0111-KDIB1-1.4010.162.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

29 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ tego samego dnia) - w odpowiedzi na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka A”) jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz - zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) - podlega w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka zarejestrowana jest pod numerem NIP (…).

W okresie (…) 2014 r. do (…) 2021 r. jedynym udziałowcem Spółki A była spółka B Sp. z o.o. (NIP (…)) - dalej: „Spółka B”, również posiadająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegająca w tym okresie opodatkowaniu od całości swoich dochodów.

Spółka B nie korzystała w tym okresie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów.

W dniu (…) 2020 r. odbyło się Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki A, podczas którego podjęto uchwały dotyczące zatwierdzenia sprawozdania finansowego oraz podziału zysku za rok obrotowy 2019.

W szczególności:

- zatwierdzono sprawozdanie finansowe Spółki A za rok obrotowy 2019, wykazujące zysk netto w wysokości (…) zł,

- podjęto uchwałę o przeznaczeniu powyższego zysku na wypłatę dywidendy na rzecz jedynego wspólnika - Spółki B,

- podjęto również uchwałę o wypłacie dywidendy z kapitałów zapasowych Spółki A w kwocie (…) zł na rzecz Spółki B.

Uchwały te zostały podjęte przy udziale jedynego wspólnika posiadającego 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki A.

Na moment podjęcia powyższych uchwał spełnione były wszystkie warunki określone w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, w szczególności:

- Spółka B posiadała bezpośrednio 100% udziałów w kapitale Spółki A,

- udział ten był posiadany nieprzerwanie przez okres przekraczający 2 lata,

- zarówno Spółka A, jak i Spółka B podlegały opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce,

- Spółka B nie korzystała ze zwolnienia podmiotowego.

Ponadto Spółka B otrzymywała dywidendę dla własnej korzyści oraz prowadziła rzeczywistą działalność gospodarczą.

Podjęte uchwały zobowiązywały Spółkę A do wypłaty dywidend w terminie do (…) 2020 r.

Z uwagi na sytuację finansową Spółki A, dywidendy wynikające z powyższych uchwał nie zostały wypłacone w terminach w nich określonych i pozostają niewypłacone do dnia złożenia niniejszego wniosku.

Wypłata planowana przez Spółkę A stanowi realizację zobowiązań wynikających bezpośrednio z powyższych uchwał i nie wiąże się ze zmianą charakteru tych świadczeń ani z powstaniem nowego tytułu prawnego do ich wypłaty.

Brak wypłaty dywidendy w pierwotnych terminach wynikał wyłącznie z sytuacji finansowej Spółki A i nie był związany z zamiarem uzyskania korzyści podatkowej.

Spółka B zbyła wszystkie udziały w Spółce A i od (…) 2021 r. nie jest już wspólnikiem.

Spółka A planuje dokonać wypłaty zaległych dywidend wynikających z ww. uchwały o podziale zysku na rzecz Spółki B, pomimo że na moment wypłaty Spółka B nie posiada już udziałów w Spółce A.

Spółka A, jako płatnik, dochowa należytej staranności przy weryfikacji warunków zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.

Żaden z elementów przedstawionego stanu faktycznego nie został ukształtowany w celu uzyskania korzyści podatkowej, a wypłata dywidendy nie stanowi elementu sztucznej konstrukcji w rozumieniu art. 22c ustawy o CIT.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 11 maja 2026 r. wskazali Państwo, że:

- posiadanie udziałów przez Spółkę B wynikało z tytułu własności,

- Spółka B spełnia warunki do uznania jej za rzeczywistego właściciela, o którym mowa w art. 4a pkt 29 ustawy o CIT.

