i przez to na odliczenie tej niższej straty w 2023 r. i 2024 r.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie:

- braku konieczności sporządzenia korekty deklaracji CIT-8 za lata 2021, 2023 i 2024 - jest nieprawidłowe,

- braku opodatkowania umorzonej części subwencji - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).  

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.