0111-KDIB1-1.4010.188.2026.2.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 maja 2026 r. (data wpływu 21 maja 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) jest spółką z siedzibą w Polsce, posiadającą stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, będąca podatnikiem zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka zajmuje się głównie sprzedażą (dostawą) urządzeń (…). Działając w różnego rodzaju branżach Spółka jest w stanie zaprojektować, dostarczyć, zainstalować oraz zapewnić obsługę serwisową odpowiednio dobranego urządzenia (…). W ramach uzupełnienia swojej oferty urządzeń (…) Spółka prowadzi również sprzedaż układów (…).

W ramach swojej działalności Spółka zajmuje się też sprzedażą konstrukcji (…) Współpracujemy z architektami, projektantami, kierownikami robót i inspektorami w zakresie prac wykonywanych. Wykonujemy kursy i szkolenia z zakresu (…).

Poza sprzedażą (i usługami pomocniczymi) urządzeń Spółka zajmuje się również wynajmem (zarówno krótko jak i długoterminowym) A.P. Urządzenia sprzedawane (i wynajmowane) przez Spółkę wykorzystywane są m.in. (…)).

Poza wiodącą działalnością (tj. Sprzedaż hurtowa maszyn wykorzystywanych (…)), zgodnie z umową spółki i ujawnionymi w Krajowym Rejestrze Sądowym Rejestrze Przedsiębiorców danymi w zakresie grupowań PKD Spółka prowadzi również działalność w zakresie: (…)

W celu zwiększenia sprzedaży towarów i usług będących przedmiotem obrotu/działalności Spółka stworzyła i przyjęła do realizacji swoistą strategię marketingową, której kluczowym założeniem jest zwiększenie rozpoznawalności (podniesienie świadomości rynkowej) produktów/usług Spółki na rynku oraz podkreślenie cech użytkowych i jakościowych oferowanych produktów (w tym komunikowanie parametrów technicznych i jakościowych oferty) i systemów Spółki (dalej: „Strategia marketingowa”).

Strategia marketingowa zakłada m.in. poszerzenie bazy dotychczasowych klientów Spółki, wejście z dotychczasowymi produktami i usługami do branż, które dotychczas nie były eksplorowane przez Spółkę, rozszerzenie portfolio produktowego i usługowego Spółki. Dodatkowo wyprodukowane materiały marketingowe są/będą używane podczas spotkań z kontrahentami do wskazania możliwości zastosowania systemów (…) w bardzo trudnych warunkach (w których żadne inne rozwiązanie nie może funkcjonować, a niezawodny sprzęt jest gwarancją zachowania funkcjonalności systemów). W konsekwencji Spółka nagrywa swoje filmy w kraju i za granicą, w miejscach korelujących z środowiskiem, w którym z przewagą funkcjonują produkty Spółki. To jest - w trudnych warunkach, tam gdzie brak infrastruktury, gdzie występują obiekty rozproszone, aby móc zademonstrować realne środowisko pracy dla sprzedawanych produktów. Innymi słowy miejscami do nagrywania filmów są miejsca w których G. pracują w miejscach unikalnych, odosobnionych (typu (…)), lokalizacje bez dostępu do/lub odizolowane od infrastruktury (…).

Sposobami, którymi Spółka chce osiągnąć zakładane cele marketingowe jest realizacja Strategii marketingowej Spółki. Spółka realizuje swoją ww. politykę reklamową/marketingową samodzielnie oraz nabywając usługi od usługodawców zewnętrznych. Używając w ograniczonym zakresie usług od zewnętrznych podmiotów np. w pomocy przy montażu materiałów, układaniu scenariuszy, przygotowaniu planów i miejsc do wykonywania zdjęć, użycia wizerunku, realizacji planów, wsparciu marketingowym.

W ramach realizacji Strategii marketingowej Spółka ponosi/będzie ponosić wydatki na:

- bilety lotnicze w związku z przelotami do miejsc nagrywania zdjęć (filmów);

- noclegi dla osób zajmujących się nagrywaniem filmów w imieniu Spółki;

- wynajem aut na miejscu nagrywania filmów oraz koszty pozostałego transportu na miejscu nagrań (w tym transport wodny);

- scenografię i pozostałe koszty produkcji/honoraria ewentualnych aktorów uczestniczących w nagraniach;

- zakup sprzętu do nagrywania i montażu;

- koszty obsługi IT.

Wydatki marketingowe oraz pozostałe wydatki na usługi związane z marketingiem Spółki są immanentnie związane z powstaniem przychodów w Spółce. Spółka zarówno ponosi wydatki związane z samodzielnie podejmowanymi czynnościami marketingowymi oraz z wyświadczonymi na jej rzecz usługami marketingowymi, w celu uzyskania lub zwiększenia przychodów podatkowych z tytułu sprzedaży produktów i usług, w związku z działalnością gospodarczą Spółki. Ponoszone wydatki marketingowe oraz nabywane usługi marketingowe stanowią więc bezsprzecznie działania mające związek z działalnością gospodarczą Spółki jako dostawcy produktów/usługodawcy usług związanych z produktami oraz przychodami Spółki uzyskiwanymi z tytułu tej działalności. Skutkiem ponoszonych wydatków marketingowych i wykonywanych na rzecz Spółki usług marketingowych jest zwiększenie sprzedaży produktów Spółki oraz promocja produktów i usług nowo wprowadzanych przez Spółkę. Innymi słowy skutkiem jest intensyfikacja ilościowych i wartościowych celów sprzedażowych, co skutkuje zwiększeniem zysków Spółki.