Pytanie

Czy w przypadku wypłaty przez Spółkę A na rzecz Spółki B dywidendy wynikającej z uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki A z dnia (…) 2020 r. o podziale zysku za rok obrotowy 2019 oraz wypłacie dywidendy z kapitału zapasowego, stanowiącej realizację zobowiązania wynikającego z tej uchwały, Spółka A będzie uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, pomimo że na moment wypłaty Spółka B nie będzie już udziałowcem Spółki A?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki A, w przedstawionym stanie faktycznym wypłata przez Spółkę A na rzecz Spółki B dywidend wynikających z uchwały podjętej (…) 2020 r. korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomimo że na moment faktycznej wypłaty Spółka B nie jest już udziałowcem Spółki A.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT: „Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1. wypłacającym dywidendę jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2. uzyskującym przychody z dywidend jest spółka podlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów;

3. spółka uzyskująca dywidendę posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów w kapitale spółki wypłacającej;

4. spółka ta nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania od całości swoich dochodów.”

Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 4a ustawy o CIT: „Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, gdy spółka uzyskująca przychody z dywidend posiada udziały w spółce wypłacającej w wymaganej wysokości nieprzerwanie przez okres dwóch lat.”

Ustawa o CIT nie określa wprost momentu, na który należy oceniać spełnienie powyższych warunków.

W szczególności brak jest przepisu, który wskazywałby jednoznacznie, że przesłanki zwolnienia muszą być spełnione na moment faktycznej wypłaty dywidendy.

W konsekwencji dla prawidłowej wykładni art. 22 ust. 4 ustawy o CIT konieczne jest odwołanie się do charakteru prawnego dywidendy wynikającego z przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.

Zgodnie z art. 191 § 1 Kodeksu spółek handlowych: „Wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników.”

Natomiast zgodnie z art. 193 § 1 Kodeksu spółek handlowych: „Uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są wspólnicy, którym przysługiwały udziały w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku.”

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że prawo do dywidendy powstaje z chwilą podjęcia uchwały o podziale zysku, a krąg podmiotów uprawnionych do dywidendy ustalany jest na dzień tej uchwały. Uchwała ta ma charakter konstytutywny i kreuje po stronie wspólnika roszczenie wobec spółki o wypłatę określonej kwoty.

W analizowanym stanie faktycznym prawo do dywidendy zostało skonkretyzowane w dniu podjęcia uchwały Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia (…) 2020 r., na mocy której zysk za rok obrotowy 2019 oraz zysk zgromadzony na kapitałach zapasowych, został przeznaczony do wypłaty na rzecz Spółki B.

Z chwilą podjęcia powyższej uchwały po stronie Spółki B powstało roszczenie o wypłatę dywidendy w określonej wysokości, które stanowi prawo majątkowe istniejące niezależnie od momentu jego realizacji. Późniejsza wypłata dywidendy stanowi jedynie wykonanie zobowiązania powstałego wcześniej i nie prowadzi do powstania nowego prawa, lecz realizację już istniejącej wierzytelności.

Planowana obecnie wypłata dywidendy nie stanowi nowego zdarzenia gospodarczego ani nowej dywidendy, lecz wyłącznie wykonanie zobowiązania powstałego w wyniku uchwał podjętych w okresie, w którym Spółka B była jedynym udziałowcem Spółki A oraz spełniała wszystkie warunki określone w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT co wynika z przedstawionego stanu faktycznego.

Późniejsza zmiana struktury właścicielskiej, polegająca na zbyciu udziałów przez Spółkę B, nastąpiła już po powstaniu prawa do dywidendy i nie może wpływać na jego charakter ani na ocenę skutków podatkowych związanych z jego realizacją. Prawo to pozostaje związane z podmiotem, który był wspólnikiem w chwili podjęcia uchwały, niezależnie od późniejszych zmian właścicielskich. Zwłaszcza, że Spółka A była zobowiązana do wypłaty dywidendy w terminie do (…) 2020 r. a niewykonanie tego obowiązku wynika jedynie z przyczyn ekonomicznych (brak środków finansowych). Przesunięcie momentu wypłaty dywidendy nie może odbierać prawa do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, które istniało na czas podjęcia uchwały i byłoby oczywiste, gdyby wypłata nastąpiła w terminie.

