0111-KDIB1-1.4010.108.2026.2.SG

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

5 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 kwietnia 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu) oraz pismem z 21 kwietnia 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2026 r.

Polska spółka z o.o. zawarła umowę master franczyzy z podmiotem ze Stanów Zjednoczonych.

Opłata master franczyzobiorcy wynosi (...) dolarów. Na podstawie tej umowy amerykański franczyzodawca przekazuje polskiej firmie: know-how, wiedzę, systemy komputerowe do wykonywania usług. Płatność jest podzielona na raty z czego: (...) dolarów to płatność jednorazowa, pozostałe (...) dolarów będzie płatne w cyklicznej opłacie franczyzowej.

Opłaty franczyzowe będą powiększane o dodatkowe opłaty zgodne z umową do momentu spłaty całości opłaty za know-how.

Poniżej przedstawiam istotne zapisy warunków spłaty kwoty (...) dolarów. Umowa tłumaczona z języka angielskiego.

2. OPŁATY I PŁATNOŚCI

A. Opłata za rozwój. Główny Franczyzobiorca zapłaci A. opłatę za rozwój w wysokości (...) dolarów amerykańskich ((...) USD) za prawa przyznane na mocy niniejszej Umowy („Opłata za rozwój”). Strony uzgadniają i potwierdzają, że kaucja w wysokości (...) dolarów amerykańskich ((...) USD) wpłacona przez Głównego Franczyzobiorcę zostanie mu zwrócona. Opłata za rozwój zostanie uiszczona w następujący sposób:

       (i) (...) dolarów amerykańskich ((...) USD) zostanie uiszczone w ciągu pięciu (5) dni roboczych od podpisania niniejszej umowy;

      (ii) tak długo, jak długo pozostaje do zapłaty saldo opłaty rozwojowej, Główny Franczyzobiorca zapłaci dodatkowe (...) dolarów amerykańskich ((...) USD) za każdą jednostkę za każdą agencję należącą do franczyzobiorcy otwartą na Terytorium, które zostaną przeznaczone na opłatę rozwojową. Płatność ta stanowi dodatek do opłaty licencyjnej wymaganej zgodnie z sekcją 2(B) poniżej i jest wymagalna i płatna w tym samym terminie co opłata licencyjna;

     (iii) tak długo, jak pozostaje saldo do zapłaty z tytułu opłaty rozwojowej, Główny Franczyzobiorca zapłaci dodatkowe (...) dolarów amerykańskich ((...) USD) za każdą prowizję pobraną z tytułu zakupu lub sprzedaży przedsiębiorstwa przez Głównego Franczyzobiorcę lub agencję należącą do podmiotu stowarzyszonego, która zostanie przeznaczona na opłatę rozwojową. Płatność ta stanowi dodatek do opłaty licencyjnej wymaganej zgodnie z sekcją 2(C) poniżej i jest wymagalna i płatna w tym samym terminie co opłata licencyjna; oraz

     (iv) tak długo, jak pozostaje saldo do zapłaty z tytułu opłaty rozwojowej, jeśli spełniłeś minimalne wymagania dotyczące agencji określone w harmonogramie rozwoju (zdefiniowanym w sekcji 4[A]) na dzień (…) 2031 r. i (…) 2036 r. („terminy ostateczne”), A. przekaże (...) dolarów amerykańskich ((...) USD) na poczet pozostałego salda opłaty za rozwój w tych terminach.

Z wyjątkiem przypadków wymaganych przez obowiązujące prawo, opłata za rozwój jest w całości należna z chwilą jej otrzymania i nie podlega zwrotowi w żadnych okolicznościach. Opłata za rozwój obejmuje opłatę licencyjną za pierwszą agencję, którą Główny Franczyzobiorca jest zobowiązany utworzyć i prowadzić na Terytorium („agencja pilotażowa”) oraz wszelkie inne agencje należące do Głównego Franczyzobiorcy lub podmiotu powiązanego z Głównym Franczyzobiorcą.

W uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że jako franczyzodawca występuje podmiot pod nazwą: A. z siedzibą na Florydzie pod adresem (…). Podatkowy numer identyfikacyjny - (…).

Po stronie polskiej jako główny franczyzobiorca występuje: B. spółka z o.o. z siedzibą w (…) przy ulicy (…). Numer identyfikacyjny NIP - (…).

Spółka została założona w grudniu 2025 r.

Główne PKD: (…).