Zakupiony sprzęt do nagrywania i montażu video jest/będzie o wartościach nie przekraczających kwoty 10 000 PLN netto. Spółka pragnie wyjaśnić, iż osobami nagrywającymi video w imieniu Spółki są osoby fizyczne (przedsiębiorcy) prowadzące jednoosobowe działalności gospodarcze. Jedną z takich osób jest osoba powiązana (podmiot powiązany w rozumieniu przepisów prawa podatkowego) ze Spółką. Wynagrodzenie tych osób jest każdorazowo ustalane na warunkach rynkowych, a fakt iż jedną z tych osób jest podmiot powiązany ze Spółką nie ma żadnego wpływu na rynkowość wynagrodzenia dla tej osoby.

Spółka wskazuje, iż podstawę prawną powiązania o charakterze osobowym, o którym mowa powyżej stanowi art. 11a ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”). Wynika to z faktu, iż osoba ta jest w Spółce udziałowcem oraz zasiada w Zarządzie Spółki. Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, iż wynagrodzenie tej osoby (podmiotu powiązanego) za nagrywanie/montaż video nie ma charakteru ukrytego transferu zysków do udziałowca Spółki oraz zakres przedmiotowych usług nie pokrywa się z jej obowiązkami zarządczymi wobec Spółki.

W uzupełnieniu wniosku z 18 maja 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że wybór miejsc nagrań jest podyktowany wyłącznie wymogami technicznymi (takimi jak np. brak dostępu do infrastruktury (…) miejsc w których pracują G.) i scenariuszem nagrania.

W wyjazdach produkcyjnych uczestniczą wyłącznie osoby pełniące określoną funkcję przy realizacji materiałów. Koszty podróży i zakwaterowania Spółka ponosi wyłącznie dla takich osób.

Zarówno udziałowiec (działający jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, świadczący usługi na rzecz Spółki), jak i pozostali podwykonawcy nagrywający video w imieniu Spółki posiadają odpowiednie, wystarczające na potrzeby Spółki kwalifikacje, doświadczenie oraz zaplecze techniczne (sprzętowe) niezbędne do profesjonalnej realizacji usług wideo w warunkach opisanych we wniosku.

Poniżej Spółka przedkłada zakres działalności gospodarczych podwykonawców - osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą:

Podwykonawca nr 1

62.20.B Pozostała działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz zarządzaniem urządzeniami informatycznymi;

47.40 .Z Sprzedaż detaliczna narzędzi technologii informacyjnej i komunikacyjnej;

62.10 .B Pozostała działalność w zakresie programowania;

62.90.Z Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych;

95.10.Z Naprawa i konserwacja komputerów i sprzętu (tele)komunikacyjnego;

59.11.Z Działalność związana z produkcją filmów, nagrań video i programów telewizyjnych.

Podwykonawca nr 2

70.20.Z Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania;

59.11.Z Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych;

71.12.B Pozostała działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne;

73.11.Z Działalność agencji reklamowych;

74.99.Z Wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana;

82.10.Z Działalność związana z administracyjną obsługą biura, włączając działalność wspomagającą;

90.20.C Pozostała działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych.

Podwykonawca nr 3

73.11.Z Działalność agencji reklamowych;

47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet;

58.29.Z Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania;

59.11.Z Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych;

59.12.Z Działalność postprodukcyjna związana z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi;

59.13.Z Działalność związana z dystrybucją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych;

59.20.Z Działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych;

62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem;

62.02.Z Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki;

63.11.Z Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność;

70.21.Z Stosunki międzyludzkie (public relations) i komunikacja;

74.20.Z Działalność fotograficzna;

85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane;

85.60.Z Działalność wspomagająca edukację.

Podwykonawca nr 4

59.12.Z Działalność postprodukcyjna związana z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi;

59.11.Z Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych;

82.10.Z Działalność związana z administracyjną obsługą biura, włączając działalność wspomagającą;

85.59.B Kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

W odpowiedzi na pytanie od jakich czynników zależeć będzie wybór pomiędzy udziałowcem oraz innymi osobami nagrywającymi video w imieniu Spółki (podwykonawcami) prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze do Państwa strategii marketingowej? W tym:

 a) Czy przy wyborze wykonawcy Spółka kieruje się obiektywnymi kryteriami, takimi jak posiadane przez te osoby specjalistyczne kwalifikacje, unikalna wiedza techniczna o produktach Spółki, czy rynkowa cena usługi?

 b) Czy wybór udziałowca jako wykonawcy jest podyktowany jego konkretnymi umiejętnościami zawodowymi, których brakuje innym podmiotom na rynku? wskazali Państwo, że Spółka kieruje się w pierwszej kolejności realiami rynkowymi oraz rachunkiem ekonomicznym. Zatrudnienie profesjonalnej ekipy (która składa się przeciętnie z 10-12 osób) filmowej to koszty nawet kilkunastokrotnie wyższe niż Spółka ponosi/będzie ponosić z tytułu współpracy z kilkoma podwykonawcami na podstawie umów B2B. Ponadto Spółka kieruje się kryterium znajomości niszowej branży w której działa. Bardzo trudno jest znaleźć specjalistów mających wiedzę nt. G., branży w której działa Spółka, którzy jednocześnie potrafią nagrywać/produkować itp. materiały video - unikalna wiedza techniczna o produktach Spółki. Oczywiście kryterium, bez którego Spółka nie nawiązałaby współpracy z rzeczonymi podwykonawcami jest również posiadanie specjalistycznych kwalifikacji jak na przykład nagrywania, produkcji, montażu video itp.

Wybór udziałowca wynika z obiektywnie uzasadnionej kombinacji kwalifikacji: posiada on udokumentowane doświadczenie w produkcji wideo oraz głęboką wiedzę techniczną o produktach Spółki, co pozwala na realizację materiałów bez angażowania dodatkowego konsultanta technicznego. Wynagrodzenie udziałowca jest ustalane na poziomie rynkowym, weryfikowanym przez porównanie z ofertami niezależnych producentów wideo o podobnym profilu.

Wybór udziałowca jako wykonawcy jest podyktowany również autorstwem scenariuszy nagrań oraz jego dostępnością.