Przyjęcie odmiennej wykładni, zgodnie z którą warunki zwolnienia należałoby oceniać wyłącznie na moment wypłaty dywidendy, prowadziłoby do opodatkowania dochodu, który został już wcześniej przypisany konkretnemu wspólnikowi w warunkach spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych. W efekcie opodatkowaniu podlegałby dochód, który powstał w okresie istnienia pełnej relacji właścicielskiej i który - zgodnie z celem regulacji - powinien korzystać ze zwolnienia, a jego wypłata została jedynie odroczona z przyczyn ekonomicznych.

Takie podejście byłoby sprzeczne z celem regulacji zawartej w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, implementującej Dyrektywę Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r., której zasadniczym celem jest eliminacja ekonomicznego podwójnego opodatkowania dywidend pomiędzy spółkami powiązanymi.

W konsekwencji należy uznać, że dla zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT decydujący jest moment powstania prawa do dywidendy, a nie moment jej faktycznej wypłaty.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki A będzie ona uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych w odniesieniu do wypłaty dywidend na rzecz Spółki B, pomimo że na moment ich wypłaty Spółka B nie jest już udziałowcem Spółki A.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

   1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;

   3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1

   4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Stosownie do art. 22 ust. 4a cytowanej wyżej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 4b ustawy o CIT:

Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4d ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się:

1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu własności;

2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na podstawie tytułu:

a) własności,

b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.

Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że warunkiem zwolnienia od podatku dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spełnienie przez uzyskującego dywidendę jednocześnie wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT.

Powołane przepisy art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT, wprowadzają wyjątek od generalnej zasady opodatkowania wypłacanych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT. Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności opodatkowania, przepisy statuujące zwolnienia od opodatkowania należy interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.

Ponadto, należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 22c ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:

1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;

2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.

Co więcej, dokonując wykładni systemowej przedmiotowego zwolnienia nie sposób pominąć stosownych regulacji ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”).

W myśl art 191 § 1 KSH:

Zgodnie z art. 193 § 1 KSH:

W orzecznictwie wielokrotnie wskazywano, że należy odróżnić ogólne prawo wspólnika do partycypowania w zyskach spółki, które jest uregulowane przepisami prawa handlowego oraz postanowieniami umowy spółki, od konkretnego roszczenia o wypłatę określonej części zysku, dywidendy za dany rok obrotowy, należnej wspólnikowi na podstawie podjętej uchwały zgromadzenia wspólników. Roszczenie o wypłatę dywidendy stanowi uprawnienie o charakterze obligacyjnym, którego nie traci się w przypadku zbycia udziałów w spółce (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 września 2002 r. sygn. akt V CKN 1370/00).

Z powyższego wynika, że roszczenie względem spółki o wypłatę tytułem dywidendy powstaje z chwilą powzięcia uchwały, a zbycie udziałów po podjęciu uchwały o podziale zysku nie ma wpływu na istnienie tego roszczenia. W szczególności w wyniku sprzedaży udziałów nie następuje zmiana podmiotu uprawnionego do otrzymania świadczenia.

Skoro zatem otrzymujący dywidendę spełniał ustawowe warunki zwolnienia tej dywidendy z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT na moment powstania roszczenia o jej wypłatę, to nieuprawnionym byłoby pozbawienie go prawa do tego zwolnienia z uwagi na późniejsze zbycie udziałów.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym zbycie udziałów przez Spółkę B w Spółce A nastąpiło po powstaniu roszczenia o wypłatę dywidend, a samo zbycie udziałów nie skutkowało zmianą podmiotu uprawnionego do żądania wypłaty.