Głównym celem działalności spółki będzie działalność związana z umową master franczyzy z podmiotem ze Stanów Zjednoczonych.

Umowa została zawarta na okres 25 lat z możliwością przedłużenia.

W związku z umową franczyzową, franczyzodawca przenosi prawa do korzystania z know-how, doświadczenia, innych dzieł których własnością jest franczyzodawca. Gwarantuje również wyłączność terytorialną na używanie znaku towarowego.

Ogólne obowiązki głównego franczyzobiorcy:

- zapewnienie zgodności z lokalnymi przepisami prawa,

- korzystanie z materiałów reklamowych i promocyjnych dostarczonych wyłącznie przez franczyzodawcę,

- rozwój terytorialny zgodnie z harmonogramem do umowy,

- kontrole franczyzobiorcy w zakresie spełniania wewnętrznych norm jakości.

Franczyzobiorca master ma wyłączne prawa do działania pod marką A. na wskazanym terytorium. W ramach umowy główny franczyzobiorca ma prawo do wykorzystywania know-how, platform franczyzodawcy. Ogólne obowiązki franczyzobiorcy zostały wymienione powyżej. Na franczyzobiorcę zgodnie z umową został nałożony harmonogram rozwoju sieci na danym terytorium oraz obowiązek utrzymywania minimalnej liczby agencji.

Opłatę (...) USD spółka uiściła 30 grudnia 2025 r. Kwota (...) USD jest częścią opłaty za rozwój określonej w umowie. Całkowita wartość opłaty za rozwój określonej w umowie wynosi (...) USD. Opłata została dokonana przelewem na konto franczyzodawcy. Franczyzobiorca wpłacając (...) USD rozpoczął współpracę franczyzową z marką A., w tym: możliwość otwarcia agencji pilotażowej, możliwość szkoleń wstępnych, możliwość korzystania z platform franczyzodawcy, możliwość korzystania ze znaku towarowego franczyzodawcy.

Kwota (...) USD jest pozostałą kwotą „opłaty za rozwój” określonej w umowie. Za wyżej wymienioną kwotę franczyzodawca nabywa prawa o charakterze trwałym na cały okres trwania umowy.

Pozostała kwota jest częścią opłaty rozwojowej, na podstawie której franczyzobiorca nabywa prawa franczyzowe związane z funkcjonowaniem marki franczyzodawcy na polskim rynku.

Kwota (...) USD stanowi pozostałą część ceny i zgodnie z umową franczyzową jest ona rozłożona w czasie.

Uiszczenie kwoty (...) USD jest warunkiem utrzymania praw franczyzobiorcy w okresie obowiązywania umowy franczyzowej.

Płatności w ramach kwoty mają charakter zmienny i są uzależnione od wartości przychodów i liczby placówek.

Brak zapłaty kwoty (...) USD skutkuje rozwiązaniem umowy franczyzowej.

Franczyzobiorca traci prawo do korzystania z wiedzy oraz know-how franczyzodawcy. Jest to najpoważniejsza sankcja w umowie. Inne sankcje zapisane w umowie franczyzowej to np.: ograniczenie terytorialne praw do tworzenia agencji.

Regulowane płatności stanowią rozliczenie „opłaty rozwojowej”. Tak długo jak pozostanie do zapłaty saldo opłaty rozwojowej franczyzodawca będzie uiszczał kolejne transze płatności zgodnie z umową.

Jak wskazano wyżej wartość (...) dolarów stanowi „opłatę rozwojową”. Każda wpłata franczyzobiorcy stanowi pomniejszenie salda zobowiązania z tytułu opłaty rozwojowej.

Kwota (...) USD jest częścią opłaty rozwojowej. Jej wpłata stanowi warunek rozpoczęcia współpracy z franczyzodawcą jednak nie stanowi ona swoistej opłaty wstępnej. Kwota (...) USD została określona w harmonogramie płatności, który jest zapisany w umowie franczyzowej.

Prowadzenie franczyzy master będzie główną działalnością spółki. Uiszczenie opłaty (...) USD oraz kolejnych opłat na poczet tzw. opłaty rozwojowej warunkuje dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa.

Przekazane przez franczyzodawcę know-how zgodnie z ustawą o rachunkowości art. 3 ust. 1 pkt 14; oraz zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych art. 16b ust. 1 spełniają definicję wartości niematerialnych i prawnych jako środek trwały. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych art. 16b ust. 1 know-how stanowi nabytą od innego podmiotu wartość jaka będzie wykorzystywana do osiągnięcia celów ekonomicznych.