Spółka planuje dystrybucję wytworzonych materiałów wideo i foto dwutorowo:

 1) Część materiałów będzie udostępniana publicznie - za pośrednictwem strony internetowej Spółki oraz firmowych profili w mediach społecznościowych (…) - i będzie dostępna dla nieograniczonego grona potencjalnych klientów;

 2) Część materiałów będzie wykorzystywana w procesie sprzedaży bezpośredniej - prezentowana potencjalnym klientom podczas spotkań ofertowych, w celu demonstracji możliwości zastosowania urządzeń Spółki w konkretnych warunkach terenowych (np. brak infrastruktury (…), obiekty rozproszone, trudne warunki środowiskowe). Materiały te będą stanowić narzędzie sprzedażowe dostępne w ramach standardowego procesu ofertowania dla każdego zainteresowanego klienta z danej branży - nie będą zarezerwowane dla wybranych podmiotów ani wykorzystywane w celu budowania relacji towarzyskich z kontrahentami.

Obydwa powyższe tryby dystrybucji wytworzonych materiałów wideo i foto realizują wyłącznie funkcję reklamową - prezentują produkty Spółki i ich zastosowania, nie zaś wizerunek Spółki ani jej przedstawicieli.

Wydatki ponoszone samodzielnie przez Spółkę:

  - koszty podróży ekipy produkcyjnej do miejsc nagrań i z powrotem, w tym np. bilety lotnicze, bilety kolejowe, opłaty za transport publiczny;

  - koszty zakwaterowania osób wchodzących w skład ekipy produkcyjnej w miejscu nagrań (np. noclegi hotelowe, wynajem apartamentów na czas produkcji);

  - koszty transportu lokalnego w miejscu nagrań, takie jak wynajem samochodów osobowych lub dostawczych, transport wodny (łodzie, promy), transfer na plan zdjęciowy;

  - koszty scenografii i rekwizytów niezbędnych do realizacji ujęć produktowych, np. elementy wyposażenia planu, materiały konstrukcyjne, oznaczenia i branding produktów na planie;

  - koszty wyżywienia ekipy produkcyjnej podczas dni zdjęciowych - wyłącznie dla osób bezpośrednio zaangażowanych w realizację;

  - zakup sprzętu i akcesoriów do nagrywania, fotografowania i montażu, takich jak karty pamięci, baterie, akcesoria montażowe, oprogramowanie do edycji, inny sprzęt pomocniczy - o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 10 000 PLN netto;

  - inne wydatki o charakterze produkcyjnym i logistycznym, bezpośrednio związane z realizacją konkretnego projektu nagraniowego, niezbędne do wytworzenia materiałów reklamowych w opisanych warunkach terenowych.

Nabywane zewnętrzne usługi marketingowe:

  - usługi realizacji wideo i foto - np. praca operatora kamery, operatora drona, fotografa na planie zdjęciowym;

  - usługi postprodukcji - takie jak montaż wideo, korekcja kolorów, dodawanie efektów wizualnych i dźwiękowych, napisy, animacje; dubbing;

  - usługi scenariuszowe i reżyserskie - np. opracowanie skryptów, storyboardów, planów zdjęciowych, kierowanie planem;

  - usługi obsługi IT i zarządzania treścią - takie jak administracja strony WWW Spółki, zarządzanie profilami firmowymi w mediach społecznościowych (…), hosting i dystrybucja materiałów wideo;

  - honoraria za użycie wizerunku - np. wynagrodzenie aktorów lub modeli uczestniczących w nagraniach;

  - usługi wsparcia marketingowego - takie jak doradztwo w zakresie strategii contentowej, planowanie kampanii, przygotowanie materiałów prezentacyjnych dla kontrahentów;

  - inne usługi pomocnicze bezpośrednio związane z wytworzeniem lub dystrybucją materiałów reklamowych Spółki, np. tłumaczenia napisów, produkcja materiałów drukowanych towarzyszących kampanii wideo.

Nabywane przez Spółkę zewnętrzne usługi marketingowe obejmują w szczególności:

  - wytworzenie gotowego materiału wideo lub foto jako efektu finalnego (nagranie, sesja zdjęciowa);

  - usługi towarzyszące niezbędne do jego wytworzenia: opracowanie scenariusza, storyboardu i planu zdjęciowego, reżyserię, realizację nagrań na planie oraz postprodukcję (montaż, korekcja kolorów, efekty wizualne i dźwiękowe, napisy, dubbing);

  - usługi dystrybucji i publikacji gotowych materiałów w kanałach firmowych Spółki (strona WWW, profile w mediach społecznościowych: (…);

  - usługi wsparcia marketingowego towarzyszące kampanii, takie jak przygotowanie materiałów prezentacyjnych dla kontrahentów i doradztwo w zakresie strategii contentowej.

Poszczególni podwykonawcy realizują zazwyczaj wąski zakres swojej specjalizacji (operator - nagranie; montażysta - postprodukcja; specjalista IT - dystrybucja i zarządzanie kanałami), a całość procesu zmierza do wytworzenia gotowego materiału reklamowego prezentującego produkty i zastosowania urządzeń Spółki.

Wykonawcy zewnętrzni zapewniają w ramach świadczonych usług własny sprzęt specjalistyczny niezbędny do realizacji powierzonego im zakresu prac, w szczególności: kamery, drony, sprzęt oświetleniowy oraz oprogramowanie do montażu i postprodukcji.

Spółka ponosi natomiast odrębnie - jako niezbędne zaplecze logistyczne umożliwiające przeprowadzenie nagrań w opisanych lokalizacjach terenowych - następujące kategorie wydatków: koszty podróży ekipy produkcyjnej do miejsca nagrań, koszty zakwaterowania ekipy w miejscu nagrań, koszty transportu lokalnego na planie (w tym transportu wodnego), koszty scenografii i rekwizytów, koszty wyżywienia ekipy podczas dni zdjęciowych oraz zakup drobnego sprzętu pomocniczego o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 10 000 PLN netto.