Mając na względzie przedstawione we wniosku oraz w jego uzupełnieniu okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie spełnione zostaną wskazane powyżej warunki pozwalające na zastosowanie zwolnienia od opodatkowania dywidendy wypłacanej na rzecz byłego udziałowca Państwa Spółki. Skoro na moment podjęcia uchwały o wypłacie zysku za rok 2019:

- Spółka B posiadała bezpośrednio 100% udziałów w kapitale Spółki A,

- udział ten był posiadany nieprzerwanie przez okres przekraczający 2 lata,

- zarówno Spółka A, jak i Spółka B podlegały opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce,

- Spółka B nie korzystała ze zwolnienia podmiotowego,

- posiadanie udziałów przez Spółkę B wynikało z tytułu własności,

to zostały spełnione warunki z art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT.

Natomiast kwestię dotyczącą obowiązków płatnika w związku z dokonaną wypłatą dywidendy reguluje w szczególności w art. 26 ustawy o CIT.

Dla powstania obowiązków płatnika po stronie Spółki wypłacającej dywidendę kluczowa jest przy tym kwota wypłaconej na rzecz uprawnionego wspólnika dywidendy.

Z wniosku wynika, że:

- zatwierdzono sprawozdanie finansowe Spółki A za rok obrotowy 2019, wykazujące zysk netto w wysokości (…) zł,

- podjęto uchwałę o przeznaczeniu powyższego zysku na wypłatę dywidendy na rzecz jedynego wspólnika - Spółki B,

- podjęto również uchwałę o wypłacie dywidendy z kapitałów zapasowych Spółki A w kwocie (…) zł na rzecz Spółki B.

Ponadto, co istotne, Spółka B spełnia warunki do uznania jej za rzeczywistego właściciela, o którym mowa w art. 4a pkt 29 ustawy o CIT.

W związku z powyższym konieczne jest wskazanie uregulowań dotyczących przedstawionej przez Państwa sytuacji.

W przypadku, gdy wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, przekraczają w roku podatkowym na rzecz tego samego podatnika łącznie kwotę 2 000 000 zł obowiązki płatnika w związku z tą wypłatą uregulowane zostały w przepisie art. 26 ust. 2e ww. ustawy.

Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Z kolei, zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:

Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:

   1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;

   2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przy czym, jak wynika z art. 26 ust. 2ea ustawy o CIT:

Zgodnie zaś z art. 26 ust. 2eb ustawy o CIT:

Jednocześnie stosownie do treści art. 26 ust. 2l ustawy o CIT:

Odnosząc powyższe przepisy do okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy - jak Państwo wskazaliście - dywidenda na rzecz Spółki B zostanie wypłacona w kwocie przekraczającej 2 000 000 zł, w sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie wynikające z art. 26 ust. 2eb ustawy o CIT. Wynika to z faktu, że zarówno Państwo jak i Spółka B jesteście polskimi rezydentami podatkowymi. Zatem jako płatnik nie będziecie Państwo obowiązani pobrać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od nadwyżki ponad wypłaconą udziałowcowi kwotę 2 000 000 zł, bowiem przedmiotowa wypłata dywidendy będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Powyższego nie zmienia fakt, że na moment faktycznej wypłaty dywidendy Spółka B nie jest już udziałowcem Spółki A. Kluczowe znaczenie ma bowiem okoliczność, że prawo do dywidendy powstało w dacie, kiedy Spółka B posiadała jeszcze status Państwa udziałowca.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko wskazujące, że w przedstawionym stanie faktycznym wypłata przez Spółkę A na rzecz Spółki B dywidend wynikających z uchwały podjętej (…) 2020 r. korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomimo że na moment faktycznej wypłaty Spółka B nie jest już udziałowcem Spółki A - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazać należy, że przedmiotem interpretacji indywidualnej nie jest kwestia ustalenia czy w sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie określone w art. 22c ustawy o CIT. Informację w tym zakresie przyjęto jako niepodlegający ocenie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej element opisu sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): 

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.