Kwota (...) stanowi pozostałą część opłaty master franczyzy. W ramach opłaty (...) USD franczyzodawca udostępnia wiedzę oraz know-how zgodne z umową.

Ponadto wskazali Państwo dane kontrahenta zagranicznego, tj.: (…).

Natomiast w uzupełnieniu wniosku z 21 kwietnia 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że bardzo ważny zapis w umowie dotyczy płatności, rozłożenia na raty:

W poniższym punkcie nie chodzi tylko o rozłożenie w czasie, bo to nie jest po prostu rozłożone na raty. Wtedy nie byłoby wątpliwości. Te (...) dolarów uzależnione jest od rezultatów. W hipotetycznej sytuacji, gdyby spółka nie uzyskała przychodów z usług opisanych w umowie, wtedy warunek nigdy się nie ziści. Zdaniem wnioskodawcy, to jest istotne. Oczywiście to scenariusz ekstremalny, ale z umowy tak wynika. Podobnie w punkcie 11 - spółka (franczyzobiorca) te prawa już nabyła. Uiszczenie stanie się obowiązkiem w momencie, kiedy pojawią się przychody opisane w umowie. Gdyby spółka np. zaczęła sprzedawać zupełnie inne usługi nie związane z A., wtedy warunek się nie ziści i tej zapłaty nie będzie. Ale jeżeli warunek się ziści, a spółka nie zapłaci, to może to być podstawa do rozwiązania umowy.

Kwota (...) USD stanowi pozostałą część ceny i zgodnie z umową franczyzową jest ona rozłożona w czasie.

Uiszczenie kwoty (...) USD jest warunkiem utrzymania praw franczyzobiorcy w okresie obowiązywania umowy franczyzowej.

Brak zapłaty może skutkować zarówno wypowiedzeniem umowy (a więc utratą praw) jak i jej ograniczeniem.

W tym poniższym punkcie Wnioskodawca dodaje wyjaśnienie, bo wokół tego cały czas krążymy: strony ustaliły taką formułę rozliczenia opłaty w związku z tym, że trudno było przed rozpoczęciem współpracy ustalić jedną kwotę. Wynikało to z tego, że marka ta nie jest obecna na polskim rynku, a na europejskim tylko w kilku zachodnich krajach. W związku z tym ustaliliśmy, że część zapłaty zostanie uzależniona od rezultatów, które w ten sposób, pośrednio, będą miarą wartości tej licencji.

Kwota (...)stanowi pozostałą część opłaty master franczyzy. W ramach opłaty (...) USD franczyzodawca udostępnia wiedzę oraz know-how zgodne z umową.

Komentarz:

W umowie jest zapis, że franczyzobiorca nabył już prawa związane z franczyzą; know-how itp., a opłata (...) USD jest rozłożona w czasie uzależniona od przychodów z franczyzy. W umowie franczyzy jest określony tzw.: „Minimalny harmonogram rozwoju”, który dotyczy kamieni milowych w rozwoju terenowym franczyzobiorcy.

Pytanie

Czy w powyższym przypadku zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wartość początkowa WNIP powinna być określona na poziomie (...) USD (i od tej kwoty należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych a pozostałe (...) USD zaliczać w koszt w dacie jego poniesienia) czy powinno się sklasyfikować powyższe WNiP jako Środek Trwały w Budowie i podatkowo amortyzować od momentu uregulowania całej kwoty (...) USD?

Państwa stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2026 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, iż opłata (...) USD jest związana z nabyciem praw franczyzowych stanowiących jedną unikalną całość, a opłata jest rozłożona w czasie spółka przyjmuje stanowisko, że do momentu spłaty całości opłaty rozwojowej wszystkie koszty związane z opłatą rozwojową (franczyzową) będą zaliczane jako: wartości niematerialne i prawne w budowie, a w momencie spłaty całości salda opłaty rozwojowej spółka zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie dokonywać odpisów amortyzacyjnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz art. 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Wyżej wymieniony przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie pomiędzy nim, a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, jego zabezpieczenie lub zachowanie.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

  - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

  - został właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca zróżnicował zasady ich potrącalności.

Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT).