Wymienione wydatki nie są objęte wynagrodzeniem podwykonawców i stanowią konieczne warunki logistyczne realizacji nagrań w terenie - bez ich zapewnienia przez Spółkę wykonanie usług przez podwykonawców w opisanych lokalizacjach (pozbawionych stałej infrastruktury (…)) nie byłoby możliwe. Stanowią one zatem element techniczno-organizacyjny kompleksowego procesu wytworzenia materiałów reklamowych, a nie świadczenia o samodzielnym znaczeniu dla Spółki.

Pytanie

Czy Spółka ma prawo do rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, wydatków związanych z marketingiem/reklamą oraz nabywanymi zewnętrznymi usługami związanymi z marketingiem/reklamą?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów albo w celu zachowania lub zabezpieczenia tego źródła, z wyłączeniem wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W ocenie Spółki, wydatki związane z marketingiem/reklamą oraz świadczeniami usług marketingowych nabywanych od zewnętrznych podmiotów na rzecz Spółki spełniają wszystkie wymogi przewidziane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wynika to z faktu, iż aby wydatek poniesiony przez Spółkę stanowił koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. ostatecznie pokryty z jego zasobów majątkowych;

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. nie został podatnikowi zwrócony w jakikolwiek sposób;

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;

- został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;

- jest właściwie udokumentowany;

- nie należy do grupy wydatków wyłączonych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ogólne zasady kosztów uzyskania przychodów:

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych wszelkich wydatków, o ile nie zostały one wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie przynajmniej potencjalnie może wpłynąć na powstanie przychodu. Przepis ten wprowadza zasadę, zgodnie z którą pomiędzy kosztem podatkowym a przychodami musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy lub przynajmniej zamiar pozytywnego (skutecznego) przełożenia wydatku na przychody.

Takie warunki znajdują potwierdzenie w orzecznictwie i interpretacjach organów podatkowych. Co do zasady bowiem wskazuje się w interpretacjach podatkowych, że podatnik może odliczyć wszelkie wydatki nieujęte w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, o ile wykaże ich związek z działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na przychody (w tym ich zachowanie lub zabezpieczenie (źródła) tych przychodów).

Należy mieć na uwadze, że skoro definicja kosztów uzyskania przychodów ma charakter ogólny, w związku z tym każdy wydatek wymaga indywidualnej analizy pod kątem kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem są przypadki, gdy ustawa wyraźnie wskazuje na jego przynależność do kosztów lub wyłącza go z tego katalogu. W pozostałych sytuacjach należy po prostu zbadać związek przyczynowy między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu (ewentualnie realną szansą na jego powstanie) bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Kluczowe znaczenie ma w tym względzie intencja ponoszenia wydatku (związek z przychodem) oraz realna szansa na oczekiwany efekt w normalnych okolicznościach. Znajduje to potwierdzenie w interpretacjach podatkowych, z których wynika, że wydatek wymaga oceny nie tylko pod kątem związku z przychodem, lecz także racjonalności działania dla jego osiągnięcia, zaś brak oczekiwanego efektu nie dyskwalifikuje go automatycznie jako kosztu uzyskania przychodu.

Niemniej jednak należy podkreślić, iż zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną wydatki na działania reklamowe i promocyjne, których celem jest zwiększenie przychodów (np. gadżety reklamowe, kampanie marketingowe, działania promocyjno-informacyjne), co do zasady stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Odniesienie do wydatków i nabywanych usług o charakterze marketingowym:

Wszystkie poniesione wydatki (po wyłączeniu wprost wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT) stanowią koszty uzyskania przychodów, jeśli pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą ich zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Katalog wydatków niestanowiących kosztów podlega ścisłej wykładni (zakaz wykładni rozszerzający), co wynika z ogólnych zasad prawa podatkowego.

Odnosząc się do opisanego stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), Spółka wskazuje, że wydatki na marketing (lub wydatki na świadczenie usług marketingowych i pokrewnych przez zewnętrzne podmioty na rzecz Spółki) są/zostaną poniesione w celu uzyskania lub zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów Spółki, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Spółka ponosi faktycznie ich ekonomiczne ciężary, a wynagrodzenie na rzecz zewnętrznego usługodawcy/usługodawców obciąża/obciąży jej majątek.

Wydatki marketingowe oraz nabywanie usług marketingowych i pokrewnych stanowi działanie związane z działalnością Spółki jako sprzedawcy produktów oraz z przychodami z tej działalności. Celem ponoszonych wydatków i nabywanych usług jest wyłącznie wsparcie sprzedaży produktów, m.in. poprzez zwiększenie ich wolumenu (ilościowego lub wartościowego) oraz promocję produktów nowo wprowadzanych do obrotu. U podstaw decyzji o rozpoczęciu działalności marketingowej (reklamowej, promocyjnej) stoi po stronie Spółki chęć zwiększenia sprzedaży i przychodów z niej uzyskiwanych.

Działania promocyjne/marketingowe są obecnie powszechnym i niezbędnym elementem prowadzenia działalności gospodarczej, nakierowanym na wsparcie i zwiększanie przychodów ze sprzedaży towarów/usług (w tym, jak w przedmiotowym stanie faktycznym, produktów Spółki). W tych okolicznościach pomiędzy ponoszonymi wydatkami marketingowymi/nabywanymi usługami marketingowymi, a potencjalnymi przychodami ze sprzedaży produktów istnieje związek całkowicie uzasadniający zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Co więcej, przedmiotowe wydatki służą bezsprzecznie realizacji Strategii marketingowej Spółki. Strategia ta ma na celu zwiększenie rozpoznawalności marki w branży (…) i budowlanej oraz intensyfikację sprzedaży oferowanych urządzeń i usług, w tym wejście do nowych segmentów rynku. Materiały foto/wideo wytwarzane przy wykorzystaniu tych wydatków są wykorzystywane w komunikacji marketingowej (realizują Strategię marketingową Spółki) skierowanej do szerokiego grona dotychczasowych i potencjalnych klientów, dlatego pełnią klasyczną funkcję reklamy/promocji informującej o produktach i ich zastosowaniach w ekstremalnych warunkach. Komunikacja marketingowa Spółki odbywa się m.in. na stronie WWW Spółki, a także w materiałach prezentacyjnych dla kontrahentów i ofertach handlowych. Materiały prezentacyjne dla klientów są/będą wykorzystywane podczas spotkań ofertowych/sprzedażowych.