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Natomiast w przypadku składników majątku stanowiących wartości niematerialne i prawne, wydatki poniesione na ich nabycie zaliczane są w ciężar kosztów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Jak wynika bowiem z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej składników majątku, które zużywają się w dłuższym okresie czasu.

Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia wartości niematerialnych i prawnych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16b-16m ww. ustawy.

 

I tak, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1) (uchylony)

2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

3) (uchylony)

4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

5) licencje,

6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej,

7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

   - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że podlegającą amortyzacji dla celów podatkowych wartością niematerialną i prawną są m.in. licencje, określone w art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.

Definicję pojęcia „licencja” zawiera ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24).

Zgodnie z art. 41 ust. 2 tej ustawy:

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, licencje podlegają amortyzacji, jako wartości niematerialne i prawne, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:

- zostały nabyte przez Spółkę,

- nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Jak stanowi art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:

Przy czym, jak wynika z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Z przytoczonego wyżej art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik aby móc dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nabytych wartości niematerialnych i prawnych w postaci licencji musi ustalić jej wartość początkową. Wartość ta wyznacza bowiem granicę wysokości dokonywanych następnie odpisów amortyzacyjnych.

Ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych należy dokonać zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Z kolei, w myśl art. 16g ust. 3 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 16g ust. 14 ustawy o CIT:

W związku z powyższym, do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej, zalicza się przede wszystkim kwotę należną sprzedającemu za sprzedaż know-how/licencji.

Z opisu sprawy wynika, że opłata master franczyzobiorcy wynosi (...) dolarów. Na podstawie tej umowy amerykański franczyzodawca przekazuje polskiej firmie: know-how, wiedzę, systemy komputerowe do wykonywania usług. Płatność jest podzielona na raty z czego: (...) dolarów to płatność jednorazowa, pozostałe (...) dolarów będzie płatne w cyklicznej opłacie franczyzowej. Przekazane przez franczyzodawcę know-how zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych art. 16b ust. 1 spełnia definicję wartości niematerialnych i prawnych.

Przepisy ustawy o CIT nie przewidują instytucji „wartości niematerialnych i prawnych w budowie”, która pozwalałaby podatnikowi na odroczenie momentu ujęcia składnika w ewidencji lub zawieszenie amortyzacji z powodu warunkowego charakteru zapłaty części ceny za licencję.

Reasumując, wskazać należy, że skoro zakupione przez Państwa know-how/licencja stanowi wartość niematerialną i prawna ponieważ spełnia łącznie następujące warunki:

- zostało nabyta przez Spółkę,

- nadaje się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,

- przewidywany okres jego używania jest dłuższy niż rok,

- jest wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,

to na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT podlega amortyzacji w wysokości wartości początkowej know-how/licencji, tj. kwoty zakupu know-how/licencji.

W dacie przyjęcia prawa do używania mają Państwo obowiązek ustalić wartość początkową prawa majątkowego (know-how/licencji) w wysokości ceny nabycia, czyli kosztu jednorazowej opłaty licencyjnej w kwocie (...) USD i od tej podstawy rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych.

Wobec powyższego przedmiotowa opłata w wysokości (...) USD będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej poprzez odpisy amortyzacyjne.

Odnosząc się natomiast do pozostałej, zmiennej części wynagrodzenia w maksymalnej kwocie (...) USD, której płatność jest uzależniona od wysokości uzyskanych przychodów (liczby placówek lub obrotu), kluczowe znaczenie ma zastosowanie art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Z opisu sprawy wynika, że płatności w ramach kwoty mają charakter zmienny i są uzależnione od wartości przychodów i liczby placówek. Brak zapłaty kwoty (...) USD skutkuje rozwiązaniem umowy franczyzowej. Te (...) dolarów uzależnione jest od rezultatów.

Mając na uwadze treść art. 16g ust. 14 ustawy o CIT oraz okoliczność, że pozostała „opłata za rozwój” w kwocie (...) USD została uzależniona od rezultatów (gdyby Spółka nie uzyskała przychodów z usług opisanych w umowie, nie byłaby zobowiązana do jej zapłaty), należy stwierdzić, że opłaty te nie będą wpływały na wartość początkową prawa majątkowego (know-how/licencji).

Powyższe skutkuje tym, że zmienna kwota (...) USD, płatna w ramach cyklicznej opłaty franczyzowej, nie może zostać odniesiona w koszty uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. W tym przypadku zastosowanie mają zasady ogólne wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym opłaty te stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, rozliczane zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.