Jednocześnie ponoszone wydatki i nabywane usługi są/będą należycie udokumentowane fakturami pozostającymi w posiadaniu Spółki. Wydatki te nie mieszczą się/nie będą się mieścić w żadnej kategorii kosztów wyłączonej w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Należy w tym miejscu również zauważyć, iż bilety lotnicze, noclegi oraz koszty transportu lokalnego (w tym wynajmu samochodów) są w opisanym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym) elementem technicznym zapewniającym możliwość realizacji nagrań i sesji zdjęciowych w określonych lokalizacjach, a nie świadczeniem o samodzielnym znaczeniu dla Spółki. Podobnie ewentualna scenografia, catering na planie filmowym, wynagrodzenia aktorów czy obsługa techniczna/IT składają się na kompleksowy proces wytworzenia materiałów reklamowych prezentujących zalety i zastosowania produktów Spółki.

W interpretacjach indywidualnych można odnaleźć potwierdzenie, iż wydatki na podróże, zakwaterowanie i inne koszty organizacyjne, jeżeli stanowią element usługi kompleksowej (np. kampanii marketingowej) ukierunkowanej na generowanie przychodów, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wykluczenie charakteru reprezentacyjnego:

W szczególności wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, który wyłącza m.in. koszty usług gastronomicznych, zakupu żywności i napojów (w tym alkoholowych). Koszty reprezentacji to te, których wyłącznym lub dominującym celem jest kreowanie wizerunku podatnika, dobrego obrazu firmy lub relacji z kontrahentami.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż reprezentacja dotyczy wizerunku podmiotu (podatnika), natomiast reklama dotyczy wizerunku produktów/usług. Spółka pragnie wyraźnie podkreślić, że materiały foto/wideo prezentują produkty Spółki i ich zastosowania, a nie samą Spółkę lub jej przedstawicieli.

W świetle dominującej linii orzeczniczo-interpretacyjnej, wydatki reprezentacyjne to te służące wyłącznie lub głównie kreowaniu pozytywnego wizerunku podatnika. W przedmiotowej sprawie brak takich przesłanek: celem wydatków i usług marketingowych jest wyłącznie zwiększanie lub utrzymywanie wolumenu sprzedaży produktów (wartościowo, ilościowo), a nie kreowanie wizerunku Spółki.

Jako przykład orzeczeń sądów administracyjnych wskazujących na rozróżnienie działań reklamowych od reprezentacyjnych Spółka pragnie wskazać m.in. rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów w wyroku z 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11 czy te zawarte w orzeczeniu z 15 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1394/22.

Podsumowanie:

Mając na uwadze powyższe, w szczególności: ogólną definicję kosztów uzyskania przychodów z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ścisły charakter katalogu wyłączeń z art. 16 ust. 1 tej ustawy, linię orzeczniczą sądów administracyjnych dotyczącą odróżniania reklamy od reprezentacji oraz jednolitą praktykę interpretacyjną organów podatkowych w zakresie kwalifikacji wydatków marketingowych, Spółka stoi na stanowisku, że opisane wydatki na marketing/reklamę oraz nabywane usługi marketingowe:

  - pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki i służą osiąganiu oraz zwiększaniu przychodów ze sprzedaży jej produktów i usług;

  - mają ekonomicznie racjonalny charakter i są powszechne w realiach rynkowych właściwych dla branży, w której działa Spółka;

  - są prawidłowo udokumentowane i nie mieszczą się w żadnej z kategorii wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów, w szczególności nie stanowią kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT;

  - w konsekwencji, zdaniem Spółki, ma ona prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów - na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT - wydatki związane z marketingiem/reklamą oraz wydatki na usługi marketingowe nabywane od podmiotów zewnętrznych, opisane we wniosku.

Przykładowo, analogiczne do powyższego stanowiska Spółki zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w poniższych, przykładowych interpretacjach:

  - z 17 kwietnia 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.132.2025.2.KW: „Odnosząc powyższe rozważania oraz uregulowania prawne do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że wszystkie wymienione wydatki (ponoszone w kraju i za granicą), o których mowa w stanie faktycznym oraz w niniejszym uzupełnieniu na wezwanie, tj. zakwaterowanie, wynajmem nieruchomości, personelu (usługi modelek, wizażystek, fryzjerów, fotografów, stylistów, techników, koordynatorów, dyrektora artystycznego, dekoratorów, florystów), wynajem sprzętu, samochodów, usługi cateringu, usługi druku, garderoby, ochrony ubezpieczenia i inne niezbędne do realizacji wydarzenia mogą spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów. W efekcie tego rodzaju wydatki jako spełniające kryteria z art. 15 ust. 1 updop, mogą być w całości uznane za koszty uzyskania przychodów Spółki”;

  - z 24 czerwca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.189.2025.2.BS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

  - został właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

a) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

b) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie danego źródła przychodów.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Jednocześnie zauważyć należy, że można rozróżnić reklamę towaru, usługi, reklamę marki, a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy).

Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, o którym mowa powyżej, ma charakter zamknięty. Należy wskazać, że wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. - w pkt 28 tego przepisu - koszty reprezentacji.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT,

Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami).

Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny.

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii terminu reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że „reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.

Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reprezentacji” i „reklamy” (marketingu) wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności wręczania prezentów, itp. I powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Spółka zajmuje się głównie sprzedażą (dostawą) urządzeń (…). Działając w różnego rodzaju branżach Spółka jest w stanie zaprojektować, dostarczyć, zainstalować oraz zapewnić obsługę serwisową odpowiednio dobranego urządzenia (…). W ramach uzupełnienia swojej oferty urządzeń (…).

W ramach swojej działalności Spółka zajmuje się też sprzedażą konstrukcji (…).

Poza sprzedażą (i usługami pomocniczymi) urządzeń Spółka zajmuje się również wynajmem (zarówno krótko jak i długoterminowym) A.P. Urządzenia sprzedawane (i wynajmowane) przez Spółkę wykorzystywane są m.in. (…)

W celu zwiększenia sprzedaży towarów i usług będących przedmiotem obrotu/działalności Spółka stworzyła i przyjęła do realizacji swoistą strategię marketingową, której kluczowym założeniem jest zwiększenie rozpoznawalności (podniesienie świadomości rynkowej) produktów/usług Spółki na rynku oraz podkreślenie cech użytkowych i jakościowych oferowanych produktów (w tym komunikowanie parametrów technicznych i jakościowych oferty) i systemów Spółki (dalej: „Strategia marketingowa”).

Strategia marketingowa zakłada m.in. poszerzenie bazy dotychczasowych klientów Spółki, wejście z dotychczasowymi produktami i usługami do branż, które dotychczas nie były eksplorowane przez Spółkę, rozszerzenie portfolio produktowego i usługowego Spółki. Dodatkowo wyprodukowane materiały marketingowe są/będą używane podczas spotkań z kontrahentami do wskazania możliwości zastosowania systemów (…) w bardzo trudnych warunkach (w których żadne inne rozwiązanie nie może funkcjonować, a niezawodny sprzęt jest gwarancją zachowania funkcjonalności systemów). W konsekwencji Spółka nagrywa swoje filmy w kraju i za granicą, w miejscach korelujących z środowiskiem, w którym z przewagą funkcjonują produkty Spółki. To jest - w trudnych warunkach, tam gdzie brak infrastruktury, gdzie występują obiekty rozproszone, aby móc zademonstrować realne środowisko pracy dla sprzedawanych produktów. Innymi słowy miejscami do nagrywania filmów są miejsca w których G. pracują w miejscach unikalnych, odosobnionych (typu (…)), lokalizacje bez dostępu do/lub odizolowane od infrastruktury (…).

Sposobami, którymi Spółka chce osiągnąć zakładane cele marketingowe jest realizacja Strategii marketingowej Spółki. Spółka realizuje swoją ww. politykę reklamową/marketingową samodzielnie oraz nabywając usługi od usługodawców zewnętrznych. Używając w ograniczonym zakresie usług od zewnętrznych podmiotów np. w pomocy przy montażu materiałów, układaniu scenariuszy, przygotowaniu planów i miejsc do wykonywania zdjęć, użycia wizerunku, realizacji planów, wsparciu marketingowym.

W ramach realizacji Strategii marketingowej Spółka ponosi/będzie ponosić wydatki na:

  - koszty podróży ekipy produkcyjnej do miejsc nagrań i z powrotem, w tym np. bilety lotnicze, bilety kolejowe, opłaty za transport publiczny;

  - koszty zakwaterowania osób wchodzących w skład ekipy produkcyjnej w miejscu nagrań (np. noclegi hotelowe, wynajem apartamentów na czas produkcji);

  - koszty transportu lokalnego w miejscu nagrań, takie jak wynajem samochodów osobowych lub dostawczych, transport wodny (łodzie, promy), transfer na plan zdjęciowy;

  - koszty scenografii i rekwizytów niezbędnych do realizacji ujęć produktowych, np. elementy wyposażenia planu, materiały konstrukcyjne, oznaczenia i branding produktów na planie;

  - koszty wyżywienia ekipy produkcyjnej podczas dni zdjęciowych - wyłącznie dla osób bezpośrednio zaangażowanych w realizację;

  - zakup sprzętu i akcesoriów do nagrywania, fotografowania i montażu, takich jak karty pamięci, baterie, akcesoria montażowe, oprogramowanie do edycji, inny sprzęt pomocniczy - o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 10 000 PLN netto;

  - inne wydatki o charakterze produkcyjnym i logistycznym, bezpośrednio związane z realizacją konkretnego projektu nagraniowego, niezbędne do wytworzenia materiałów reklamowych w opisanych warunkach terenowych.

Nabywane zewnętrzne usługi marketingowe:

  - usługi realizacji wideo i foto - np. praca operatora kamery, operatora drona, fotografa na planie zdjęciowym;

  - usługi postprodukcji - takie jak montaż wideo, korekcja kolorów, dodawanie efektów wizualnych i dźwiękowych, napisy, animacje; dubbing;

  - usługi scenariuszowe i reżyserskie - np. opracowanie skryptów, storyboardów, planów zdjęciowych, kierowanie planem;

  - usługi obsługi IT i zarządzania treścią - takie jak administracja strony WWW Spółki, zarządzanie profilami firmowymi w mediach społecznościowych (…), hosting i dystrybucja materiałów wideo;

  - honoraria za użycie wizerunku - np. wynagrodzenie aktorów lub modeli uczestniczących w nagraniach;

  - usługi wsparcia marketingowego - takie jak doradztwo w zakresie strategii contentowej, planowanie kampanii, przygotowanie materiałów prezentacyjnych dla kontrahentów;

  - inne usługi pomocnicze bezpośrednio związane z wytworzeniem lub dystrybucją materiałów reklamowych Spółki, np. tłumaczenia napisów, produkcja materiałów drukowanych towarzyszących kampanii wideo.

Nabywane przez Spółkę zewnętrzne usługi marketingowe obejmują w szczególności:

  - wytworzenie gotowego materiału wideo lub foto jako efektu finalnego (nagranie, sesja zdjęciowa);

  - usługi towarzyszące niezbędne do jego wytworzenia: opracowanie scenariusza, storyboardu i planu zdjęciowego, reżyserię, realizację nagrań na planie oraz postprodukcję (montaż, korekcja kolorów, efekty wizualne i dźwiękowe, napisy, dubbing);

  - usługi dystrybucji i publikacji gotowych materiałów w kanałach firmowych Spółki (strona WWW, profile w mediach społecznościowych: (…);

  - usługi wsparcia marketingowego towarzyszące kampanii, takie jak przygotowanie materiałów prezentacyjnych dla kontrahentów i doradztwo w zakresie strategii contentowej.

Wydatki marketingowe oraz pozostałe wydatki na usługi związane z marketingiem Spółki są immanentnie związane z powstaniem przychodów w Spółce. Spółka zarówno ponosi wydatki związane z samodzielnie podejmowanymi czynnościami marketingowymi oraz z wyświadczonymi na jej rzecz usługami marketingowymi, w celu uzyskania lub zwiększenia przychodów podatkowych z tytułu sprzedaży produktów i usług, w związku z działalnością gospodarczą Spółki. Ponoszone wydatki marketingowe oraz nabywane usługi marketingowe stanowią więc bezsprzecznie działania mające związek z działalnością gospodarczą Spółki jako dostawcy produktów/usługodawcy usług związanych z produktami oraz przychodami Spółki uzyskiwanymi z tytułu tej działalności. Skutkiem ponoszonych wydatków marketingowych i wykonywanych na rzecz Spółki usług marketingowych jest zwiększenie sprzedaży produktów Spółki oraz promocja produktów i usług nowo wprowadzanych przez Spółkę. Innymi słowy skutkiem jest intensyfikacja ilościowych i wartościowych celów sprzedażowych, co skutkuje zwiększeniem zysków Spółki.

Zakupiony sprzęt do nagrywania i montażu video jest/będzie o wartościach nie przekraczających kwoty 10 000 PLN netto. Spółka pragnie wyjaśnić, iż osobami nagrywającymi video w imieniu Spółki są osoby fizyczne (przedsiębiorcy) prowadzące jednoosobowe działalności gospodarcze. Jedną z takich osób jest osoba powiązana (podmiot powiązany w rozumieniu przepisów prawa podatkowego) ze Spółką. Wynagrodzenie tych osób jest każdorazowo ustalane na warunkach rynkowych, a fakt iż jedną z tych osób jest podmiot powiązany ze Spółką nie ma żadnego wpływu na rynkowość wynagrodzenia dla tej osoby.

Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, iż wynagrodzenie tej osoby (podmiotu powiązanego) za nagrywanie/montaż video nie ma charakteru ukrytego transferu zysków do udziałowca Spółki oraz zakres przedmiotowych usług nie pokrywa się z jej obowiązkami zarządczymi wobec Spółki.

Wybór miejsc nagrań jest podyktowany wyłącznie wymogami technicznymi (takimi jak np. brak dostępu do infrastruktury (…) miejsc w których pracują G.) i scenariuszem nagrania.

Na wyjazdach produkcyjnych uczestniczą wyłącznie osoby pełniące określoną funkcję przy realizacji materiałów. Koszty podróży i zakwaterowania Spółka ponosi wyłącznie dla takich osób.

Zarówno udziałowiec (działający jako przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, świadczący usługi na rzecz Spółki), jak i pozostali podwykonawcy nagrywający video w imieniu Spółki posiadają odpowiednie, wystarczające na potrzeby Spółki kwalifikacje, doświadczenie oraz zaplecze techniczne (sprzętowe) niezbędne do profesjonalnej realizacji usług wideo w warunkach opisanych we wniosku.

Spółka przy wyborze pomiędzy udziałowcem oraz innymi osobami nagrywającymi video w imieniu Spółki (podwykonawcami) prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze kieruje się w pierwszej kolejności realiami rynkowymi oraz rachunkiem ekonomicznym. Zatrudnienie profesjonalnej ekipy (która składa się przeciętnie z 10-12 osób) filmowej to koszty nawet kilkunastokrotnie wyższe niż Spółka ponosi/będzie ponosić z tytułu współpracy z kilkoma podwykonawcami na podstawie umów B2B. Ponadto Spółka kieruje się kryterium znajomości niszowej branży w której działa. Bardzo trudno jest znaleźć specjalistów mających wiedzę nt. G., branży w której działa Spółka, którzy jednocześnie potrafią nagrywać/produkować itp. materiały video - unikalna wiedza techniczna o produktach Spółki. Oczywiście kryterium, bez którego Spółka nie nawiązałaby współpracy z rzeczonymi podwykonawcami jest również posiadanie specjalistycznych kwalifikacji jak na przykład nagrywania, produkcji, montażu video itp.

Wybór udziałowca wynika z obiektywnie uzasadnionej kombinacji kwalifikacji: posiada on udokumentowane doświadczenie w produkcji wideo oraz głęboką wiedzę techniczną o produktach Spółki, co pozwala na realizację materiałów bez angażowania dodatkowego konsultanta technicznego. Wynagrodzenie udziałowca jest ustalane na poziomie rynkowym, weryfikowanym przez porównanie z ofertami niezależnych producentów wideo o podobnym profilu.

Wybór udziałowca jako wykonawcy jest podyktowany również autorstwem scenariuszy nagrań oraz jego dostępnością.

Spółka planuje dystrybucję wytworzonych materiałów wideo i foto dwutorowo:

 1) Część materiałów będzie udostępniana publicznie - za pośrednictwem strony internetowej Spółki oraz firmowych profili w mediach społecznościowych (…) - i będzie dostępna dla nieograniczonego grona potencjalnych klientów;

 2) Część materiałów będzie wykorzystywana w procesie sprzedaży bezpośredniej - prezentowana potencjalnym klientom podczas spotkań ofertowych, w celu demonstracji możliwości zastosowania urządzeń Spółki w konkretnych warunkach terenowych (np. brak infrastruktury (…), obiekty rozproszone, trudne warunki środowiskowe). Materiały te będą stanowić narzędzie sprzedażowe dostępne w ramach standardowego procesu ofertowania dla każdego zainteresowanego klienta z danej branży - nie będą zarezerwowane dla wybranych podmiotów ani wykorzystywane w celu budowania relacji towarzyskich z kontrahentami.

Obydwa powyższe tryby dystrybucji wytworzonych materiałów wideo i foto realizują wyłącznie funkcję reklamową - prezentują produkty Spółki i ich zastosowania, nie zaś wizerunek Spółki ani jej przedstawicieli.

Poszczególni podwykonawcy realizują zazwyczaj wąski zakres swojej specjalizacji (operator - nagranie; montażysta - postprodukcja; specjalista IT - dystrybucja i zarządzanie kanałami), a całość procesu zmierza do wytworzenia gotowego materiału reklamowego prezentującego produkty i zastosowania urządzeń Spółki.

Wykonawcy zewnętrzni zapewniają w ramach świadczonych usług własny sprzęt specjalistyczny niezbędny do realizacji powierzonego im zakresu prac, w szczególności: kamery, drony, sprzęt oświetleniowy oraz oprogramowanie do montażu i postprodukcji.

Spółka ponosi natomiast odrębnie - jako niezbędne zaplecze logistyczne umożliwiające przeprowadzenie nagrań w opisanych lokalizacjach terenowych - następujące kategorie wydatków: koszty podróży ekipy produkcyjnej do miejsca nagrań, koszty zakwaterowania ekipy w miejscu nagrań, koszty transportu lokalnego na planie (w tym transportu wodnego), koszty scenografii i rekwizytów, koszty wyżywienia ekipy podczas dni zdjęciowych oraz zakup drobnego sprzętu pomocniczego o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 10 000 PLN netto.

Wymienione wydatki nie są objęte wynagrodzeniem podwykonawców i stanowią konieczne warunki logistyczne realizacji nagrań w terenie - bez ich zapewnienia przez Spółkę wykonanie usług przez podwykonawców w opisanych lokalizacjach (pozbawionych stałej infrastruktury (…)) nie byłoby możliwe. Stanowią one zatem element techniczno-organizacyjny kompleksowego procesu wytworzenia materiałów reklamowych, a nie świadczenia o samodzielnym znaczeniu dla Spółki.

Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy Spółka ma prawo do rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, wydatków związanych z marketingiem/reklamą oraz nabywanymi zewnętrznymi usługami związanymi z marketingiem/reklamą.

Odnosząc zatem powyższe rozważania oraz uregulowania prawne do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że kluczowym elementem konstrukcyjnym definicji kosztów uzyskania przychodów, zawartej w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jest tzw. przesłanka celowościowa. Oznacza to, że oceniając dany wydatek, należy zbadać intencję podatnika oraz obiektywną możliwość racjonalnego przełożenia nakładów finansowych na efekt ekonomiczny.

W przedmiotowej sprawie Spółka wykazała, że podejmowane działania marketingowe - polegające na profesjonalnej produkcji materiałów wideo i foto w specyficznych, trudnych warunkach terenowych - są bezpośrednio i ściśle skorelowane ze specyfiką niszowej branży systemów (…). Wybór unikalnych lokalizacji (miejsc odizolowanych od infrastruktury (…)) nie służy celom reprezentacyjnym czy budowaniu relacji towarzyskich z kontrahentami, lecz pełni klasyczną i obiektywnie uzasadnioną funkcję reklamowo-informacyjną. Wytworzone materiały w jednoznaczny sposób prezentują walory techniczne, cechy użytkowe oraz niezawodność oferowanych urządzeń w środowisku ich rzeczywistej, docelowej pracy. Zarówno bezpośrednie koszty produkcji (nabywane usługi od wyspecjalizowanych podwykonawców, w tym podmiotu powiązanego na warunkach rynkowych), jak i niezbędne wydatki o charakterze logistyczno-technicznym (takie jak bilety lotnicze, zakwaterowanie, transport lokalny, wyżywienie ekipy czy scenografia) stanowią spójny, nierozerwalny kompleks organizacyjny. Bez zapewnienia tego zaplecza, realizacja Strategii marketingowej Spółki w warunkach terenowych pozbawionych stałej infrastruktury byłaby obiektywnie niemożliwa.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że ponoszenie rzeczonych wydatków jest w pełni racjonalne, gospodarczo uzasadnione i nakierowane bezpośrednio na zwiększenie wolumenu sprzedaży dotychczasowych produktów i usług poprzez podniesienie świadomości rynkowej u potencjalnych odbiorców, pozyskanie nowych rynków zbytu i wejście do branż dotychczas przez Spółkę nieeksplorowanych, zabezpieczenie i zachowanie stałego źródła przychodów w warunkach silnej konkurencji rynkowej poprzez profesjonalną prezentację niszowej wiedzy technicznej.

W konsekwencji, pomiędzy opisanymi we wniosku wydatkami a potencjalnym powstaniem lub zwiększeniem przychodów podatkowych Spółki istnieje związek przyczynowo-skutkowy. Dodatkowo wydatki te nie wykazują cech reprezentacji kształtującej wizerunek samego podmiotu (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT), lecz promują wyłącznie oferowane towary. Zatem Państwa Spółka posiada prawo do rozpoznania ww. wydatków jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji organów podatkowych oraz orzeczeń sądowych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych oraz sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, bowiem powołane interpretacje nie stanowią materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.